Język praczadyjski

Z Conlanger
Wersja z dnia 13:35, 26 lip 2021 autorstwa CivilixXXX (dyskusja | edycje) (→‎Tony i długość)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Język praczadyjski
Ṭaad Rasḍɪ
Utworzenie: Cywil w 2021
Regiony (Gammaja): Afryka
Sposoby zapisu: brak
Typologia: fleksyjny, SOV
Klasyfikacja: Języki czadyjskie
Lista conlangów
Nuvola apps bookcase 1 blue.svg.png Zobacz też słownik tego języka.

Język praczadyjski był językiem używanym w świecie Gammy ok. 4000 lat PG nad Jeziorem Megaczad[1]. Jest on rekonstruowanym przodkiem wszystkich języków z hipotetycznej rodziny języków czadyjskich. Został utworzony przez Cywila w 2021 roku.

Fonologia

Spółgłoski

Wargowe Zębowe Dziąsłowe Twardopodniebienne Miękkopodniebienne Języczkowe Krtaniowe
Nosowe m n ŋ
Zwarte dźwięczne b d k q
bezdźwięczne p t g
glottalizowane ɓ ɗ̪ ɗ
Szczelinowe dźwięczne ð z ɦ
bezdźwięczne θ s h
Półotwarte (w) j (w)
Drżące ʙ r
Boczne l

Samogłoski

przednie tylne
wysokie ATR+ i u
ATR- ɪ ʊ
średnie ATR+ e o
ATR- ɛ ɔ
niskie ATR+ æ
ATR- ɑ

Występuje harmonia samogłosek - w jednym słowie mogą występować tylko samogłoski wykazujące tą samą wartość parametru ATR.

Tony i długość

Każda samogłoska posiada wariant długi i krótki, nie różniace się barwą.
Język praczadyjski posiada dwa fonemiczne tony - wysoki i niski. W samogłoskach długich każda mora ma swój ton, a gdy te są różne w jednej samogłosce, tworzą ton rosnący lub opadający.
Akcent pada na samogłoskę rdzenia, która prawie zawsze jest pierwszą samogłoską, dlatego akcent praczadyjski może zostać określony jako inicjalny. Jest on jednak bardzo słaby i nie ma wpływu na brzmienie nieakcentowanych samogłosek.

Fonotaktyka

Maksymalną strukturą sylaby jest CVCC. W nagłosie mogą występować wszystkie spółgłoski, w wygłosie zaś muszą przestrzegać hierarchii sonorności - pierwsza głoska wygłosu musi być bardziej lub tak samo sonorna od drugiej. Hierarchia wygląda następująco:
Półotwarte > Boczne > Drżące > Nosowe > Szczelinowe > Zwarte
Głoski o miejscu głębszym miejscu artykulacji są traktowane jak bardziej sonorne.
Ponadto, dwie głoski szczelinowe lub zwarte muszą mieć taki sam parametr dźwięczności/glotalizacji, ale różne miejsce artykulacji. Dwie identyczne głoski nie mogą występować obok siebie w wygłosie sylaby, jednakże taka sytuacja jest dozwolona w pozycji interwokalicznej.

Przypisy

  1. Nazwa tymczasowa