Słownik:Ërütat: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 3: Linia 3:
 
Od każdego rzeczownika w erutacie można utworzyć przysłówek, przymiotnik i czasownik (w stronie czynnej, biernej i zwrotnej). Słowa zachowujące się nieregularnie (doklejające inne samogłoski w końcówkach, zaprzeczając tym zasadom deklinacji i koniugacji, na ogół mające „ə” w ostatniej sylabie) będą miały podane w nawiasie litery, które w ich przypadku dodaje się przy odmianach.
 
Od każdego rzeczownika w erutacie można utworzyć przysłówek, przymiotnik i czasownik (w stronie czynnej, biernej i zwrotnej). Słowa zachowujące się nieregularnie (doklejające inne samogłoski w końcówkach, zaprzeczając tym zasadom deklinacji i koniugacji, na ogół mające „ə” w ostatniej sylabie) będą miały podane w nawiasie litery, które w ich przypadku dodaje się przy odmianach.
  
[w budowie]
+
 
 +
== A ==
 +
 
 +
== B ==
 +
 
 +
== C ==
 +
 
 +
== D ==
 +
 
 +
== E ==
 +
 
 +
== F ==
 +
 
 +
== G ==
 +
 
 +
== H ==
 +
 
 +
== I ==
 +
 
 +
== J ==
 +
 
 +
== K ==
 +
 
 +
== L ==
 +
 
 +
== Ł ==
 +
 
 +
== M ==
 +
 
 +
== N ==
 +
 
 +
== O ==
 +
 
 +
== P ==
 +
 
 +
== R ==
 +
 
 +
== S ==
 +
 
 +
== T ==
 +
 
 +
== U ==
 +
 
 +
== W ==
 +
 
 +
== Z ==
 +
 
 +
== Ż ==

Wersja z 21:40, 4 paź 2017

Słownik języka ərütat (Ərütatbılıs) zawiera tylko i wyłącznie rzeczowniki oraz nieodmienne części mowy. Należy go interpretować na wiele sposobów, gdyż erutat z założenia może rozumieć słowa na wiele sposobów. Przykładowo: słowo „słownik” może być tłumaczone jako – bılıs, ale także możliwe jest tworzenie nieskończonych synonimów i ogromną ilość złożeń (np. tesebikiq - encyklopedia słów itp.) Słowa mogą mieć także wiele znaczeń, np. uş obok podstawowego znaczenia (woda) może oznaczać także mycie, picie wody, pływanie lub wylewanie czegoś (mimo, że każde z tych pojęć ma swoje podstawowe tłumaczenie).

Od każdego rzeczownika w erutacie można utworzyć przysłówek, przymiotnik i czasownik (w stronie czynnej, biernej i zwrotnej). Słowa zachowujące się nieregularnie (doklejające inne samogłoski w końcówkach, zaprzeczając tym zasadom deklinacji i koniugacji, na ogół mające „ə” w ostatniej sylabie) będą miały podane w nawiasie litery, które w ich przypadku dodaje się przy odmianach.


A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

Ł

M

N

O

P

R

S

T

U

W

Z

Ż