Szlak Wody: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{Conszlak handlowy |conworld= '''''Część conworldu <font color="white"><u>KYON</u></font>'''''. |nazwa = SZLAK WODY |grafika = Plik:Szlak wody ma...")
 
 
(Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika)
Linia 11: Linia 11:
 
|towary = produkty z gumy, cukier, tytoń, optyka, złoto, żagle, dywany, żywność kserofityczna, medycyna
 
|towary = produkty z gumy, cukier, tytoń, optyka, złoto, żagle, dywany, żywność kserofityczna, medycyna
 
}}
 
}}
'''Szlak Wody''' - największy szlak [[Kyon]]u, powstały w czasach wczesnonowożytnych (od ok. 9650 [[EK]]) jako skutek postępów cywilizacyjnych, m.in. galeonu i okrętów liniowych i w konsekwencji [[Trzecia Wojna o Saakę|Trzeciej Wojny o Saakę]] i powstania potrzeby wyznaczenia alternatywy transportu towarów na trasie [[Tangia (złoty wiek)|Tangia]] - [[Ajdynir]], z pominięciem [[Secht]]u. Szlak mierzy aż 33 378  kilometry od [[Djyazhoar]]u do [[Kun Atla]], w porównaniu do liczącego 10 166 km [[Szlak Ognia|Szlaku Ognia]], ale jest nieprzerwany, pozwala na wielkoskalowy, masowy transport z użyciem okrętów, omija bandytyzm pustyń, odbywa się pod łatwiejszym klimatem i dostępnością pożywienia (połów ryb, woda pochodząca z kondensacji) i przede wszystkim omija piętrzące się w piramidowy sposób dopłaty nakładane przez państwa po drodze. To powoduje, że szlak wody pozwala na transport większej ilości towaru o wiele bezpieczniej i taniej.
+
'''Szlak Wody''' - największy szlak [[Kyon]]u, powstały w czasach wczesnonowożytnych (od ok. 9650 [[EK]]) jako skutek postępów cywilizacyjnych, m.in. galeonu i okrętów liniowych i w konsekwencji [[Trzecia Wojna o Saakę|Trzeciej Wojny o Saakę]] w [[Kanisja|Kyonie zachodnim]] i powstania potrzeby wyznaczenia alternatywy transportu towarów na trasie [[Tangia (złoty wiek)|Tangia]] - [[Ajdynir]], z pominięciem [[Secht]]u. Szlak mierzy aż 33 378  kilometrów od [[Djyazhoar]]u do [[Kun Atla]], w porównaniu do liczącego 10 166 km [[Szlak Ognia|Szlaku Ognia]], ale jest nieprzerwany, pozwala na wielkoskalowy, masowy transport z użyciem okrętów, omija bandytyzm pustyń, odbywa się pod łatwiejszym klimatem i dostępnością pożywienia (połów ryb, woda pochodząca z kondensacji) i przede wszystkim omija piętrzące się w piramidowy sposób dopłaty nakładane przez państwa po drodze. To powoduje, że szlak wody pozwala na transport większej ilości towaru o wiele bezpieczniej i taniej.
  
 
Wadą natomiast jest ogromny czas podróży i obciążenie psychiczne marynarzy. Stąd zazwyczaj w drogę wybierały się ogromne floty okrętów, liczące nawet setki dużych jednostek. Wykorzystywano krótkie [[Kyon|kyońskie]] pory roku i znaczną wędrówkę równika termicznego, zmieniającego nieco wiatry nawet w obrębie równika. To powodowało, że gigantyczne floty handlowe pokonywały ten dystans niejako zygzakiem. Takie pływające państwa miały często rozległą autonomię (patrz: [[Takatoa]] dla [[Tangia (złoty wiek)|Tangii]]) i zabierały ze sobą dziesiątki tysięcy ludzi naraz w podróże trwające latami. Oprócz oczywistych przeszkód (wycieńczenie psychiczne długotrwałą żeglugą, słabe pożywienie, mało wody, niedostępność materiałów naprawczych), należało się porozumieć z innymi potęgami morskimi, tj. z [[Muria|Murią]] i z [[Olsenia|Olsenią]] przede wszystkim, niemniej te kraje często również uczestniczyły w handlu.
 
Wadą natomiast jest ogromny czas podróży i obciążenie psychiczne marynarzy. Stąd zazwyczaj w drogę wybierały się ogromne floty okrętów, liczące nawet setki dużych jednostek. Wykorzystywano krótkie [[Kyon|kyońskie]] pory roku i znaczną wędrówkę równika termicznego, zmieniającego nieco wiatry nawet w obrębie równika. To powodowało, że gigantyczne floty handlowe pokonywały ten dystans niejako zygzakiem. Takie pływające państwa miały często rozległą autonomię (patrz: [[Takatoa]] dla [[Tangia (złoty wiek)|Tangii]]) i zabierały ze sobą dziesiątki tysięcy ludzi naraz w podróże trwające latami. Oprócz oczywistych przeszkód (wycieńczenie psychiczne długotrwałą żeglugą, słabe pożywienie, mało wody, niedostępność materiałów naprawczych), należało się porozumieć z innymi potęgami morskimi, tj. z [[Muria|Murią]] i z [[Olsenia|Olsenią]] przede wszystkim, niemniej te kraje często również uczestniczyły w handlu.
Linia 17: Linia 17:
 
Centralą handlową jest wyspa [[Aroman]]. Została ona założona specjalnie w celu obsługi handlu transoceanicznego poprzez porozumienie [[Tangia (złoty wiek)|tangijsko]] - [[Ajdynir|ajdynirskie]] i jest zarządzana przez jednostki polityczno-administracyjne wyznaczone przez [[Ajdynir]] z jednej strony i przez [[Takatoa]] ze strony [[Tangia (złoty wiek)|tangijskiej]].
 
Centralą handlową jest wyspa [[Aroman]]. Została ona założona specjalnie w celu obsługi handlu transoceanicznego poprzez porozumienie [[Tangia (złoty wiek)|tangijsko]] - [[Ajdynir|ajdynirskie]] i jest zarządzana przez jednostki polityczno-administracyjne wyznaczone przez [[Ajdynir]] z jednej strony i przez [[Takatoa]] ze strony [[Tangia (złoty wiek)|tangijskiej]].
  
===Nazwy w różnych językach===
+
=Czas podróży=
 +
W roku 1732 okręt "Ann" pokonał odległość transatlantycką około 5700 kilometrów w 88 dni<ref>https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_crossings_of_the_Atlantic_Ocean</ref>. To daje średnią prędkość około 64,77 km/dzień (2,70 km/h).
 +
 
 +
Odległość na Szlaku Wody jest pięć i pół razy większa. Zupełnie ignorując przeszkody takie jak niekorzystny kierunek wiatru i skupiając się na powyżej wskazanej prędkości w stos. do odległości, można by uznać, że typowy okręt tangijski czy ajdyniriański pokonałby 31582 km od wybrzeży [[Medengia|Medengii]] do [[Kun Atla]] w 487,58 ziemskich dni (15,99 miesięcy, 1,33 lat), tj. 268,94 dni Kyonu, to jest 17,93 piętnastodniowych miesięcy i 3,57 lat Kyonu - w jedną stronę. Należy oczywiście założyć, że statki nie pływały od wybrzeży Medengii do samej Kun Atla, tylko raczej wymieniały się towarami na [[Aroman]]ie i potem dochodziło do wymiany w [[Atirai]], skąd Tangia już rozdysponowywała swoje zasoby, natomiast niewątpliwie była to bardzo długa podróż.
 +
 
 +
==Porównanie ze [[Szlak Ognia|Szlakiem Ognia]]==
 +
Wielbłąd w karawanie przeciętnie podróżował z prędkością 4 km/h przenosząc do 150 kg ładunku, ale mógł tak podróżować tylko przez osiem godzin dziennie zanim musiał odpocząć. Zatem choć ma wyższą przeciętną prędkość od okrętu, to był w stanie pokonać zaledwie 32,00 km/dzień (4 km/h). To oznacza, że trzykrotnie mniejszą odległość 10166 kilometrów karawana wielbłądów pokonywała w najlepszych możliwych warunkach w 2,33 roku kyońskiego. Jest to różnica 1,24 roku. Szlak ognia był droższy, dawał dużo mniejsze marże, miał mniejszą ładowność i był bardziej wyczerpujący, ale był szybszy.
 +
 
 +
=Nazwy w różnych językach=
 
{| class=wikitable border="1" cellpadding="4" cellspacing="0" style="background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
 
{| class=wikitable border="1" cellpadding="4" cellspacing="0" style="background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;"
 
|-
 
|-

Aktualna wersja na dzień 19:30, 28 lut 2021

Część conworldu KYON.
SZLAK WODY
Szlak wody mały.png
Szlak wody w roku 9700 EK.
Inne nazwy:
Państwa: Tangia - Muria - Medengia - Ajdynir
Długość: Łącznie 33 378 km
- 2256 km Djyazhoar (Ajd.) - 1795 km zach. Medengia
- 2115 km wsch. Medengia - zatoka murska
- 6772 km zatoka murska - wyspa Aroman
- 12668 km wyspa Aroman - wyspa Atirai
- 7194 wyspa Atirai - Uruna, wysp. Akeira
- 2833 km Uruna, wysp. Akeira - Kun Atla
Jest częścią: {{{część}}}
Znany od: 9650 EK
Typ: lądowy transoceaniczny
Transport: wielkoskalowy na dużych okrętach
Towary: produkty z gumy, cukier, tytoń, optyka, złoto, żagle, dywany, żywność kserofityczna, medycyna

Szlak Wody - największy szlak Kyonu, powstały w czasach wczesnonowożytnych (od ok. 9650 EK) jako skutek postępów cywilizacyjnych, m.in. galeonu i okrętów liniowych i w konsekwencji Trzeciej Wojny o Saakę w Kyonie zachodnim i powstania potrzeby wyznaczenia alternatywy transportu towarów na trasie Tangia - Ajdynir, z pominięciem Sechtu. Szlak mierzy aż 33 378 kilometrów od Djyazhoaru do Kun Atla, w porównaniu do liczącego 10 166 km Szlaku Ognia, ale jest nieprzerwany, pozwala na wielkoskalowy, masowy transport z użyciem okrętów, omija bandytyzm pustyń, odbywa się pod łatwiejszym klimatem i dostępnością pożywienia (połów ryb, woda pochodząca z kondensacji) i przede wszystkim omija piętrzące się w piramidowy sposób dopłaty nakładane przez państwa po drodze. To powoduje, że szlak wody pozwala na transport większej ilości towaru o wiele bezpieczniej i taniej.

Wadą natomiast jest ogromny czas podróży i obciążenie psychiczne marynarzy. Stąd zazwyczaj w drogę wybierały się ogromne floty okrętów, liczące nawet setki dużych jednostek. Wykorzystywano krótkie kyońskie pory roku i znaczną wędrówkę równika termicznego, zmieniającego nieco wiatry nawet w obrębie równika. To powodowało, że gigantyczne floty handlowe pokonywały ten dystans niejako zygzakiem. Takie pływające państwa miały często rozległą autonomię (patrz: Takatoa dla Tangii) i zabierały ze sobą dziesiątki tysięcy ludzi naraz w podróże trwające latami. Oprócz oczywistych przeszkód (wycieńczenie psychiczne długotrwałą żeglugą, słabe pożywienie, mało wody, niedostępność materiałów naprawczych), należało się porozumieć z innymi potęgami morskimi, tj. z Murią i z Olsenią przede wszystkim, niemniej te kraje często również uczestniczyły w handlu.

Centralą handlową jest wyspa Aroman. Została ona założona specjalnie w celu obsługi handlu transoceanicznego poprzez porozumienie tangijsko - ajdynirskie i jest zarządzana przez jednostki polityczno-administracyjne wyznaczone przez Ajdynir z jednej strony i przez Takatoa ze strony tangijskiej.

Czas podróży

W roku 1732 okręt "Ann" pokonał odległość transatlantycką około 5700 kilometrów w 88 dni[1]. To daje średnią prędkość około 64,77 km/dzień (2,70 km/h).

Odległość na Szlaku Wody jest pięć i pół razy większa. Zupełnie ignorując przeszkody takie jak niekorzystny kierunek wiatru i skupiając się na powyżej wskazanej prędkości w stos. do odległości, można by uznać, że typowy okręt tangijski czy ajdyniriański pokonałby 31582 km od wybrzeży Medengii do Kun Atla w 487,58 ziemskich dni (15,99 miesięcy, 1,33 lat), tj. 268,94 dni Kyonu, to jest 17,93 piętnastodniowych miesięcy i 3,57 lat Kyonu - w jedną stronę. Należy oczywiście założyć, że statki nie pływały od wybrzeży Medengii do samej Kun Atla, tylko raczej wymieniały się towarami na Aromanie i potem dochodziło do wymiany w Atirai, skąd Tangia już rozdysponowywała swoje zasoby, natomiast niewątpliwie była to bardzo długa podróż.

Porównanie ze Szlakiem Ognia

Wielbłąd w karawanie przeciętnie podróżował z prędkością 4 km/h przenosząc do 150 kg ładunku, ale mógł tak podróżować tylko przez osiem godzin dziennie zanim musiał odpocząć. Zatem choć ma wyższą przeciętną prędkość od okrętu, to był w stanie pokonać zaledwie 32,00 km/dzień (4 km/h). To oznacza, że trzykrotnie mniejszą odległość 10166 kilometrów karawana wielbłądów pokonywała w najlepszych możliwych warunkach w 2,33 roku kyońskiego. Jest to różnica 1,24 roku. Szlak ognia był droższy, dawał dużo mniejsze marże, miał mniejszą ładowność i był bardziej wyczerpujący, ale był szybszy.

Nazwy w różnych językach

język nazwa regionu
języki ziemskie
polski Szlak Wody
angielski Path of Water
języki kyońskie
ayu
sechtoński


Grafiki

Globalne szlaki handlowe Kyonu
Szlak Ognia (pustynny) · Szlak Kadzidła (środkoworównikowy) · Szlak Wody (oceaniczny) · Szlak Lasu (północnorównikowy) · Szlak Lodu (antarktyczny) · Szlak Równikowy (morza słonego) · Szlak Gór (wschodniokontynentalny) · Szlak Szaleńców (górsko-pustynny) · Szlak Wschodni (olseńsko-ajdynirski) · Szlak Wiatrów (wschodniokyoński)