Język jakubiański: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 25: Linia 25:
 
'''Język jakubiański''' (jkb. ''Jakubian frall'' [jakubʲã fʁaj]) - należący, wraz z spyroplitańskim i forgockim, do nadpsilańskiej rodziny językowej, język stworzony przez Spiritusa w ~2006r.
 
'''Język jakubiański''' (jkb. ''Jakubian frall'' [jakubʲã fʁaj]) - należący, wraz z spyroplitańskim i forgockim, do nadpsilańskiej rodziny językowej, język stworzony przez Spiritusa w ~2006r.
  
 +
Język jakubiański jest językiem analitycznym. Podstawowy szyk zdania to SVO, a w pytaniach VSO.
  
 
==Historia tworzenia==
 
==Historia tworzenia==
Linia 93: Linia 94:
 
|
 
|
 
| [ɲ] ''n'''
 
| [ɲ] ''n'''
| [ŋ] ''ng'', ''nk''
+
| [ŋ] ''g''', ''k''', ''ng'', ''nk''
 
|  
 
|  
 
|-
 
|-
Linia 122: Linia 123:
 
|  
 
|  
 
|  
 
|  
| [j] j
+
| [j] j, ''ll''
 
|  
 
|  
 
|  
 
|  
Linia 130: Linia 131:
 
|  
 
|  
 
|  
 
|  
| [l] l
+
| [l] ''l''
 
|  
 
|  
 
|  
 
|  
Linia 137: Linia 138:
 
|}
 
|}
  
==Gramatyka==
+
==Rzeczownik i przymiotnik==
 +
 
 +
Rzeczownik jakubiański odmienia się przez liczbę. Teoretycznie istnieje rodzaj męski i żeński, który jednak zanikł, choć ma znaczenie przy wybieraniu sufiksów liczby mnogiej i przymiotników.
 +
 
 +
===Sufiksy rzeczownika -C tematowe===
 +
 
 +
Liczbę mnogą rzeczowników na -C tworzymy poprzez sufiks -'i ([i]), który jednak zmienia wymowę wyrazów na -d, -g, -k, -n, -t. Na przykład kad, kag, kak, kan, kat [kad, kan, kat] > kad'i, kag'i, kak'i, kan'i, kat'i [kaði, kaŋi, kaŋi, kaɲi, kaθi].
 +
 
 +
W tej grupie zachodzą także oboczności:
 +
*-c, -s > -çi
 +
* -l > -lli
 +
* -r > ßi
 +
 
 +
Przymiotniki tworzymi poprzez sufiks -et. Liczbę mnogą przymiotników tworzymy poprzez przyrostek -et'i.
 +
 
 +
===Sufiksy rzeczownika -V tematowe===
 +
 
 +
Liczbę mnogą tworzymy poprzez sufiks -ell. Np. ka > käll.
 +
 
 +
Przymiotniki tworzymy poprzez sufiks -ll. Liczbę mnogą poprzez -ell. Np. ka > kall > käll.
 +
 
 +
===Sufiksy rzeczownika -l tematowe===
  
Język jakubiański jest językiem analitycznym. Podstawowy szyk zdania to SVO, a w pytaniach VSO.
+
Liczbę mnogą tych rzeczowników tworzymy poprzez -l i dyftongizację samogłoski V > Ve. Gdy przed "l" nie ma samogłoski, tworzymy oboczne "e". Np kal, Markl > käll, Markëll.
 +
 
 +
Przymiotniki tworzymy poprzez sufiks -l. Liczbę mnogą - poprzez -l i dyftongizację samogłoski V > Ve. Gdy przed "l" nie ma samogłoski, tworzymy oboczne "e". Np kall, Markell > käll, Markëll.
 +
 
 +
===Sufiksy rzeczownika -ll tematowe===
 +
 
 +
Liczbę mnogą tych rzeczowników tworzymy, dyftongizując poprzedzającą ją samogłoskę V > Ve. Np. roll > röll.
  
===Rzeczownik===
+
Przymiotniki tej grupy nie mają własnych końcówek. Ich liczbę mnogą tworzymy, jak u rzeczowników.

Wersja z 19:47, 19 paź 2013

Język jakubiański
jakubian frall
Sposoby zapisu: alfabet łaciński
Typologia: SVO, w pytaniach VSO
W Dianie
Utworzenie: Spiritus w ~2006
Cel utworzenia: język dla Jakubii
Używany w : Jakubia, Kübek, Findeja, Ferrerro, Tapania, Rüssia, Konfederacja Stanów Północnych, Albrëchta
Liczba użytkowników ~85 000 (przewiduje się, że do roku 5230 liczba mówiących wzrośnie do 1 000 000 000)
Klasyfikacja: języki nadpsilańskie
  • języki jakubiańskie
    • język jakubiański
Status urzędowy
Język urzędowy : Jakubia, Kübek
Język pomocniczy : Ferrerro, Tapania, Konfederacja Stanów Północnych, Albrëchta
Oficjalna regulacja: Lakedimon d' Jakubian Frall, autor
Kody
Conlanger–3 dnl.jkb.spr
Przykład
Çhlevé e çhlün’i
Au verßé çhlevé, çhë vell ma-pa lenné vell vid çhlün’i; in vell nez hull ckar, rent nez ßandell fack e trent vell ckar fervë. Çhlevé vell ßod ckü çhlün’i: ‘Dické nall më, kej vida, çhë fervë maronâ feßé nur çhlün’i. Çhlün’i vëll ankori: ‘Eckôtré, çhlevé – dickëll näll nôll, kej vidoh, kej fervë, môll ßâ ta lenné nur kot nur en ill. E çhlevé mâ-pa lenné.’. Çhlevé vell eckôt çe e vell var prë plant-nëßé.
Lista conlangów


Język jakubiański (jkb. Jakubian frall [jakubʲã fʁaj]) - należący, wraz z spyroplitańskim i forgockim, do nadpsilańskiej rodziny językowej, język stworzony przez Spiritusa w ~2006r.

Język jakubiański jest językiem analitycznym. Podstawowy szyk zdania to SVO, a w pytaniach VSO.

Historia tworzenia

Historię tworzenia jakubiańskiego dzielimy na 5 etapów:

1. Okres stworzenia (~2005/2006) - szybki rozwój noobowatych słówek i podstaw gramatyki.

2. I okres wegetacji (~2006-2008/2009) - praktyczne zapomnienie, rzadkie zmiany.

3. Okres nooblangu (2008/2009-2011) - okres tworzenia francuzikowo-polskawego potworka, nierządzącego się żadnymi konkretniejszymi zasadami). Autor do dzisiaj pamięta, jak płynąc statkiem po morzu śródziemnym, robił starszemu bratu kartkówki z tego języka. Z tego okresu zachowały się najstarsze pisane źródła na temat jakubiańskiego (jkb. 1.0) 4. II okres wegetacji (2011- VIII 2013) - praktyczne zapomnienie, rzadkie zmiany.

5. Okres odrodzenia (VIII 2013-obecnie) - zapisanie jakubiańskiego IPA'ą, ustandaryzowanie gramatyki, rozwój słownictwa, sztuki, historii i kultury. Z tym okresem wiąże się pozbycie większości noobowatego słownictwa, ale z niektórymi autor nie mógł się rozstać (kavai - kawa, alei - ulica), niektóre po prostu pozmieniał za pomocą procesów fonetycznych.

Fonetyka

Samogłoski
Przednie Tylne
Przymknięte [i] i [y] ü [u] ô, u, û
Prawie przymknięte [ɪ] ï [ʊ] î
Półprzymknięte [e] e [ø] ê [o] o
Półotwarte [ɛ] ë [œ] ö [ɔ] â
Prawie otwarte [æ] ä
Otwarte [a] a
Spółgłoski
Dwuwargowe Wargowo-zębowe Zębowe Dziąsłowe Zadziąsłowe Podniebienne Miękkopodniebienne Języczkowe
Nosowe [m] m [ɲ] n' [ŋ] g, k, ng, nk
Zwarte [p] p [b] b [t] t [d] d [k] k [g] g
Szczelinowe [f] f [v[ v [θ] t' [ð] d' [s] c, s [z] z [ʃ] ç [ʒ] ß [x] h [ʁ] r
Półotwarte [j] j, ll
Boczne [l] l

Rzeczownik i przymiotnik

Rzeczownik jakubiański odmienia się przez liczbę. Teoretycznie istnieje rodzaj męski i żeński, który jednak zanikł, choć ma znaczenie przy wybieraniu sufiksów liczby mnogiej i przymiotników.

Sufiksy rzeczownika -C tematowe

Liczbę mnogą rzeczowników na -C tworzymy poprzez sufiks -'i ([i]), który jednak zmienia wymowę wyrazów na -d, -g, -k, -n, -t. Na przykład kad, kag, kak, kan, kat [kad, kan, kat] > kad'i, kag'i, kak'i, kan'i, kat'i [kaði, kaŋi, kaŋi, kaɲi, kaθi].

W tej grupie zachodzą także oboczności:

  • -c, -s > -çi
  • -l > -lli
  • -r > ßi

Przymiotniki tworzymi poprzez sufiks -et. Liczbę mnogą przymiotników tworzymy poprzez przyrostek -et'i.

Sufiksy rzeczownika -V tematowe

Liczbę mnogą tworzymy poprzez sufiks -ell. Np. ka > käll.

Przymiotniki tworzymy poprzez sufiks -ll. Liczbę mnogą poprzez -ell. Np. ka > kall > käll.

Sufiksy rzeczownika -l tematowe

Liczbę mnogą tych rzeczowników tworzymy poprzez -l i dyftongizację samogłoski V > Ve. Gdy przed "l" nie ma samogłoski, tworzymy oboczne "e". Np kal, Markl > käll, Markëll.

Przymiotniki tworzymy poprzez sufiks -l. Liczbę mnogą - poprzez -l i dyftongizację samogłoski V > Ve. Gdy przed "l" nie ma samogłoski, tworzymy oboczne "e". Np kall, Markell > käll, Markëll.

Sufiksy rzeczownika -ll tematowe

Liczbę mnogą tych rzeczowników tworzymy, dyftongizując poprzedzającą ją samogłoskę V > Ve. Np. roll > röll.

Przymiotniki tej grupy nie mają własnych końcówek. Ich liczbę mnogą tworzymy, jak u rzeczowników.