Język sarnacki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Budowa sylaby)
Linia 19: Linia 19:
 
== Budowa sylaby ==
 
== Budowa sylaby ==
 
W języku sarnackim może występować jedynie sylaba CRVR, gdzie "C" to spółgłoska, "V" to samogłoska, a "R" - to dowolna spółgłoska sonorna inna niż /j/. Na granicy dwóch sylab możliwe jest też geminatyczne połączenie spółgłosek zwartych: CVC¹C¹VC.  
 
W języku sarnackim może występować jedynie sylaba CRVR, gdzie "C" to spółgłoska, "V" to samogłoska, a "R" - to dowolna spółgłoska sonorna inna niż /j/. Na granicy dwóch sylab możliwe jest też geminatyczne połączenie spółgłosek zwartych: CVC¹C¹VC.  
 +
 +
== Zjawiska fonetyczne ==
 +
== S-lenicja ==
 +
Przed częścią sufiksów dochodzi do osłabienia spółgłosek, to jest przejścia w ich szczelinowy wariant:
 +
*t > th
 +
*d > dh
 +
*k > h
 +
*j > kh
 +
W gramatykach zaznaczana jest za pomocą znaku <sup>S</sup> przed końcówką.
 +
 +
== N-lenicja ==
 +
Po niektórych przyimkach dochodzi do udźwięcznienia spółgłosek zębowych:
 +
*t > d
 +
*θ > ð
 +
*s > z
 +
W gramatykach zaznaczana jest za pomocą znaku <sup>N</sup> przed końcówką.
 +
 +
= Zapis =
 +
Dla języka starosarnackiego używano własnego sylabariusza. Zastępczo można także użyć pismo łacińskie i runy.
 +
 +
== Zapis łaciński ==
 +
Zapis łaciński charakteryzuje się dwuznakami tworzonymi z pomocą litery '''h''', np. "th", "dh", "kh", a także obecności daszka, jedynego użytego diakrytyku dla litery '''â'''.
 +
 +
== Zapis runiczny ==
 +
*m n (ᛗ ᚾ)
 +
*t d k (ᛏ ᛞ ᚲ)
 +
*θ ð s z ç h (ᚦ ᚦ ᛋ ᛉ ᛃ ᚺ)
 +
*ʋ ɹ j l (ᚹ ᚱ ᛃ ᛚ)
 +
*i u (ᛁ ᚢ)
 +
*ɛ ɔ (ᛖ ᛟ)
 +
*æ (ᛇ)
 +
*a (ᚨ)
  
 
= Gramatyka =
 
= Gramatyka =
 
== Zaimki ==
 
== Zaimki ==
 +
=== Zaimki osobowe ===
 
{| class="wikitable" style="text-align:center"
 
{| class="wikitable" style="text-align:center"
 +
!Osoba
 +
!Sg
 +
!Pl
 +
|-
 +
! 1.
 +
| ik
 +
| kah
 +
|-
 +
! 2.
 +
| thra
 +
| dhaz
 +
|-
 +
! 3.
 +
| lod
 +
| lodod
 +
|}
 +
 +
=== Zaimki dzierżawcze ===
 +
Zaimki dzierżawcze są doklejane do rzeczowników w postaci sufiksów.
 +
{| class="wikitable" style="text-align:center"
 +
!Osoba
 +
!Sg
 +
!Pl
 +
|-
 +
! 1.
 +
| -ak
 +
| -<sup>S</sup>ah
 +
|-
 +
! 2.
 +
| -<sup>S</sup>ath
 +
| -az
 +
|-
 +
! 3.
 +
| -ad
 +
| -adh
 
|}
 
|}
  
 
[[Kategoria:Użytkownik:Henryk Pruthenia]][[Kategoria:Języki Kyonu|Sarnacki]]
 
[[Kategoria:Użytkownik:Henryk Pruthenia]][[Kategoria:Języki Kyonu|Sarnacki]]

Wersja z 00:48, 30 gru 2017

Język sarnacki

Dźwięki

Spółgłoski

  • m n (m n)
  • t d k (t d k)
  • θ ð s z ç h (th dh s z kh h)
  • ʋ ɹ j l (v r j l)

Samogłoski

  • i u (i u)
  • ɛ ɔ (e o)
  • æ (â)
  • a (a)

Akcent

Akcent pada zawsze na ostatnią sylabę słowa.

Budowa sylaby

W języku sarnackim może występować jedynie sylaba CRVR, gdzie "C" to spółgłoska, "V" to samogłoska, a "R" - to dowolna spółgłoska sonorna inna niż /j/. Na granicy dwóch sylab możliwe jest też geminatyczne połączenie spółgłosek zwartych: CVC¹C¹VC.

Zjawiska fonetyczne

S-lenicja

Przed częścią sufiksów dochodzi do osłabienia spółgłosek, to jest przejścia w ich szczelinowy wariant:

  • t > th
  • d > dh
  • k > h
  • j > kh

W gramatykach zaznaczana jest za pomocą znaku S przed końcówką.

N-lenicja

Po niektórych przyimkach dochodzi do udźwięcznienia spółgłosek zębowych:

  • t > d
  • θ > ð
  • s > z

W gramatykach zaznaczana jest za pomocą znaku N przed końcówką.

Zapis

Dla języka starosarnackiego używano własnego sylabariusza. Zastępczo można także użyć pismo łacińskie i runy.

Zapis łaciński

Zapis łaciński charakteryzuje się dwuznakami tworzonymi z pomocą litery h, np. "th", "dh", "kh", a także obecności daszka, jedynego użytego diakrytyku dla litery â.

Zapis runiczny

  • m n (ᛗ ᚾ)
  • t d k (ᛏ ᛞ ᚲ)
  • θ ð s z ç h (ᚦ ᚦ ᛋ ᛉ ᛃ ᚺ)
  • ʋ ɹ j l (ᚹ ᚱ ᛃ ᛚ)
  • i u (ᛁ ᚢ)
  • ɛ ɔ (ᛖ ᛟ)
  • æ (ᛇ)
  • a (ᚨ)

Gramatyka

Zaimki

Zaimki osobowe

Osoba Sg Pl
1. ik kah
2. thra dhaz
3. lod lodod

Zaimki dzierżawcze

Zaimki dzierżawcze są doklejane do rzeczowników w postaci sufiksów.

Osoba Sg Pl
1. -ak -Sah
2. -Sath -az
3. -ad -adh