Język wielkopolski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 64: Linia 64:
  
 
==Przykładowe teksty==
 
==Przykładowe teksty==
''na razie brak''
+
===Bajka Schleichera (''Faubl Szlejchas'')===
 +
''Szauf, wi wôlë nysz haubn, gëzejn fiadn; ejnë szwejrë waugn gëciën, ejnë grousë laudung, ejnë mensz szneł gëtraugn. …''
  
 
[[Kategoria:Język wielkopolski|!]]
 
[[Kategoria:Język wielkopolski|!]]
 
[[Kategoria:Języki sztuczne a posteriori|W]]
 
[[Kategoria:Języki sztuczne a posteriori|W]]
 
[[Kategoria:Nooblangi|W]]
 
[[Kategoria:Nooblangi|W]]

Wersja z 00:06, 3 mar 2013

wielkopolski
wjelkôpôlysz szprauchë
Regiony : Wielkopolska
Ilość mówiących ok. 8 000
Sposoby zapisu: łaciński
Klasyfikacja: języki indoeuropejskie
języki germańskie
języki zachodniogermańskie
język wielkopolski
Status urzędowy
Język urzędowy : jeden z języków pomocniczych w Polsce
Oficjalna regulacja: -
Kody
Conlanger–1 wp, wpl
Lista conlangów

Język wielkopolski to język zachodniogermański wywodzący się z języka niemieckiego, z silnymi wpływami języka polskiego oraz jego dialektów wielkopolskich w fonologii, gramatyce i słownictwie, używany głównie na terenie zachodniej Wielkopolski.

Alfabet i fonetyka

a b c d e ë f g h i j
[a] [b] [ts] [d] [ɛ] [ə] [f] [g] [h] [i] [j]
k l ł m n o ô p r s t
[k] [l] [w] [m] [n] [ɔ] [wɔ] [p] [r] [s] [t]
u w y z (au) (ch) (ng) (ou) (ôu) (sz) (tsz)
[u] [v] [ɨ] [z] [aʊ] [x] [ŋ] [ɔʊ] [wɨ] [ʃʲ] [tʃʲ]
  • b d g przed n wymawiane są jak m n ng
  • i przed samogłoską wymawiane jest jako [ij]
  • w przed ô nie jest wymawiane
  • l oraz n mogą być sylabotwórcze
  • po n, sylabotwórcze n zapisuje się z apostrofem przed, np. bren’n

Ewolucja z języka niemieckiego

Zmiany fonetyczne

  • skrócenie długich [iː], [uː] oraz [yː] (ale [iː] przes samogłoskami → [ij])
  • przejście długiego [ɛː], [eː], [øː] oraz [aɪ̯] w ej
  • przejście długiego [oː] oraz [aʊ] w ou
  • przejście długiego [aː] w au
  • przejście [ɐ] w a, oraz [eːɐ] w ia
  • przejście [y] w y
  • przejście krótkiego [i] po zębowych w y
  • dyftongizacja o oraz ou na początku wyrazu, po samogłosce oraz po spółgłoskach p, b, f, w, m, k, g, h, ch
  • wypadnięcie w przed samogłoskami zdyftongizowanymi
  • przejście [ʃ] oraz [ç] w sz, a także dopasowanie innych szumiących do jego miejsca artykulacji
  • przejście [l] w ł przed spółgłoskami i na końcu wyrazu – z wyjątkiem pozycji, gdzie ta spółgłoska jest sylabiczna
  • przejście [pf] w f

Zmiany gramatyczne

  • zanik rodzajników, uogólnienie dopełniacza liczby pojedynczej rzeczowników męskich i nijakich na wszystkie rzeczowniki
  • uogólnienie końcówki liczby mnogiej -n na wszystkie rzeczowniki
  • uproszczenie odmieny przymiotników do jedynie formy predykatywnej, formy nie-predykatywnej liczby mnogiej i formy nie-predykatywnej liczby pojedynczej
  • wyrównanie niektórych alternacyj rzeczownika przy pluralizacji i czasownika przy odmianie (ale nie wszystkich)
  • swoboda umiejscowienia przedrostków rzeczowników rozdzielnie złożonych w zdaniu
  • zanik czasów Imperfekt/Präteritum, Plusquamperfekt oraz Futur II
  • zastąpienie form grzecznościowych zaimków poprzez rzeczowniki Her i Frou

Przykładowe teksty

Bajka Schleichera (Faubl Szlejchas)

Szauf, wi wôlë nysz haubn, gëzejn fiadn; ejnë szwejrë waugn gëciën, ejnë grousë laudung, ejnë mensz szneł gëtraugn. …