Język stablaski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 49: Linia 49:
 
| [ä]
 
| [ä]
 
| [ä]
 
| [ä]
| [a]
 
 
| [ä]
 
| [ä]
| [a]
+
| [ʌ]
 +
| [ɛ]
 
| [ä]
 
| [ä]
 
|-
 
|-

Wersja z 14:15, 29 gru 2013

Стабзлаз
(Stabzlaz)
Sposoby zapisu: cyrylica
Typologia: SVO, w pytaniach VSO
Faktycznie
Utworzenie: Spiritus w 2013
Liczba użytkowników 1
Status urzędowy
Oficjalna regulacja: Spiritus
Kody
Conlanger–3 dnl.stb.spr
W white
Używany w : Kyremylia
Liczba użytkowników ok. 700 000
Klasyfikacja: *języki butu
    • języki rapaskie
      • język stablaski
Status urzędowy
Język urzędowy : Kiremilia
Oficjalna regulacja: Нападий Кьремлаз Фарагий Пагад
Kody
MTF-5225 BUT-RAP-STB
Przykład
{{{tekst jaki}}}
{{{tekst u}}}
Transliteracja
{{{transliteracja}}}
Lista conlangów


Blablabla

Fonetyka

Każda samogłoska stablaskiego, prócz и oraz ь posiada wariant zwykły i jotowany - zmiękczający. Dla stablaskiego systemu spółgłoskowego typowym są palatalizajce, dwa sonanty oraz duża liczba afrykat. Spółgłoski tracą dźwięczność w wygłsoie. Fonotaktyka stablaskiego dopuszcza sylaby o budowie (C)(C)(C)V(C)(C)(C)

Samogłoski

Litery Morfonemy Akcentowane po spółgłosce twardej Akcentowane po spółgłosce miękkiej Nieakcentowane po spółgłosce twardej Nieakcentowane po spółgłosce miękkiej W wygłosie
а, я [ä] [ä] [ä] [ʌ] [ɛ] [ä]
ь [ə] [ɜ] [ɛ] [ə] [ɛ] [ɨ]
ы, ї [ɨ] [ɨ] [i] [ɪ̈] [ɪ] [ɨ]
е, є [ɛ] [ɜ] [ɛ] [ə] [ɛ] [e]
и [i] [ɨ] [i] [ɪ̈] [ɪ] [ɪ]
о, ё [ɔ] [ɔ] [œ] [ə] [œ] [o]
у, ю [u] [u] [y] [ʊ] [ʏ] [ʊ]

Spółgłoski

Wargowe Wargowo-zębowe Dziąsłowe Zadziąsłowe Dziąsłowo-podniebienne Podniebienne Miękkopodniebienne Języczkowe Krtaniowе
Nosowe [m] м [n] н
Boczne aproksymanty [l] л, [l̩] ьл [ʟ] љ
Boczne szczelinowe [ɬ] сл, [ɮ] зл
Zwarto-boczne szczelinowe [t͡]ɬ]ћ, [d͡ɮ] ђ
Zwarte [p] п, [b] б [t] т, [d] д [k] к, [g] г
zwarto-szczelinowe [t͡s] ц, [d͡z] ѕ [t͡ʃ] ч, [d͡ʒ] џ [t͡ɕ] ць, [d͡ʑ] ѕь [c͡ç] чь, [ɟ͡ʝ] џь
Szczelinowe [f] ф, [v] в [s] с, [z] з [ʃ] ш, [ʒ] ж [ɕ] сь, [ʑ] зь [ç] шь, [ʝ] жь [x] х [ʁ] ҁ [h] һ
Drżące [r] р, [r̩] ьр
Półotwarte [w] ў [j] й, [ɥ] ү

Zapis jerów

Łatwo zauważyć, że spółgłoski palatalizowane zapisywane są z jerem na końcu, a sonanty z jerem na początku. Dodatkowo jerem zapisuje się szuę, jak więc przeczytać słowo np. кабыздасьл (krowa)?

W prastablaszczyźnie palatalizacja mogła być zabarwiona samogłoską (a, e, i, o, u) oraz "neutralna" to jest przyjmować wariant z szuą. Następnie szua z palatalizacją przeszła w samą palatalizację przy spółgłoskach с, з, ш, ж, ц, ѕ, ч, џ, ћ, ђ (by przejść później w spółgłoski miękkie), przed l i r przeszła w sonant oraz przy pozostałych zmieniła się w czystą szuę. Dlatego ь nie ma swojej jotowanej wersji.

Sonantyzacja szuy przed l i r jest starsza od procesu [ʲə] → [ʲ], tak więc sonanty nie zmiękczają.

Przykłady słów z jerami wraz z wymową:

кабыздасьл [kabɪ̈zdasl̩] - krowa цьгап [t͡ɕkap] - powietrze вькар [vəkar] - zwierzę палгысьр [paltɪ̈sr̩] - ręka мукаська [mʊkaɕka] - dół ватахьк [vataxək] - grupa

Udźwięcznianie i ubezdźwięcznianie grup spółgłoskowych

Stablaski