Polski Conlang Relay/Ęmucki

Z Conlanger
< Polski Conlang Relay
Wersja z dnia 14:33, 14 sie 2013 autorstwa Feles muribus (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mizan sį-sal bąvazivyhtik, sany̨-kevnen-kety sevtyoh rekbanty̨imuv kanyh-vanni-papvat ni i-bykinaak.
Pytkisur’atbyś-kyjraśkęimuvne sany̨-ryktyvyhrek sǫimuvni.
Ih-sur’ąny̨mapśonaktyv, rykkamęimuvunrak, i-eget sardatbyśivyhrek sa-kevnenty sevtyoh viśtǫityvunha.
Sa-bykina-eget zormęityv.

  • bąvaj — dziś
  • bykit — kochać
  • eget — cień
  • ih — ono, to
  • it — on, ona
  • kanyh — tutaj
  • keh — jeden
  • kevnen — drzewo
  • kyjrat — złamany
  • mapśonak — legenda
  • mizan — dużo
  • papvat — strzelać
  • pytkisur’at — przysięgać
  • rekban — spotykać się
  • ryk — miejsce, strona
  • rykkamet — przeklęty
  • sal — rok
  • sardat — umierać
  • sev — pod
  • sot — iść, przemieszczać się
  • sur’at — mówić
  • vannit — las
  • viśtot — leżeć
  • zormet — to samo

  • -ak — komitatyw, „z”
  • -byś — imiesłów rzeczownikowy
  • -ha — „a”, „ale”, „a nawet”
  • i- — „jego”, „jej”
  • -muv — czas przeszły
  • -na(t) — strona bierna
  • -ne — „ale”, „jednak”
  • -ni — łączność, następstwo, „i”
  • ny̨- — liczba mnoga
  • -oh — inesyw, „w”
  • -rak — inceptyw, „stać się”, „zacząć”
  • sa- — wskazujące, „ten”, „ta”, „to”
  • sį- — sto (razy)
  • -(ś)ket — strona sprawcza
  • -tyv — czas teraźniejszy
  • -un — zdanie podrzędne
  • -vyhrek — delatyw, „od”; „po”
  • -vyhtik — allatyw, „do”; „przed”

Podmiot jest w mianowniku, jest to podstawowa forma, słownikowa. Może zostać przyczepiony do czasownika, po jego rdzeniu.

Dla czasowników w trzeciej osobie wymagany jest doczepiony podmiot, domyślnie jest to -i-.

  • Ęityv. = Jest.
  • Śek ęityv. = Pies jest.
  • Ęśektyv. = Pies jest.

Czasowniki znajdują się w formie orzeczeniowej, zawsze kończącą się nosówką, tworzonej poprzez zamianę:

  • “-at -et -it -ot -ut” -> “-ą -ę -į -ǫ -ų”,
  • “-yt -h -p -k -v -r -l -n” -> “-yty̨ -ty̨ -pty̨ -kty̨ -vty̨ -rty̨ -lty̨ -nty̨”
  • “-ś -j” -> “-śę -zę”

Następnie przyłączany jest podmiot (dla 3. osoby), a dalej czas, osoba i inne końcówki.

Domyślna, słownikowa forma czasownika, to nazwa wykonawcy (imiesłów czynny), np.

  • et = być ~ będący

Znaczenie całej czynności ma imiesłów rzeczownikowy, z końcówką -byś:

  • etbyś = bycie

Konstrukcja „X jest Y” jest wyrażana z X jako podmiotem i Y jako czasownikiem.

Dopełnienie bliższe jest w dopełniaczu. Tworzy się go, zamieniając „-at -et -it -ot -ut” w „-a- -e- -i- -o- -u-”, w pozostałych przypadkach pozostawiając bez zmian.

Jest przyczepiane przed czasownikiem i oddzielane myślnikiem. Podobnie dzieje się z dopełniaczem określającym inny rzeczownik.

Pozostałe określenia czasownika są tworzone na bazie posesywu.

Posesyw jest tworzony poprzez zamianę:

  • “-at -et -it -ot -ut” -> “-a -e -i -o -u”,
  • “-yt -h -p -k -v -r -l -n” -> “-yty -ty -pty -kty -vty -rty -lty -nty”
  • “-ś -j” -> “-śi -zi”

Następnie dodawana jest kolejna końcówka lub rzeczownik relacyjny (np. „pod”).