Olżycki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m
Linia 1: Linia 1:
'''Język olżycki''' (''ea rece olgittic'', prościej: ''ea olgittine'') - fikcyjny język zachodniosłowiański używany w alternatywnej historii w północnej Lotaryngii (''Lorunea''), Nadrenii (''Renanea'', ''Olgiteu Staru'') i Hesji (''Olgiteu Novu''). Nazwa pochodzi od kontaminacji ''Alzacji'' z ''Łużycami''.
+
'''Język olżycki''' (''ea rece olgittic'' /{{IPA|jaˌʀeʃ olʒiˈsːik}}/, prościej: ''e'olgittine'' /{{IPA|jolʒiˈsːiɲ}}/) - fikcyjny język zachodniosłowiański używany w alternatywnej historii w północnej Lotaryngii (''Lorunea''), Nadrenii (''Renanea'', ''Olgiteu Staru'') i Hesji (''Olgiteu Novu''). Nazwa pochodzi od kontaminacji ''Alzacji'' z ''Łużycami''.
  
 
==Fonologia i zapis==
 
==Fonologia i zapis==
Linia 104: Linia 104:
 
*nieme po spółgłosce, zmienia wymowę niektórych spółgłosek
 
*nieme po spółgłosce, zmienia wymowę niektórych spółgłosek
  
==Gramatyka==
+
==Morfologia==
 +
===Rodzajniki===
 +
W języku olżyckim występuje rodzajnik określony w dwóch rodzajach: męskim i żeńskim, w liczbie pojedynczej i mnogiej:
 +
* Liczba pojedyncza: '''eu''' (rodzaj męski), '''ea''' (rodzaj żeński)
 +
* Liczba mnoga: '''ee''' (brak rozróżnienia na rodzaje)
 +
 
 +
Rodzajnik określony jest często skracany do '''e' ''' przed samogłoską, np. ''e'olgittine'' zamiast ''ea olgittine''.
 +
 
 
===Czasowniki===
 
===Czasowniki===
 
Czasowniki określają wykonywaną czynność lub stan, w jakim znajduje się podmiot. Czasowniki charakteryzują cechy wyróżniające: tryb, czas (w tym aspekt), koniugacja.
 
Czasowniki określają wykonywaną czynność lub stan, w jakim znajduje się podmiot. Czasowniki charakteryzują cechy wyróżniające: tryb, czas (w tym aspekt), koniugacja.
  
 +
====Eu present====
 +
====Eu perfect====
 +
====E'imperfect====
 +
====Eu plusperfect====
 +
====Eu futur====
 +
====Eu futur perfect====
 +
====Eu futur proce====
  
 
[[Kategoria:Sztuczne języki słowiańskie]]
 
[[Kategoria:Sztuczne języki słowiańskie]]
 
[[Kategoria:Języki Miłego]]
 
[[Kategoria:Języki Miłego]]

Wersja z 19:08, 14 sty 2011

Język olżycki (ea rece olgittic /jaˌʀeʃ olʒiˈsːik/, prościej: e'olgittine /jolʒiˈsːiɲ/) - fikcyjny język zachodniosłowiański używany w alternatywnej historii w północnej Lotaryngii (Lorunea), Nadrenii (Renanea, Olgiteu Staru) i Hesji (Olgiteu Novu). Nazwa pochodzi od kontaminacji Alzacji z Łużycami.

Fonologia i zapis

Spółgłoski

wargowe dziąsłowe zadziąsłowe podniebienne tylnojęzykowe
zwarte b p d~ɾ t ɟ c
g c **
g k
g c
zw.-szcz. dz ts
d t *
szczel. v f z s ʒ ʃ
g c *
nosowe m n ɲ
n *
płynne l j
l *
ʀ
r
*) przed e i
**) przed u

Samogłoski

Olgittine vowel trapezoid.png

Zapis

Spółgłoski

  • m [m]
  • b [b]
  • p [p]
  • bh v [v]
  • ph f [f]
  • n [n]
  • d [d] [dz]¹
  • t [t] [ts]¹, na końcu wyrazu [ɾ] (jeśli następny zaczyna się samogłoską) lub nieme
  • dh [d]¹
  • th [t]¹
  • z [z]
  • s [s], na końcu wyrazu [z] (jeśli następny zaczyna się samogłoską) lub nieme
  • l [l] [j]¹
  • g [g] [ʒ]¹
  • c [k] [ʃ]¹
  • gu [gʲ]¹
  • k cu qu [kʲ]¹
  • r [ʁ]

¹) przed literami "e", "i"

Dwuznaki

  • dt tt [tt] [ss]¹
  • zt st [st] [ss]¹
  • ds ts [ss]
  • gt ct [tt] [ss]¹
  • zc sc [sk] [ʃʃ]¹
  • gs cs x [ss]

¹) przed literami "e", "i"

Samogłoski

  • a [a]
  • an [ã]
  • e [ʲe] [j]²
  • ee [ʲe]
  • eu [ʲu]
  • i [i]
  • o [o]
  • ou [u]
  • u [y]

²) "e" jest wymawiane jako:

  • [j] między samogłoskami, na początku wyrazu przed samogłoską, po samogłosce
  • [e] między spółgłoskami, na początku wyrazu przed spółgłoską
  • nieme po spółgłosce, zmienia wymowę niektórych spółgłosek

Morfologia

Rodzajniki

W języku olżyckim występuje rodzajnik określony w dwóch rodzajach: męskim i żeńskim, w liczbie pojedynczej i mnogiej:

  • Liczba pojedyncza: eu (rodzaj męski), ea (rodzaj żeński)
  • Liczba mnoga: ee (brak rozróżnienia na rodzaje)

Rodzajnik określony jest często skracany do e' przed samogłoską, np. e'olgittine zamiast ea olgittine.

Czasowniki

Czasowniki określają wykonywaną czynność lub stan, w jakim znajduje się podmiot. Czasowniki charakteryzują cechy wyróżniające: tryb, czas (w tym aspekt), koniugacja.

Eu present

Eu perfect

E'imperfect

Eu plusperfect

Eu futur

Eu futur perfect

Eu futur proce