Słownik angielsko 2.0-polski

Z Conlanger
Wersja z dnia 15:53, 20 gru 2012 autorstwa Widsið (dyskusja | edycje) (→‎Ä)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Język angielski 2.0

A

  • ald /ald/ przym. (KOMPARATIV elder, SUPERLATIV eldest) — stary — — strang. eald "stary"
  • ambeght /ˈambəxt/ rzecz. r.m. kl. I (PLURAL ambeghten) — 1 sługa; 2 niewolnik — — strang. ambeht < łac. ambactus < gal. ambactos "sługa"
  • ambeghtourd /ˈambəxtəʊəd/ rzecz. r.m. kl. I (singularia tantum) — niewolnictwo (Ðe ambeghtourd beláv oullrâde forboden. — Niewolnictwo zostało już zabronione.) — — od ambeght
  • ambeghtsum /ˈambəxtsʉm/ przym. (KOMPARATIV ambeghtsumer, SUPERLATIV ambeghtsumest) — 1 uległy (Ðe ambeghtsume dríveð anum wansâlige lífe. — Ulegli mają trudno w życiu.); 2 służalczy — — od ambeght
  • amd /amd/ rzecz. r.n. kl. II (PLURAL emd) — urząd — — niem. Amt < gal. ambactos
    • gjemânþamd /jəˈmæːnθamd/ — urząd gminy
    • stedamd ˈstedamd/ — urząd miasta
  • an forma mocna /an/, forma słaba /ən/ — — strang. ān
    • rodzajnik nieokreślony dla liczby pojedynczej (AKUSATIV anen, DATIV anum, GENITIV anes)
    • licz. — jeden (1)
  • anbann /ˈanban/ rzecz. r.n. kl. II (PLURAL anbann) — wezwanie, awizo — — od bannen
  • anbelgen /ˈanbeljən/ czas. mocny frazowy, kl. 3 (PRÄTERIT boulg an, PÄRFEKTPARTISIP angjebolgen) — denerwować (Het belgeþ me stourk an ðât he á mid overglíde kumeþ. — Bardzo denerwuje mnie, że zawsze przychodzi spóźniony.) — — strang. gebelgan "doprowadzać do furii"
  • anbjuden /ˈanbjʊdən/ czas. mocny frazowy, kl. 2 (PRÄTERIT boud an, PÄRFEKTPARTISIP angjeboden) — dostarczać, dowozić — — strang. anbēodan "ofiarować"
  • anbjudung /ˈanbjʊdʉŋ/ rzecz. r.ż. kl. VIII (PLURAL anbjudungen) — dostawa, dowóz — — od anbjuden
  • anblenden /ˈanblendən/ czas. sł. frazowy (PRÄTERIT blendede an, PÄRFEKTPARTISIP angjeblended) — ślepnąć, tracić wzrok (For he blendede an, wäs he an wunderfull shjuter. — Zanim oślepł, był świetnym strzelcem.) — strang. anblendian
  • anboud /ˈanbəʊd/ rzecz. r.m. kl. I (PLURAL anbouden) — dostawca — — od anbjuden
    • fjurnanboud /ˈfjʊənanbəʊd/ — importer
    • fremdanboud /ˈfremdanbəʊd/ — eksporter
  • and /and/ spój. — i, a — strang. and
  • andústren /əndˈuːstrən/ czas. sł. (PRÄTERIT andústrede, PÄRFEKTPARTISIP andústred) — 1 (z cel.) odrzucać; 2 odmawiać (z dop.) — — strang. andūstrian "nienawidzić"
  • angest /ˈaŋəst/ rzecz. r.ż. kl. VI (singularia tantum) — 1 lęk, obawa; 2 trwoga — — strang. angost "trwoga"

Á

B

C

D

Ð

E

É

F

G

H

I

Í

J

K

L

M

N

O

Ó

P

R

S

  • sag /saɣ/ rzecz. r.m. kl. II (PLURAL sag) — opowieść, historia — — strang. sagu "saga"
  • sag /saɣ/ rzecz. r.ż. kl. III (PLURAL sagen) — piła — — strang. saga "piła"
  • saken /ˈsakən/ czas. mocny, kl. 6 (PRÄTERIT sók, PÄRFEKTPARTISIP gjesaken) — wykłócać się (He sók over fjugh an hál däg. — Wykłócał się o pieniądze cały dzień.) — — strang. sacan "walczyć"
  • salme /ˈsalmə/ rzecz. r.m. kl. V (PLURAL salmen) — psalm — — łac. psalmus
  • salter /ˈsaltə/ rzecz. r.m. kl. IV (PLURAL saltren) — psałterz — — łac. psalterium
  • samen /ˈsamən/ przysł. — razem (We wärn samen ðurgh ðät, swá overkóm we oulle slógtrjue — Przechodziliśmy przez to razem, więc przezwyciężyliśmy wszystkie trudności.) — — strang. saman "razem"
  • samnen /ˈsamnən/ czas. sł. (PRÄTERIT samnede, PÄRFEKTPARTISIP gjesamned) — zbierać, gromadzić (Á samneð þe on myrche pläche. — Zawsze zbierają się w mrocznych miejscach.) — — od samen

T

U

Ú

V

W

Y

Ý

Þ

Ä

  • äðel /ˈæðəl/ przym. (KOMPARATIV äðler, SUPERLATIV äðlest) — 1 szlachetny (Ðis äðle mennish is in jurne forfégung todäge. — Ten szlachetny człowiek jest dziś do państwa dyspozycji.); 2 szlachecki, arystokratyczny — — strang. æþel
  • äðelhád /ˈæðəlhɑːd/ rzecz. r.ż. kl. VI (singularia tantum) — 1 szlachectwo; 2 szlachta, arystokracja — — od äðel
  • äfter /æftə/ — — strang. æfter
    • przyim.1 (z cel.) po (Hu á kumeþ oulláne hám äfter shóle. — Ona zawsze wraca sama do domu po szkole.); 2 (z cel.) według (Äfter burghoudmanne is ðu sted ej in shulde. — Według burmistrza, miasto nie jest zadłużone.); 3 (z cel.) za (Ðe child kóm an äfter anum in. — Dzieci wchodziły do środka jedno za drugim.)
    • przysł. — następnie, później
  • Äftergjule /ˈæftəjʊlə/ rzecz. r.ż. kl. III (singularia tantum) — styczeń — — strang. æfterra geola
  • äl /æl/ rzecz. r.n. kl. II (singularia tantum) — olej — — strang. æl
  • ärn /æən/ rzecz. r.n. kl. II (PLURAL ärn) — dwór, pałac, posiadłość — — strang. ærn "dom, izba"
  • ät forma mocna /æt/ forma słaba /ət/ przyim. — o (Ðe tyg kumeþ ät 7 an. — Pociąg przyjeżdża o 7.)

Â

Ö

  • öld /œld/ rzecz. r.ż. kl. III (PLURAL ölden) — 1 wiek (Ðis sted is fyr mennishen of stéreres öldes fullkumen. — To miasto jest doskonałe dla osób w podeszłym wieku.); 2 epoka, era (Gjegngjebär is an wightig öld ðäs gjeshudnisses. — Renesans to ważna epoka w historii.) — — strang. ieldu "lata"
    • Middelöld (/ˈmɪdəlœld/) — średniowiecze
  • Ölderdóm /ˈœldədoːm/ rzecz. r.m. kl. I (singularia tantum) — starożytność — — kalka z niem. Altertum
  • örsen /ˈœəsən/ czas. sł. (PRÄTERIT örste, PÄRFEKTPARTISIP gjeörst) — włóczyć się, wałęsać się, snuć się (He örste ðäm gatum sunder tilum till twíljughte. — Włóczył się po ulicach bez celu do zmroku.) — — strang. iersian "denerwować się"
  • örser /ˈœəsə/ rzecz. r.m. kl. IV (PLURAL örsren, *örseren) — włóczęga — — od örsen
  • örv /œəv/ rzecz. r.m. kl. I (PLURAL örven) — spadkobierca, dziedzic (Oulle hâlen ðon örv fyr ðäm ríches þróne! — Powitajcie wszyscy dziedzica królewskiego tronu!) — — od örve
  • örve /ˈœəvə/ rzecz. r.n. kl. V (PLURAL örven) — dziedzictwo, spadek, scheda — — strang. ierfe "spadek"

Ô

  • ôken /ˈøːkən/ czas. sł. (PRÄTERIT ôkte, PÄRFEKTPARTISIP gjeôkt) — 1 zwiększać (Ourveþlousnis häþ gjeôkt on ðon lateste. — Ostatnio zwiększyło się bezrobocie.); 2 dodawać (Þú móst áwighte wyrten ôken, swá ðât het beter fandeþ. — Musisz dodać trochę przypraw, żeby lepiej smakowało.) — — strang. īecan "zwiększyć, osiągnąć"
  • ôg /øːɣ/ rzecz. r.ż. kl. III (PLURAL ôgen) — wyspa — — strang. īeg "wyspa"