Język pokaski
| Język pokaski Poqádōka | |
|---|---|
| Utworzenie: | Wirczę w 2025 |
| Najnowsza wersja: | 1.0 |
| Kody | |
| Conlanger–1 | pok. |
| W Kyon | |
| Używany w : | Związek Pokaski (główny) |
| Klasyfikacja: | Języki madaskie |
| Lista conlangów | |
|
Zobacz też słownik tego języka. |
Język pokaski (pok. Poqádōka [po˧˨.qaː˨˦.do˦˧.ka˧˨]) ―
Głosownia
Samogłoski
W języku pokaskim występuje 6 samogłosek, w tym 3 krótkie i 3 długie.
| Przednie | Tylne | |||
|---|---|---|---|---|
| Krótkie | Długie | Krótkie | Długie | |
| Przymknięte | i <i> | iː <í> | ||
| Półprzymknięte | o <o> | oː <ó> | ||
| Otwarte | a <a> | aː <á> | ||
- Głoska /o/ na końcu słowa wymawiana jest jako [u].
Dwugłoski
W języku pokaskim występują 4 dwugłoski zakończone na <-i>, w tym 2 krótkie i 2 długie.
- ai - [ai̯] jak w...
- ái - [aːi̯] jak w...
- oi - [oi̯] jak w...
- ói - [oːi̯] jak w...
Spółgłoski
W języku pokaskim występuje tylko 12 spółgłosek.
| Wargowe | Zębowo-dziąsłowe | Miękkopod. | Języczkowe | Krtaniowe | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwarte | bezdźwięczne | p <p> | t <t> | k <k> | q <q> | ʔ <y> | |
| dźwięczne | b~m <b> | d~n <d> | ɡ~ŋ <g> | ɢ~ɴ <ğ> | |||
| Szczelinowe | x~ʃ <x> | χ <ḫ> | h <h> | ||||
- Głoskę /x/ wymawia się jako [ʃ] przed samogłoską /i/.
- Głoski /b d g ɢ/ wymawia się jako [m n ŋ ɴ] kiedy stoją na początku wyrazu lub na końcu, kiedy następny wyraz zaczyna się na którąś z tych głosek, a także wewnątrz wyrazu, kiedy następną głoską jest głoska zwarta bezdźwięczna, z wyłączeniem zwarcia krtaniowego.
Mownia
Rzeczowniki
Liczba
W języku pokaskich występują trzy liczby: Pojedyncza, podwójna i mnoga, które tworzy się przy pomocy odpowiednich przedrostków.
| Liczba | ||
|---|---|---|
| Pojedyncza | Podwójna | Mnoga |
| ― Poqá (Pok) |
xí- Xípoqá (Dwóch Poków) |
bo- Bopoqá (Pokowie) |
Liczbę mnogą można także utworzyć poprzez powtórzenie rzeczownika, np. Poqá-Poqá [po˧˨.qaː˨˦‿po˦˨.qaː˨˦] - (Pokowie).
Przypadki
W języku pokaskim występują tylko cztery przypadki.
| Przypadek | Przyrostek | Znaczenie | Przykład | |
|---|---|---|---|---|
| I. | Mianownik | — | kto? co? Ogólny podmiot |
Hóba |
| II. | Biernik | -xó | kogo? co? Wyraża dopełnienie bliższe |
Hóbaxó |
| III. | Ablatyw | -ḫā | od kogo? od czego? Wyraża ruch od miejsca |
Hóbaḫā |
| III. | Alatyw | -bo | do kogo? do czego? Wyraża ruch do miejsca |
Hóbabo |
Czasowniki
W języku pokaskim odmiana czasownika jest wyjątkowo prosta. Nie występuje bezokolicznik, więc w przypadku, kiedy po odmienionym czasowniku występuje bezokolicznik, np. "lubię pływać", drugi czasownik odmieniany jest przez osobę i stawiana jest pomiędzy nimi partykuła pomocnicza "do".
- Qōtod-do báxad-ko [qo˧.to˧˨‿nːu˨‿baː˨˦.xa˦˨‿ⁿku˨] - (Ja lubię pływać)
W innych wypadkach można postawić po prostu nieodmieniony czasownik. W słownikach natomiast czasowniki zapisuje się używając pierwszej osoby liczby pojedynczej.
Odmiana przez osoby
Czasowniki w języku odmieniają się poprzez dodanie do rdzenia odpowiedniego przyrostka. Druga i trzecia osoba liczby mnogiej zlały się, a do rozróżnienia ich w mowie wykorzystuje się zaimki. Sprawa wygląda dokładnie tak samo w przypadku liczby podwójnej.
| Odmiana | ||||
|---|---|---|---|---|
| Osoba | Przyrostek | Przykład | ||
| Liczba pojedyncza | ||||
| I. | Ko (Ja) |
-d | Qōtod (Lubię) | |
| II. | Bo (Ty) |
-b | Qōtob (Lubisz) | |
| III. | Ḫo (On) |
-tó | Qōtotó (Lubi) | |
| Liczba podwójna | ||||
| I. | Koyi (My dwaj) |
-hád | Qōtohád (Lubimy) | |
| II.-III. | Boyi (Wy dwaj) |
-háb | Qōtoháb (Lubicie) | |
| Liczba mnoga | ||||
| I. | Kóik (My) |
-xīd | Qōtoxīd (Lubimy) | |
| II.-III. | Bóik (Wy) |
-xīb | Qōtoxīb (Lubicie) | |