Chēnu: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m
 
(Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 14: Linia 14:
 
| władca=Temaku Kēmek
 
| władca=Temaku Kēmek
 
}}
 
}}
'''Chēnu''' ([[Język mhasalski|mhs.]] {{Unicode|𐦲𐧈𐦵|Aegyptus}} ''Chēnu'' [{{IPA|t͡ʃʰe:'nu}}], [[Język ajdyniriański|ajd.]] ''Ćénnaris'' [{{IPA|ɕɛjn:a'ɾis}}]<ref>Poprzez [[Język staroajdyniriański|staroajdyniriańskie]] ''Cıénąris'' lub ''Cıénris''.</ref>) — starożytne miasto położone w regionie [[Mhasal|Mhasalu]] na obszarze [[Ajdyniriana|Ajdyniriany]], stolica antycznego Białego Mhasalu, Konfederacji Czenackiej oraz faraońskiej I Dynastii. Miasto to jest dobrze poświadczone w źródłach historycznych, zwłaszcza tych najwcześniejszych, pochodzących z czasów [[Starożytna Ajdyniriana|Starożytnej Ajdyniriany]], pojawia się także w tekstach z okresu średniomhasalskiego. Chēnu przez długi czas było jednak uważane za na wpół mityczne zaginione miasto, jego lokalizacja nieznana. Współcześnie przyjmuje się, że położone jest w [[Pierwszy Sepet|Pierwszym Sepecie]], na wschód od [[Qēmkah]], na południe od [[Phaur Āmhat]].  
+
'''Chēnu''' ([[Język mhasalski|mhs.]] {{Unicode|𐦲𐧈𐦵|Aegyptus}} ''Chēnu'' [{{IPA|t͡ʃʰe:'nu}}], [[Język ajdyniriański|ajd.]] ''Ćénnaris'' [{{IPA|ɕɛjn:a'ɾis}}]<ref>Poprzez [[Język staroajdyniriański|staroajdyniriańskie]] ''Cıénąris'' lub ''Cıénris''.</ref>) — starożytne miasto położone w regionie [[Mhasal|Mhasalu]] na obszarze [[Ajdyniriana|Ajdyniriany]], stolica antycznego Białego Mhasalu, Konfederacji Czenackiej oraz wielokrotnie Imperium Mhasalskiego w okresie staromhasalskim. Miasto to jest dobrze poświadczone w źródłach historycznych, zwłaszcza tych najwcześniejszych, pochodzących z czasów [[Starożytna Ajdyniriana|Starożytnej Ajdyniriany]], pojawia się także w tekstach z okresu średniomhasalskiego. Chēnu przez długi czas było jednak uważane za na wpół mityczne zaginione miasto, jego lokalizacja nieznana. Współcześnie przyjmuje się, że położone jest w [[Pierwszy Sepet|Pierwszym Sepecie]], na wschód od [[Qēmkah]], na południe od [[Phaur Āmhat]].  
  
Z uwagi na swoje starożytne pochodzenie i dziedzictwo, a także ogromne znaczenie kulturowe i religijne, miasto<ref>A także inne miejsca uznawane historycznie za jego prawdziwą lokalizację.</ref>) jest popularnym wśród [[Mhasalowie|Mhasalów]] celem pielgrzymek. Jego zmitologizowana wersja pojawia się także w kosmologii [[Religia mhasalska|mhasalskiej religii]], gdzie Chēnu przedstawiane jest niekiedy jako położone w niebiosach miasto bogów.
+
Z uwagi na swoje starożytne pochodzenie i dziedzictwo, a także ogromne znaczenie kulturowe i religijne, miasto<ref>A także inne miejsca uznawane historycznie za jego prawdziwą lokalizację.</ref> to jest popularnym wśród [[Mhasalowie|Mhasalów]] celem pielgrzymek. Jego zmitologizowana wersja pojawia się także w kosmologii [[Religia mhasalska|mhasalskiej religii]], gdzie Chēnu przedstawiane jest niekiedy jako położone w niebiosach miasto bogów.
  
Miejsce, w którym najprawdopodobniej znajdują są ruiny Chēnu, jest położone w tej części Mhasalu, z której dostrzec można na horyzoncie masyw [[Góra Férhan]]. Informacje tą można odnaleźć także w staromhasalskich inskrypcjach, co stanowi kolejny dowód potwierdzający słuszność tego umiejscowienia miasta.  
+
Miejsce, w którym najprawdopodobniej znajdują są ruiny Chēnu, jest położone w tej części Mhasalu, z której dostrzec można na horyzoncie masyw [[Góra Férhan]]. Informacje tą można odnaleźć także w staromhasalskich inskrypcjach, co stanowi kolejny dowód potwierdzający słuszność tego właśnie umiejscowienia miasta.  
 
==Historia==
 
==Historia==
 
===Okres predynastyczny===
 
===Okres predynastyczny===
Linia 26: Linia 26:
  
 
===Okres staromhasalski===
 
===Okres staromhasalski===
 +
 +
Chēnu stanowiło stolicę nowego imperium mhasalskiego do końca panowania I Dynastii. W czasach późniejszych stolice zmieniane były dość często, chociaż Chēnu wielokrotnie odzyskiwało swój pierwotny status. Nawet w okresach, w których stolica przenoszona była do innych miast, Chēnu pozostawało jednym z głównych miast imperium a także najświętszym z mhasalskich miast. Stanowiło także niezwykle istotny ośrodek handlowy, skupiający na sobie handel między [[Warachia|Warachią]] na wschodzie a resztą [[Mhasal|Mhasalu]] na zachodzie. Stanowiło także główne miejsce handlu niezwykle cenną, potrzebną bowiem do wyrobu brązu, cyną, wydobywaną w [[Tarrunaht]]. 
 +
 +
Koniec miasta przypadł najprawdopodobniej na okres tuż przed końcem Starożytnej Ajdyniriany. W miejscu, które uznaje się za lokalizację Chēnu odnaleziono rozległe ruiny, z charakterystycznymi znakami pożaru, a także bronią i śladami walki. Chēnu zostało najprawdopodobniej zniszczone przez [[Imperium Sarnath|wojska sarnackie]], na to wskazują także teksty sarnackie. Źródła mhasalskie milczą jednak na ten temat. Miasto nigdy potem nie podniosło się, wkrótce potem przykryte zostało warstwą wulkanicznego popiołu, co łączy się z serią katastrof naturalnych kończących okres Starożytnej Ajdyniriany. 
 
==Znaczenie religijne==
 
==Znaczenie religijne==
  
 
Chēnu było istotnym centrum kultu religijnego, zarówno w okresie predynastycznym jak i staromhasalskim. Początkowo było przede wszystkim głównym miejscem kultu Mīhārry, bogini świtu i zmierzchu, łączonej z przeznaczeniem, przewidywaniem przyszłości, uważaną także za matkę i twórczynię ludzkości. Najwyższy kapłan Mīhārry nosił tytuł "proroka" lub "widzącego daleko". W okresie staromhasalskim Chēnu stało się też świętym miastem Janhara, a więc deifikowanego [[Pierwszy Faraon|Króla Skorpiona]] czczonego jako bóg wojny. Jego kult wchłonął kult znacznie starszego bóstwa, będącego uosobieniem Białego Mhasalu.   
 
Chēnu było istotnym centrum kultu religijnego, zarówno w okresie predynastycznym jak i staromhasalskim. Początkowo było przede wszystkim głównym miejscem kultu Mīhārry, bogini świtu i zmierzchu, łączonej z przeznaczeniem, przewidywaniem przyszłości, uważaną także za matkę i twórczynię ludzkości. Najwyższy kapłan Mīhārry nosił tytuł "proroka" lub "widzącego daleko". W okresie staromhasalskim Chēnu stało się też świętym miastem Janhara, a więc deifikowanego [[Pierwszy Faraon|Króla Skorpiona]] czczonego jako bóg wojny. Jego kult wchłonął kult znacznie starszego bóstwa, będącego uosobieniem Białego Mhasalu.   
  
W pewnym momencie, najprawdopodobniej już po zniszczeniu miasta, a więc w okresie średniomhasalskim, Chēnu osiągnęło na tyle legendarny status, że stało się miejscem mitycznym, inkorporowanym w ramy mhasalskiej kosmologii. Stało się miastem bogów, położonym w niebiosach, o istotnym znaczeniu eschatologicznym. Według części tekstów to tam trafiać mają po śmierci dusze faraonów, osiągając ''wieczne życie''. Niektóre sugerują, że w konkretnych sytuacjach mogą tam trafić także zwykli śmiertelnicy. Obecnie uznaje się Niebiańskie Chēnu<ref>W odróżnianiu od ziemskiego Chēnu.</ref> za miejsce, w którym dusze sądzone są przez bogów przed reinkarnacją.    
+
W pewnym momencie, najprawdopodobniej już jakiś czas po zniszczeniu miasta, a więc w okresie średniomhasalskim, Chēnu osiągnęło na tyle legendarny status, że stało się miejscem mitycznym, inkorporowanym w ramy mhasalskiej kosmologii. Stało się miastem bogów, położonym w niebiosach, o istotnym znaczeniu eschatologicznym. Według części tekstów to tam trafiać mają po śmierci dusze faraonów, osiągając ''wieczne życie''. Niektóre sugerują, że w konkretnych sytuacjach mogą tam trafić także zwykli śmiertelnicy. Obecnie uznaje się Niebiańskie Chēnu<ref>W odróżnianiu od ziemskiego Chēnu.</ref> za miejsce, w którym dusze sądzone są przez bogów przed reinkarnacją.
  
 
==Przypisy==
 
==Przypisy==
 
<references/>
 
<references/>
 
[[Kategoria:Mhasal]][[Kategoria:Miasta Kyonu]]
 
[[Kategoria:Mhasal]][[Kategoria:Miasta Kyonu]]

Aktualna wersja na dzień 11:24, 23 sty 2021

Anoret Pharrāuhatetah
𐦪𐦥𐦥𐦪𐦠𐦾𐦢 𐦥𐦾𐦲
Najważniejsze miasta: Gaurakah (GK) · Sēqhahan (NS) · Nekeharah (QS)
Pozostałe stolice sepetów: Rataqes (WS) · Tengah Bēsantu (SS) · Baroqeti (PS) · Qēmkah (AS)
Mniejsze ośrodki: Ndatang (WS) · Wielka Świątynia Yatina (SS) · Dāubkhahan (QS) · Anhkhatiš (NS)
Całoroczne jeziora i oazy: Tēqra (NS) · Hasthath (QS) · Maujāht (PS) · Caqt Yejah (PS)
Okresowe jeziora i oazy: Gaurakah Caqt (SS) · Sephterīšaun (SS) · Šedīt (SS) · Wadya (SS) · Ukryta Oaza (SS) · Tarrunaht (SS) · Andaht (AS) · Yamhad (AS) · Caqt Rašk (AS)
Inne istotne: Kanały Khēmriego (QS) · Phaur Āmhat (PS) · Chēnu (AS) · Gundacahan (PS) · Góra Kaszrak (NS) · Sakhra (QS)
Ćénnaris
𐦲𐧈𐦵

Chēnu
{{{flaga}}} {{{herb}}}
{{{motto}}}
Czenu.png
Położenie ruin miasta Chēnu na tle Mhasalu
Język urzędowy: ajdyniriański, mhasalski
Języki używane: mhasalski, inne
Stolica {{{stolica}}} {{{stolica współrzędne}}}
Ustrój imperialna prowincja
Namiestnik Temaku Kēmek
{{{szef rządu}}} {{{premier}}}
Powierzchnia
- całkowita
-% wody

{{{powierzchnia całkowita}}} km²
{{{procent wody}}}%
Ludność na rok 5360 CE[1]
- całkowita

brak
Waluta 1 adrash = 100 zuvwarów (ADR)
Strefa czasowa {{{czas}}}
Powstanie: {{{utworzenie}}}
Hymn {{{hymn}}}
Przynależność do organizacji {{{organizacje}}}
Domena internetowa {{{internet}}}
Kod telefoniczny +{{{kod}}}

Chēnu (mhs. 𐦲𐧈𐦵 Chēnu [t͡ʃʰe:'nu], ajd. Ćénnaris [ɕɛjn:a'ɾis][2]) — starożytne miasto położone w regionie Mhasalu na obszarze Ajdyniriany, stolica antycznego Białego Mhasalu, Konfederacji Czenackiej oraz wielokrotnie Imperium Mhasalskiego w okresie staromhasalskim. Miasto to jest dobrze poświadczone w źródłach historycznych, zwłaszcza tych najwcześniejszych, pochodzących z czasów Starożytnej Ajdyniriany, pojawia się także w tekstach z okresu średniomhasalskiego. Chēnu przez długi czas było jednak uważane za na wpół mityczne zaginione miasto, jego lokalizacja nieznana. Współcześnie przyjmuje się, że położone jest w Pierwszym Sepecie, na wschód od Qēmkah, na południe od Phaur Āmhat.

Z uwagi na swoje starożytne pochodzenie i dziedzictwo, a także ogromne znaczenie kulturowe i religijne, miasto[3] to jest popularnym wśród Mhasalów celem pielgrzymek. Jego zmitologizowana wersja pojawia się także w kosmologii mhasalskiej religii, gdzie Chēnu przedstawiane jest niekiedy jako położone w niebiosach miasto bogów.

Miejsce, w którym najprawdopodobniej znajdują są ruiny Chēnu, jest położone w tej części Mhasalu, z której dostrzec można na horyzoncie masyw Góra Férhan. Informacje tą można odnaleźć także w staromhasalskich inskrypcjach, co stanowi kolejny dowód potwierdzający słuszność tego właśnie umiejscowienia miasta.

Historia

Okres predynastyczny

W okresie predynastycznym Chēnu było jednym z kilku wielkich miast-państw Białego Mhasalu, początkowo jednak ustępowało pod względem znaczenia i prestiżu niezidentyfikowanemu dotychczas miastu Khōšā, a także położonemu na południowym-zachodzie Tarrunaht. Najprawdopodobniej około roku 5000 PZD[4] Chēnu stało się centrum sojuszu mhasalskich miast-państw, zwanego niekiedy Konfederacją Czenacką. Chēnu stało się wtedy głównym miastem Białego Mhasalu.

Krótko przed rokiem 4020 PZD[5] Janhar, zwany Królem Skorpionem, władca Chēnu, przejął absolutną kontrolę nad całą Konfederacją Czenacką. Podbił następnie i zjednoczył pod swym panowaniem Biały, Niebieski oraz Złoty Mhasal, stając się Pierwszym Faraonem. Chēnu zostało pierwszą stolicą Mhasalu.

Okres staromhasalski

Chēnu stanowiło stolicę nowego imperium mhasalskiego do końca panowania I Dynastii. W czasach późniejszych stolice zmieniane były dość często, chociaż Chēnu wielokrotnie odzyskiwało swój pierwotny status. Nawet w okresach, w których stolica przenoszona była do innych miast, Chēnu pozostawało jednym z głównych miast imperium a także najświętszym z mhasalskich miast. Stanowiło także niezwykle istotny ośrodek handlowy, skupiający na sobie handel między Warachią na wschodzie a resztą Mhasalu na zachodzie. Stanowiło także główne miejsce handlu niezwykle cenną, potrzebną bowiem do wyrobu brązu, cyną, wydobywaną w Tarrunaht.

Koniec miasta przypadł najprawdopodobniej na okres tuż przed końcem Starożytnej Ajdyniriany. W miejscu, które uznaje się za lokalizację Chēnu odnaleziono rozległe ruiny, z charakterystycznymi znakami pożaru, a także bronią i śladami walki. Chēnu zostało najprawdopodobniej zniszczone przez wojska sarnackie, na to wskazują także teksty sarnackie. Źródła mhasalskie milczą jednak na ten temat. Miasto nigdy potem nie podniosło się, wkrótce potem przykryte zostało warstwą wulkanicznego popiołu, co łączy się z serią katastrof naturalnych kończących okres Starożytnej Ajdyniriany.

Znaczenie religijne

Chēnu było istotnym centrum kultu religijnego, zarówno w okresie predynastycznym jak i staromhasalskim. Początkowo było przede wszystkim głównym miejscem kultu Mīhārry, bogini świtu i zmierzchu, łączonej z przeznaczeniem, przewidywaniem przyszłości, uważaną także za matkę i twórczynię ludzkości. Najwyższy kapłan Mīhārry nosił tytuł "proroka" lub "widzącego daleko". W okresie staromhasalskim Chēnu stało się też świętym miastem Janhara, a więc deifikowanego Króla Skorpiona czczonego jako bóg wojny. Jego kult wchłonął kult znacznie starszego bóstwa, będącego uosobieniem Białego Mhasalu.

W pewnym momencie, najprawdopodobniej już jakiś czas po zniszczeniu miasta, a więc w okresie średniomhasalskim, Chēnu osiągnęło na tyle legendarny status, że stało się miejscem mitycznym, inkorporowanym w ramy mhasalskiej kosmologii. Stało się miastem bogów, położonym w niebiosach, o istotnym znaczeniu eschatologicznym. Według części tekstów to tam trafiać mają po śmierci dusze faraonów, osiągając wieczne życie. Niektóre sugerują, że w konkretnych sytuacjach mogą tam trafić także zwykli śmiertelnicy. Obecnie uznaje się Niebiańskie Chēnu[6] za miejsce, w którym dusze sądzone są przez bogów przed reinkarnacją.

Przypisy

  1. Rok 8973 kalendarza wspólnego.
  2. Poprzez staroajdyniriańskie Cıénąris lub Cıénris.
  3. A także inne miejsca uznawane historycznie za jego prawdziwą lokalizację.
  4. Około roku -1507 kalendarza wspólnego.
  5. Rokiem -527 kalendarza wspólnego.
  6. W odróżnianiu od ziemskiego Chēnu.