Język proto-talonbacki

Z Conlanger
Wersja z dnia 16:58, 28 kwi 2018 autorstwa Borlach (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język proto-talonbacki — rekonstruowany wspólny przodek wszystkich języków talonbackich, będący bliskim krewnym języka proto-harruńskiego. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest zanik wszystkich mlasków oraz ich przejście z spółgłoski ejektywne oraz iniektywne, a także zanik spółgłosek labializowanych i przydechowych.

Fonologia

Samogłoski

  • a e i u
  • a: e: i: o:

Spółgłoski

  • m n ɳ
  • p b t d ʈ ɖ ɟ k g k͡p ɡ͡b ʔ ʔ͡h
  • tˤ dˤ ʈˤ ɖˤ
  • t͡s ʈ͡ʂ
  • s z
  • s:ˤ z:ˤ
  • β h
  • r ɽ ʁ
  • l j w
  • ɓ ɗ
  • t͡s' ʈ͡ʂ' ʄ'

Struktura sylaby

Podobnie jak w języku proto-talonbacko-harruńskim, sylaba przybiera formę (C)CV(C).

Zmiany fonologiczne

Zmiany fonologiczne z proto-talonbacko-harruńskiego do proto-talonbackiego:

ə → i e
u: → o:
tə kə → tʲ kʲ → t͡s ʈ͡ʂ
ɫ → w
mʷ nʷ ɳʷ → mw nw ɳw
bʰ dʰ ɟʰ gʰ → b:ʔ d:ʔ ɟ:ʔ g:ʔ
ɽʷ → ʁ
ʘ → ɓ
ǀ → t͡s'
ǃ → ʈ͡ʂ'
ǂ → ʄ'
ǁ → ɗ

Gramatyka

W proto-talonbackim istniały 4 przypadki: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik. Nie występował natomiast rodzaj gramatyczny.