Chēnu: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m
m
Linia 23: Linia 23:
 
W okresie predynastycznym Chēnu było jednym z kilku wielkich miast-państw Białego Mhasalu, początkowo jednak ustępowało pod względem znaczenia i prestiżu niezidentyfikowanemu dotychczas miastu '''Khōšā''', a także położonemu na południowym-zachodzie [[Tarrunaht]]. Najprawdopodobniej około roku 5000 [[Vezdāŝaular#Mierzenie czasu dla Starożytnej Ajdyniriany|PZD]]<ref>Około roku -1507 [[Nazewnictwo chronologiczne Kyonu#EK - Era Kyonu|kalendarza wspólnego]].</ref> Chēnu stało się centrum sojuszu mhasalskich miast-państw, zwanego niekiedy '''Konfederacją Czenacką'''. Chēnu stało się wtedy głównym miastem Białego Mhasalu.   
 
W okresie predynastycznym Chēnu było jednym z kilku wielkich miast-państw Białego Mhasalu, początkowo jednak ustępowało pod względem znaczenia i prestiżu niezidentyfikowanemu dotychczas miastu '''Khōšā''', a także położonemu na południowym-zachodzie [[Tarrunaht]]. Najprawdopodobniej około roku 5000 [[Vezdāŝaular#Mierzenie czasu dla Starożytnej Ajdyniriany|PZD]]<ref>Około roku -1507 [[Nazewnictwo chronologiczne Kyonu#EK - Era Kyonu|kalendarza wspólnego]].</ref> Chēnu stało się centrum sojuszu mhasalskich miast-państw, zwanego niekiedy '''Konfederacją Czenacką'''. Chēnu stało się wtedy głównym miastem Białego Mhasalu.   
  
Krótko przed rokiem 4020 PZD<ref>Rokiem -527 kalendarza wspólnego.</ref> Janhar, zwany Królem-Skorpionem, władca Chēnu, przejął absolutną kontrolę nad całą Konfederacją Czenacką. Podbił następnie i zjednoczył pod swym panowaniem Biały, Niebieski oraz Złoty Mhasal, stając się [[Pierwszy Faraon|Pierwszym Faraonem]]. Chēnu zostało pierwszą stolicą Mhasalu.
+
Krótko przed rokiem 4020 PZD<ref>Rokiem -527 kalendarza wspólnego.</ref> Janhar, zwany Królem Skorpionem, władca Chēnu, przejął absolutną kontrolę nad całą Konfederacją Czenacką. Podbił następnie i zjednoczył pod swym panowaniem Biały, Niebieski oraz Złoty Mhasal, stając się [[Pierwszy Faraon|Pierwszym Faraonem]]. Chēnu zostało pierwszą stolicą Mhasalu.
  
 
===Okres staromhasalski===
 
===Okres staromhasalski===
 
==Znaczenie religijne==
 
==Znaczenie religijne==
  
 +
Chēnu było istotnym centrum kultu religijnego, zarówno w okresie predynastycznym jak i staromhasalskim. Początkowo było przede wszystkim głównym miejscem kultu Mīhārry, bogini świtu i zmierzchu, łączonej z przeznaczeniem, przewidywaniem przyszłości, uważaną także za matkę i twórczynię ludzkości. Najwyższy kapłan Mīhārry nosił tytuł "proroka" lub "widzącego daleko". W okresie staromhasalskim Chēnu stało się też świętym miastem Janhara, a więc deifikowanego [[Pierwszy Faraon|Króla Skorpiona]] czczonego jako bóg wojny. Jego kult wchłonął kult znacznie starszego bóstwa, będącego uosobieniem Białego Mhasalu. 
  
 +
W pewnym momencie, najprawdopodobniej już po zniszczeniu miasta, a więc w okresie średniomhasalskim, Chēnu osiągnęło na tyle legendarny status, że stało się miejscem mitycznym, inkorporowanym w ramy mhasalskiej kosmologii. Stało się miastem bogów, położonym w niebiosach, o istotnym znaczeniu eschatologicznym. Według części tekstów to tam trafiać mają po śmierci dusze faraonów, osiągając ''wieczne życie''. Niektóre sugerują, że w konkretnych sytuacjach mogą tam trafić także zwykli śmiertelnicy. Obecnie uznaje się Niebiańskie Chēnu<ref>W odróżnianiu od ziemskiego Chēnu.</ref> za miejsce, w którym dusze sądzone są przez bogów przed reinkarnacją.   
  
 
==Przypisy==
 
==Przypisy==
 
<references/>
 
<references/>
 
[[Kategoria:Mhasal]][[Kategoria:Miasta Kyonu]]
 
[[Kategoria:Mhasal]][[Kategoria:Miasta Kyonu]]

Wersja z 22:01, 22 sty 2021

Anoret Pharrāuhatetah
𐦪𐦥𐦥𐦪𐦠𐦾𐦢 𐦥𐦾𐦲
Najważniejsze miasta: Gaurakah (GK) · Sēqhahan (NS) · Nekeharah (QS)
Pozostałe stolice sepetów: Rataqes (WS) · Tengah Bēsantu (SS) · Baroqeti (PS) · Qēmkah (AS)
Mniejsze ośrodki: Ndatang (WS) · Wielka Świątynia Yatina (SS) · Dāubkhahan (QS) · Anhkhatiš (NS)
Całoroczne jeziora i oazy: Tēqra (NS) · Hasthath (QS) · Maujāht (PS) · Caqt Yejah (PS)
Okresowe jeziora i oazy: Gaurakah Caqt (SS) · Sephterīšaun (SS) · Šedīt (SS) · Wadya (SS) · Ukryta Oaza (SS) · Tarrunaht (SS) · Andaht (AS) · Yamhad (AS) · Caqt Rašk (AS)
Inne istotne: Kanały Khēmriego (QS) · Phaur Āmhat (PS) · Chēnu (AS) · Gundacahan (PS) · Góra Kaszrak (NS) · Sakhra (QS)
Ćénnaris
𐦲𐧈𐦵

Chēnu
{{{flaga}}} {{{herb}}}
{{{motto}}}
Czenu.png
Położenie ruin miasta Chēnu na tle Mhasalu
Język urzędowy: ajdyniriański, mhasalski
Języki używane: mhasalski, inne
Stolica {{{stolica}}} {{{stolica współrzędne}}}
Ustrój imperialna prowincja
Namiestnik Temaku Kēmek
{{{szef rządu}}} {{{premier}}}
Powierzchnia
- całkowita
-% wody

{{{powierzchnia całkowita}}} km²
{{{procent wody}}}%
Ludność na rok 5360 CE[1]
- całkowita

brak
Waluta 1 adrash = 100 zuvwarów (ADR)
Strefa czasowa {{{czas}}}
Powstanie: {{{utworzenie}}}
Hymn {{{hymn}}}
Przynależność do organizacji {{{organizacje}}}
Domena internetowa {{{internet}}}
Kod telefoniczny +{{{kod}}}

Chēnu (mhs. 𐦲𐧈𐦵 Chēnu [t͡ʃʰe:'nu], ajd. Ćénnaris [ɕɛjn:a'ɾis][2]) — starożytne miasto położone w regionie Mhasalu na obszarze Ajdyniriany, stolica antycznego Białego Mhasalu, Konfederacji Czenackiej oraz faraońskiej I Dynastii. Miasto to jest dobrze poświadczone w źródłach historycznych, zwłaszcza tych najwcześniejszych, pochodzących z czasów Starożytnej Ajdyniriany, pojawia się także w tekstach z okresu średniomhasalskiego. Chēnu przez długi czas było jednak uważane za na wpół mityczne zaginione miasto, jego lokalizacja nieznana. Współcześnie przyjmuje się, że położone jest w Pierwszym Sepecie, na wschód od Qēmkah, na południe od Phaur Āmhat.

Z uwagi na swoje starożytne pochodzenie i dziedzictwo, a także ogromne znaczenie kulturowe i religijne, miasto[3]) jest popularnym wśród Mhasalów celem pielgrzymek. Jego zmitologizowana wersja pojawia się także w kosmologii mhasalskiej religii, gdzie Chēnu przedstawiane jest niekiedy jako położone w niebiosach miasto bogów.

Miejsce, w którym najprawdopodobniej znajdują są ruiny Chēnu, jest położone w tej części Mhasalu, z której dostrzec można na horyzoncie masyw Góra Férhan. Informacje tą można odnaleźć także w staromhasalskich inskrypcjach, co stanowi kolejny dowód potwierdzający słuszność tego umiejscowienia miasta.

Historia

Okres predynastyczny

W okresie predynastycznym Chēnu było jednym z kilku wielkich miast-państw Białego Mhasalu, początkowo jednak ustępowało pod względem znaczenia i prestiżu niezidentyfikowanemu dotychczas miastu Khōšā, a także położonemu na południowym-zachodzie Tarrunaht. Najprawdopodobniej około roku 5000 PZD[4] Chēnu stało się centrum sojuszu mhasalskich miast-państw, zwanego niekiedy Konfederacją Czenacką. Chēnu stało się wtedy głównym miastem Białego Mhasalu.

Krótko przed rokiem 4020 PZD[5] Janhar, zwany Królem Skorpionem, władca Chēnu, przejął absolutną kontrolę nad całą Konfederacją Czenacką. Podbił następnie i zjednoczył pod swym panowaniem Biały, Niebieski oraz Złoty Mhasal, stając się Pierwszym Faraonem. Chēnu zostało pierwszą stolicą Mhasalu.

Okres staromhasalski

Znaczenie religijne

Chēnu było istotnym centrum kultu religijnego, zarówno w okresie predynastycznym jak i staromhasalskim. Początkowo było przede wszystkim głównym miejscem kultu Mīhārry, bogini świtu i zmierzchu, łączonej z przeznaczeniem, przewidywaniem przyszłości, uważaną także za matkę i twórczynię ludzkości. Najwyższy kapłan Mīhārry nosił tytuł "proroka" lub "widzącego daleko". W okresie staromhasalskim Chēnu stało się też świętym miastem Janhara, a więc deifikowanego Króla Skorpiona czczonego jako bóg wojny. Jego kult wchłonął kult znacznie starszego bóstwa, będącego uosobieniem Białego Mhasalu.

W pewnym momencie, najprawdopodobniej już po zniszczeniu miasta, a więc w okresie średniomhasalskim, Chēnu osiągnęło na tyle legendarny status, że stało się miejscem mitycznym, inkorporowanym w ramy mhasalskiej kosmologii. Stało się miastem bogów, położonym w niebiosach, o istotnym znaczeniu eschatologicznym. Według części tekstów to tam trafiać mają po śmierci dusze faraonów, osiągając wieczne życie. Niektóre sugerują, że w konkretnych sytuacjach mogą tam trafić także zwykli śmiertelnicy. Obecnie uznaje się Niebiańskie Chēnu[6] za miejsce, w którym dusze sądzone są przez bogów przed reinkarnacją.

Przypisy

  1. Rok 8973 kalendarza wspólnego.
  2. Poprzez staroajdyniriańskie Cıénąris lub Cıénris.
  3. A także inne miejsca uznawane historycznie za jego prawdziwą lokalizację.
  4. Około roku -1507 kalendarza wspólnego.
  5. Rokiem -527 kalendarza wspólnego.
  6. W odróżnianiu od ziemskiego Chēnu.