Język sarnacki

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język sarnacki

Dźwięki

Spółgłoski

  • m n (m n)
  • t d k (t d k)
  • θ ð s z ç h (th dh s z kh h)
  • ʋ ɹ j l (v r j l)

Samogłoski

  • i u (i u)
  • ɛ ɔ (e o)
  • æ (â)
  • a (a)

Akcent

Akcent pada zawsze na ostatnią sylabę słowa.

Budowa sylaby

W języku sarnackim może występować jedynie sylaba CRVR, gdzie "C" to spółgłoska, "V" to samogłoska, a "R" - to dowolna spółgłoska sonorna inna niż /j/. Na granicy dwóch sylab możliwe jest też geminatyczne połączenie spółgłosek zwartych: CVC¹C¹VC.

Zjawiska fonetyczne

S-lenicja

Przed częścią sufiksów dochodzi do osłabienia spółgłosek, to jest przejścia w ich szczelinowy wariant:

  • t > th
  • d > dh
  • k > h
  • j > kh

W gramatykach zaznaczana jest za pomocą znaku S przed końcówką.

N-lenicja

Po niektórych przyimkach dochodzi do udźwięcznienia spółgłosek zębowych:

  • t > d
  • θ > ð
  • s > z

W gramatykach zaznaczana jest za pomocą znaku N przed końcówką.

Zapis

Dla języka starosarnackiego używano własnego sylabariusza. Zastępczo można także użyć pismo łacińskie i runy.

Zapis łaciński

Zapis łaciński charakteryzuje się dwuznakami tworzonymi z pomocą litery h, np. "th", "dh", "kh", a także obecności daszka, jedynego użytego diakrytyku dla litery â.

Zapis runiczny

  • m n (ᛗ ᚾ)
  • t d k (ᛏ ᛞ ᚲ)
  • θ ð s z ç h (ᚦ ᚦ ᛋ ᛉ ᛃ ᚺ)
  • ʋ ɹ j l (ᚹ ᚱ ᛃ ᛚ)
  • i u (ᛁ ᚢ)
  • ɛ ɔ (ᛖ ᛟ)
  • æ (ᛇ)
  • a (ᚨ)

Gramatyka

Zaimki

Zaimki osobowe

Osoba Sg Pl
1. ik kah
2. thra dhaz
3. lod lodod

Zaimki dzierżawcze

Zaimki dzierżawcze są doklejane do rzeczowników w postaci sufiksów.

Osoba Sg Pl
1. -ak -Sah
2. -Sath -az
3. -ad -adh