Polish Conlang Relay IV/Esperal

Z Conlanger
< Polish Conlang Relay IV
Wersja z dnia 00:20, 10 lut 2013 autorstwa Pingijno (dyskusja | edycje) (Spiritus)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

¿Khm, Tu hablo ceriade? Ce, inhablo ňu. ¿Tu forstando de-mal au te? ¿E te veisse paur stape? Un kanalis inlirralis cell paur te. ¿Ce, nallo cell ňe odina? Aveda kuyochita paur te. - Un forstanda de-mal au te ru. Bene nonsense. Parole, nah hablaner tulu – te-nte. - ¡Ce, beno gonalis dar e ben inablo solemiau! - ¿Cell bena gonalis ognu? ¿Ogn masde lenfirmieralis? - Bvo, colera masde ben ente.

§1 – słowniczek

au przyim. - z (tego) benalis czas. - być bvo part. - tak, jasne, oczywiście Ce spój. - więc, zatem, w takim razie cell rzecz. - coś ceriade przysł. - serio colera rzecz. - choroba, zaraza dar zaim. - tam e spój. - i, a entelis - kończyć się, skończyć się, zakończyć się, zniknąć forstandalis czas. - rozumieć gonalis czas. - iść, pójść, chodzić hablanis czas. - mówić, inhablanis - powiedzieć inlirralis czas. - czytać, inlirralis - przeczytać, odczytać kanalis czas. - umieć, móc, potrafić lenfirmieralis czas. - leczyć masde czas. - móc, musieć - używany w trybie rozkazującym - wówczas orzeczenie jest w bezokoliczniku nah spój. - ale, lecz nallis czas. - wiedzieć, potrafić ňe zaim. - ja nonsense przym. - głupie, niezrozumiałe, bezsensowne odinalis czas. - myśleć (także o tym), rozumieć, rozumować, pojmować ogn zaim. - one w rodzaju zwykłym (nijakim) parole wykrzyk. - przepraszam paur przyim. - od, z (tąd), dla, sporadycznie w ru part. - też, także, również stap rzecz. - sztab te rodz. - rodzajnik określony, także w znaczeniu 'to' tu zaim. - ty un part. - zaprzeczenie dowolnej części mowy veiss rzecz. – wskazówka

zwroty, które trza tłumaczyć osobno de-mal - cokolwiek Aveda kuyochita paut te. - Mam to w dupie te-nte - to już jest skończone, to już koniec tego, po co to nadal kontynuować? solemiau - wszystko z (tego o czym mówimy)

§2 – gramatyka

DEKLINACJA

Końcówki przypadków:

M. - D. -e C. -u A. –a

LICZBA RZECZOWNIKA: poprzez dodanie przyrostka –s pindos – chłopcy; pindose – chłopcom

CZASOWNIK

Odmiana przez osoby za pomocą przyrostków:

l.poj.:

1.os.: -a 2.os.: -u 3.os.: -e

l.mn.: 1.os.: -as 2.os.: -us 3.os.: -es

CZASY

W tym tekście użyłem trzech czasów. Podaję budowę zdań (zdanie twierdzące, pytające, przeczące)


Czas teraźniejszy prosty

Orzeczenie + reszta zdania

Podmiot + Orzeczenie + reszta zdania

UN + orzeczenie + reszta zdania

Czas przeszły

Orzeczenie zakończone na -er lub -ede + reszta zdania

Podmiot + Orzeczenie jak wyżej + reszta zdania

UN + orzeczenie jak wyżej + reszta zdania

DASS BVUTAR Czas przyszły

Czasownik BEN + Orzeczenie w bezokoliczniku + + reszta zdania

Podmiot + Czasownik BEN + Orzeczenie w bezokoliczniku + reszta zdania

UN + Czasownik BEN + Orzeczenie w bezokoliczniku + reszta zdania