Język armorycki

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Język armorycki
Lenfe aermourcine
Sposoby zapisu: Łacińskie
Typologia: Fleksyjny
VSO
Faktycznie
Utworzenie: Henryk Pruthenia w 2018
W Adnacie
Używany w : brak
Klasyfikacja: j. indoeuropejskie
  • j. romańskie
    • j. dolmacki
Lista conlangów
Nuvola apps bookcase 1 blue.svg.png Zobacz też słownik tego języka.

Język armorycki - język używany przez Armoryków zamieszkujących Adnatę.

Zmiany fonetyczne

  • iV, eV > jV
  • a, ā > a
  • e, ae > ɛ
  • ē, oe > e
  • i, y > ɪ > e
  • ī, ȳ > i
  • o > ɔ
  • ō > o
  • u > ʊ > o
  • ū > u
  • au > au
  • -m > -0
  • h > 0
  • ns > s
  • VrsV > ss
  • LvV > LbV
  • -er, -or > -re, -ro
  • kj, gj > k', g' ?
  • kt, ks > jt, js
  • I dyfotngizajca (w akcentowanych sylabach otwartych i przed zmiękczonymi i Cj:
    • ɛ > ie
    • ɔ > uo > eu (reinterpretacja w nagłosie uo > vo)
  • Lenicja (V_V, w wygłosie, przed /r/)
    • b, d, g > v, ð, ɣ
    • p, t, k > b, d, g
  • gn, ng > ɲ
  • kl, gl > ʎ
  • upadek nieakcentowanych (nie w wygłosie)
  • jC > jC'
  • ssj, ss', js' > ʃ
  • II dyftongizacja (w otwartej sylabie, nie przed palatalizowaną):
    • e > ei > oi
    • o > ou
    • a > ae
    • u > ue > ui
  • ɣ_ > 0
  • -Cs > -Cθ
  • f, p, k > 0 (przed wygłosowym s, t, θ)
  • p, t, k, g > f, θ, x, ɣ (R_V, Z_V, S_)
  • VlC, VrC > VwC, VeC (przed zwartymi)
  • p', b', m' VV > pʃ, bʒ, ɲʒ
  • 'a > ɛ
  • a (po nieakcentowanej, w sylabie otwartej) > ɛ (za wyjątkiem wygłosu)
  • u > ɛ (w sylabie akcentowanej zamkniętej przed miękką)
  • Cj > CC' (zwarte)
  • akcent na pierwszą sylabę
  • depalatalizacja spółgłosek w sylabach nieakcentowanych
  • ttj, tt', ddj, dd' > th', dh'
  • VsC, VɣC, > VC
  • k', g', j- > ʃ, ʒ, dz-
  • ɣ', x' > dʒ, tʃ > j, s
  • ka-, ga- > ʃa, ʒa
  • CC > C (zwarte)
  • sc, sx > ʃ
  • dz > z
  • wypadnięcie nieakcentowanego ɛ, e (nieregularne, czasem zachowane, jeżeli powstaje trudna zbitka, czasem to zbitka jest uproszczana).
  • wypadnięcie -s
  • p, b, t, d, k, g V_SC > 0
  • -i, -u, -a > -ə [e]
  • -v, -dh, -ɣ, -z > -f [f], -dh [th], -x [gg], -z [ss]
  • C' > C (za wyjątkiem /ʎ/, /ɲ/)
  • oi > oe [œ]

Gramatyka

Zaimki

Zaimki osobowe

Cas. Sg Pl Zwrotny
1. 2. 1. 2.
Nom. zœo tui nou vou
Gen. mieye tuye neuthro véthro soye
Dat. mi tœf nove vove sœf
Acc. nou vou
mie tie ne ve se
Loc. mi tœf nove vove sœf
Poss. mie tou nothér véthér sou
Odmiana III osoby
Cas. Sg Pl
m f n
Nom. œll œlle œllod elle
Gen. ello oyor
Dat. elle ellef
Acc. elle œlle œllod œllo
'(e)l 'le 'de 'lo
Loc. œllo œlle œllo ellef
Poss. ellér œllér œllér œllour

Zaimki wskazujące

Odmiana "e" ten
Cas. Sg Pl
m f n
Nom. e zœe ed zee
Gen. zeo zœor
Dat. zee zeef
Acc. zœo zœe ed zœo
Loc. zœo zœe zœo zeef
Voc. e zœe ed zee

Rodzajnik

W języku armoryckim występuje jedynie rodzajnik nieokreślony. Częstym zjawiskiem jest ściąganie się przyimka i rodzajnika.

Cas. Sg Pl
m f n
Nom. un ne une ugne
n' n' n' gn'
Gen. ugne unour
Dat. ugne ugne
Acc. uno ne uno ugne
n' n' n' n'
Abl. uno une uno ugne

Rzeczownik

Tablica Deklinacyjna
Cas. I II III IV V
f m n m f n m n f
Sg Nom. -e -∅, -e -o, -e -∅ -e -∅ -∅ -e -e
Voc. e e e
Acc. o o e
Dat. o e oy ey
Loc. e e
Gen. e e e e ey
Pl Nom. -∅ -e -e -fe -e
Voc.
Acc.
Dat. ef ef ef fef œf
Loc.
Gen. aer or o fou œr
Deklinacja I
acfe "woda"
Cas. Sg Pl
Nom. acfe acf
Gen. acf acfaer
Dat. acf acfef
Acc. acfe acf
Loc. acf acfef
Voc. acfe acf
Deklinacja II
deumen "pan"
Cas. Sg Pl
Nom. deumen deumne
Gen. deumne deumnor
Dat. deumno deumnef
Acc. deumno deumne
Loc. deumne deumnef
Voc. deumne deumne
Deklinacja II
fille "syn"
Cas. Sg Pl
Nom. fille fille
Gen. fille fillor
Dat. fillo fillef
Acc. fillo fille
Loc. fille fillef
Voc. fille fille
Deklinacja II
bielo "wojna"
Cas. Sg Pl
Nom. bielo biele
Gen. biele bielor
Dat. bielo bielef
Acc. bielo biele
Loc. biele bielef
Voc. biele biele
Deklinacja II
eusello "pomoc"
Cas. Sg Pl
Nom. eusello euselle
Gen. eusello eusellor
Dat. eusello eusellef
Acc. euselle euselle
Loc. euselle eusellef
Voc. eusello euselle
Deklinacja III
doy "dowódca"
Cas. Sg Pl
Nom. doy douge
Gen. douge dougo
Dat. douge dougef
Acc. doug douge
Loc. douge dougef
Voc. douge douge
Deklinacja IV
pôeth "port"
Cas. Sg Pl
Nom. pôeth pôethfe
Gen. pôethe pôethfou
Dat. pôethoy pôethfef
Acc. pôetho pôethfe
Loc. pôethoy pôethfef
Voc. pôeth pôethfe
Deklinacja IV
côrne "róg"
Cas. Sg Pl
Nom. côrne côrnfe
Gen. côrne côrnfou
Dat. côrnoy côrnfef
Acc. côrne côrnfe
Loc. côrnoy côrnfef
Voc. côrne côrnfe
Deklinacja V
dye "dzień"
Cas. Sg Pl
Nom. dye dye
Gen. dyey dyœr
Dat. dyey dyœf
Acc. dye dye
Loc. dye dyœf
Voc. dye dye

Czasownik

Wszystkie łacińskie koniugacje zachowały się we współczesnym języku armoryckim.

Czas teraźniejszy

Pers. I II III IV
Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl
1. -∅ aem e œm -∅ em e im
2. th aet th œt th et th it
3. at an t en t ont t yon

W formie 2. i 3. osoby liczby pojedynczej, gdzie występująca końcówka nie zawiera samogłoski, czasami, przy obecności trudnych do wymówienia zbitek, zostaje dodana samogłoska é.