Spółgłoska nosowa: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „'''Spółgłoska nosowa''' to taka, której cechą artykulacyjną jest zwarcie w jamie ustnej przy jednoczesnym otwarciu toru nosowego. Gdy tor nosowy nie zostaje otwar...”)
 
Linia 1: Linia 1:
'''Spółgłoska nosowa''' to taka, której cechą artykulacyjną jest zwarcie w jamie ustnej przy jednoczesnym otwarciu toru nosowego. Gdy tor nosowy nie zostaje otwarty, powstaje [[spółgłoska zwarta]]. Język polski dysponuje trzema fonemami nosowymi - /m/ /n̪/ i /ɲ/.
+
{{sp}}'''Spółgłoska nosowa''' to taka, której cechą artykulacyjną jest zwarcie w jamie ustnej przy jednoczesnym otwarciu toru nosowego. Gdy tor nosowy nie zostaje otwarty, powstaje [[spółgłoska ustna]]. Język polski dysponuje trzema fonemami nosowymi: /m/, /n̪/ i /ɲ/, alofon tej drugiej, [ŋ], występuje czasami w zbitkach typu "ng" (jak w ''ga'''n'''gster'' czy ''ba'''n'''k''). Dokładny mechanizm zachowania się organu mowy jest w rzeczywistości bardziej skomplikowany, sam język angielski znajduje przeróżne warianty; w tym znana z wojennych przekazów radiowych mowa "przez nos" amerykańskich mówców oraz niektóre dialekty z północy Wielkiej Brytanii, opisywane przez naukowców określeniami typu "sprawiają wrażenie mowy z zatkanym nosem".
 +
 
 +
Wyróżniane przez międzynarodowy alfabet fonetyczny spółgłoski nosowe to:
 +
* /m/ (dwuwargowa)
 +
* /ɱ/ (zębowo-wargowa, pojawia się w szybkiej oraz dokładniejszej wymowie słowa ''tramwaj'')
 +
* /n̪/ (językowo-zębowa)
 +
* /n/ (językowo-dziąsłowa lub językowo-zadziąsłowa)
 +
* /ɳ/ (retrofleksyjna)
 +
* /ɲ/ (dziąsłowo-podniebienna lub podniebienna)
 +
* /ŋ/ (miękkopodniebienna "welarna")
 +
* /ɴ/ (języczkowa)
  
 
[[Kategoria:Językoznawstwo]]
 
[[Kategoria:Językoznawstwo]]

Wersja z 08:41, 19 maj 2012

        Spółgłoska nosowa to taka, której cechą artykulacyjną jest zwarcie w jamie ustnej przy jednoczesnym otwarciu toru nosowego. Gdy tor nosowy nie zostaje otwarty, powstaje spółgłoska ustna. Język polski dysponuje trzema fonemami nosowymi: /m/, /n̪/ i /ɲ/, alofon tej drugiej, [ŋ], występuje czasami w zbitkach typu "ng" (jak w gangster czy bank). Dokładny mechanizm zachowania się organu mowy jest w rzeczywistości bardziej skomplikowany, sam język angielski znajduje przeróżne warianty; w tym znana z wojennych przekazów radiowych mowa "przez nos" amerykańskich mówców oraz niektóre dialekty z północy Wielkiej Brytanii, opisywane przez naukowców określeniami typu "sprawiają wrażenie mowy z zatkanym nosem".

Wyróżniane przez międzynarodowy alfabet fonetyczny spółgłoski nosowe to:

  • /m/ (dwuwargowa)
  • /ɱ/ (zębowo-wargowa, pojawia się w szybkiej oraz dokładniejszej wymowie słowa tramwaj)
  • /n̪/ (językowo-zębowa)
  • /n/ (językowo-dziąsłowa lub językowo-zadziąsłowa)
  • /ɳ/ (retrofleksyjna)
  • /ɲ/ (dziąsłowo-podniebienna lub podniebienna)
  • /ŋ/ (miękkopodniebienna "welarna")
  • /ɴ/ (języczkowa)