Język śląski

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Slesian
śląski
Utworzenie: Spiritus w 2015
Ilość mówiących 115 000 000
Sposoby zapisu: łacinka
Typologia: SOV, V2
Klasyfikacja: indoeuropejskie
  • romańskie
    • bohemskie
      • śląski
Kody
Conlanger–1 szl
Conlanger–3 pos.szl.spr
Lista conlangów
Nuvola apps bookcase 1 blue.svg.png Zobacz też słownik tego języka.

Język śląski (śl. Slesian [sliˈʑan]) – język indoeuropejski z grupy romańskiej. Jest językiem ojczystym dla ok. 115 000 000 osób na świecie. Od 1990 r. regulacją na wszystkich obszarach zajmuje się założona w 1862 r. Akademia Języka Śląskiego (śl. Ł'Acadiemia de Dioum Łu Slesian). Pełni funkcję oficjalnego języka min. Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej, Światowej Organizacji Handlu czy Międzynarodowego Biura Miar i Wag.

Fonologia

Opracowanie to odnosi się do odmiany standardowej (śl. ła sorta de stímel) języka śląskiego, opartej na wymowie mieszkańców GOP-u, szczególnie Gliwic. By zobaczyć dialektalne różnice w wymowie, należy spojrzeć do odpowiedniej sekcji.

Samogłoski

Przednie Centralne Tylne
Przymknięte
Blank vowel trapezoid.png
i
u
ɔ
ɛ
(ə)
ɨ
ʉ̟
a
Prawie przymknięte
Półprzymknięte
Średnie
Półotwarte
Prawie otwarte
Otwarte

Redukcje samogłosek

Samogłoski w śląskim kontynentalnym i nowozelandzkim ulegają redukcji w sylabach nieakcentowanych. Dźwięki /i/ /u/ /ʉ̟/ i /ɨ/ nie ulegają redukcjom. Poniższa tabela przedstawia redukcje pozostałych.

Akcent. Nieakcent. Przykład Wymowa Znaczenie
[a] [ə] niatra [ˈɲatrə] okno
[ɛ] [ə] genética [ʑəˈnɛt͡ɕikə] genetyka
[jɛ] [i] piewién [piˈvjɛn] wróżba
[ɔ] [u] sonor [suˈnɔr] dźwięk