Tangia (6911 EK)

Z Conlanger
Wersja z dnia 11:06, 11 lis 2020 autorstwa Canis (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "{{Tangia Intro}} {{Tangia widoki historyczne}} {{Cpaństwo |czasy litera = R2 |czasy kolor otoczki litery = #cc0000 |czasy kolor tła tekstu = #cc0000 |czasy kolor teks...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ⲦⲀⲚⲄⲨⲀ ⲬⲞ'ⲨⲘ Czytasz artykuł z serii Tangia. | Język ayu (pisma) · Historia · Karaizm · Cesarz Tangii · Rada Państwa Tangia · Kaoritanu · Tangijczycy · Dziesięć Cudów Tangii · Gospodarka i demografia Tangii · Tangijska Sieć Świetlna · Wojskowość Tangii (Takatoa · Aranu) · ET
prehistoria « 1900-2600 « 2600-2900 « 2900-3300 « Wieki Ciemne « okres Kaori: [NA][TO][LU][NO][OU][RE][KN][MA][TK][AK][HI][TI] « WWKK « 
« 6911-8843 « Rewolucja Kauczukowa « WS1 8843-8845 « Plan 30-letni « WS2 8877-8891 « 8891-8973 « 9000-9600 « 9600-9564 « WS3 9654-9662 « 9662-9750 « 9750-9867 « Impakt 9867 « WoN 9900-9905 « ROK 10000
  R2  
Państwo conworldu KYON.
  4  
Unia Tangijska
ΙΝΓΙΟΜΕΥΡΑΤΟΑ·Υ·ΤΑΝΓΥΑ
ROK 6911
TangiaFlag.png
Flaga Tangii
TangiaCoA.png
Emblemat Tangii
TangiaContour 8973.png
Wyspa Tangia
Tangia na świecie 8973.png
Tangia na świecie
Polityka
Stolica Luta ni Fari
Cesarz
Τηλαν / teilan
Aratane I
Αρατανε I
Ustrój unia polityczna
Porządek prawny {{{porządek prawny}}}
Ustawa zasadnicza {{{ustawa zasadnicza}}}
Zbiory praw {{{zbiory praw}}}
Język urzędowy: ayu
Początek założenie cesarstwa w 6911 EK
Koniec państwa de facto oligarchia w 8973 EK
Demografia
Ludność
{{{kiedy}}}
{{{ludność całkowita}}}
Narodowości głównie Tangijczycy
Języki używane: ayu, mahan
Średnia dł. życia 50 lat
Wiara
Religia państwowa {{{religia państwowa}}}
Religia dominująca {{{religia dominująca}}}
Typ religii {{{typ religii}}}
Siła wyższa lub panteon {{{siła wyższa}}}
Najważniejsze ośrodki kultu {{{ośrodki kultu}}}
Poziom wolności wyznania {{{wolność wyznaniowa}}}
Inne religie {{{inne religie}}}
Geografia i natura
Położenie na świecie {{{regiony}}}
Powierzchnia {{{powierzchnia}}}
Stefy klimatyczne {{{klimat}}}
Gospodarka
Kraje eksportu własne kolonie (głównie Akeira, Hiranea), Buania, Pinu, Secht, Cywilizacja Enenków, Państwo Neszów
Towary eksportowe szkło, papier, mapy, perły i biżuteria perłowa, kauczuk, heban tangijski, ruda żelaza, miedzi
Kraje importu własne kolonie, Pinu
Towary importowe żywność, drewno okrętowe i budowlane (mahoń, cedr), pasza
System monetarny zdecentralizowany, oparty na parytecie złota (1 AOT = bulion 7,78g złota)
Waluta centralna: aotai, 9 innych
Kod waluty AOT
"ΦΙΝΑ ΝΗΜΙ"
Motto - Jedna wyspa
Ewolucja
Tangia rok 5882 Tangia rok 8973

        Tangia (ay. Τανγυα Tangua /'taŋwa/), pełna nazwa Unia Tangijska (ay. Ινγιομευρατοα υ Τανγυα Teilea ta i Inyomeuratoa i Tangua /'injomeuratoa i 'taŋwa/) w roku 6911 roku przekształciła się finalnie w unię polityczną wszystkich państw związkowych, które ją poprzedzały: Królestwo Naratajskie, Republika Tongami, Republika Lutafaryjska, Republika Nomeurajska, Pustynia Marajska, Królestwa Orumilo i Rejtiki, Pustynia Takangaryjska, Królestwo Kunatla, a także dwie zaawansowane kolonie Akeira oraz Hiranea.

Właśnie w roku 6911 powstała federacja tangijska. Ma ona inny charakter niż ta z roku 8973, ponieważ to w okresie 6911-8973 faktycznie unia państw funkcjonowała tak, jak zamierzano. Okołodwuletnie oceaniczne oscylacje pogodowe przynosiły wiatry raz wschodnie, raz zachodnie, powodując dość naprzemiennie pustynnienie jednej części wyspy i urodzaj na drugiej. Unia zatem miała podstawy ekonomiczne i zakładała, że w latach dostatnich część dóbr jest przenoszona z jednego brzegu na drugi. Po części odbywało się to naturalnym sposobem, bowiem w okresie nieurodzaju ceny żywności dramatycznie wzrastały, podczas gdy po drugiej stronie wyspy gwałtownie spadały wraz ze wzrostem dostępności towaru. Unia jednak zniosła cła, wprowadziła limity cenowe dla najbardziej podstawowych produktów, ustanowiła opłacaną podatkami przez wszystkie państwa flotę handlową oraz wszechtangijskie karawaniarstwo, oraz ustanowiła instytucję cesarza do dbania o równe interesy wszystkich trzech wysp.