Język praurnański: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "'''Język praurnański''' ― niezaświadczony, rekonstruowany przodek języków urnańskich. ==Fonologia== W języku występowała harmonia samog...")
 
Linia 58: Linia 58:
 
* '''C''' to dowolna spółgłoska lub zbitka n/ng/t/d/k/g + sp. płynna,
 
* '''C''' to dowolna spółgłoska lub zbitka n/ng/t/d/k/g + sp. płynna,
 
* '''V''' to dowolna samogłoska,
 
* '''V''' to dowolna samogłoska,
* '''N''' to dowolna sp. płynna.
+
* '''N''' to dowolna sp. płynna lub nosowa, dostosowująca się do miejsca artykulacji.
 
Wewnątrz morfemów dopuszczalne były też geminaty.
 
Wewnątrz morfemów dopuszczalne były też geminaty.
 +
==Gramatyka==
 +
Język izolujący, konsekwentnie prawogłowy. Zdanie miało szyk SOV:
 +
 +
'''<nowiki>*</nowiki>Kama taqatuqu rawba.'''<br/>
 +
mężczyzna dziecko widzieć<br/>
 +
''Mężczyzna widzi dziecko.''
 +
 +
Przymiotniki były traktowane jak zwykłe przymiotniki:
 +
 +
'''<nowiki>*</nowiki>Qumu tyenne.'''<br/>
 +
człowiek stary<br/>
 +
''Człowiek jest stary.''
 +
 +
'''<nowiki>*</nowiki>Hassa kwakwa.'''<br/>
 +
wyspa wielki<br/>
 +
''Wyspa jest wielka.''
 +
 +
Jednak często stosowane przymiotniki mogły ulec inkorporacji i, przesunięte przed rzeczownik, uzgadniać się pod względem harmonii z głową:
 +
 +
'''<nowiki>*</nowiki>Tyanna-qumu'''<br/>
 +
stary-człowiek<br/>
 +
''Starzec''
 +
 +
'''<nowiki>*</nowiki>Kwakwa-hassa'''<br/>
 +
wielki-wyspa<br/>
 +
''Wielka wyspa''

Wersja z 00:52, 13 lut 2020

Język praurnański ― niezaświadczony, rekonstruowany przodek języków urnańskich.

Fonologia

W języku występowała harmonia samogłosek względem pozycji języka — w jednym morfemie mogły występować wyłącznie samogłoski tylne lub przednie, a afiksy przyjmowały dwie formy. Akcent najprawdopodniej padał na pierwszą sylabę słowa.

Samogłoski

Przednie Tylne
*i *u
*e *a

Spółgłoski

Wargowe Dziąsłowe Podniebienne Tylnojęzykowe Gardłowe
Nosowe *m *n *ng //ŋ/
Zwarte *p *b *t *d *k *g *q /ʔ/
Szczelinowe *s *h
Płynne *w *r /ɾ?/ *y /j/

Fonotaktyka

Sylaba miała strukturę CV(N), gdzie:

  • C to dowolna spółgłoska lub zbitka n/ng/t/d/k/g + sp. płynna,
  • V to dowolna samogłoska,
  • N to dowolna sp. płynna lub nosowa, dostosowująca się do miejsca artykulacji.

Wewnątrz morfemów dopuszczalne były też geminaty.

Gramatyka

Język izolujący, konsekwentnie prawogłowy. Zdanie miało szyk SOV:

*Kama taqatuqu rawba.
mężczyzna dziecko widzieć
Mężczyzna widzi dziecko.

Przymiotniki były traktowane jak zwykłe przymiotniki:

*Qumu tyenne.
człowiek stary
Człowiek jest stary.

*Hassa kwakwa.
wyspa wielki
Wyspa jest wielka.

Jednak często stosowane przymiotniki mogły ulec inkorporacji i, przesunięte przed rzeczownik, uzgadniać się pod względem harmonii z głową:

*Tyanna-qumu
stary-człowiek
Starzec

*Kwakwa-hassa
wielki-wyspa
Wielka wyspa