Język miecki/proto-miecki

Z Conlanger
< Język miecki
Wersja z dnia 22:26, 24 gru 2015 autorstwa Feles muribus (dyskusja | edycje) (System początkowa)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język proto-miecki — dialekt języka proto-zachodniogermańskiego używany w pierwszej połowie pierwszego tysiąclecia n.e., przodek języka mieckiego.

Fonologia

System początkowy

m n (ŋ) (ŋʷ)
p t k
f θ s x
b~β d~ð z ɡ~ɣ ɡʷ~ɣʷ
l r j w
i u
e (eː)
ɛː ɛːː ɔː ɔːː
ɑ (ɑː)

Procesy fonologiczne

Etap północno-zachodnio-germański

i-mutacja
  • krótkie /ɑ ɔ u/ -> [æ ɵ ʉ] (przed /i j/ w kolejnej sylabie)
a-mutacja
  • krótkie /u/ -> [o] (przed /ɑ ɑː/ w kolejnej sylabie)
skrócenie samogłosek
  • /ɛː ɔː/ -> /a u/ (na końcu wyrazu)
  • /ɛː ɛːː/ -> /aː/
  • /ɔː ɔːː/ -> /oː/
prelabializacja i prejotyzacja (tylko proto-miecki)
  • /e eː/ -> /ie ieː/ (z wyjątkiem po /x r l j w/)
  • /o oː ʉ ɵ/ -> /uo uoː uʉ uɵ/ (tylko po /p t k s b d g z/ i na początku wyrazu)
monoftongizacja
  • /ɑi ɑu/ -> /eː oː/
  • uwaga: w proto-mieckim zachodzi także w sylabach akcentowanych

Etap zachodniogermański

zanik Z
  • /z/ -> 0 (na końcu wyrazu)
  • /z/ -> /r/
unosowienie (częściowo współdzielone z ingweońskimi)
  • /i e a u o/ -> /iẽː ẽː ãː uõː õː/
  • /m n ŋ/ -> 0 (z wyjątkiem przed zwartymi)

System końcowy

m n ŋ (ŋw)
p t k (kw)
b d ɡ (ɡw)
f θ s x (xw)
l r j w
i ʉ u
e ẽː ɵ o õː
æ a ãː