Użytkownik:Deus/Greczka dla polskiego

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

W BUDOWIE

Alfabet

Α Β Γ Δ Ε Έ Ζ Η Ή Ι Ί Ϊ Κ Λ Μ Ν Ο Ό Π Ρ Σ Τ Υ Ύ Ϋ Φ Χ Ω
α β γ δ ε έ ζ η ή ι ί ϊ κ λ μ ν ο ό π ρ σ/ς τ υ ύ ϋ φ χ ω
a b g
ż(y/i)
d
dz(i)
e~ie
ę~ię
e
ę
z
z(i)
ie~je~e
ię~ję~ę
je~ie
ję~ię
i~j i~y j~i
i
k
cz(y/i)
ł
l(i)
m n o
ą
ó p r
rz(y/i)
s t
c(i)
w y~i y
u
f ch
sz(y/i)
u

Wieloznaki

ΓΙ ΔΙ ΖΓ ΖΓΙ ΖΙ ΛΙ ΝΙ ΝΫ ΡΙ ΣΙ ΣΚ ΣΚΙ ΣΤ ΣΤΙ ΤΓ ΤΓΙ ΤΙ ΤΣ ΤΖ ΧΙ
γι δι ζγ ζγι ζι λι νι νϋ ρι σι σκ σκι στ στι τγ τγι τι τσ/τς τζ χι
ż
dzi
żdż(y/i) żdż ź
zi
l ń
ni
ą~ę rz ś
si
szcz(y/i) szcz śc(i) ść dż(y/i) ć
ci
c dz sz

Odpowiedniki grafemów

Grafemy okołosamogłoskowe
Zapis polski Zapis grecki Przykłady Komentarz
a α rak ρακ
o ο kos κος
ó ό mróz μρόζ
u ϋ klaun κλαϋν jako spółgłoska
ω wnuk υνωκ jako samogłoska
je η jest ηστ na początku wyrazu
grajek
twoje
γραηκ
τυοη
po samogłosce
ή wjechać
wizjer
υήχατι
υίζήρ
po spółgłosce
ie ε kiedy
giełda
κεδύ
γελδα
po k lub g
η ciek
nie
pies
sierp
τηκ
νη
πης
σηρπ
jeśli i pełni funkcję zmiękczenia[1]
ή arie
piranie
orient
αρή
πίρανή
ορήντ
jeśli i pełni funkcję j
e η czek
dżem
szew
że
rzeka
lek
κηκ
τγημ
χηυ
γη
ρηκα
ληκ
po cz, , sz, ż, rz lub l
έ keks
gest
κέκς
γέστ
po k lub g
ε mech μεχ w pozostałych przypadkach
i ι dziad
miasto
διαδ
μιαστο
w roli zmiękczenia[1] przed samogłoskami innymi niż e lub ę
mozaika μοζαικα w roli j przed spółgłoską albo na granicy wyrazu
balia
lodżia
βαλιια
λιοτγιια
w roli j po cz, , sz, ż, rz lub l
ϊ magia
gwardii
μαγϊα
γυαρδϊί
w roli j po grafemach innych niż cz, , sz, ż, rz lub l, przed samogłoskami innymi niż e lub ę
zbroi ζβροϊ w roli ji po samogłosce
czip
sinus
współistnieć
κϊπ
σϊνυς
υσπόλϊστνητι
jako gramatycznie niezmiękczająca samogłoska[2]
ύ drugi
kino
chityna
historia
δρωγύ
κύνο
ηύτύνα
ηύστορϊα
jako samogłoska po k, g, ch lub h
ί bzik
iks
βζίκ
ίκς
w innym wypadku, nie przed e lub ę
y ί czy
pidżyn
szyb
żyto
krzyk
κί
πίτγίν
χίβ
γίτο
κρίκ
po cz, , sz, ż lub rz
ϋ gyros
kyliks
chyba
hydra
γϋρος
κϋλικς
χϋβα
χϋδρα
po k, g, ch lub h
ύ błysk βλύσκ w innym wypadku, jako samogłoska
ą = o+Ν ονϋ łzą λζονϋ na końcu wyrazu
ομ dąb δομβ przed p i b
ον drąg
gałąź
kąt
δρονγ
γαλονζι
κοντ
w innym wypadku
ę = e+Ν ήνϋ
ηνϋ
ένϋ
ενϋ
nutrię
ramię
mogę
babę
νωτρήνϋ
ραμηνϋ
μογένϋ
βαβενϋ
na końcu wyrazu
ę obejmują zasady dotyczące e
ήμ
ημ
έμ
εμ
zięba
kępa
bęben
ζημβα
κέμπα
βεμβεν
przed p i b
ę obejmują zasady dotyczące e
ήν
ην
έν
εν
zdjęcie
język
gęś
męka
ζδήντη
ηνζύκ
γένσι
μενκα
w innym wypadku
ę obejmują zasady dotyczące e
Grafemy spółgłoskowe
Zapis polski Zapis grecki Przykłady Komentarz
m μ mak μακ
n ν nos
dynia
aronia
νος
δύνια
αρονϊα
ń ν babuńcia βαβωντια przed ć, , ś, ź i miękkimi c, dz, s, z
νι koń κονι w innych wypadkach
p π pan παν
b β byk βύκ
t τ takt τακτ
d δ dług
odzew
odżywka
δλωγ
οδζευ
οδγίυκα
jeśli nie jest częścią dwuznaku
k κ kot κοτ
g γ guz γωζ
c τ cios τιος przed i oznaczającym zmiękczenie
cicho τίχο przed i oznaczającym zmiękczającą spółgłoskę
τς piec πητς na końcu wyrazu
τσ cegła τσεγλα w innym wypadku, jeśli nie jest częścią dwuznaku
dz δ dział διαλ przed i oznaczającym zmiękczenie, jeśli jest dwuznakiem
dzik δίκ przed i oznaczającym zmiękczającą spółgłoskę, jeśli jest dwuznakiem
τζ dzwon τζυον w innym wypadku, jeśli jest dwuznakiem
cz κ czyn
liczi
κίν
λίκϊ
przed y i i, jeśli jest dwuznakiem
czerw
dziewczę
κηρυ
δηυκηνϋ
przed e lub ę, jeśli jest dwuznakiem
κι czar
mecz
κιαρ
μεκι
w innym wypadku, jeśli jest dwuznakiem
τγ dżygit
dżins
τγίγύτ
τγϊνς
przed y i i, jeśli jest dwuznakiem, nie po jednoznaku ż
dżem
nindżę
τγημ
νίντγηνϋ
przed e lub ę, jeśli jest dwuznakiem, nie po jednoznaku ż
τγι dżaga
brydż
τγιαγα
βρύτγι
w innym wypadku, jeśli jest dwuznakiem, nie po jednoznaku ż
żdż ζγ drożdży δροζγί przed y i potencjalnie przed i, jeśli nie wchodzi w skład dwóch dwuznaków
móżdżek
jeżdżę
μόζγηκ
ηζγηνϋ
przed e lub ę, jeśli nie wchodzi w skład dwóch dwuznaków
ζγι zjeżdża
miażdż
ζήζγια
μιαζγι
w innym wypadku, jeśli nie wchodzi w skład dwóch dwuznaków
ć τι spać σπατι
δι miedź μηδι
f φ forum φορωμ
w υ wór υόρ
s ζ sczytać ζκίτατι przed cz
ς czas κιας na końcu wyrazu
σ sok
siad
σοκ
σιαδ
w innym wypadku, jeśli nie jest częścią dwuznaku sz
z ζ zaraz
mierzić
ζαραζ
μηρζίτι
jeśli nie jest częścią dwuznaku cz, dz, rz lub sz
sz σ szczep σκηπ przed cz
χ szyna
jesziwa
χίνα
ηχϊυα
przed y i i, jeśli jest dwuznakiem
szept
wszędzie
χηπτ
υχηνδη
przed e lub ę, jeśli jest dwuznakiem
χι szafa
marsz
χιαφα
μαρχι
w innym wypadku, jeśli jest dwuznakiem
ż γ życie
reżim
γίτη
ρεγϊμ
przed y i i
żer
książę
γηρ
κσιονγηνϋ
przed e lub ę
γι żaba
też
γιαβα
τεγι
w innym wypadku, nie przed dwuznakiem
ś σ wieść
ścieg
υηστι
στηγ
przed ć lub ci
σι coś
śpiew
τσοσι
σιπηυ
w innym wypadku
ź ζ gwóźdź
jeździć
γυόζδι
ηζδίτι
przed lub dzi
ζι źrebię
maź
ζιρεβηνϋ
μαζι
w innym wypadku
h χ hak χακ
ch chleb χληβ
r ρ raz ραζ jeśli nie jest częścią dwuznaku
rz ρ marzyć μαρίτι przed y i potencjalnie przed i, jeśli jest dwuznakiem
rzecz
rzęsa
ρηκι
ρηνσα
przed e lub ę, jeśli jest dwuznakiem
ρι rzut
pierz
ριωτ
πηρι
w innym wypadku, jeśli jest dwuznakiem
l λ lipa λίπα przed i oznaczającym samogłoskę
len
lęk
λην
ληνκ
przed e lub ę
λι las
pal
filia
λιας
παλι
φίλιια
w innym wypadku
ł λ ład λαδ
j ϊ wersja υερσϊα po spółgłosce, przed samogłoską
ι jak ιακ na początku wyrazu, nie przed e lub ę
boja βοια między samogłoskami, nie przed e lub ę
maj μαι na końcu wyrazu, po samogłosce

Przykładowe teksty

Υ Σκηβρηχίνη χριονσκι βριμί υ τριτίνη
Ί Σκηβρηχίν ζ τεγο σλύνη.

Υόλ γο πύτα: «Πανη χριονσκιω,
Πο τσο παν τακ βρηνκί υ γονσκιω;»

«Ιακ το πο τσο; Το ηστ πρατσα,
Καγιδα πρατσα σηνϋ οπλατσα».

«Α τσόγι ζα το παν δοσταη;»

«Τεγι πύτανη! Υχίστκε γαη,
Υχίστκε τριτίνύ πο υχη κιασύ,
Λονκύ, πολια οραζ λιασύ,
Ναυετ ρηκικύ, ναυετ ζδροη,
Υχίστκο το ηστ υλασινη μοη!»

Υόλ πομύσιλιαλ: «Ζνακομίτη,
Τεγι ροζποκινενϋ τακε γίτη».
Υρότίλ δο δομ ι υεσολο
Ζακιονλ βρηνκητι ποδ στοδολονϋ
Πο υολημω, τενγύμ βασεμ.

Ιακ νη υριασινη: «Τσόγι το ζνακί;
Κημω το σηνϋ υόλ πρόγινιακί;!»

«Ιακ το; Κίγι ια νίτσ νη ροβηνϋ;
Πρητηγι υλασινη βρηνκηνϋ σοβη!»

«Ια τί τω ποβρηνκηνϋ, υολη,
Δοσύτι τεγο! Ιαζδα υ πολη!»

Ι δαλ τακονϋ μω ροβοτενϋ,
Γη σηνϋ υόλ οβληυαλ ποτεμ.

Πο ροβοτη ποβηγλ υ γονσκη.
«Ιωγι ια το να χριονσκιω πομσκηνϋ!»

Ληκι νη ζασταλ χριονσκια υ τριτίνη,
Βο χριονσκι υλασινη βρηνκιαλ υ Πσκίνη.

— Ιαν Βρηχυα, Χριονσκι

  1. 1,0 1,1 Zwykle po m, n, p, b, w, s, z, c, dz. Czasami po f w przyswojonych zapożyczeniach.
  2. Zawsze po t, d, ż, r, ł i dwuznakach cz, , sz, w niektórych zapożyczeniach też po innych grafemach spółgłoskowych.