Grocki

Z Conlanger
Wersja z dnia 14:10, 14 sie 2013 autorstwa Feles muribus (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język grocki (Ϩαϧα ϥαρα ‹graka wlara›) - język używany przez Groków.

Fonologia

Grokowie charakteryzują się odmienną budową narządu mowy. Nie mają zębów, natomiast na podniebieniu miękkim posiadają fałd skórny. Dodatkowo więzadła głosowe mogą kurczyć się, drżąc.

Spółgłoski wargowe wargowo-
językowe
podnieb.-
językowe
podniebienne krtaniowe
środkowe boczne płaskie fałdowe
zwarte b. π ‹p› τ ‹t› κ ‹c› ϧ ‹k›
zwarte dźw. β ‹b› ϯ ‹d› ϫ ‹j›
zwarte dysz. φ ‹bh› θ ‹dh›
szczelinowe υ ‹w› ϥ ‹wl› δ ‹th› ζ ‹z› γ ‹g›
płynne λ ‹bl› (ι ‹i›) ϩ ‹gr› ρ ‹r›

Jedyne dopuszczalne zbitki to płynna z płynną, szczelinową lub zwartą, szczelinowa ze szczelinową lub zwartą, lub dwie zwarte w śródgłosie.

Samogłoski przednie tylne
wysokie ι ‹i›
średnie ε ‹e› ο ‹o›
niskie α ‹a› ω ‹ǒ›

Każda samogłoska ma swój wariant boczny (koartykułowany z λ), oznaczany: ἱ ἑ ὁ ἁ ὡ ‹il el ol al ǒl›.