Polski Conlang Relay/Ęmucki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
[[Polski Conlang Relay]]
+
:Mizan sį-sal bąvazivyhtik, sany̨-kevnen-kety sevtyoh rekbanty̨imuv kanyh-vanni-papvat ni i-bykinaak.
 
+
:Pytkisur’atbyś-kyjraśkęimuvne sany̨-ryktyvyhrek sǫimuvni.
Mizan sį-sal bąvazivyhtik, sany̨-kevnen-kety sevtyoh rekbanty̨imuv kanyh-vanni-papvat ni i-bykinaak.
+
:Ih-sur’ąny̨mapśonaktyv, rykkamęimuvunrak, i-eget sardatbyśivyhrek sa-kevnenty sevtyoh viśtǫityvunha.
 
+
:Sa-bykina-eget zormęityv.
Pytkisur’atbyś-kyjraśkęimuvne sany̨-ryktyvyhrek sǫimuvni.
 
 
 
Ih-sur’ąny̨mapśonaktyv, rykkamęimuvunrak, i-eget sardatbyśivyhrek sa-kevnenty sevtyoh viśtǫityvunha.
 
 
 
Sa-bykina-eget zormęityv.
 
  
 
----
 
----
Linia 87: Linia 82:
 
* “-ś -j” -> “-śi -zi”
 
* “-ś -j” -> “-śi -zi”
 
Następnie dodawana jest kolejna końcówka lub rzeczownik relacyjny (np. „pod”).
 
Następnie dodawana jest kolejna końcówka lub rzeczownik relacyjny (np. „pod”).
 +
[[Kategoria:PCR I]]

Wersja z 19:54, 21 sie 2012

Mizan sį-sal bąvazivyhtik, sany̨-kevnen-kety sevtyoh rekbanty̨imuv kanyh-vanni-papvat ni i-bykinaak.
Pytkisur’atbyś-kyjraśkęimuvne sany̨-ryktyvyhrek sǫimuvni.
Ih-sur’ąny̨mapśonaktyv, rykkamęimuvunrak, i-eget sardatbyśivyhrek sa-kevnenty sevtyoh viśtǫityvunha.
Sa-bykina-eget zormęityv.

  • bąvaj = dziś
  • bykit = kochać
  • eget = cień
  • ih = ono, to
  • it = on, ona
  • kanyh = tutaj
  • keh = jeden
  • kevnen = drzewo
  • kyjrat = złamany
  • mapśonak = legenda
  • mizan = dużo
  • papvat = strzelać
  • pytkisur’at = przysięgać
  • rekban = spotykać się
  • ryk = miejsce, strona
  • rykkamet = przeklęty
  • sal = rok
  • sardat = umierać
  • sev = pod
  • sot = iść, przemieszczać się
  • sur’at = mówić
  • vannit = las
  • viśtot = leżeć
  • zormet = to samo

  • -ak = komitatyw, „z”
  • -byś = imiesłów rzeczownikowy
  • -ha = „a”, „ale”, „a nawet”
  • i- = „jego”, „jej”
  • -muv = czas przeszły
  • -na(t) = strona bierna
  • -ne = „ale”, „jednak”
  • -ni = łączność, następstwo, „i”
  • ny̨- = liczba mnoga
  • -oh = inesyw, „w”
  • -rak = inceptyw, „stać się”, „zacząć”
  • sa- = wskazujące, „ten”, „ta”, „to”
  • sį- = sto (razy)
  • -(ś)ket = strona sprawcza
  • -tyv = czas teraźniejszy
  • -un = zdanie podrzędne
  • -vyhrek = delatyw, „od”; „po”
  • -vyhtik = allatyw, „do”; „przed”

Podmiot jest w mianowniku, jest to podstawowa forma, słownikowa. Może zostać przyczepiony do czasownika, po jego rdzeniu.

Dla czasowników w trzeciej osobie wymagany jest doczepiony podmiot, domyślnie jest to -i-.

  • Ęityv. = Jest.
  • Śek ęityv. = Pies jest.
  • Ęśektyv. = Pies jest.

Czasowniki znajdują się w formie orzeczeniowej, zawsze kończącą się nosówką, tworzonej poprzez zamianę:

  • “-at -et -it -ot -ut” -> “-ą -ę -į -ǫ -ų”,
  • “-yt -h -p -k -v -r -l -n” -> “-yty̨ -ty̨ -pty̨ -kty̨ -vty̨ -rty̨ -lty̨ -nty̨”
  • “-ś -j” -> “-śę -zę”

Następnie przyłączany jest podmiot (dla 3. osoby), a dalej czas, osoba i inne końcówki.

Domyślna, słownikowa forma czasownika, to nazwa wykonawcy (imiesłów czynny), np.

  • et = być ~ będący

Znaczenie całej czynności ma imiesłów rzeczownikowy, z końcówką -byś:

  • etbyś = bycie

Konstrukcja „X jest Y” jest wyrażana z X jako podmiotem i Y jako czasownikiem.

Dopełnienie bliższe jest w dopełniaczu. Tworzy się go, zamieniając „-at -et -it -ot -ut” w „-a- -e- -i- -o- -u-”, w pozostałych przypadkach pozostawiając bez zmian.

Jest przyczepiane przed czasownikiem i oddzielane myślnikiem. Podobnie dzieje się z dopełniaczem określającym inny rzeczownik.

Pozostałe określenia czasownika są tworzone na bazie posesywu.

Posesyw jest tworzony poprzez zamianę:

  • “-at -et -it -ot -ut” -> “-a -e -i -o -u”,
  • “-yt -h -p -k -v -r -l -n” -> “-yty -ty -pty -kty -vty -rty -lty -nty”
  • “-ś -j” -> “-śi -zi”

Następnie dodawana jest kolejna końcówka lub rzeczownik relacyjny (np. „pod”).