Język Dwóch Okien

Z Conlanger
Wersja z dnia 12:33, 18 paź 2012 autorstwa Canis (dyskusja | edycje) (Język dwóch Okien przeniesiono do Język Dwóch Okien)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
język Dwóch Okien
лют лэ Зел
Sposoby zapisu: zmodyfikowana cyrylica
Typologia: SVO
Faktycznie
Utworzenie: Tоб ріс тоб w 2011
Cel utworzenia: język, którego autor może się nauczyć
Ilość mówiących 0
Kody
Conlanger–1 zel
Conlanger–3 mer.zel.trt
W świecie alternatywnym Tobristoba
Używany w : Państwo Dwóch Okien
Klasyfikacja: Języki indoeuropejskie
  • języki Dwóch Okien
    • język Dwóch Okien
Status urzędowy
Język urzędowy : Państwo Dwóch Okien
Oficjalna regulacja: Państwo Dwóch Okien
Przykład
"Tым амэн офэд" (Pieśń o wysokim mężczyźnie)
A дэл щэс офэд я рѩт щэс гра амэн.
О, шаў амэн рѩт щэс!
Tлэн офэд щэс штам гра рядо,
ґэр мен скяўэс рѩтэ.
О, мен скяўэс рѩтэ.
Ґэр прын прен масэс прѩтэ
я прѩт ме вешэс ям.
О, прѩт ме вешэс ям.
Lista conlangów
Flaga języka oraz państwa Dwóch Okien.

Język Dwóch Okien (ang. Zyelish, zel. лют лэ Зел [lʲut le zʲɛl]) to język w większości aprioryczny stworzony w 2011 roku przez Tobristoba dla fikcyjnego ludu zamieszkującego fikcyjną wyspę - Wyspę Dwóch Okien.

Fonologia

Przednie Centralne Tylne
Przymknięte
Blank vowel trapezoid.png
iy
ɛ
e
ɪ
ɨ
u
o
ɔ
a
ə
ɑ
Prawie przymknięte
Półprzymknięte
Środkowe
Półotwarte
Prawie otwarte
Otwarte

Alfabet

Język Dwóch Okien posiada swój własny alfabet, jednak w komputerach stosowana jest cyrylica:

A а [a]
Я я [ʲɑ]
Ā ā [ʲɑ̃]
Б б [b]
Ḃ ḃ [ʙ]
Ц ц [ʦ]
Д д [d]
Ӂ ӂ [ʣ]
Э э [ɛ]
Е е [ʲɛ]
Ѩ ѩ [ʲẽ]
Ф ф [f]
Г г [g]
Ґ ґ [h]
I i [i]
Ї ї [i̯ɪ] < [ʲɪ] < [ʲi]
Ī ī [ʲĩ]
К к [k]
Ѯ ѯ [ks]
Х х [x]
Л л [l]
М м [m]
Н н [n]
О о [ɔ]
Ё ё [ʲɔ]
Ѭ ѭ [ʲõ]
П п [p]
Ѱ ѱ [ps]
Р р [r]
С с [s]
Ш ш [ʃ]
Щ щ [ʃʌt]
T т [t]
У у [u]
Ю ю [ʲu‌‌‌]
Ӯ ӯ [ʲũ]
Ў ў [w]
Ӱ ӱ [yː]
В в [v]
Ы ы [ɨ]
З з [z]
Ъ ъ [ə]
҂ [taw]

Gramatyka

Składnia

Główną składnią jest SVO, jednak w szczególnych przypadkach dozwolone jest użycie innego szyku.

Zdania przeczące tworzy się dodając partykułę "ме" (nie) przed czasownik.

Zdania pytające tworzy się dodając partykułę "ма" (czy, -li) na koniec zdania twierdzącego.

Rzeczownik

Każdy rzeczownik ma jeden z dwóch rodzajów: męski albo żeński. Odmienia się przez trzy liczby (singularis, dualis, pluralis) i osiem przypadków (nominatyw, akuzatyw, genetyw, datyw, ablatyw, instrumental, prepozytyw, wokatyw). Formy rozpoznaje się po przedimkach, które są następujące:

  • dla rodzaju męskiego
rzeczownik rodzaju męskiego "Краков"
Przypadek l. poj. l. podw. l. mn.
Nominatyw Краков те Краков рэ Краков
Akuzatyw дэ Краков тэ Краков рук Краков
Genetyw дрэ Краков трэ Краков ріс Краков
Datyw дё Краков тё Краков ра Краков
Ablatyw ёд Краков ёт Краков ар Краков
Instrumental лад Краков ўат Краков рла Краков
Prepozytyw Краков те Краков эр Краков
Wokatyw бэ Краков тер Краков пла Краков
  • dla rodzaju żeńskiego
rzeczownik rodzaju żeńskiego "Емэн"
Przypadek l. poj. l. podw. l. mn.
Nominatyw Емэн тё Емэн то Емэн
Akuzatyw лі Емэн ло Емэн по Емэн
Genetyw лыс Емэн лэ Емэн пэ Емэн
Datyw дя Емэн ла Емэн ап Емэн
Ablatyw яд Емэн нэ Емэн пар Емэн
Instrumental лэ Емэн кё Емэн лэс Емэн
Prepozytyw Емэн те Емэн эр Емэн
Wokatyw сэ Емэн злі Емэн тя Емэн

Czasownik

Czasownik odmienia się przez aspekty (4), tryby (3) i osoby (3), a w trybie orzekającym jeszcze przez czasy (3).

Pełna koniugacja wygląda tak:

odmiana czasownika regularnego "скі"
  aspekt
niedokonany dokonany
powt. się niepowt. się powt. się niepowt. się
tryb orzekający czas przeszły 1. i 3. osoba скіокэс скіэс скіэѯэс скіэрэс
2. osoba скіокэстат скіэстат скіэѯэстат скіэрэстат
czas teraźniejszy 1. i 3. osoba скіок скі скіэѯ скіэр
2. osoba скіоктат скітат скіэѯтат скіэртат
czas przyszły 1. i 3. osoba скіокӯ скіӯ скіэѯӯ скіэрӯ
2. osoba скіокӯтат скіӯтат скіэѯӯтат скіэрӯтат
tryb przypuszczający 1. i 3. osoba скіоквэ сківэ скіэѯвэ скіэрвэ
2. osoba скіоквэтат сківэтат скіэѯвэтат скіэрвэтат
tryb rozkazujący 1. i 3. osoba скіокію скіію скіэѯію скіэрію
2. osoba скіокіютат скііютат скіэѯіютат скіэріютат

Przymiotnik, przysłówek, imiesłów

Przymiotnikiem jest każde słowo postawione przed rzeczownikiem. Przysłówkiem jest każde słowo postawione przed przymiotnikiem, przysłówkiem bądź czasownikiem. Imiesłowem przymiotnikowym jest czasownik postawiony przed rzeczownikiem, a przysłówkowym - czasownik postawiony przed czasownikiem, przymiotnikiem bądź przysłówkiem. Uwaga, imiesłów przymiotnikowy jest także przymiotnikiem, a przysłówkowy - także przysłówkiem.

Liczebnik

liczebniki
system polski system Dwóch Okien słownie
0 зэт
1 ла
2 ра
3 ā
4 гаґ
5 вэр
6 да
7 нян
8 ӂэ
9 хэ
10 е
100 ӯ
1000 ҂1 ҂ла
10 000 ҂10 ҂е
100 000 ҂100 ҂ӯ
1 000 000 ҂҂1 ҂҂ла
1 000 000 000 3҂1 ā҂ла
10100 33҂10 āеā҂е

Aby uniknąć nieporozumień (3҂1 = 3 000 czy 1 000 000 000?), między wielokrotność danej liczby (np. 3) a tą liczbą (np. tysiąc - ҂1) wstawia się cząstkę лы (powstałą w wyniku przekształcenia liczby 1 - ла; skrót w zapisie liczbowym - ). Czyli miliard oznaczany jest przez 3҂1 (ā҂ла), a trzy tysiące przez 3'҂1 (āлы҂ла).

Każdy liczebnik ma rodzaj żeński i występuje tylko w liczbie pojedynczej.

Liczebnik porządkowy

Liczebniki porządkowe tworzy się dodając przed słowo przedimek лыс, a w przypadku liczb - skrót л, na przykład: 33҂10, āеā҂е - л33҂10, лыс āеā҂е.

Zaimki

zaimki
  pytające wskazujące nieokreślone uogólniające przeczące
co? шэн тлэн прэн ёўэн мэн
kto? ўэм тлен прен ёўен мен
który? на тлэн прэн шоў мэн
kiedy? шын тлын прын ёўън мын
jak? шлаг тлаг праг    
gdzie? шэр тлар/тлэр[1] іет ѱэт нет
ile? шаў тўо мот    
dlaczego? шэя тлэя прэя    
  1. tam/tu

Zaimki osobowe

zaimki osobowe
osoba\liczba liczba pojedyncza liczba podwójna liczba mnoga
1. os. inkluzywnie   ам роз
1. os. ekskluzywnie дэр / нас рос прас
2. os. рат / ло ту кѩс
3. os., rodzaj określony пѩт / лэ ге / ле нэд / на
3. os., rodzaj nieokreślony шла што тӱ

Odmiana zaimków

przypadek zaimki kończące się spółgłoską zaimki kończące się samogłoską
Nominatyw ~ ~
Akuzatyw
Genetyw
Datyw ~бе
Ablatyw ~ды
Instrumental
Prepozytyw ~ ~
Wokatyw ~ ~

Przyimki

Przedimki domyślnie stoją przed rzeczownikiem w prepozytywie, jednak kiedy określają cel - przed celownikiem, a jeżeli miejsce początkowe - przed ablatywem. Na przykład:

ілп цэтэс (za [prepozytyw] mur) - za murem
ілп дя цэтэс (za [celownik] mur) - za mur
ілп яд цэтэс (za [ablatyw] mur) - zza muru

а 12 (w [prepozytyw] dwanaście) - o dwunastej
а дя 12 (w [celownik] dwanaście) - na dwunastą
а яд 12 (w [ablatyw] dwanaście) - z dwunastej

Słownik