Język mezmarski

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
język mezmarski
dejva mezmarika
Utworzenie: Toivo w 2016
Cel utworzenia: na potrzeby conworldu
Używany w (???): Imperium Mezmarskie
Sposoby zapisu: łaciński
Klasyfikacja: języki indoeuropejskie
  mezmarski
Kody
Conlanger–1 mem
Przykład
Powszechna Deklaracja Praw Człowieka
???
Lista conlangów


Język mezmarski (dejva mezmarika) - język indoeuropejski stworzony przez Toivo na potrzeby powstającego conworldu fantasy. Jest to właściwie kontynuum dialektalne, albo nawet rodzina językowa, obejmująca narzecza używane w ogromnym Imperium Mezmarskim.

Cel utworzenia i zamysły

Flaga Imperium Mezmarskiego.

Klasyfikacja i warianty

Mezmarski jest językiem indoeuropejskim satemowym, jednak nie zalicza się do żadnej ze znanych rodzin.

Planowane jest rozwijanie następujących wariantów języka:

  • proto-mezmarski: wariant rozwinięty bezpośrednio z pie. Nie jest używany w conworldzie ani znany ze źródeł pisanych - pełni jedynie rolę pomocniczą w rozwoju dalszych wariantów.
  • klasyczny: wariant używany w edukacji, administracji i religii, głównie w formie pisanej przez wykształcone warstwy społeczeństwa. Jako język mówiony raczej wymarły.
  • powszechny: pełni rolę języka "wspólnego" w Imperium Mezmarskim, a także w państwach ościennych, jednak dla prawie nikogo nie jest to język ojczysty. Cechują go znaczne uproszczenia w gramatyce i fonologii w stosunku do języka klasycznego, jak również ludowych.
  • języki ludowe: kontynuum wzajemnie zrozumiałych dialektów, które rozwinęły się z klasycznego mezmarskiego. Są językami ojczystymi dla większości obywateli Imperium.
  • języki ościenne: języki, które rozwinęły się z proto-mezmarskiego i mogą nie być wzajemnie zrozumiałe ze standardowym (powszechnym) mezmarskim. Używane na peryferiach Imperium i (być może) w krajach z nim sąsiadujących.

Rozwój

Proto-mezmarski

Na etapie proto-mezmarkim zachodzą zmiany typowe dla rozwoju indoeuropejskich prajęzyków: satemizacja, zmiany spółgłosek dysząco-dźwięcznych, zanik laryngałów i rozwój systemu samogłoskowego. Już na tym etapie pojawiają się zmiany odróżniające mezmarski od innych języków indoeuropejskich, jak rozwój spółgłosek dysząco-dźwięcznych w dźwięczne szczelinowe, sonantów nosowych w samogłoski nosowe, czy protez spółgłoskowych z nagłosowego h₁. Warte zauważenia jest również współdzielone z hetyckim zachowanie nagłosowego h₂ (jako /h/). Zachowany zostaje również pie. ruchomy akcent.

Spółgłoski:

  • ḱ, kʷ, ǵ, gʷ > c /t͡ʃ/, k, ǰ /d͡ʒ/, g
  • bʰ, dʰ, ǵʰ, gʰ, gʷʰ > β, ð, ʝ, ɣ, ɣ

Samogłoski:

  • e, o > e, a
  • ē, ō > ē, ō
  • ey, oy > ?, ai?
  • ew, ow > ?, au?
  • h₁e, h₁o > ya, wa
  • eh₁, oh₁ > ē, ō
  • h₂e, h₂o > (h)a
  • eh₂, oh₂ > ā
  • h₃e, h₃o > ?
  • eh₃, oh₃ > ō
  • n̥, m̥ > ę /ɛ̃/, ǫ /ɔ̃/

Laryngały:

CHC HC- r̥H l̥H m̥H n̥H
h₁ a - ? ? ǭ ę̄
h₂ a ha
h₃ o a

Słownictwo

znaczenie PIE proto-mezmarski klasyczny powszechny
brat *bʰréh₂tēr βrātēr
bóg *deywós daivás
dziesięć *deḱm̥t decǫt
ziemia *dʰéǵʰōm ðéʝōm
córka *dʰugh₂tḗr ðuktḗr
dym *dʰuh₂mós ðūmás
drzwi *dʰworom ðváram
język *dn̥ǵʰwéh₂s dęǰvā́
dwa *dwoh₁ dvā
ja *eǵh₂óm ǰam
miasto *gʰórdʰos ɣárðas
koń *h₁éḱwos yácvas
dziewięć *h₁newn̥ névę
osiem *h₁oḱtṓw vactṓ
i *h₁epi yap
ziemia *h₁er yar-
przed *h₂énti hanti
czerwony *h₁rowdʰós rauðás
niedźwiedź *h₂ŕ̥tḱos hárcas
gwiazda *h₂stḗr hastḗr
ząb *h₃dónts adánts?
sto *ḱm̥tóm cǫtám
cztery *kʷetwóres ketváres
środek *médʰyos méðis
matka *méh₂tēr m´ātēr
morze *móri mári
noc *nókʷts nákts
jeden *óynos áinas
pięć *pénkʷe pénte
ojciec *ph₂tér patér
siedem *septm̥ sept´ǫ
sześć *sweḱs svecs
trzy *tréyes tráyes