Buania

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bujotuoñ
Związek Plemion Bu
Flaga Buanii.png
Flaga Buanii
Szablon:Godło
Buania.png
Mapa Buanii
▸ Język urzędowy buański
▸ Stolica Saboat
▸ System rządów związek plemienny, monarchia elekcyjna
▸ Typ państwa {{{typ państwa}}}
▸ Głowa państwa król Oru Duok
▸ Pierwszy minister Szablon:Pierwszy minister
▸ Waluta 1 hoañ = 64 ui
▸ System gospodarczy quasi-kapitalizm
▸ Religia panująca Buae
▸ Terytoria zależne brak

Buania (bu. Busy), oficjalnie Związek Plemion Bu (bu. Bujotuoñ) — państwo położone na południowo-zachodnim wybrzeżu Pangei na planecie Kyon. Znane jest głównie z eksportu ohużu (bu. keha), cennej przyprawy, której uprawy znajdują się tylko w Buanii.

Nazwa

Endonim Bu jest (najpewniej) powiązany ze słowem o znaczeniu ‘swój (w opozycji do obcego)’, odnoszącym się zarówno do ludzi jak i przedmiotów.

Historia

Wczesna historia

Wczesne dzieje Buańczyków nie są znane. Oni sami uważają się za rdzenną ludność Buanii. Język buański w świetle obecnej wiedzy nie jest spokrewniony z żadnym innym na Kyonie (poza lokalnymi odmianami niekiedy uznawanymi za odrębne języki). Jeszcze przed kilkoma wiekami Buańczycy byli grupką ludów zbieracko-łowieckich na niskim poziomie cywilizacyjnym pozbawioną organizacji państwowej. W obrębie plemienia obowiązywała demokracja bezpośrednia, dorośli mężczyżni (w kilku plemionach również kobiety) spotykali się na wiecu i dyskutowali o bieżących sprawach. Sczególnym szacunkiem obdarzano osoby starsze - podziwiano ich wiedzę, którą zdobyli w ciągu swojego długiego życia oraz umiejętności, które pozwoliły im przeżyć w niebezpiecznym środowisku. W życiu wczesnych mieszkańców obecnej Buanii ważną rolę odgrywał ohuż (bu. keha, alternatywnie ohúoze - ‘boskie ziele’, przyprawa otrzymywana z ohużowca, rośliny występującej tylko w Buanii. Dawni Buańczycy wierzyli, że została ona podarowana im przez bogów i używali jej w obrzędach religijnych oraz jako dodatek do wielu posiłków (w mniejszych ilościach). Ta pomarańczowa przyprawa do dziś pozostaje symbolem Buanii.

Monarchia elekcyjna

Sytuacja zmieniła się diametralnie wraz ze zjednoczeniem Buanii przez półlegendarnego założyciela państwa, Revu Keona. Pochodził on z jednego z zachodnich plemion żyjącego blisko ziem pinuskich. Dzięki swojej inteligencji i zdolnościom przywódczym udało mu się przekonać wszystkie plemiona Bu, aby stworzyły jedno państwo, gdyż inaczej nie byliby w stanie stawić czoła najeźdźcom, którzy targnęli chcieli by odebrać im ich ziemie. Revu Keon został obwołany pierwszym królem (bu. sa). Tak rozpoczął się trwający x lat okres monarchii elekcyjnej. Przez lata wypracowano następujący sposób wyboru głowy państwa: po śmierci panującego króla najpierw w każdym plemieniu wybierano kandydata, a następnie spośród owych kandydatów Rada Wodzów wskazywała przyszłego monarchę, po czym zostawała rozwiązana. Nową radę stanowili kandydaci na króla, którzy nie zostali wybrani (warto dodać, że na króla mógł kandydować także obecny członek Rady Wodzów, w praktyce działo się tak bardzo często). Do uprawnień monarchy należały m.in. prawo do wypowiedzenia wojny i prawo łaski. Król zwoływał również posiedzenia Rady Wodzów, a także był bezpośrednim zwierzchnikiem trzech największych miast Buanii - Saboatu, Feketaby i Kehaseatu, nazywanych miastami królewskimi (bu. saat). Mimo istnienia zjednoczonego państwa, władza centralna nigdy nie była silna, poszczególne plemiona, a później miasta miały szeroki zakres autonomii w sprawach lokalnych. W każdym mieście i w każdym plemieniu obowiązywało też inne prawa. W czasach pokoju nie było również jednej stałej armii, a jedynie mała armia królewska, a później również prywatne armie najbogatszych kupców, które to nierzadko przewyższały liczebnością królewską.

Przełom tysiącleci

Geografia

Gospodarka

Eksport

  • ohuż,
  • żywność,
  • drewno

Import

  • narzędzia,
  • technologie,
  • żywność,
  • ozdoby