Grocki

Z Conlanger
Wersja z dnia 20:59, 16 cze 2012 autorstwa Feles muribus (dyskusja | edycje) (Utworzył nową stronę „'''Język grocki''' (''Ϩακα ϥαρα'' ‹graka wlara›) - język używany przez Groków. ==Fonologia== Grokowie charakteryzują się odmienną budow...”)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język grocki (Ϩακα ϥαρα ‹graka wlara›) - język używany przez Groków.

Fonologia

Grokowie charakteryzują się odmienną budową narządu mowy. Nie mają zębów, natomiast na podniebieniu miękkim posiadają fałd skórny. Dodatkowo więzadła głosowe mogą kurczyć się, drżąc.

Spółgłoski wargowe wargowo-
językowe
podnieb.-
językowe
podniebienne krtaniowe
środkowe boczne płaskie fałdowe
zwarte b. π ‹p› τ ‹t› κ ‹c› ϧ ‹k›
zwarte dźw. β ‹b› ϯ ‹d› ϫ ‹j›
szczelinowe υ ‹w› ϥ ‹wl› δ ‹dh› ζ ‹z› γ ‹g›
płynne λ ‹bl› (ι ‹i›) ϩ ‹gr› ρ ‹r›

Jedyne dopuszczalne zbitki to płynna z płynną, szczelinową lub zwartą, szczelinowa ze szczelinową lub zwartą, lub dwie zwarte w śródgłosie.

Samogłoski przednie tylne
wysokie ι ‹i›
średnie ε ‹e› ο ‹o›
niskie α ‹a› ω ‹ǒ›

Każda samogłoska ma swój wariant boczny (koartykułowany z λ), oznaczany tonosem, w romanizacji – ‹l›.