Język wernijski

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Język wernijski
????
Sposoby zapisu: Cyrylica
Typologia: Fleksyjny
VSO
Faktycznie
Utworzenie: Henryk Pruthenia w 2018
W Adnacie
Używany w : brak
Lista conlangów
Nuvola apps bookcase 1 blue.svg.png Zobacz też słownik tego języka.

Język wernijski - język używany przez góralski lud Wernów, zamieszkujących Adnatę. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest rozróżnienie sylab według mór.

Dźwięki

W języku

Samogłoski

Krótkie

  • i y ɨ ɯ u (і ӱ ы ӹ у)
  • e ø ə ɤ o (е ӧ ъ ө о)
  • ɛ ɔ (є ꙩ)
  • æ ɒ (ѣ а)

Długie:

  • iː yː ɨː ɯː uː (іі ӱӱ ыы ӹӹ уу)
  • eː øː ɵə͡ː ɤː oː (ее ӧӧ ъъ өө оо)
  • ɛː ɔː (єє ꙩꙩ)
  • æː ɒː (ѣѣ аа)

Superdługie (tylko w wygłosie słowa):

  • iːː ɯːː uːː (і̀ ӹ̀ у̀)
  • æːː ɒːː (ѣ̀ а̀)

Dyftongi:

  • ɨ̯e (ые)
  • ɨ̯ɛ ()
  • ɨ̯ə ()


  • ɨu̯ ()
  • ɤu̯ ()
  • ɛu̯ ()
  • ɒu̯ ()


  • oy̯ ()
  • ɔy̯ ()
  • ɒy̯ ()


  • ei̯ ()
  • ɛi̯ ()
  • æi̯ ()


  • u̯ɨ ()
  • u̯ɛ ()
  • u̯æ ()


  • eɨ̯ ()
  • ɛɨ̯ ()
  • əɨ̯ ()
  • æɨ̯ ɑɨ̯ ()

Spółgłoski sylabotwórcze

Krótkie:

  • m̥ ()
  • n̥ ()
  • r̥ ()
  • s̥ ()
  • l ̥ ()
  • ʙ̥ ()

Długie:

  • m̥ː ()
  • n̥ː ()
  • r̥ː ()
  • s̥ː ()
  • l ̥ː ()
  • ʙ̥ː ()
  • ʝ̥ː ()
  • ɣ̥ː ()

Spółgłoski

  • m n
  • b t d c k q
  • ɸ β ð s z ʒ ʝ x ɣ χ ʢ h ɦ
  • ʋ j ɰ
  • ʙ r
  • ɬ ɮ
  • l

Morowość

W języku wernijskim żadna sylaba nie może by więcej niż trójmorowa. Głównym czynnikiem wpływającym na ilość mór w sylabie jest długość samogłoski; na ilość mór wpływ też mają niektóre spółgłoski stojące w wygłosie sylaby - nagłos sylaby nigdy nie wpływa na długość sylaby. Wyrazy mogą posiadać najwyżej sześć mór.

Spółgłoski wzdłużające

  • m n
  • x χ ʢ
  • ɸ¹
  • ɮ
  • ʙ r
  • l
  • ¹jeżeli spółgłoska pochodzi od dawnego /θ/, to nie dochodzi do wzdłużenia sylaby. Przez to spółgłoska /ɸ/ zapisywana jest dwoma różnymi znakami.

Stopnie długości

Istnieją trzy stopnie długości mór:

  • I - samogłoski i spółgłoski sonorne krótkie;
  • II - dyftongi, samogłoski długie, a także sylaby z grupy I, po których znajduje się spółgłoska wzdłużająca;
  • III - samogłoski superdługie, a także sylaby z grupy II, po których znajduje się spółgłoska wzdłużająca;

Rekompensata

Budowa sylaby

Sylaba może przyjąć strukturę STRSRVHC, gdzie:

  • S - dowolna spółgłoską szczelinowa;
  • T - dowolna spółgłoska, przy czym zazwyczaj zwarta.
  • R - spółgłoska sonorna lub podoba;
  • V - dowolna samogłoska;
  • H - dowolna spółgłoska szczelinowa dalsza niż /x/;
  • C - dowolna spółgłoska.

Zapis

A a C c D d E e G g H h Ƕ ƕ
[a] [k] [d] [e] [g] [x] [xʷ]

Gramatyka