Polish Conlang Relay IV/Esperal

Z Conlanger
< Polish Conlang Relay IV
Wersja z dnia 17:00, 22 lip 2013 autorstwa Feles muribus (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

¿Khm, Tu hablo ceriade? Ce, inhablo ňu. ¿Tu forstando de-mal au te? ¿E te veisse paur stape? Un kanalis inlirralis cell paur te.
¿Ce, nallo cell ňe odina? Aveda kuyochita paur te.
- Un forstanda de-mal au te ru. Bene nonsense. Parole, nah hablaner tulu – te-nte.
- ¡Ce, beno gonalis dar e ben inablo solemiau!
- ¿Cell bena gonalis ognu? ¿Ogn masde lenfirmieralis?
- Bvo, colera masde ben ente.

§1 – słowniczek

au przyim. - z (tego)
benalis czas. - być
bvo part. - tak, jasne, oczywiście
Ce spój. - więc, zatem, w takim razie
cell rzecz. - coś
ceriade przysł. - serio
colera rzecz. - choroba, zaraza
dar zaim. - tam
e spój. - i, a
entelis - kończyć się, skończyć się, zakończyć się, zniknąć
forstandalis czas. - rozumieć
gonalis czas. - iść, pójść, chodzić
hablanis czas. - mówić, inhablanis - powiedzieć
inlirralis czas. - czytać, inlirralis - przeczytać, odczytać
kanalis czas. - umieć, móc, potrafić
lenfirmieralis czas. - leczyć
masde czas. - móc, musieć - używany w trybie rozkazującym - wówczas orzeczenie jest w bezokoliczniku
nah spój. - ale, lecz
nallis czas. - wiedzieć, potrafić
ňe zaim. - ja
nonsense przym. - głupie, niezrozumiałe, bezsensowne
odinalis czas. - myśleć (także o tym), rozumieć, rozumować, pojmować
ogn zaim. - one w rodzaju zwykłym (nijakim)
parole wykrzyk. - przepraszam
paur przyim. - od, z (tąd), dla, sporadycznie w
ru part. - też, także, również
stap rzecz. - sztab
te rodz. - rodzajnik określony, także w znaczeniu 'to'
tu zaim. - ty
un part. - zaprzeczenie dowolnej części mowy
veiss rzecz. – wskazówka

zwroty, które trza tłumaczyć osobno
de-mal - cokolwiek
Aveda kuyochita paut te. - Mam to w dupie
te-nte - to już jest skończone, to już koniec tego, po co to nadal kontynuować?
solemiau - wszystko z (tego o czym mówimy)

§2 – gramatyka

DEKLINACJA

Końcówki przypadków:

M. -
D. -e
C. -u
A. –a

LICZBA RZECZOWNIKA:
poprzez dodanie przyrostka –s
pindos – chłopcy; pindose – chłopcom

CZASOWNIK

Odmiana przez osoby za pomocą przyrostków:

l.poj.:

1.os.: -a
2.os.: -u
3.os.: -e

l.mn.:
1.os.: -as
2.os.: -us
3.os.: -es

CZASY

W tym tekście użyłem trzech czasów. Podaję budowę zdań (zdanie twierdzące, pytające, przeczące)


Czas teraźniejszy prosty

Orzeczenie + reszta zdania

Podmiot + Orzeczenie + reszta zdania

UN + orzeczenie + reszta zdania

Czas przeszły

Orzeczenie zakończone na -er lub -ede + reszta zdania

Podmiot + Orzeczenie jak wyżej + reszta zdania

UN + orzeczenie jak wyżej + reszta zdania

DASS BVUTAR
Czas przyszły

Czasownik BEN + Orzeczenie w bezokoliczniku +
+ reszta zdania

Podmiot + Czasownik BEN + Orzeczenie w bezokoliczniku + reszta zdania

UN + Czasownik BEN + Orzeczenie w bezokoliczniku + reszta zdania