Państwo Neššów: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 19 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 41: Linia 41:
 
}}
 
}}
  
[[Plik:Image845.png|thumb|left|Biały Bółksiężyc, Mikit i Haukia]]{{sp}}'''Państwo Neššów''' (nesz. ''Neššin Dēmatocci'', dosł. "''Szlachetne Państwo Neszyjskie''") - jedno z ważniejszych państw Kyonu, osadzone na północno-wschodnim krańców superkontynentu, na obszarze pomiędzy Górami Księżycowymi, a Ocean Białym, na obszarze tzw. Białego Półksiężyca. Państwo Neszyjskie posiada rozbudowaną sieć kolonii i faktorii handlowych, znajdujących się na brzegach trzech oceanów: Białego, Dewiańskiego oraz Północnego. Jest dominującym państwem na obszarze Północy tak pod względem ekonomicznym, jak i kulturowym. Jedynym wyznaniem na obszarze całego Białego Półksiężca jest '''Kērosutoccu''' - religia monoteistyczna; na terenie kolinii występują inne kulty, jednak wszystkie dawne ośrodki religijne zostały zniszczone, a dawne zorganizowane religie przerodziły się w rozproszone sekty. Występuje silnie zarysowany podział pomiędzy Neszami a innymi ludami - tylko Neszowie mogą zamieszkiwać tzw. Święte Ziemie.  
+
[[Plik:Image845.png|thumb|left|Biały Bółksiężyc, Mikit i Haukia]]{{sp}}'''Państwo Neššów''' (nesz. ''Neššin Dēmatocci'', dosł. "''Szlachetne Państwo Neszyjskie''") - jedno z ważniejszych państw Kyonu, osadzone na północno-zachodnim krańców superkontynentu, na obszarze pomiędzy Górami Księżycowymi, a Ocean Białym, na obszarze tzw. Białego Półksiężyca. Państwo Neszyjskie posiada rozbudowaną sieć kolonii i faktorii handlowych, znajdujących się na brzegach trzech oceanów: Białego, Dewiańskiego oraz Północnego. Jest dominującym państwem na obszarze Północy tak pod względem ekonomicznym, jak i kulturowym. Jedynym wyznaniem na obszarze całego Białego Półksiężca jest '''Kērosutoccu''' - religia monoteistyczna; na terenie kolinii występują inne kulty, jednak wszystkie dawne ośrodki religijne zostały zniszczone, a dawne zorganizowane religie przerodziły się w rozproszone sekty. Występuje silnie zarysowany podział pomiędzy Neszami a innymi ludami - tylko Neszowie mogą zamieszkiwać tzw. Święte Ziemie.  
 
<br>
 
<br>
 
Wpływ religii jest dużo większy niż w jakimkolwiek innym państwie Kyonu - prawo, stosunki obywatel - władza, częściowo też obywatel - obywatel, a także wiele aspektów gospodarczych jest kontrolowane przez prawo religijne. Prawu religijnemu poddani są nie tylko Neszowie, ale także obcokrajowcy, choć w tzw. ''pływających portach'' czasami istnieją pewne odstępstwa. Władza w kraju jest dziedziczna, zasady dziedziczenia opisywane są przez niezmienne od tysiącleci Prawo, a władza pozostaje od początku założenia państwa w rękach rodu Vērtoni.
 
Wpływ religii jest dużo większy niż w jakimkolwiek innym państwie Kyonu - prawo, stosunki obywatel - władza, częściowo też obywatel - obywatel, a także wiele aspektów gospodarczych jest kontrolowane przez prawo religijne. Prawu religijnemu poddani są nie tylko Neszowie, ale także obcokrajowcy, choć w tzw. ''pływających portach'' czasami istnieją pewne odstępstwa. Władza w kraju jest dziedziczna, zasady dziedziczenia opisywane są przez niezmienne od tysiącleci Prawo, a władza pozostaje od początku założenia państwa w rękach rodu Vērtoni.
Linia 63: Linia 63:
 
Fauna i flora na południu Białego Półksiężyca przypominają w dużym stopniu faunę ziemską z obszarów od Włoch (na południu) po Europę Środkową(na północy). Jedyną różnicą jest fakt, że żyją tu wymarłe na Ziemi słonie karłowate, oraz drobni przedstawiciele wieloguzkowców. Na północy rzadko spotykane są mamuty. W obszarach górskich występują zwierzęta alpejskie.  
 
Fauna i flora na południu Białego Półksiężyca przypominają w dużym stopniu faunę ziemską z obszarów od Włoch (na południu) po Europę Środkową(na północy). Jedyną różnicą jest fakt, że żyją tu wymarłe na Ziemi słonie karłowate, oraz drobni przedstawiciele wieloguzkowców. Na północy rzadko spotykane są mamuty. W obszarach górskich występują zwierzęta alpejskie.  
  
= Nazwa Kraju =
+
= Nazwa i symbole =
 
Państwo Neszyjskie wzięło nazwę od ludu Neššów - z którego wywodzi się rodzina panująca. Neššowie i ich religia tworzą także główny zrąb cywilizacji i kultury Neszyjskiej. Sama nazwa "Nešši" posiada wspólne źródło ze słowem "nešta" - ''człowiek''.
 
Państwo Neszyjskie wzięło nazwę od ludu Neššów - z którego wywodzi się rodzina panująca. Neššowie i ich religia tworzą także główny zrąb cywilizacji i kultury Neszyjskiej. Sama nazwa "Nešši" posiada wspólne źródło ze słowem "nešta" - ''człowiek''.
  
==Nazwy w innych językach==
+
== Nazwy w innych językach ==
 
{|class="wikitable" border="1" cellpadding="4" cellspacing="0" style="background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
 
{|class="wikitable" border="1" cellpadding="4" cellspacing="0" style="background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
 
!Język
 
!Język
Linia 72: Linia 72:
 
!Pełna nazwa państwa
 
!Pełna nazwa państwa
 
|-
 
|-
|[[Język ayu|Ayu]]
+
| [[Język ajdyniriański|ajdyniriański]]
 +
| Ńakshnir <br> /{{IPA|ɲakʂ'ɲiɾ}}/
 +
| Rozhvanaqiyas Xarāmuzoraz<ref>Dosłownie: "Szlachetne Królestwo Zachodzącego Słońca"</ref> <br> /{{IPA|rɔʐvanaqi'jas ksaɾa:muzɔ'ɾaz}}/
 +
|-
 +
|[[Język ayu|ayu]]
 
|ΝΕΣΙ
 
|ΝΕΣΙ
 
|ΝΕΣΙ
 
|ΝΕΣΙ
 
|}
 
|}
  
= Symbole =
+
== Symbole ==
 
Państwo Neszyjskie posiada następujące symbole państwowe:
 
Państwo Neszyjskie posiada następujące symbole państwowe:
 
*barwy monarchii, przedstawiające Czarne Słońcena białym tle; używane jest przez wojsko, a także w sytuacjach oficjalnych.
 
*barwy monarchii, przedstawiające Czarne Słońcena białym tle; używane jest przez wojsko, a także w sytuacjach oficjalnych.
 
*barwy handlowe, przedstawiane przez Czarne Słońce otoczone ośmiama grotami skierowanymi do wnętrza na białym tle; używane przez Neszyjskie jednostki niewojskowe. <br>
 
*barwy handlowe, przedstawiane przez Czarne Słońce otoczone ośmiama grotami skierowanymi do wnętrza na białym tle; używane przez Neszyjskie jednostki niewojskowe. <br>
Oba symbole wywodzą swoje pochodzenie z Wiary Neššów.
+
Należy pamiętać, że nie są to flagi sensu stricte, a raczej symbole religijne. Często mogą być używane w innych, niepaństwowych, kontekstach.
 +
 
 +
= Wiara =
 +
'''Kērosutoccu''' (nesz. "''Wiara<sup>sufiks honoratywny</sup>''") to religia monoteistyczna objawiona, której podstawą jest wiara w jednego Boga (osobowego, niepodzielnego, będącego bytem niematerialnym, bezcielesnym i wiecznym), będącego nie tylko stwórcą świata, ale także jego stałym opiekunem. W liturgii używa się wielu różnych form imienia Boga, przede wszystkim '''Āonne''', '''Āorone''', '''Āone'''. Ziemską podstawą Wiary jest święta księga Kerosutocyzmu - '''Hēššatoccu''' (dosł. "''Słowo<sup>sufiks honoratywny</sup>''"), będącą według tradycji księgą napisaną pod boskim natchnieniem, przekazywanym przez proroków, przede wszystkim przez I Proroka Ōštene, lecz spisaną przez jego uczniów. Słowo opisuje relacje człowieka wobec Boga, zawiera w sobie zbiór Praw, będących podstawą neszyjskiego prawodawstwa, a także zbiór alegorycznych historii o archetypicznym charakterze. <br>
 +
Religia neszyjska modeluje przebieg życia typowego neszyjczyka, a także mieszkańców Północy.
  
 
= Ustrój =
 
= Ustrój =
Linia 93: Linia 101:
  
 
Religia neszyjska zakazuje odbieranie majątków prywantych przez władzę, samorząd. Kradzież jest uznawana za czyn wysoce haniebny, w wielu regionach karana jest śmiercią. Człowiek nigdy nie może być uznany za własność. Własność mogą posiadać tak ludzie, jak i kobiety. Sposób dziedziczenia nie jest regulowany prawem, tradycyjnie majątek nieruchomy dziedziczony jest przez najstarszego syna, a majątek ruchomy przydzielany jest po równo.
 
Religia neszyjska zakazuje odbieranie majątków prywantych przez władzę, samorząd. Kradzież jest uznawana za czyn wysoce haniebny, w wielu regionach karana jest śmiercią. Człowiek nigdy nie może być uznany za własność. Własność mogą posiadać tak ludzie, jak i kobiety. Sposób dziedziczenia nie jest regulowany prawem, tradycyjnie majątek nieruchomy dziedziczony jest przez najstarszego syna, a majątek ruchomy przydzielany jest po równo.
 
= Wiara =
 
'''Kērosutoccu''' (nesz. "''Wiara<sup>sufiks honoratywny</sup>''") to religia monoteistyczna objawiona, której podstawą jest wiara w jednego Boga (osobowego, niepodzielnego, będącego bytem niematerialnym, bezcielesnym i wiecznym), będącego nie tylko stwórcą świata, ale także jego stałym opiekunem. W liturgii używa się wielu różnych form imienia Boga, przede wszystkim '''Āonne''', '''Āorone''', '''Āone'''. Ziemską podstawą Wiary jest święta księga Kerosutocyzmu - '''Hēššatoccu''' (dosł. "''Słowo<sup>sufiks honoratywny</sup>''"), będącą według tradycji księgą napisaną pod boskim natchnieniem, przekazywanym przez proroków, przede wszystkim przez I Proroka Ōštene, lecz spisaną przez jego uczniów. Słowo opisuje relacje człowieka wobec Boga, zawiera w sobie zbiór Praw, będących podstawą neszyjskiego prawodawstwa, a także zbiór alegorycznych historii o archetypicznym charakterze. <br>
 
Religia neszyjska modeluje przebieg życia typowego neszyjczyka, a także mieszkańców Północy.
 
  
 
= Prawo =
 
= Prawo =
Linia 121: Linia 125:
  
 
Stare prowincje dzielą się na:
 
Stare prowincje dzielą się na:
*Miasta (duże miasta jako oddzielna jednostka;
+
*Miasta (duże miasta jako oddzielna jednostka);
*Kraje (miasto z obszarem wiejskim; zarządzane z Fortecy znajdującej się w granicach murów miejskich)
+
*Kraje (miasto z obszarem wiejskim; zarządzane z Fortecy znajdującej się w granicach murów miejskich);
*Ziemie (obszary wiejskie pozbawione ośrodków miejskich; zarządzane z Fortecy stojącej obok
+
*Ziemie (obszary wiejskie pozbawione ośrodków miejskich; zarządzane z Fortecy stojącej obok).
  
 
=== Nowe Prowincje ===
 
=== Nowe Prowincje ===
Linia 154: Linia 158:
 
Nešši są dominującą ludnością w Państwie Neszyjskim. Zamieszkują oni większą część obszaru Białego Półksiężyca, a także wiele wysp, kolonii, faktorii położonych na Oceanie Białym, lub jego wybrzeżach, a także wiele kolonii i faktorii na brzegu Oceanu Północnego. Kult odbywa się w świątyniach rozsianych po całym państwie. Obcy nie mają wstępu nie tylko do nich samych, ale także miast, w których położonych są świątynie.  
 
Nešši są dominującą ludnością w Państwie Neszyjskim. Zamieszkują oni większą część obszaru Białego Półksiężyca, a także wiele wysp, kolonii, faktorii położonych na Oceanie Białym, lub jego wybrzeżach, a także wiele kolonii i faktorii na brzegu Oceanu Północnego. Kult odbywa się w świątyniach rozsianych po całym państwie. Obcy nie mają wstępu nie tylko do nich samych, ale także miast, w których położonych są świątynie.  
 
<br>
 
<br>
Dla Neššów bardzo liczy się moralność, mająca swoje źródła w Wierze. Dozwolone są tylko związki monogamiczne. Kobiety nie mogą być dotykane przez obcych mężczyzn bez ich pozwolenia (cudzołóstwo jest karane, jeżeli tylko potwierdzi je dwoje naocznych świadków). Jeżeli mężczyzna dotknie publicznie kobietę to ona, lub jej rodzina, ma prawo go ścigać i wygnać. Jeżeli mężczyzna spółkuje z niezamężną kobietą, to powinien ją poślubć, jeżeli tego nie zrobi, musi zapłacić jej wagę w złocie, a rodzina pohańbionej ma prawo go wygnać. Kobiety, w szczególności te najzamożniejsze, wysoce dbają o swoją nieskazitelność. Jako że tu kobiety i mężczyźni na równi parają się handlem i występuje wysoka kultura nie tylko męskiego handlu, kobiety-kupcy także dbają o swój wizerunek. Jako, że zasady Wiary zakazują innych ozdób niż tych wykonanych z kości, kobieta Nešši ozdobiona jest kościanymi naszyjnikami, kobłączkami skroniowymi, bransoletami czy nausznicami. Przekuwanie ciała jest niedozwolone. Wiara zakazuje neszyjkom nosić na sobie kolory inne niż biel, szary, czerń. Z tego powodu neszyjki często malują swoją twarz (a także często całe ciało) na biel lub blado. Kobiety często noszą odsłonięte ramiona, tak samo kolana; Wiara zakazuje tylko odsłaniania brzucha, dekoltu, ud i okolic intymnych. Mężczyźni nie mogą być obnażeni przy obcych kobietach. W świątyniach kobiety i mężczyźni stoją w oddzielnych skrzydłach. Dominującymi fryzurami u kobiet są warkocze (rzadko jednak ze wszystkich włosów) oraz powpinane kościane ozdoby. Prawo nie rozróżnia kobiet i mężczyzn, za wyjątkiem ochrony kobiet przed hańbieniem i zwyczajowym zwolnieniem kobiet z niektórych podatków (pogłówny nie jest nigdy nakładane na kobiety). Kobiety po ślubie przyjmują nazwisko męża. Inne narody nie mają wstępu na Święte Ziemie. Istnieje możliwość naturalizacji, jest ona uzależniona od prawa lokalnego.
+
Dla Neššów bardzo liczy się moralność, mająca swoje źródła w Wierze. Dozwolone są tylko związki monogamiczne. Kobiety nie mogą być dotykane przez obcych mężczyzn bez ich pozwolenia (cudzołóstwo jest karane, jeżeli tylko potwierdzi je dwoje naocznych świadków). Jeżeli mężczyzna dotknie publicznie kobietę to ona, lub jej rodzina, ma prawo go ścigać i wygnać. Jeżeli mężczyzna spółkuje z niezamężną kobietą, to powinien ją poślubć, jeżeli tego nie zrobi, musi zapłacić jej wagę w złocie, a rodzina pohańbionej ma prawo go wygnać. Kobiety, w szczególności te najzamożniejsze, wysoce dbają o swoją nieskazitelność. Jako że tu kobiety i mężczyźni na równi parają się handlem i występuje wysoka kultura nie tylko męskiego handlu, kobiety-kupcy także dbają o swój wizerunek. Jako, że zasady Wiary zakazują innych ozdób niż tych wykonanych z kości, kobieta Nešši ozdobiona jest kościanymi naszyjnikami, kobłączkami skroniowymi, bransoletami czy nausznicami. Przekuwanie ciała jest niedozwolone. Wiara zakazuje neszyjkom nosić na sobie kolory inne niż biel, szary, czerń. Z tego powodu neszyjki często malują swoją twarz (a także często całe ciało) na biel lub blado. Kobiety często noszą odsłonięte ramiona, tak samo kolana; Wiara zakazuje tylko odsłaniania brzucha, dekoltu, ud i okolic intymnych. Mężczyźni nie mogą być obnażeni przy obcych kobietach. W świątyniach kobiety i mężczyźni stoją w oddzielnych skrzydłach. Dominującymi fryzurami u kobiet są warkocze (rzadko jednak ze wszystkich włosów) oraz powpinane kościane ozdoby. Prawo nie rozróżnia kobiet i mężczyzn, za wyjątkiem ochrony kobiet przed hańbieniem i zwyczajowym zwolnieniem kobiet z niektórych podatków (pogłówny nie jest nigdy nakładane na kobiety). Kobiety po ślubie przyjmują nazwisko męża. Inne narody nie mają wstępu na Święte Ziemie. Istnieje możliwość naturalizacji, jest ona uzależniona od prawa lokalnego.<br>
 +
Najbardziej odrębną grupą wśród Neszów są Górale, zamieszkujący wysokie partie Gór Księżycowych. Zajmują się przede wszystkim pasterstwem. Jest to najbardziej tradycjonalistyczna część neszyjskiego społeczeństwa. Bardzo często emigrują, zasilając biedotę miejską i nowe kolonie. Są znani ze swojej wielodzietności.
  
 
== Mitengowie ==
 
== Mitengowie ==
 +
[[Plik:3434.png||125px|thumb|left|Obszar zamieszkiwany współcześnie przez Mitengów.]]
 +
Współcześni Mitengowie zamieszkujący Biały Półksiężyc są potomkami Plemion Sprzymierzonych. Zamieszkują oni cztery enklawy i stanowią około 10% ludności Białego Półksiężyca. W mowie używa się wielu jezyków miteńskich o różnym stopniu wzajemnej zrozumiałości, w piśmie przede wszystkim klasycznego języka miteńskiego. Mitengowie są narodem silnie zasymilowanym z Neszami, z wyjątkiem pewnych różnic w folklorze, oraz oczywistych różnic językowych, nie różnią się zbytnio od siebie. Miteńskie kobiety, inaczej niż Neszyjki, nie malują całego swojego ciała, wolą luźniejsze i bardziej rozłożyste szaty. Mitengowie lubią wystrajać ściany swoich domów naściennymi dywanami, kotarami z ornamentami roślinnymi. Duża ich część zajmuje się rolnictwem i pasterstwem, istnieje mało czysto miteńskich miast. Wraz z rozkwitem neszyjskiego kolonializmu duża część Mitengów wyruszyła do kolonii, główne centra kolonizacyjne Mitengów znajudją się na Haukii oraz Dewii. Dużo neszysjkich Mitengów para się handlem na Północy, w szczególności z Państwami Miteńskimi, dzięki swojej uprzywilejowanej pozycji (możliwość swobodnego poruszania się) a także więzom krwi z pobratymcami z Północy. Mitengowie na przestrzeni ostatnich wieków pozostali całkowicie wierni Władzy Neszów, na co wpływ ma na pewno szeroka autonomia poszczególnych samorządów.
  
 
== Išti ==
 
== Išti ==
 +
[[Plik:Hlnamamzwl.png||125px|thumb|left|Obszar zamieszkiwany przez Isztów.]]
 +
Isztowie są jednym z autochtonicznych narodów Białego Półksiężyca, zamieszkujący jego południową część. W przeszłości stanowili oni trzecią część ludności Białego Półksiężyca, w czasach późniejszych, po kolejnych lokalnych nieudanych powstaniach, ich terytorium się skurczyło, nadmorskie miasta zostały zburzone, a obecnie przestali być ludnością dominującą na południu. </br>Znakiem rozpoznawczym Isztów jest nawpoły plemienna hierarchia społeczna, z dziedziczną władzą wodzowską, silną władzą rodową. Poszczególne rody Isztów konkurują ze sobą, dochodzi często do lokalnych starć, w które często interweniuje neszyjskie wojsko. Zdecydowana większość współczesnych Isztów zajmuje się rolnictwem lub pasterstwem, handel jest słabo rozwinięty i zazwyczaj w obcych rękach, miasta są zamieszkiwane często przez Neszów, a nawet Narukinów i Mitengów. Tak jak wszyscy mieszkańcy Białego Półksiężyca wyznają Kerosutocyzm, lecz traktują często go dość swobodnie, przekładając doczesne zyski i korzyści nad abstrakcyjne reguły. Kobiety i mężczyźni na równi noszą długie włosy, mężczyźni często są brodaci, często chodzą w futrach, kobiety noszą duże ilości kościanych ozdób (często zdarza się, że naszyjniki i bransolety zdobią nie tyle szyje i nadgarstki, ale także kostki kobiet), przede wszystkim znani są ze swoich szerokich pasów, na których wypisane są emblematy poszczególnych rodów i plemion. W czasie świąt kobiety malują całe swoje ciało na biało, w miastach pod wpływem neszyjskim, niektóre kobiety malują się także nacodzień.
  
 
== Narukinowie ==
 
== Narukinowie ==
 +
[[Plik:Aleosochozi.png||125px|thumb|left|Obszar zamieszkiwany przez Narukinów.]] Nurakinowie są ludem zamieszkującym centralną część Białego Półksiężyca oraz wyspę Mikit. Na terenie Białego Półksiężyca są skoncentrowani wokół miasta Šūrdī, drugiego co do wielkości miasta Białego Półksiężyca (250 000 tys. mieszkańców). W przeszłości Nurakinowie byli najdłużej politycznie niezależnym od Neszów ludem Białego Półksiężyca, dzięki czemu jako pierwsi skolonizowali wyspę Mikit. <br>
 +
Nurakinowie są obecnie znani jako dobrze zorganizowana społeczność. Pod względem religijnym nie różnią się niczym od pozostałych mieszkańców B. Półksiężyca, jednak kulturowa są współcześnie najbardziej oddzielną grupą, starającą się od wszystkich odizolować. Częstym zjawiskiem jest to, że w neszyjskich miastach znajdują się nurakińskie dzielnice, zamieszkiwane tylko przez nurakińskich kupców. Znakiem rozpoznawczym Nurakinów są długie, przycinane brody, przy jednoczesnym goleniu wąsów. Preferują płócienne ubrania, kobiety nigdy nie malują twarzy, publicznie chodzą z zakrytymi włosami, co u Neszów zdarza się tylko w świątyniach. Mężczyźni nigdy nie noszą ozdób. Często zajmują się handlem, są także aktywni na morzach.
  
 +
== Inne narody ==
 +
Pływające porty zamieszkiwane są także przez inne narodowości, np. przez Tangijczyków, północnych Mitengów, w ostatnich czasach nawet Dewijczyków, Irianijczyków i innych. Nie mają oni prawa zejść na stały ląd, a na pływających wyspach nie mogą odbywać się ich obrzędu religijne, przez co często są zmuszeni do nieznacznego odpływania od miasta na statkach w celach odprawienia obrządków. Największym skupiskiem cudzoziemców jest pływający port Melakoi.
  
 
+
= Życie w mieście i na wsi =
= Miasto =
+
== Miasto ==
Życie miejskie jest trochę inne. Miasta już dawno temu wyrosły za swoje mury. W większych miastach znajdują się Twierdze (Garnizon wojskowo-policyjny oraz dodatkowo skarbiec miejski). Tu znajdują się targi, stąd ściąga się podatki, tu pracują rzemieślnicy (nie ma cechów), tu budują swoje posiadłości ważniejsze rodziny. To tu spływają towary z całego świata, to tu działają banki (zakazana jest lichwa) bijące swoje monety (tak, istnieje wiele walut w kraju Nešši, podatki ściąga się w czystym złocie bądź w naturze). W centrum miasta znajduje się zawsze Świątynia Słońca. Sądy przeprowadzane są zawsze właśnie tu. Nadmorskie miasta posiadają też tzw. Pływające Porty – wydzielone miejsce na handel, kontakty jak i nocleg dla obcokrajowców. Bo na Świętą Ziemię mają wstęp tylko Nešši – dzieci Słońca.
+
Neszyjskie miasta już dawno temu wyrosły za swoje mury. W części miast znajdują się twierdze - garnizony wojskowe oraz policyjne, często też skarbiec miejski. Centralną osią neszysjkich miast są targi, na których możemy kupić towary z całego świata. Targi w neszyjskich miastach często znajdują się niedaleko brzegów rzek, które traktowane są jako głównie arterie komunikacyjne. Miasta są też ważnymi centrami rzemieślnictwa, nie występują cechy, konkurencja jest całkowicie wolna. W miastach znajdują się banki, które biją własną monetę (zakazana jest lichwa), udzielają pożyczek. Ważną zasadą jest to, że najwyższym budynkiem w mieście jest świątynia - żaden budynek nie może bez zgody władz religijnych być większy. Wszystkie sądy są zawsze odprawiane na przedświątynnym placu.  
 +
<br>
 +
Nadmorskie miasta posiadają też tzw. Pływające Porty – wydzielone miejsce na handel, kontakty jak i nocleg dla obcokrajowców.
  
 
== Melekē ==
 
== Melekē ==
Chciałbym wam opisać, jak wyobrażam sobie stolicę Nešši – Melekē. Nocny widok z morza musi być piorunujący. Najpierw wyłaniają się z ciemności trzy wytyczające przestrzeń Zatoki Melekeńskiej latarnie morskie, a dalej widzimy skalne wysepki od północnego-wschodu. Brzeg jest coraz bliższy, i widać dziesiątki Pływających Portów tworzących wchodzące w Morze całe dzielnice. Wysokie mury chroniące miasto przed przypływami zamykają całą przestrzeń. Wysiadamy. Dochodząc do granic Pływającego Portu, jesteśmy sprawdzani i wchodzimy do miasta. Szerokie ulice, pełne świateł, ludzi, karczmy i noclegownie. Wystawne teatry na wolnym powietrzu, wielkie świątynie, posiadłości wielmożów, targi oraz górującą nad wszystkim Świętą Górą. Święta Góra, mimo rozrostu miasta dalej pokryta lasem, wydzielona jest od reszty miasta trzema wysokimi murami. Na samym szczycie znajduje się Pałac Władców – siedziba Władcy na Ziemi oraz Stara Świątynia Słońca – ogromny gmach na planie koła, oparty na wysokich kolumnach, w środku którego pali się nieprzerwanie od stuleci Ogień. Widok z portu musi być naprawdę ciekawy.
+
Stolicą państwa Neszów jest Melakoja (nesz. ''Melekē''). Poniżej przytoczony jest opis jednego z kupców, który po raz pierwszy zobaczył stolicę:
 +
<br>
 +
"''Nocny widok z morza jest piorunujący. Najpierw wyłaniają się z ciemności trzy wytyczające przestrzeń Zatoki Melekeńskiej latarnie morskie, a dalej widzimy skalne wysepki od północnego-wschodu. Brzeg jest coraz bliżej, widać dziesiątki pływających portów, tworzących wchodzące w Morze dzielnice. Wysokie mury chroniące miasto przed przypływami zamykają przestrzeń od południa. Wysiadamy. Dochodząc do granic Pływającego Portu, jesteśmy sprawdzani i wchodzimy do miasta. Szerokie ulice, pełne świateł, ludzi, karczm i noclegowni. Wystawne teatry na wolnym powietrzu, wielkie świątynie, posiadłości wielmożów, targi oraz górującą nad wszystkim Świętą Górą. Święta Góra, mimo rozrostu miasta dalej pokryta lasem, wydzielona jest od reszty miasta trzema wysokimi murami. Na samym szczycie znajduje się Pałac Władców – siedziba Władcy na Ziemi oraz Stara Świątynia – ogromny gmach na planie koła, oparty na wysokich kolumnach, w środku którego pali się nieprzerwanie od stuleci ofiarniczy ogień.'' "
  
= Wieś =
+
== Wieś ==
Życie na wsi polega oczywiście na uprawie zbóż, sadownictwie, hodowli, a w górach pasterstwie. Chłop Nešši jest całkowicie wolny, to jest może w każdej chwili opuścić swoją ziemię i ruszyć dalej. Ważne jest prawo własności ziemi, ale ma pewne odstępstwa. Na przykład, nieuprawiane dłużej niż rok pole staje się bezpańskie, o ile włodarz nie uiści opłaty za ten rok. Las można zawsze bezpłatnie wyrąbać pod pole, choć las należy do Monarchy (czasami też do miasta, jak i osób prywatnych). Duża część bogatych rodów ma swoje posiadłości na wsiach
+
Życie na wsi polega na uprawie zbóż, sadownictwie, hodowli, a w górach pasterstwie. Chłop Nešši jest całkowicie wolny, to jest może w każdej chwili opuścić swoją ziemię. Ziemia jest dziedziczona zazwyczaj przez najstarszego syna, aby uniknąć rozdrobnienia własności. Młodsze dzieci często opuszczają wieś kierując się za morze, bądź raz na dwadzieścia lat tworzone są tzw. ''wyręby'', wskazane obszary, na których można wyrąbać las i założyć nową osadę. Obecnie ten zwyczaj zanika.
  
 
= Historia =
 
= Historia =
Linia 222: Linia 239:
 
== Geografia ==
 
== Geografia ==
 
Statki Nešši okrążyły już cały świat (co prawda wyczyn udał się dwa razy i cud, że ktoś przeżył), z czego zbadana jest najlepiej jego północna część, w tym też ta naprawdę daleka  
 
Statki Nešši okrążyły już cały świat (co prawda wyczyn udał się dwa razy i cud, że ktoś przeżył), z czego zbadana jest najlepiej jego północna część, w tym też ta naprawdę daleka  
 
= 1 =
 
Żyć i umrzeć w Państwie Neššów
 
 
Chciałbym tu opisać życie codzienne, podział ról społecznych, życie miejskie i wiejskie, prawo, ustrój państwa i władzę, wiarę, kulturę i wygląd ludu Nešši.
 
 
Państwo Nešši jest monarchią dziedziczną. Władca, noszący oficjalny tytuł Władcy na Ziemi jest samodzierżawcą, to jest ma nieograniczoną władzę. Władca pochodzi z rodu Vertonów. Następca wyznaczany jest przez rządzącego władcę, i zostaje następnym Władcą jeżeli tylko ukończy 20 lat, jeżeli nie, to cały Ród Vertonów zbiera się i wybiera Władcę. Oczywiście, czasami przez to dochodzi do wojen sukcesyjnych, ale przez ostatnie dwieście lat do niczego takiego nie doszło.
 
Państwo składa się z paru rodzajów prowincji. Większość w Złotym Półksiężycu stanowią Stare Prowincje, czyli prowincje, w której dominuje ludność Nešši. Są to tak zwane Święte Ziemie. Istnieją także Nowe Prowincje, to jest kraje zamieszkane przez inne ludności Złotego Półksiężyca (Išti, Hauków, Mitengów), gdzie prawo jest przystosowane też do tamtejszej ludności tubylczej. Nowymi Prowincjami są też wysokogórskie obszary zamieszkane przez górali Nešši, którzy trochę odstają od ich bardziej nizinych współplemieńców. To także są Święte Ziemie. Wyspiarskie prowincje położone najbliżej Złotego Półksiężyca też są Nowymi Prowincjami.
 
Niektóre ludy Złotego Półksiężyca stanowią de facto lenna Władcy na Ziemi, gdyż tamtejsza władza jest dziedziczna i sprawowana przez tubylczy Ród. Lenna posiadają też wiele swoich praw. Lenna występują też za Morzem.
 
Istnieją także Kraje Zamorskie. Są to w większości porty, gdzie prawo jest dużo lżejsze od tego kontynentalnego. Zarządza nimi zazwyczaj Poseł za Morze, gubernator nadany przez Władcę na Ziemi. Czasami jest to władza jedynie nominalna, gdyż niektóre porty są de facto pod wpływem jednych z wielkich rodów kupieckich, lub nawet co odleglejsze lokalnej ludności (Nešši mówią wtedy o Dzikich Portach). W zależności od rozwoju kolonii (a dokładniej, jak daleko w głąb lądu sięga osadnictwo) mogą to być Święte Ziemie bądź nie.
 
Prawo jest główną osią społeczeństwa Nešši. Wyroki wydają Ślepcy, którzy wybierani są przez wiece w poszczególnych miastach i wsiach, i także przez nie mogą być odwoływani. Są nimi osoby o nieskazitelnej reputacji, lub przynajmniej udające takie, zazwyczaj Kapłani Wiary. Prawo oparte jest o zasadę domniemanej niewinności i surowość. Istnieją dwie kary: śmierci poprzez publiczne spalenie na stosie oraz grzywny. Penalizowane są morderstwa, kradzieże (grzywna), złamania zasad Wiary, zdrady małżeńskie (zdradzający może być ukarany grzywną bądź spalony, co zależy od osoby zdradzonej), niemoralność, sodomia, pedofilia, gwałty, psucie monety jak i zdrada władzy (czyli każdy występek przeciwko władzy, bardzo szerokie pojęcie, może to być równie dobrze szkalowanie Władcy czy korupcja). Nešši nie znają niewolnictwa, dozwolone są pojedynki.
 
Ważne jest też to, czym zajmują się władze Państwa Nešši. Otóż niepisaną dewizą Rządów Vertonów od wielu stuleci jest Służyć Wierze i Rządzić jedynie tym, co konieczne. W praktyce Służba Wierze polega na ciągłym szerzeniu Wiary poza granicami kraju, pilnowaniu Jej spójności, walce z herezją. Druga część dewizy Rządzić jedynie tym, co konieczne wynika z ważnej właściwości Rodu Vertonów: dużych tradycji teorii (geo-)polityki i zarządzania. Gromadzona przez nich przez stulecia wiedza, jeszcze z czasów przed-królewskich, historia Rodu i kraju, wynikające z nich obserwacje są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Przez co doszli do wniosku, że mogą ingerować za pomocą prawa li tylko gdy dana sytuacja podpada pod dylemat więźnia. Poza tym władze zajmują się armią, flotą i policją (jest to oczywiście powoływany przez miasto oddział militarny mający egzekwować wyroki sądów).
 
Jak już mówiłem, Nešši nie znają niewolnictwa. Nie znają także feodalizmu, przez co wszyscy są równi wobec prawa. Życie na wsi polega oczywiście na uprawie zbóż, sadownictwie, hodowli, a w górach pasterstwie. Chłop Nešši jest całkowicie wolny, to jest może w każdej chwili opuścić swoją ziemię i ruszyć dalej. Ważne jest prawo własności ziemi, ale ma pewne odstępstwa. Na przykład, nieuprawiane dłużej niż rok pole staje się bezpańskie, o ile włodarz nie uiści opłaty za ten rok. Las można zawsze bezpłatnie wyrąbać pod pole, choć las należy do Monarchy (czasami też do miasta, jak i osób prywatnych).
 
Życie miejskie jest trochę inne. Miasta już dawno temu wyrosły za swoje mury. W większych miastach znajdują się Twierdze (Garnizon wojskowo-policyjny oraz dodatkowo skarbiec miejski). Tu znajdują się targi, stąd ściąga się podatki, tu pracują rzemieślnicy (nie ma cechów), tu budują swoje posiadłości ważniejsze rodziny. To tu spływają towary z całego świata, to tu działają banki (zakazana jest lichwa) bijące swoje monety (tak, istnieje wiele walut w kraju Nešši, podatki ściąga się w czystym złocie bądź w naturze). W centrum miasta znajduje się zawsze Świątynia Słońca. Sądy przeprowadzane są zawsze właśnie tu. Nadmorskie miasta posiadają też tzw. Pływające Porty – wydzielone miejsce na handel, kontakty jak i nocleg dla obcokrajowców. Bo na Świętą Ziemię mają wstęp tylko Nešši – dzieci Słońca.
 
Chciałbym wam opisać, jak wyobrażam sobie stolicę Nešši – Melekē. Nocny widok z morza musi być piorunujący. Najpierw wyłaniają się z ciemności trzy wytyczające przestrzeń Zatoki Melekeńskiej latarnie morskie, a dalej widzimy skalne wysepki od północnego-wschodu. Brzeg jest coraz bliższy, i widać dziesiątki Pływających Portów tworzących wchodzące w Morze całe dzielnice. Wysokie mury chroniące miasto przed przypływami zamykają całą przestrzeń. Wysiadamy. Dochodząc do granic Pływającego Portu, jesteśmy sprawdzani i wchodzimy do miasta. Szerokie ulice, pełne świateł, ludzi, karczmy i noclegownie. Wystawne teatry na wolnym powietrzu, wielkie świątynie, posiadłości wielmożów, targi oraz górującą nad wszystkim Świętą Górą.
 
Święta Góra, mimo rozrostu miasta dalej pokryta lasem, wydzielona jest od reszty miasta trzema wysokimi murami. Na samym szczycie znajduje się Pałac Władców – siedziba Władcy na Ziemi oraz Stara Świątynia Słońca – ogromny gmach na planie koła, oparty na wysokich kolumnach, w środku którego pali się nieprzerwanie od stuleci Ogień. Widok z portu musi być naprawdę ciekawy.
 
Warto także przyjrzeć się mieszkańcom Państwa Neššów. Otóż dla Neššów bardzo liczy się moralność. Nie jest to nasza moralność, a moralność oparta na zasadach Wiary. Dozwolone są tylko związki monogamiczne. Kobiety nie mogą być dotykane przez obcych mężczyzn bez ich pozwolenia (cudzołóstwo karane jest śmiercią, jeżeli tylko potwierdzi je dwoje naocznych świadków). Jeżeli mężczyzna dotknie publicznie kobietę to ta ma prawo go zabić. Kobiety, w szczególności te najzamożniejsze wysoce dbają o swoją nieskazitelność. Jako że tu kobiety i mężczyźni na równi parają się handlem i występuje wysoka kultura nie tylko męskiego handlu, kobiety-kupcy dbają o swój wizerunek. Jako, że zasady Wiary zakazują innych ozdób niż tych wykonanych z kości, kobieta Nešši ozdobiona jest kościanymi naszyjnikami, kobłączkami skroniowymi, bransoletami czy nausznicami. Kobiety Nešši oczywiście malują się. Jednak inaczej niż u nas: Wiara zakazuje nosić na sobie kolory inne niż biel, szary, czerń, więc malują się (a malują całe ciało, a nie tylko twarz) zazwyczaj na biel. Kobiety noszą odsłonięte, tak samo kolana; Wiara zakazuje tylko odsłaniania brzucha, dekoltu i okolic intymnych. Wiara traktuje na równi mężczyzn i kobiety (również w przed chwilą omawianej sprawie). Dominującymi fryzurami u kobiet są warkoczyki (rzadko jednak ze wszystkich włosów) oraz powpinane kościane ozdoby. Prawo jest wobec kobiet i mężczyzn takie same, wyjątkiem jest to, że od kobiet nie pobiera się części podatków i posiadają prawo do zabicia osób bezczeszczących ich imię. Prawo spadku uwzględnia kobiety na równi z mężczyznami, z czego zazwyczaj (o ile nie ma testamentu) najwięcej dziedziczy najstarsze dziecko. Kobiety po ślubie zostają przy swoim nazwisku. Córki otrzymują nazwisko matki, a synowie ojca. Wyjątkiem są wielkie rody, gdzie córka może w piętnaste urodziny (osiągnięcie pełnoletności) przyjąć nazwisko Rodu. Mieszańcy Nešši i innych ludów (a w szczególności tych, spoza Złotego Półksiężyca) nie mają wstępu na Święte Ziemie. Można zostać Nešši, jeżeli ma się troję dziadków Nešši (mężczyźni) lub troję babć Nešši (kobiety) oraz wygląd Nešši i pewność w Wierze. Tylko Nešši mogą wyznawać Wiarę.
 
Wiara oraz jej kapłani stanowią ważną część Nešši. Za święte uznane jest Słońce, będące dla Wiary centrum wszystkiego oraz inne elementy świata (Lasy, Morza, Księżyc, Ogień, Niebo, Burza). Świętowane są przesilenia oraz równonoce. Są też święta osobowe, takie jak osiągnięcie pełnoletności, pogrzeby (a dokładniej spalenie zwłok), śluby. Heretycy ścigani są przez prawo. Za herezję wyznaje się każde odstępstwo od moralności Wiary, negowanie Wiary jak i konwersja z Wiary na inną religię. Przez to heretycy często uciekają z Złotego Półksiężyca, i tak tworzą się oto Miasta za Morzem.
 
Miasta za Morzem mogą być małymi portami z twierdzą i nielicznym garnizonem, jak i miastami niczym nie ustępującymi tym znanym z Złotego Półksiężyca. Te też uznawane są za Świętą Ziemię. Miasta zajmują się handlem z okolicznymi ludami, stanowią miejsce stacjonowania wojsk, a także przy części wysp i niektórych bardziej rozbudowanych kolonii centrum wokół którego rozbudowuje się osadnictwo Nešši (chłopów ciągnie brak podatków przez pierwsze dwa pokolenia). Poszczególne miasta są prawie prywatnymi własnościami najbogatszych ludzi, gdzie to ustalają także swoje prawa jak i podatki (podatki państwowe oczywiście też są uwzględniane, gdyż inaczej skończyłoby się to najpewniej interwencją zbrojną). Ogólnie Nešši nie integrują się z okolicznymi ludami, Złoty Półksiężyc po prostu ciągle wypluwa z siebie coraz to nowych kolonistów, którzy zasiedlają coraz to dalsze tereny i wyrywają tubylcom ziemię z rąk.
 
Statki Nešši okrążyły już cały świat (co prawda wyczyn udał się dwa razy i cud, że ktoś przeżył), z czego zbadana jest najlepiej jego północna część, w tym też ta naprawdę daleka Pozyskiwane są stąd futra i kości (w tym wielorybów). Tu budowane są nadmorskie porty-twierdze, ale też twierdze nad rzekami w głąb interioru. Armia składa się głównie z floty, jednak ważną wagę przywiązują Nešši do konnicy oraz machin oblężniczych.
 
  
 
= 2 =
 
= 2 =

Aktualna wersja na dzień 12:38, 14 cze 2020

    
Państwo conworldu KYON.
  6  
Państwo Neššów
Neššin Dēmatocci
ROK 8973
FLAGE DER NESCHSCHEN.png
Flaga Neszów
ADOLFHTML.png
Emblemat Handlowy
SMRTZDM.png
Państwo Neszów oraz obszary zależne
Polityka
Stolica Melekē
Cesarz
Īrgun
Ustrój monarchia teokratyczna
Porządek prawny {{{porządek prawny}}}
Ustawa zasadnicza {{{ustawa zasadnicza}}}
Zbiory praw {{{zbiory praw}}}
Język urzędowy: nešši
Początek
Koniec państwa
Demografia
Ludność
(rok 8973)
43 250 00
stolica Melekē: 560 000
Narodowości Neszowie, Narukinowie, Išti, Mitengowie, narody kolonii
Języki używane: neszyjski, języki miteńskie, isztańskie, mniejsze języki kolonii
Średnia dł. życia
Wiara
Religia państwowa {{{religia państwowa}}}
Religia dominująca {{{religia dominująca}}}
Typ religii {{{typ religii}}}
Siła wyższa lub panteon {{{siła wyższa}}}
Najważniejsze ośrodki kultu {{{ośrodki kultu}}}
Poziom wolności wyznania {{{wolność wyznaniowa}}}
Inne religie {{{inne religie}}}
Geografia i natura
Położenie na świecie {{{regiony}}}
Powierzchnia {{{powierzchnia}}}
Stefy klimatyczne {{{klimat}}}
Gospodarka
Kraje eksportu kolonie, Państwa Miteńskie, Dewia, Tangia, Secht, Pinu, Wschód, Plemiona Północy
Towary eksportowe złoto i srebro, inne kruszce, rudy, płody rolne, żywność, drewno, meble, futra, rzeźby, ubrania, barwniki, wyroby hutnicze, technologie
Kraje importu własne kolonie, kolonie, Państwa Miteńskie, Dewia, Tangia, faktorie handlowe
Towary importowe skóry i kości, mięso, barwniki, drogie kamienie, egzotyczne drewno, technologie, żywność, rośliny
System monetarny zdecentralizowany, oparty na parytecie złota
Waluta centralna: brak
Kod waluty
Ewolucja
- ▶
Biały Bółksiężyc, Mikit i Haukia

        Państwo Neššów (nesz. Neššin Dēmatocci, dosł. "Szlachetne Państwo Neszyjskie") - jedno z ważniejszych państw Kyonu, osadzone na północno-zachodnim krańców superkontynentu, na obszarze pomiędzy Górami Księżycowymi, a Ocean Białym, na obszarze tzw. Białego Półksiężyca. Państwo Neszyjskie posiada rozbudowaną sieć kolonii i faktorii handlowych, znajdujących się na brzegach trzech oceanów: Białego, Dewiańskiego oraz Północnego. Jest dominującym państwem na obszarze Północy tak pod względem ekonomicznym, jak i kulturowym. Jedynym wyznaniem na obszarze całego Białego Półksiężca jest Kērosutoccu - religia monoteistyczna; na terenie kolinii występują inne kulty, jednak wszystkie dawne ośrodki religijne zostały zniszczone, a dawne zorganizowane religie przerodziły się w rozproszone sekty. Występuje silnie zarysowany podział pomiędzy Neszami a innymi ludami - tylko Neszowie mogą zamieszkiwać tzw. Święte Ziemie.


Wpływ religii jest dużo większy niż w jakimkolwiek innym państwie Kyonu - prawo, stosunki obywatel - władza, częściowo też obywatel - obywatel, a także wiele aspektów gospodarczych jest kontrolowane przez prawo religijne. Prawu religijnemu poddani są nie tylko Neszowie, ale także obcokrajowcy, choć w tzw. pływających portach czasami istnieją pewne odstępstwa. Władza w kraju jest dziedziczna, zasady dziedziczenia opisywane są przez niezmienne od tysiącleci Prawo, a władza pozostaje od początku założenia państwa w rękach rodu Vērtoni.

Geografia

Ze względu na zajmowany obszar geografia Państwa Neszyjskiego jest zróżnicowana. Państwo Neszyjskie położone jest w północnej hemisferze Kyonu. Metropolia znajduje się na północno-zachodnim wybrzeżu Pangei, na obszarze zwanym Białym Półksiężycem. Państwo Neszyjskie jest rozproszone na wielkim obszarze, od Dewii na zachodzie, prze Biały Półksiężyc na południu, kolonie na Dalekiej Północy i na Dalekim Wschodzie. Zajmuje też wielką liczbę wysp, których łączny obszar jest niewiele mniejszy od obszaru metropolii. Metropolia omywana jest przez wody Oceanu Białego, z którego wydziela się (licząc od południa) następujące akweny:

  • Morze Szare,
  • Zatokę Isztańską,
  • Morze Neszyjskie (Melekeńskie),
  • Morze Miteńskie.

Państwo Neszyjskie położone jest w trzech strefach klimatycznych:

  • w strefie klimatu podzwrotnikowego (południe Białego Półksiężyca),
  • w strefie klimatu umiarkowanego (północ Białego Półksiężyca, Dewia, wyspy Oceanu Białego, północno-zachodnie lasy Pangei)
  • w strefie klimatu okołobiegunowego (faktorie na Wyspach Północnych, tundra północnych lasów Pangei)

Na południu Białego Półksiężyca klimat charakteryzuje się gorącym latem, oraz ciepłą i wilgotną zimą. Im bardziej na północ, tym większe różnice temperatur między zimą, a latem, i mniejsze różnice opadów. Obszary Białego Półksiężyca położone bardziej na północy stanowią strefę lasów liściastych zrzucających liście na zimę. Duży obszar Białego Półksiężyca zajmują obszary górskie, o niższej niż obszary nizinne temperaturze i większych opadach. Są te źródła wielu rzek i strumieni, spływających do Oceanu Białego. Wielkie Wyspy Oceanu Białego charakteryzują się wilgotnym, ciepłym klimatem. Obszary Dewii stanowią obszar lasów liściastych. Faktorie położone na północy są obszarem położonym na obszar coraz bardziej zimnych, aż uniemożliwiających coroczną żeglugę.
Ukształtowanie powierzchni Białego Półksiężyca charakteryzuje się istnieniem potężnej bariery górskiej od wschodu: Gór Białych, zwanych też Księżycowymi, których wysokość potrafi sięgać do 13 tys. kilometrów nad poziomem morza. Im bardziej na zachód, tym teren bardziej się obniża, aż do sięgającego morza obszaru nizinnego. Obszar Białego Półksiężyca pełny jest rzek, potoków i strumieni spływających do Oceanu Białego. W szczególności na obszarze północnym, istnieje wiele jezior. Sieć rzek stanowi jedno z głównych środków komunikacji obszarów morskich z interiorem - transport rzeczny jest tani i pozwala szybko przewozić towary nawet w obszary wyżynne. Wiele rzek jest regulowanych ludzką ręką, a brzegi innych są wzmacniane.

Fauna i Flora

Fauna i flora na południu Białego Półksiężyca przypominają w dużym stopniu faunę ziemską z obszarów od Włoch (na południu) po Europę Środkową(na północy). Jedyną różnicą jest fakt, że żyją tu wymarłe na Ziemi słonie karłowate, oraz drobni przedstawiciele wieloguzkowców. Na północy rzadko spotykane są mamuty. W obszarach górskich występują zwierzęta alpejskie.

Nazwa i symbole

Państwo Neszyjskie wzięło nazwę od ludu Neššów - z którego wywodzi się rodzina panująca. Neššowie i ich religia tworzą także główny zrąb cywilizacji i kultury Neszyjskiej. Sama nazwa "Nešši" posiada wspólne źródło ze słowem "nešta" - człowiek.

Nazwy w innych językach

Język Skrócona nazwa Pełna nazwa państwa
ajdyniriański Ńakshnir
/ɲakʂ'ɲiɾ/
Rozhvanaqiyas Xarāmuzoraz[1]
/rɔʐvanaqi'jas ksaɾa:muzɔ'ɾaz/
ayu ΝΕΣΙ ΝΕΣΙ

Symbole

Państwo Neszyjskie posiada następujące symbole państwowe:

  • barwy monarchii, przedstawiające Czarne Słońcena białym tle; używane jest przez wojsko, a także w sytuacjach oficjalnych.
  • barwy handlowe, przedstawiane przez Czarne Słońce otoczone ośmiama grotami skierowanymi do wnętrza na białym tle; używane przez Neszyjskie jednostki niewojskowe.

Należy pamiętać, że nie są to flagi sensu stricte, a raczej symbole religijne. Często mogą być używane w innych, niepaństwowych, kontekstach.

Wiara

Kērosutoccu (nesz. "Wiarasufiks honoratywny") to religia monoteistyczna objawiona, której podstawą jest wiara w jednego Boga (osobowego, niepodzielnego, będącego bytem niematerialnym, bezcielesnym i wiecznym), będącego nie tylko stwórcą świata, ale także jego stałym opiekunem. W liturgii używa się wielu różnych form imienia Boga, przede wszystkim Āonne, Āorone, Āone. Ziemską podstawą Wiary jest święta księga Kerosutocyzmu - Hēššatoccu (dosł. "Słowosufiks honoratywny"), będącą według tradycji księgą napisaną pod boskim natchnieniem, przekazywanym przez proroków, przede wszystkim przez I Proroka Ōštene, lecz spisaną przez jego uczniów. Słowo opisuje relacje człowieka wobec Boga, zawiera w sobie zbiór Praw, będących podstawą neszyjskiego prawodawstwa, a także zbiór alegorycznych historii o archetypicznym charakterze.
Religia neszyjska modeluje przebieg życia typowego neszyjczyka, a także mieszkańców Północy.

Ustrój

Państwo Neszów jest monarchią dziedziczną. Władca, noszący oficjalny tytuł Władcy na Ziemi jest samodzierżawcą, to jest ma domyślnie nieograniczoną władzę czymkolwiek innym, niż Prawo. Władca pochodzi z rodu Vertonów. Niepisaną dewizą rządów Vertonów od wielu stuleci jest Służyć Wierze i Rządzić jedynie tym, co konieczne. Służba Wierze polega na przestrzeganiu zasad Wiary przez państwo i obywateli, szerzeniu Wiary poza granicami kraju, walce z ruchami heteryckimi. Druga część dewizy, "Rządzić jedynie tym, co konieczne", wynika z przedstawienia "Dobrego Władcy" w Słowie, który jest przedstawiony jako Ojciec nadzorujący swoje dzieci, pozostawiając im jednak jak najwięcej wolności, nawet, jeżeli jest ona nadużywana w złym celu. Przeciwieństwem tego archetypu jest "Tyran", zły władca, który jako osoba żądna władzy niszczy państwo, by na końcu być zabitym przez "Smokobójcę" (w literaturze neszyjskiej częstym motywem jest historia o rycerzu na koniu, który włócznią, którą zabił smoka, przebija serce Tyrana siedzącego na tronie, będącego alegoryczną historią przedstawiającą następstw działań złego władcy). Neszowie nie znają niewolnictwa, ani także zależności feudalnych. Każdy człowiek, jako że każdy posiada w sobie boski element, jest traktowany tak samo przez prawo.

Samorząd

W Peństwie Neszyjskim dużą rolę pełni samorząd. Nakłada on i reguluje kwoty podatków, dysponuje lokalnym budżetem, odpowiedzialny jest za porządek (w tym także "policję"), budynki użytku publicznego. Posiada on także moc regulacji niektórych lokalnych praw. Samorządy zazwyczaj są oddolne, czasami mogą być mianowane przez Władcę. W koloniach oraz faktoriach jest czasami na nich scedowana odpowiedzialność za politykę zagraniczną, kontakty z tubylcami, a także wojskowość. Ogólny zakres władzy samorządu jest dość duży, władza centralna rzadko interweniuje w lokalne procesy legislacyjne - ze względów ilościowych (władza lokalna rzadko obejmuje obszar większy niż jedno miasto z przyległościami), a także powodów religijnych - władza religijna nie pozwala regulować wielu dziedzin.

Podatki i własność prywatna

Podatki są celowe, w większości na wojsko, dalej na administrację i milicje. Religia neszyjska zakazuje zabieranie środków jednemu, by dać drugiemu, traktując to jako grabież, zezwalając tylko na dyspozycję środków na celne wspólne. Istnieją dwa rodzaje podatków - powszednie i branżowe. Podatki powszednie są ustalane lokalnie i każdy poddany płaci zawsze taką stawkę (nakaz religijny), branżowe ustalone są dla poszczególnych branż i też są ilościowo takie same dla wszystkich. Głównym podatkiem powszednim jest pogłówne, przybierający w zależności od miejsca zamieszkania różną formę (pieniężną lub w naturze), w miastach spotyka się też podatek od wielkości domu.

Religia neszyjska zakazuje odbieranie majątków prywantych przez władzę, samorząd. Kradzież jest uznawana za czyn wysoce haniebny, w wielu regionach karana jest śmiercią. Człowiek nigdy nie może być uznany za własność. Własność mogą posiadać tak ludzie, jak i kobiety. Sposób dziedziczenia nie jest regulowany prawem, tradycyjnie majątek nieruchomy dziedziczony jest przez najstarszego syna, a majątek ruchomy przydzielany jest po równo.

Prawo

Prawo jest główną osią społeczeństwa Nešši. Wyroki wydawane są przez sędziów, zwanych Hāgunaine (nesz. ślepiec). Większość aspektów prawa posiada źródło w religi, przede wszystkim w Słowie, dzięki czemu podstawy prawa są powszechnie znane. Ślepcy mogą być nominowani przez władcę, lub wybierani lokalnie w poszczególnych miastach i wsiach, na z góry ustaloną kadencję (jako że długość kadencji nie jest regulowana, jest całkowicie zależna od lokalnej tradycji) oraz są nieusuwalni. Na Ślepców powinni być wybierane osoby o nieskazitelnej reputacji. Konflikt interesów wyklucza orzekającego z procesu. Prawo oparte jest o zasadę domniemanej niewinności i swoją surowość, nie ma resocjalizującego charakteru. Wachlarz kar jest dość duży - kara śmierci (zazwyczaj poprzez spalenie), kary cielesne, grzywny, wygnanie, zesłanie.
Penalizowane są morderstwa (zawsze śmierć), zabójstwa (śmierć lub zesłanie), kradzieże (grzywna lub zesłanie), mocne publiczne naruszanie zasad Wiary, zdrady małżeńskie (zdradzający może być ukarany grzywną bądź wygnany, co zależy od osoby zdradzonej), akty nieczyste (sodomia, pedofilia, gwałty - śmierć), psucie monety. Sądy pełnią także rolę rozjemczą.
Sędziowie osądzają tylko o winie oskarżonego, wymiar kary jest uzależniony od ogólnego prawa (ogólnego lub lokalnego, przy czym prawo ogólne ma pierwszeństwo).

Podział Administracyjny

Podstawę podziału administracyjnego stanowi podział państwa na trzy rodzaje prowincji:

  • Stare Prowincje;
  • Nowe Prowincje;
  • Kraje za Morzem.

Dodatkowo ze względów religijnych, zwyczajowych, a także prawnych wyróżnia się też tzw. "Święte Ziemie".

Poszczególne prowincje, a także dalsze podjednostki posiadają swoje milicje, mające wykonywać wyroki sądowe, a także pełniące funkcję prewencyjną.

Państwo składa się z paru rodzajów prowincji. Większość prowincji w Białym Półksiężycu stanowią Stare Prowincje, czyli prowincje, w której dominuje ludność Nešši. Są to tak zwane Święte Ziemie. Istnieją także Nowe Prowincje, to jest kraje zamieszkane przez inne ludności Białego Półksiężyca (Išti, Hauków, Mitengów), gdzie prawo jest przystosowane też do tamtejszej ludności tubylczej. Nowymi Prowincjami są też wysokogórskie obszary zamieszkane przez górali Nešši, którzy trochę odstają od ich bardziej nizinych współplemieńców. To także są Święte Ziemie. Wyspiarskie prowincje położone najbliżej Białego Półksiężyca też są Nowymi Prowincjami. Niektóre ludy Białego Półksiężyca stanowią de facto lenna Władcy na Ziemi, gdyż tamtejsza władza jest dziedziczna i sprawowana przez tubylczy Ród. Lenna posiadają też wiele swoich praw. Lenna występują też za Morzem. Istnieją także Kraje Zamorskie. Są to w większości porty, gdzie prawo jest dużo lżejsze od tego kontynentalnego. Zarządza nimi zazwyczaj Poseł za Morze, gubernator nadany przez Władcę na Ziemi. Czasami jest to władza jedynie nominalna, gdyż niektóre porty są de facto pod wpływem jednych z wielkich rodów kupieckich, lub nawet co odleglejsze lokalnej ludności (Nešši mówią wtedy o Dzikich Portach). W zależności od rozwoju kolonii (a dokładniej, jak daleko w głąb lądu sięga osadnictwo) mogą to być Święte Ziemie bądź nie.

Stare Prowincje

Stare Prowincje są to jednostki administracyjne obejmujące wszystkie etniczne ziemie Neššów Białego Półksiężyca z wyjątkiem obszarów górskich. Zarządzane są przez Namiestników, zarządzających powierzoną prowincją. Namiestnictwo nie jest dziedziczne.

Namiestnik wykonuje polecenia Monarchy, przekazuje zebrane podatki do stolicy, dba o budowę i utrzymanie Fortec, Dróg Królewskich, Pływających Portów, budynków administracji publicznej.

Stare prowincje dzielą się na:

  • Miasta (duże miasta jako oddzielna jednostka);
  • Kraje (miasto z obszarem wiejskim; zarządzane z Fortecy znajdującej się w granicach murów miejskich);
  • Ziemie (obszary wiejskie pozbawione ośrodków miejskich; zarządzane z Fortecy stojącej obok).

Nowe Prowincje

Nowe Prowincje są to jednostki administracyjne obejmujące wszystkie ziemie Białego Półksiężyca, które nie są Starymi Prowincjami (zamieszkałe przez ludy autochtoniczne, plemiona górskie) oraz wyspy w najbliższym sąsiedztwie Białego Półksiężyca. Zarządzane są, w zależności od specyfiki danej prowincji, przez:

  • Książąt Lennych (dziedziczni książęta; ludy autochtoniczne Białego Półksiężyca);
  • Naczelników Plemiennych (wybrany przez plemię przedstawiciel; plemiona górskie Nešši);
  • Naczelników Miejskich (wybrany przez Radę Miejską przedstawiciel; duże miasta Neššów poza Białym Półksiężycem jak i miasta innych autochtonów Białego Półksiężyca);
  • Wielkiego Księcia (członek rodziny królewskiej; wyspy w najbliższym otoczeniu Białego Półksiężyca).

Władza w Nowych Prowincjach może być dziedziczna (Książęta Lenni, czasami Naczelnicy Plemienni i Miejscy). Tak jak Namiestnicy, władze w Nowych Prowincjach przekazują zebrane podatki, dbają o budowę i utrzymanie Dróg Królewskich, Pływających Portów, budynków administracji publicznej. Dodatkowo posiadają prawo uchwalania własnych praw, które mogą być zawsze uchylone przez Monarchę.

Budową i zarządzaniem Fortecami, garnizonami wojskowymi zajmuje się dwóch Konsulów.

Kraje za Morzem

Kraje za Morzem są to w większości małe porty, zbudowane wokół Fortecy i chronione przez garnizony wojskowe; część z nich posiada jednak budowę i rozmiary w niczym nie ustępujące miastom położnym w Białym Półksiężycu. Miasta zajmują się handlem z okolicznymi ludami, stanowią miejsce stacjonowania wojsk, a także przy części wysp i niektórych bardziej rozbudowanych koloniach centrum wokół którego rozbudowuje się osadnictwo wiejskie Nešši. Poszczególne miasta mogą być de facto własnościami bogatych rodów kupieckich, które ze względu na swoją pozycję (w szczególności posiadanie ziemi, ulic, dzielnic, dróg) mogą wprowadzać swoje własne podatki. Jednocześnie uwzględniane są podatki państwowe.

Nominalnie (a w niektórych Krajach faktycznie) władzę sprawuje gubernator, który zajmuje się zbieraniem podatków, sprawami wojskowymi, dbaniem o Fortecę i Port, świątynie, przestrzeganie prawa. Czasami możliwe jest, że sprawami wojskowymi zajmuje się wysłany specjalnie Konsul.

Chłopi i mieszkańcy miast są zwolnieni z opłacania jakichkolwiek podatków przez dwa pierwsze pokolenia, co jest najsilniejszym czynnikiem sprzyjającym kolonizacji nowych obszarów. Występujące tu prawo jest za zwyczaj lżejsze od prawa występującego w Starych Prowincjach, z wyjątkiem obszarów uznanych za "Święte Ziemie", gdzie prawo nie różni się od kontynentalnego.

Dzikie Porty

Dzikimi Portami określa się zjawisko przejęcia przez tubylczą ludność (nie tylko autochtonów, ale także przez zrewoltowanych Nešši) władzy nad kolonią, bądź jej częścią. Porty te, de iure będące pod władaniem Monarchy, tak naprawdę są niezależne. W niektórych przypadkach, mimo zmiany władzy, kolonia dalej przesyła podatki do metropolii. Dzikie Porty istnieją zazwyczaj okres nie dłuższy niż rok, dwa, choć zdarzały się i dłuższe okresy, kończące się oblężeniem i zdobyciem miasta. Czasami, gdy wykazana zostanie wina dawnych zarządców miasta dochodzi do amnestii zbuntowanych i kolonia dobrowolnie wraca pod władztwo Monarchy.

"Święte Ziemie"

"Świętymi Ziemiami" określa się terytoria wszystkich świątyń Wiary, Święte Miejsca, obszar Białego Półksiężyca, oraz obszary zamorskie zdominowane przez Nešši. Objęte są one prawami Wiary (istnieją pewne wyjątki dla innych autochtonów Białego Półksiężyca) oraz na te obszary zakazuje się wstępu osobom innej narodowości, niż Nešši (tu wyjątek też stanowią autochtoni Białego Półksiężyca, którzy mają możliwość dowolnego przemieszczania się po całym obszarze, z wyjątkiem zakazu wstępu do świątyń Wiary i Świętych Miejsc). Prawo tu opisywane jest przez zbiór zasad w tzw. Starych Zapisach oraz przez odpowiednie Dekrety Królewskie. Obszary "Świętych Ziem" nie mogą być obejmowane niektórymi podatkami, lub też wysokość podatku nie może przekroczyć ustalonego pułapu.

Ludność

Nešši

Nešši są dominującą ludnością w Państwie Neszyjskim. Zamieszkują oni większą część obszaru Białego Półksiężyca, a także wiele wysp, kolonii, faktorii położonych na Oceanie Białym, lub jego wybrzeżach, a także wiele kolonii i faktorii na brzegu Oceanu Północnego. Kult odbywa się w świątyniach rozsianych po całym państwie. Obcy nie mają wstępu nie tylko do nich samych, ale także miast, w których położonych są świątynie.
Dla Neššów bardzo liczy się moralność, mająca swoje źródła w Wierze. Dozwolone są tylko związki monogamiczne. Kobiety nie mogą być dotykane przez obcych mężczyzn bez ich pozwolenia (cudzołóstwo jest karane, jeżeli tylko potwierdzi je dwoje naocznych świadków). Jeżeli mężczyzna dotknie publicznie kobietę to ona, lub jej rodzina, ma prawo go ścigać i wygnać. Jeżeli mężczyzna spółkuje z niezamężną kobietą, to powinien ją poślubć, jeżeli tego nie zrobi, musi zapłacić jej wagę w złocie, a rodzina pohańbionej ma prawo go wygnać. Kobiety, w szczególności te najzamożniejsze, wysoce dbają o swoją nieskazitelność. Jako że tu kobiety i mężczyźni na równi parają się handlem i występuje wysoka kultura nie tylko męskiego handlu, kobiety-kupcy także dbają o swój wizerunek. Jako, że zasady Wiary zakazują innych ozdób niż tych wykonanych z kości, kobieta Nešši ozdobiona jest kościanymi naszyjnikami, kobłączkami skroniowymi, bransoletami czy nausznicami. Przekuwanie ciała jest niedozwolone. Wiara zakazuje neszyjkom nosić na sobie kolory inne niż biel, szary, czerń. Z tego powodu neszyjki często malują swoją twarz (a także często całe ciało) na biel lub blado. Kobiety często noszą odsłonięte ramiona, tak samo kolana; Wiara zakazuje tylko odsłaniania brzucha, dekoltu, ud i okolic intymnych. Mężczyźni nie mogą być obnażeni przy obcych kobietach. W świątyniach kobiety i mężczyźni stoją w oddzielnych skrzydłach. Dominującymi fryzurami u kobiet są warkocze (rzadko jednak ze wszystkich włosów) oraz powpinane kościane ozdoby. Prawo nie rozróżnia kobiet i mężczyzn, za wyjątkiem ochrony kobiet przed hańbieniem i zwyczajowym zwolnieniem kobiet z niektórych podatków (pogłówny nie jest nigdy nakładane na kobiety). Kobiety po ślubie przyjmują nazwisko męża. Inne narody nie mają wstępu na Święte Ziemie. Istnieje możliwość naturalizacji, jest ona uzależniona od prawa lokalnego.
Najbardziej odrębną grupą wśród Neszów są Górale, zamieszkujący wysokie partie Gór Księżycowych. Zajmują się przede wszystkim pasterstwem. Jest to najbardziej tradycjonalistyczna część neszyjskiego społeczeństwa. Bardzo często emigrują, zasilając biedotę miejską i nowe kolonie. Są znani ze swojej wielodzietności.

Mitengowie

Obszar zamieszkiwany współcześnie przez Mitengów.

Współcześni Mitengowie zamieszkujący Biały Półksiężyc są potomkami Plemion Sprzymierzonych. Zamieszkują oni cztery enklawy i stanowią około 10% ludności Białego Półksiężyca. W mowie używa się wielu jezyków miteńskich o różnym stopniu wzajemnej zrozumiałości, w piśmie przede wszystkim klasycznego języka miteńskiego. Mitengowie są narodem silnie zasymilowanym z Neszami, z wyjątkiem pewnych różnic w folklorze, oraz oczywistych różnic językowych, nie różnią się zbytnio od siebie. Miteńskie kobiety, inaczej niż Neszyjki, nie malują całego swojego ciała, wolą luźniejsze i bardziej rozłożyste szaty. Mitengowie lubią wystrajać ściany swoich domów naściennymi dywanami, kotarami z ornamentami roślinnymi. Duża ich część zajmuje się rolnictwem i pasterstwem, istnieje mało czysto miteńskich miast. Wraz z rozkwitem neszyjskiego kolonializmu duża część Mitengów wyruszyła do kolonii, główne centra kolonizacyjne Mitengów znajudją się na Haukii oraz Dewii. Dużo neszysjkich Mitengów para się handlem na Północy, w szczególności z Państwami Miteńskimi, dzięki swojej uprzywilejowanej pozycji (możliwość swobodnego poruszania się) a także więzom krwi z pobratymcami z Północy. Mitengowie na przestrzeni ostatnich wieków pozostali całkowicie wierni Władzy Neszów, na co wpływ ma na pewno szeroka autonomia poszczególnych samorządów.

Išti

Obszar zamieszkiwany przez Isztów.

Isztowie są jednym z autochtonicznych narodów Białego Półksiężyca, zamieszkujący jego południową część. W przeszłości stanowili oni trzecią część ludności Białego Półksiężyca, w czasach późniejszych, po kolejnych lokalnych nieudanych powstaniach, ich terytorium się skurczyło, nadmorskie miasta zostały zburzone, a obecnie przestali być ludnością dominującą na południu.
Znakiem rozpoznawczym Isztów jest nawpoły plemienna hierarchia społeczna, z dziedziczną władzą wodzowską, silną władzą rodową. Poszczególne rody Isztów konkurują ze sobą, dochodzi często do lokalnych starć, w które często interweniuje neszyjskie wojsko. Zdecydowana większość współczesnych Isztów zajmuje się rolnictwem lub pasterstwem, handel jest słabo rozwinięty i zazwyczaj w obcych rękach, miasta są zamieszkiwane często przez Neszów, a nawet Narukinów i Mitengów. Tak jak wszyscy mieszkańcy Białego Półksiężyca wyznają Kerosutocyzm, lecz traktują często go dość swobodnie, przekładając doczesne zyski i korzyści nad abstrakcyjne reguły. Kobiety i mężczyźni na równi noszą długie włosy, mężczyźni często są brodaci, często chodzą w futrach, kobiety noszą duże ilości kościanych ozdób (często zdarza się, że naszyjniki i bransolety zdobią nie tyle szyje i nadgarstki, ale także kostki kobiet), przede wszystkim znani są ze swoich szerokich pasów, na których wypisane są emblematy poszczególnych rodów i plemion. W czasie świąt kobiety malują całe swoje ciało na biało, w miastach pod wpływem neszyjskim, niektóre kobiety malują się także nacodzień.

Narukinowie

Obszar zamieszkiwany przez Narukinów.

Nurakinowie są ludem zamieszkującym centralną część Białego Półksiężyca oraz wyspę Mikit. Na terenie Białego Półksiężyca są skoncentrowani wokół miasta Šūrdī, drugiego co do wielkości miasta Białego Półksiężyca (250 000 tys. mieszkańców). W przeszłości Nurakinowie byli najdłużej politycznie niezależnym od Neszów ludem Białego Półksiężyca, dzięki czemu jako pierwsi skolonizowali wyspę Mikit.

Nurakinowie są obecnie znani jako dobrze zorganizowana społeczność. Pod względem religijnym nie różnią się niczym od pozostałych mieszkańców B. Półksiężyca, jednak kulturowa są współcześnie najbardziej oddzielną grupą, starającą się od wszystkich odizolować. Częstym zjawiskiem jest to, że w neszyjskich miastach znajdują się nurakińskie dzielnice, zamieszkiwane tylko przez nurakińskich kupców. Znakiem rozpoznawczym Nurakinów są długie, przycinane brody, przy jednoczesnym goleniu wąsów. Preferują płócienne ubrania, kobiety nigdy nie malują twarzy, publicznie chodzą z zakrytymi włosami, co u Neszów zdarza się tylko w świątyniach. Mężczyźni nigdy nie noszą ozdób. Często zajmują się handlem, są także aktywni na morzach.

Inne narody

Pływające porty zamieszkiwane są także przez inne narodowości, np. przez Tangijczyków, północnych Mitengów, w ostatnich czasach nawet Dewijczyków, Irianijczyków i innych. Nie mają oni prawa zejść na stały ląd, a na pływających wyspach nie mogą odbywać się ich obrzędu religijne, przez co często są zmuszeni do nieznacznego odpływania od miasta na statkach w celach odprawienia obrządków. Największym skupiskiem cudzoziemców jest pływający port Melakoi.

Życie w mieście i na wsi

Miasto

Neszyjskie miasta już dawno temu wyrosły za swoje mury. W części miast znajdują się twierdze - garnizony wojskowe oraz policyjne, często też skarbiec miejski. Centralną osią neszysjkich miast są targi, na których możemy kupić towary z całego świata. Targi w neszyjskich miastach często znajdują się niedaleko brzegów rzek, które traktowane są jako głównie arterie komunikacyjne. Miasta są też ważnymi centrami rzemieślnictwa, nie występują cechy, konkurencja jest całkowicie wolna. W miastach znajdują się banki, które biją własną monetę (zakazana jest lichwa), udzielają pożyczek. Ważną zasadą jest to, że najwyższym budynkiem w mieście jest świątynia - żaden budynek nie może bez zgody władz religijnych być większy. Wszystkie sądy są zawsze odprawiane na przedświątynnym placu.
Nadmorskie miasta posiadają też tzw. Pływające Porty – wydzielone miejsce na handel, kontakty jak i nocleg dla obcokrajowców.

Melekē

Stolicą państwa Neszów jest Melakoja (nesz. Melekē). Poniżej przytoczony jest opis jednego z kupców, który po raz pierwszy zobaczył stolicę:
"Nocny widok z morza jest piorunujący. Najpierw wyłaniają się z ciemności trzy wytyczające przestrzeń Zatoki Melekeńskiej latarnie morskie, a dalej widzimy skalne wysepki od północnego-wschodu. Brzeg jest coraz bliżej, aż widać dziesiątki pływających portów, tworzących wchodzące w Morze dzielnice. Wysokie mury chroniące miasto przed przypływami zamykają przestrzeń od południa. Wysiadamy. Dochodząc do granic Pływającego Portu, jesteśmy sprawdzani i wchodzimy do miasta. Szerokie ulice, pełne świateł, ludzi, karczm i noclegowni. Wystawne teatry na wolnym powietrzu, wielkie świątynie, posiadłości wielmożów, targi oraz górującą nad wszystkim Świętą Górą. Święta Góra, mimo rozrostu miasta dalej pokryta lasem, wydzielona jest od reszty miasta trzema wysokimi murami. Na samym szczycie znajduje się Pałac Władców – siedziba Władcy na Ziemi oraz Stara Świątynia – ogromny gmach na planie koła, oparty na wysokich kolumnach, w środku którego pali się nieprzerwanie od stuleci ofiarniczy ogień. "

Wieś

Życie na wsi polega na uprawie zbóż, sadownictwie, hodowli, a w górach pasterstwie. Chłop Nešši jest całkowicie wolny, to jest może w każdej chwili opuścić swoją ziemię. Ziemia jest dziedziczona zazwyczaj przez najstarszego syna, aby uniknąć rozdrobnienia własności. Młodsze dzieci często opuszczają wieś kierując się za morze, bądź raz na dwadzieścia lat tworzone są tzw. wyręby, wskazane obszary, na których można wyrąbać las i założyć nową osadę. Obecnie ten zwyczaj zanika.

Historia

Czasy Przedpiśmienne

Cywilizacja Lähinów

Okres Mellakoiński

Okres Kerrityjski

Okres Melekański

Okres Vertoński

Okres Wczesno-Vertoński

Okres Klasyczny

Pierwsza Dominacja

Druga Dominacja

Trzecia Dominacja

Czasy Obecne

Kalendarium

Gospodarka

Kolonizacja

Tu budowane są nadmorskie porty-twierdze, ale też twierdze nad rzekami w głąb interioru

Kultura i Nauka

Piśmiennictwo

Literatura

Budownictwo

Rzeźba

Wystrój Wewnętrzny

Wojskowość

Armia składa się głównie z floty, jednak ważną wagę przywiązują Nešši do konnicy oraz machin oblężniczych.

Geografia

Statki Nešši okrążyły już cały świat (co prawda wyczyn udał się dwa razy i cud, że ktoś przeżył), z czego zbadana jest najlepiej jego północna część, w tym też ta naprawdę daleka

2

Trochę historii mojego kraju: Mapa klimatyczna:

Obszary zainteresowań poszczególnych graczy

01 - Kraj sraj.png

Otóż, zacznijmy od dawien dawna. Jak widać na załączonej mapce, klimat mojego obszaru jest idealny. Im bardziej na południe jest coraz cieplej, zamknięcie kraju górami zapewnia wiele deszczu i bezpieczeństwo. Kraj przecina wiele potoków, rzek, rzeczek, strumyczków i innych cieków mostów. W górach znajduje się wiele zjawiskowych wodospadów. Zima na południu jest łagodna, a na północy jest na tyle już zimno, by czasami prószył śnieg. Wysokie góry stanowią idealną zaporę przed światem zewnętrznym. Do kraju najprostsza droga wiedzie od morza. Tak samo - z kraju najłatwiej prowadzić ekspansję na morze. Fauna i flora podobna jest do naszej śródziemnomorskiej-środkowoeuropejskiej sprzed paru tysięcy lat. Na południu można spotkać lwy i słonie, w tym też karłowate. W północnych lasach od bidy można znaleźć nawet mamuty i nosorożce włochate, oczywiście, trochę mniejsze, niż ich północni krewniacy. W lasach żyją zwykłe dla nas ssaki. Łosie, jelenie, zające, wilki, tury, dziki, łasice, niedźwiedzie.

Nazwy geograficzne Duża wyspa z lewej strony (ta dwuczęściowa) to wyspa Hauków. Mniejsza wyspa bliżej brzegu to wyspa Makit. Góry otaczające mój kraj to Góry Księżycowe. Dwa pasma u góry oddzielone od reszty to Małe i Duże Czarne Góry. Cały obszar jest zwany oczywiście Złotym Półksiężycem, choć oczywiście, poszczególne jego obszary, jak i nazwa państwa ma całkiem inne znaczenie. Ludy historyczne:

Obszary zainteresowań poszczególnych graczy

02 - Ludy Pradawne.png

W czasach prehistorycznych obszar mojej cywilizacji był zamieszkany przez parę okolicznych ludów. Na południu (brąz) żył lud pra-Išti. Byli oni rzemieślnikami, w tamtym czasie najwyżej rozwinięty lud obszaru. Różowo-sraczkowym oznaczyłem lud Hauków. A dokładniej pra-Hauków. Plemiona zamieszkujące wyspy stały na bardzo niskim poziomie cywilizacyjnym, niższym niż wiele plemion Północy. Ci kontynentalni nie różnili się niczym praktycznie od pra-Mitengów (jasnozielony), którzy zamieszkują także Daleką Północ. Obydwa plemiona zajmowały głównie zbieractwem i myślistwem. W górach żył główny mój lud. Malujący się lud Nešši, wtedy zajmujący się głównie hodowlą bydła wysokogórskiego.

Czas płynął, a lokalny lud Mitengów rozwinął się i utworzyła się pierwsza cywilizacja z prawdziwego zdarzenia obszaru. Cywilizacja Lähinów (nie, to nie Polacy!!!!!!!) składała się z wielu-wielu miast walczących o wpływy. Używane było koło, budowane drogi, statki zaczęły pływać od portu do portu. Użyte zostało pierwszy raz pismo na tym obszarze: najprawdopodobniej zapożyczone przez dyfuzję idei pismo sylabiczne, idealnie pasujące do języka Lähinów, ale dużo gorzej do języka Narukinów (kontynentalni Haukowie). Miasta byłe ogradzane murami. Nešši w ten czas przeszli na rolnictwo i coraz częściej zaczęło dochodzić do jakichś ruchów panplemiennych wycelowanych w nadmorskie miasta. Mapka z tego okresu:

Obszary zainteresowań poszczególnych graczy

02 - Ludy Pradawne.png


Po około naszym półtysiącleciu do władzy doszedł jeden gród: Mellakoja. Rozwijąły se drogi morskie jak i lądowe. Rzekami spływał towar z interioru jak i przybywający do miast ludzie z ziemi Neššów. Nešši w ten czas rozbudowali bardzo swoją władzę w interiorze. Powstawały duże miasta, kwitnął handel, choć dalej przeszkadzał brak dostępu do morza. W ten czas utworzyło się siedem zdecydowanych ośrodków kultury Nešši. Pierwsze ślady prób zapisu języka nešši.


Obszary zainteresowań poszczególnych graczy

03 Ludy starożytność i opyt.png

W następnych stuleciach doszło do zdominowania południowych Neššów przez plemię Kerriti (na mapie powyżej te duże na samym dole) oraz zdobycia Mellakoi, która stała się ważnym cuntrem kultury Nešši


Obszary zainteresowań poszczególnych graczy

04 - Ludy starożytność - trochi później.png

Po około naszym półtysiącleciu do władzy doszedł jeden gród: Mellakoja. Rozwijąły se drogi morskie jak i lądowe. Rzekami spływał towar z interioru jak i przybywający do miast ludzie z ziemi Neššów. Nešši w ten czas rozbudowali bardzo swoją władzę w interiorze. Powstawały duże miasta, kwitnął handel, choć dalej przeszkadzał brak dostępu do morza. W ten czas utworzyło się siedem zdecydowanych ośrodków kultury Nešši. Pierwsze ślady prób zapisu języka nešši. Mapka z tego okresu:

Obszary zainteresowań poszczególnych graczy

05 - Ludy - predominacja.png

W następnych stuleciach doszło do zdominowania południowych Neššów przez plemię Kerriti (na mapie powyżej te duże na samym dole) oraz zdobycia Mellakoi, która stała się ważnym cuntrem kultury Nešši

Mapka z tego okresu:

Obszary zainteresowań poszczególnych graczy

06 - Ludy - Dominacja.png

Trochę później Dalsze podboje i asymilacja ludów ościennych. Przystosowanie pisma sylabicznego do języka nešši (wcześniej istniały tylko znaki typu TA, a więc atta zapisywano jako A-TA-TA, teraz zapisuje się to jako AT-TA, z czego znak na AT to po prostu odwrócone TA. Słowa z iloczasem tāt to TA-AT, a satta - SA-T-TA).

Czasy obecne:

Obszary zainteresowań poszczególnych graczy

07 - Ludy - dominacja dalej.png


A teraz Imperium Morskie

Obszary zainteresowań poszczególnych graczy

Polnoc.png

Trochę historii mojego kraju: Mapa klimatyczna: (img) Link Otóż, zacznijmy od dawien dawna. Jak widać na załączonej mapce, klimat mojego obszaru jest idealny. Im bardziej na południe jest coraz cieplej, zamknięcie kraju górami zapewnia wiele deszczu i bezpieczeństwo. Kraj przecina wiele potoków, rzek, rzeczek, strumyczków i innych cieków mostów. W górach znajduje się wiele zjawiskowych wodospadów. Zima na południu jest łagodna, a na północy jest na tyle już zimno, by czasami prószył śnieg. Wysokie góry stanowią idealną zaporę przed światem zewnętrznym. Do kraju najprostsza droga wiedzie od morza. Tak samo - z kraju najłatwiej prowadzić ekspansję na morze. Fauna i flora podobna jest do naszej śródziemnomorskiej-środkowoeuropejskiej sprzed paru tysięcy lat. Na południu można spotkać lwy i słonie, w tym też karłowate. W północnych lasach od bidy można znaleźć nawet mamuty i nosorożce włochate, oczywiście, trochę mniejsze, niż ich północni krewniacy. W lasach żyją zwykłe dla nas ssaki. Łosie, jelenie, zające, wilki, tury, dziki, łasice, niedźwiedzie.

Nazwy geograficzne Duża wyspa z lewej strony (ta dwuczęściowa) to wyspa Hauków. Mniejsza wyspa bliżej brzegu to wyspa Makit. Góry otaczające mój kraj to Góry Księżycowe. Dwa pasma u góry oddzielone od reszty to Małe i Duże Czarne Góry. Cały obszar jest zwany oczywiście Złotym Półksiężycem, choć oczywiście, poszczególne jego obszary, jak i nazwa państwa ma całkiem inne znaczenie. Ludy historyczne: (img) Link W czasach prehistorycznych obszar mojej cywilizacji był zamieszkany przez parę okolicznych ludów. Na południu (brąz) żył lud pra-Išti. Byli oni rzemieślnikami, w tamtym czasie najwyżej rozwinięty lud obszaru. Różowo-sraczkowym oznaczyłem lud Hauków. A dokładniej pra-Hauków. Plemiona zamieszkujące wyspy stały na bardzo niskim poziomie cywilizacyjnym, niższym niż wiele plemion Północy. Ci kontynentalni nie różnili się niczym praktycznie od pra-Mitengów (jasnozielony), którzy zamieszkują także Daleką Północ. Obydwa plemiona zajmowały głównie zbieractwem i myślistwem. W górach żył główny mój lud. Malujący się lud Nešši, wtedy zajmujący się głównie hodowlą bydła wysokogórskiego.

Czas płynął, a lokalny lud Mitengów rozwinął się i utworzyła się pierwsza cywilizacja z prawdziwego zdarzenia obszaru. Cywilizacja Lähinów (nie, to nie Polacy!!!!!!!) składała się z wielu-wielu miast walczących o wpływy. Używane było koło, budowane drogi, statki zaczęły pływać od portu do portu. Użyte zostało pierwszy raz pismo na tym obszarze: najprawdopodobniej zapożyczone przez dyfuzję idei pismo sylabiczne, idealnie pasujące do języka Lähinów, ale dużo gorzej do języka Narukinów (kontynentalni Haukowie). Miasta byłe ogradzane murami. Nešši w ten czas przeszli na rolnictwo i coraz częściej zaczęło dochodzić do jakichś ruchów panplemiennych wycelowanych w nadmorskie miasta. Mapka z tego okresu: (img) Po około naszym półtysiącleciu do władzy doszedł jeden gród: Mellakoja. Rozwijąły se drogi morskie jak i lądowe. Rzekami spływał towar z interioru jak i przybywający do miast ludzie z ziemi Neššów. Nešši w ten czas rozbudowali bardzo swoją władzę w interiorze. Powstawały duże miasta, kwitnął handel, choć dalej przeszkadzał brak dostępu do morza. W ten czas utworzyło się siedem zdecydowanych ośrodków kultury Nešši. Pierwsze ślady prób zapisu języka nešši. Mapka z tego okresu: (img) W następnych stuleciach doszło do zdominowania południowych Neššów przez plemię Kerriti (na mapie powyżej te duże na samym dole) oraz zdobycia Mellakoi, która stała się ważnym cuntrem kultury Nešši Mapka z tego okresu: (img) Trochę później Dalsze podboje i asymilacja ludów ościennych. Przystosowanie pisma sylabicznego do języka nešši (wcześniej istniały tylko znaki typu TA, a więc atta zapisywano jako A-TA-TA, teraz zapisuje się to jako AT-TA, z czego znak na AT to po prostu odwrócone TA. Słowa z iloczasem tāt to TA-AT, a satta - SA-T-TA).

Czasy obecne: (img) Państwo Neššów jest scentralizowanym krajem, talassokracją. Okoliczne ludy, z wyjątkiem paru plemion Mitengów, są objęte władzą centralną. Prowincje zarządzane są z warownych miast. Neššowie nigdy nie przeszli przez okres feudalny. Rozwija się handel morski, istnieje wiele naprawdę sporawych miast (jakby na to nie patrzeć, to dość duży obszar), rzeki są drożne i istnieje wiele stacji na nich. Rozwijają się kolonie zamorskie. O wierzeniach, życiu codziennym, budowie państwa, koloniach, morzu i języku opowiem niedługo. Teraz jednak jestem zmęczony (piszę to już trochę).

  1. Dosłownie: "Szlachetne Królestwo Zachodzącego Słońca"