Język wernijski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Czasownik)
(Samogłoski)
Linia 47: Linia 47:
 
*ɒu̯ (ау)
 
*ɒu̯ (ау)
 
<br>
 
<br>
*oy̯ (о)
+
*oy̯ (оӱ)
*ɔy̯ ()
+
*ɔy̯ (ꙩӱ)
*ɒy̯ (ау)
+
*ɒy̯ (аӱ)
 
<br>
 
<br>
 
*ei̯ (еі)
 
*ei̯ (еі)

Wersja z 08:54, 30 mar 2018

Język wernijski
????
Sposoby zapisu: Cyrylica
Typologia: Fleksyjny
VSO
Faktycznie
Utworzenie: Henryk Pruthenia w 2018
W Adnacie
Używany w : brak
Lista conlangów
Nuvola apps bookcase 1 blue.svg.png Zobacz też słownik tego języka.

Język wernijski - język używany przez góralski lud Wernów, zamieszkujących Adnatę. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest rozróżnienie sylab według mór.

Dźwięki

W języku

Samogłoski

Krótkie

  • i y ɨ ɯ u (і ӱ ы ӹ у)
  • e ø ə ɤ o (е ӧ ъ ө о)
  • ɛ ɔ (є ꙩ)
  • æ ɒ (ѣ а)

Długie:

  • iː yː ɨː ɯː uː (іі ӱӱ ыы ӹӹ уу)
  • eː øː ɵə͡ː ɤː oː (ее ӧӧ ъъ өө оо)
  • ɛː ɔː (єє ꙩꙩ)
  • æː ɒː (ѣѣ аа)

Superdługie (tylko w wygłosie słowa):

  • iːː ɯːː uːː (і̀ ӹ̀ у̀)
  • æːː ɒːː (ѣ̀ а̀)

Dyftongi:

  • ɨ̯e (ые)
  • ɨ̯ɛ (ыє)
  • ɨ̯ə (ыъ)


  • ɨu̯ (ыу)
  • ɤu̯ (өу)
  • ɛu̯ (єу)
  • ɒu̯ (ау)


  • oy̯ (оӱ)
  • ɔy̯ (ꙩӱ)
  • ɒy̯ (аӱ)


  • ei̯ (еі)
  • ɛi̯ (єі)
  • æi̯ (ѣі)


  • u̯ɨ (уы)
  • u̯ɛ (ує)
  • u̯æ (уѣ)


  • eɨ̯ (еы)
  • ɛɨ̯ (єы)
  • əɨ̯ (ъы)
  • æɨ̯ ɑɨ̯ (ѣы аы)

Spółgłoski sylabotwórcze

Krótkie:

  • m̥ (ъм)
  • n̥ (ън)
  • r̥ (ър)
  • s̥ (ъс)
  • l ̥ (ъл)
  • ʙ̥ (ъѵ)

Długie:

  • m̥ː (ъмм)
  • n̥ː (ънн)
  • r̥ː (ърр)
  • s̥ː (ъсс)
  • l ̥ː (ълл)
  • ʙ̥ː (ъѵѵ)
  • ʝ̥ː (ъҗҗ)
  • ɣ̥ː (ъгг)

Spółgłoski

  • m n (м н)
  • b t d c k q (б т д ꙉ к ҁ)
  • ɸ β ð s z ʒ ʝ x ɣ χ ʢ h ɦ (ф~ѳ ? ҙ с з ж җ х г ӽ ғ һ ꚕ)
  • ʋ j ɥ (в ј ҩ)
  • ʙ r (ѵ р)
  • ɬ ɮ (ԕ ԡ)
  • l (л)

Morowość

W języku wernijskim żadna sylaba nie może by więcej niż trójmorowa. Głównym czynnikiem wpływającym na ilość mór w sylabie jest długość samogłoski; na ilość mór wpływ też mają niektóre spółgłoski stojące w wygłosie sylaby - nagłos sylaby nigdy nie wpływa na długość sylaby. Wyrazy mogą posiadać najwyżej sześć mór.

Spółgłoski wzdłużające

  • m n (м н)
  • x χ ʢ (х ӽ ғ)
  • ɸ¹ (ѳ)
  • ɮ (ԡ)
  • ʙ r (ѵ р)
  • l (л)
  • ¹jeżeli spółgłoska pochodzi od dawnego /θ/, to nie dochodzi do wzdłużenia sylaby. Przez to spółgłoska /ɸ/ zapisywana jest dwoma różnymi znakami.

Stopnie długości

Istnieją trzy stopnie długości mór:

  • I - samogłoski i spółgłoski sonorne krótkie;
  • II - dyftongi, samogłoski długie, a także sylaby z grupy I, po których znajduje się spółgłoska wzdłużająca;
  • III - samogłoski superdługie, a także sylaby z grupy II, po których znajduje się spółgłoska wzdłużająca;

Rekompensata

Budowa sylaby

Sylaba może przyjąć strukturę STRSRVHC, gdzie:

  • S - dowolna spółgłoską szczelinowa;
  • T - dowolna spółgłoska, przy czym zazwyczaj zwarta.
  • R - spółgłoska sonorna lub podoba;
  • V - dowolna samogłoska;
  • H - dowolna spółgłoska szczelinowa dalsza niż /x/;
  • C - dowolna spółgłoska.

Zapis

A a C c D d E e G g H h Ƕ ƕ
[a] [k] [d] [e] [g] [x] [xʷ]

Gramatyka

Zaimek

Rzeczownik

W języku wernijskim występują trzy główne deklinacje:

  • I - należą do niej tylko rzeczowniki rodzaju męskiego;
  • II - należą do niej rzeczowniki rodzaju męskiego i żeńskiego;
  • III - należą do niej rzeczowniki rodzaju żeńskiego, jak i nijakiego;
Deklinacja Mocna
Przypaek Sg Pl
I II III I II III
Nom. -∅ -∅
Gen. -ст
Acc. -са -ҁа -са -ыє
Loc. -мі -ҙє -мі -ст
Deklinacja Słaba
Przypaek Sg Pl
I II III I II III
Nom. -∅ -∅
Gen. -ст
Acc. -∅
Loc. -∅ -ст

Czasownik

Stopnie wymiany
samogłoskowej
I II III
а є ыє
і є єі
у є єу
е е ъ¹
є є ъ¹
ѣ ѣ ѣі
о е оӱ
є ꙩӱ
ы а єы
ӹ а єі
ө є өу
ъ ъ є