Użytkownik:Deus/Greczka dla polskiego

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
W BUDOWIE

Alfabet

Α Β Γ Δ Ε Έ Ζ Η Ή Ι Ί Ϊ Κ Λ Μ Ν Ο Ό Π Ρ Σ Τ Υ Ύ Ϋ Φ Χ Ω
α β γ δ ε έ ζ η ή ι ί ϊ κ λ μ ν ο ό π ρ σ/ς τ υ ύ ϋ φ χ ω
a b g
ż(y/i)
(ż)dż(y/i)
d
dz(i)
e~ie
ę~ię
e
ę
z
ź(dź)
ż(dż)
ie~je~e
ię~ję~ę
je~ie
ję~ię
i~j i~y j~i
i
k
cz(y/i)
ł
l(i)
m n o
ą
ó p r
rz(y/i)
s
sz(cz)
ś(ć/ci)
t
c(i)
w y~i y
u
f ch
sz(y/i)
u

Wieloznaki

ΓΙ ΔΙ ΖΙ ΛΙ ΝΙ ΝΫ ΡΙ ΣΙ ΤΓ ΤΓΙ ΤΙ ΤΣ ΤΖ ΧΙ
γι δι ζι λι νι νϋ ρι σι τγ τγι τι τσ/τς τζ χι
ż
(ż)dż

dzi
ź
zi
l ń
ni
ą~ę rz ś
si
dż(y/i) ć
ci
c dz sz

Odpowiedniki grafemów

Grafemy okołosamogłoskowe
Zapis polski Zapis grecki Przykłady Komentarz
a α rak ρακ
o ο kos κος
ó ό mróz μρόζ
u ϋ klaun κλαϋν jako spółgłoska
ω wnuk υνωκ jako samogłoska
je η jest ηστ na początku wyrazu
grajek
twoje
γραηκ
τυοη
po samogłosce
ή wjechać
wizjer
υήχατι
υίζήρ
po spółgłosce
ie ε kiedy
giełda
κεδύ
γελδα
po k lub g
η ciek
nie
pies
sierp
τηκ
νη
πης
σηρπ
jeśli i pełni funkcję zmiękczenia[1]
ή arie
piranie
orient
αρή
πίρανή
ορήντ
jeśli i pełni funkcję j
e η czek
dżem
szew
że
rzeka
lek
κηκ
τγημ
χηυ
γη
ρηκα
ληκ
po cz, , sz, ż, rz lub l
έ keks
gest
κέκς
γέστ
po k lub g
ε mech μεχ w pozostałych przypadkach
i ι dziad
miasto
διαδ
μιαστο
w roli zmiękczenia[1] przed samogłoskami innymi niż e lub ę
mozaika μοζαικα w roli j przed spółgłoską albo na granicy wyrazu
balia
lodżia
βαλιια
λιοτγιια
w roli j po cz, , sz, ż, rz lub l
ϊ magia
gwardii
μαγϊα
γυαρδϊί
w roli j po grafemach innych niż cz, , sz, ż, rz lub l, przed samogłoskami innymi niż e lub ę
zbroi ζβροϊ w roli ji po samogłosce
czip
sinus
współistnieć
κϊπ
σϊνυς
υσπόλϊστνητι
jako gramatycznie niezmiękczająca samogłoska[2]
ύ drugi
kino
chityna
historia
δρωγύ
κύνο
χύτύνα
χύστορϊα
jako samogłoska po k, g, ch lub h
ί bzik
iks
βζίκ
ίκς
w innym wypadku, nie przed e lub ę
y ί czy
pidżyn
szyb
żyto
krzyk
κί
πίτγίν
χίβ
γίτο
κρίκ
po cz, , sz, ż lub rz
ϋ gyros
kyliks
chyba
hydra
γϋρος
κϋλικς
χϋβα
χϋδρα
po k, g, ch lub h
ύ błysk βλύσκ w innym wypadku, jako samogłoska
ą = o+Ν ονϋ łzą λζονϋ na końcu wyrazu
ομ dąb δομβ przed p lub b
ον drąg
gałąź
kąt
δρονγ
γαλονζι
κοντ
w innym wypadku
ę = e+Ν ήνϋ
ηνϋ
ένϋ
ενϋ
nutrię
ramię
mogę
babę
νωτρήνϋ
ραμηνϋ
μογένϋ
βαβενϋ
na końcu wyrazu
ę obejmują zasady dotyczące e
ήμ
ημ
έμ
εμ
zięba
kępa
bęben
ζημβα
κέμπα
βεμβεν
przed p lub b
ę obejmują zasady dotyczące e
ήν
ην
έν
εν
zdjęcie
język
gęś
męka
ζδήντη
ηνζύκ
γένσι
μενκα
w innym wypadku
ę obejmują zasady dotyczące e
Grafemy spółgłoskowe
Zapis polski Zapis grecki Przykłady Komentarz
m μ mak μακ
n ν nos
dynia
aronia
νος
δύνια
αρονϊα
ń ν babuńcia βαβωντια przed ć, , ś, ź lub miękkimi c, dz, s, z
νι koń κονι w innych wypadkach
p π pan παν
b β byk βύκ
t τ takt τακτ
d δ dług
odzew
odżywka
δλωγ
οδζευ
οδγίυκα
jeśli nie jest częścią dwuznaku
k κ kot κοτ
g γ guz γωζ
c τ cios τιος przed i oznaczającym zmiękczenie
cicho τίχο przed i oznaczającym zmiękczającą spółgłoskę
τς piec πητς na końcu wyrazu
τσ cegła τσεγλα w innym wypadku, jeśli nie jest częścią dwuznaku
dz δ dział διαλ jeśli jest dwuznakiem, przed i oznaczającym zmiękczenie
dzik δίκ jeśli jest dwuznakiem, przed i oznaczającym zmiękczającą spółgłoskę
τζ dzwon τζυον w innym wypadku, jeśli jest dwuznakiem
cz κ czyn
liczi
κίν
λίκϊ
jeśli jest dwuznakiem, przed y lub i
czerw
dziewczę
κηρυ
δηυκηνϋ
jeśli jest dwuznakiem, przed e lub ę
κι czar
mecz
κιαρ
μεκι
w innym wypadku, jeśli jest dwuznakiem
γ drożdży δροζγί po jednoznaku ż, przed y lub potencjalnie przed i
móżdżek
jeżdżę
μόζγηκ
ηζγηνϋ
po jednoznaku ż, przed e lub ę
γι zjeżdża
miażdż
ζήζγια
μιαζγι
po jednoznaku ż, w innym wypadku
τγ dżygit
dżins
τγίγύτ
τγϊνς
jeśli jest dwuznakiem, przed y lub i, nie po jednoznaku ż
dżem
nindżę
τγημ
νίντγηνϋ
jeśli jest dwuznakiem, przed e lub ę, nie po jednoznaku ż
τγι dżaga
brydż
τγιαγα
βρύτγι
w innym wypadku, jeśli jest dwuznakiem, nie po jednoznaku ż
ć τι spać σπατι
δι miedź μηδι
f φ forum φορωμ
w υ wór υόρ
s ζ sczytać ζκίτατι przed cz, ć lub miękkim c
ς czas κιας na końcu wyrazu
σ sok
siad
σοκ
σιαδ
w innym wypadku, jeśli nie jest częścią dwuznaku sz
z σ rozdział
zżyty
ροσδιαλ
σγίτύ
jeśli jest jednoznakiem, przed , , ż lub miękkim dz
zhańbić
zszywka
σχανιβίτι
σχίυκα
na początku wyrazu, przed h lub sz
ζ zaraz
mierzić
podzbiór
ζαραζ
μηρζίτι
ποδζβιόρ
jeśli nie jest częścią dwuznaku cz, dz, rz lub sz
sz σ szczep σκηπ przed cz
χ szyna
jesziwa
χίνα
ηχϊυα
jeśli jest dwuznakiem, przed y lub i
szept
wszędzie
χηπτ
υχηνδη
jeśli jest dwuznakiem, przed e lub ę
χι szafa
marsz
χιαφα
μαρχι
w innym wypadku, jeśli jest dwuznakiem
ż ζ różdżka ρόζγικα przed dwuznakiem
γ życie
reżim
γίτη
ρεγϊμ
przed y lub i
żer
książę
γηρ
κσιονγηνϋ
przed e lub ę
γι żaba
też
γιαβα
τεγι
w innym wypadku, nie przed dwuznakiem
ś σ wieść
ścieg
υηστι
στηγ
przed ć lub ci
σι coś
śpiew
τσοσι
σιπηυ
w innym wypadku
ź ζ gwóźdź
jeździć
γυόζδι
ηζδίτι
przed lub dzi
ζι źrebię
maź
ζιρεβηνϋ
μαζι
w innym wypadku
h χ hak χακ
ch chleb χληβ
r ρ raz ραζ jeśli nie jest częścią dwuznaku
rz ρ marzyć μαρίτι jeśli jest dwuznakiem, przed y lub potencjalnie przed i
rzecz
rzęsa
ρηκι
ρηνσα
jeśli jest dwuznakiem, przed e lub ę
ρι rzut
pierz
ριωτ
πηρι
w innym wypadku, jeśli jest dwuznakiem
l λ lipa λίπα przed i oznaczającym samogłoskę
len
lęk
λην
ληνκ
przed e lub ę
λι las
pal
filia
λιας
παλι
φίλιια
w innym wypadku
ł λ ład λαδ
j ϊ wersja υερσϊα po spółgłosce, przed samogłoską inną niż e lub ę
ι jak ιακ na początku wyrazu, nie przed e lub ę
boja βοια między samogłoskami, nie przed e lub ę
maj μαι na końcu wyrazu, po samogłosce

Przykładowe teksty

Υ Σκηβρηχίνη χριονσκι βριμί υ τριτίνη
Ί Σκηβρηχίν ζ τεγο σλύνη.

Υόλ γο πύτα: «Πανη χριονσκιω,
Πο τσο παν τακ βρηνκί υ γονσκιω;»

«Ιακ το πο τσο; Το ηστ πρατσα,
Καγιδα πρατσα σηνϋ οπλατσα».

«Α τσόγι ζα το παν δοσταη;»

«Τεγι πύτανη! Υχίστκε γαη,
Υχίστκε τριτίνύ πο υχη κιασύ,
Λονκύ, πολια οραζ λιασύ,
Ναυετ ρηκικύ, ναυετ ζδροη,
Υχίστκο το ηστ υλασινη μοη!»

Υόλ πομύσιλιαλ: «Ζνακομίτη,
Τεγι ροζποκινενϋ τακε γίτη».
Υρότίλ δο δομ ι υεσολο
Ζακιονλ βρηνκητι ποδ στοδολονϋ
Πο υολημω, τενγύμ βασεμ.

Ιακ νη υριασινη: «Τσόγι το ζνακί;
Κημω το σηνϋ υόλ πρόγινιακί;!»

«Ιακ το; Κίγι ια νίτσ νη ροβηνϋ;
Πρητηγι υλασινη βρηνκηνϋ σοβη!»

«Ια τί τω ποβρηνκηνϋ, υολη,
Δοσύτι τεγο! Ιαζδα υ πολη!»

Ι δαλ τακονϋ μω ροβοτενϋ,
Γη σηνϋ υόλ οβληυαλ ποτεμ.

Πο ροβοτη ποβηγλ υ γονσκη.
«Ιωγι ια το να χριονσκιω πομσκηνϋ!»

Ληκι νη ζασταλ χριονσκια υ τριτίνη,
Βο χριονσκι υλασινη βρηνκιαλ υ Πσκίνη.

— Ιαν Βρηχυα, Χριονσκι


Πρητηγι νη Ιουίχι οβυηστίλ το πραυο,
Νί υολια Δϊκύ ποδζημνύχ βόστυ σιοστρύ,
Τακα ρόδ λιωτζκί ζυιονζαλα ωσταυονϋ.
Α νη μνημαλαμ, βύ ωκαζ τυόι οστρύ
Τύλη μιαλ υαγύ ί σίλύ υ κιλουηκω,
Αβύ μόγλ λαματι σιυίεντε πραυα βογη,
Κτόρε σονϋ υηκινε ί τρυαιονϋ οδ υηκω,
Γη ίχ ποκιοντκω νίκτ ζβαδατι νη μογη.
Ια υηντσ νη χτιαλαμ ωληνκνοντι σηνϋ κιλεκα
Ί ζα ζλαμανη πραυ τύχ κεδύσι βογομ
Ζδαυατι ταμ σπραυενϋ. Βομ σιμηρτί ια πευνα
Ναυετ βεζ τυεγο ωκαζω· α ησιλί
Υκησινηι σιμηρτι πρίιδη, ζα ζύσκ το ποκίταμ.
Βο κομω πρίχιλο γίτ υσιρόδ νησκηνστι τύλιω,
Ιακγη βύ υ σιμηρτί ζύσκω νη δοπατρίλ;
Τακ υηντσ νη μηρζί μνη σιμηρτί τα γροζιβα,
Ληκι μηρζίλοβύ μνη βρατερσκε τιαλο
Νηπογρηβανε. Τακ, σιμηρτι μνη νη στραχί,
Α ησιλί γλωπιο διαλατι τί σηνϋ ζδαηνϋ,
Νηχ μόι νηροζωμ ζα νηροζωμ σταη.

— Σοφοκλησ, φραγμεντ δραματω Αντύγονα

  1. 1,0 1,1 Zwykle po m, n, p, b, w, s, z, c, dz. Czasami po f w przyswojonych zapożyczeniach.
  2. Zawsze po t, d, ż, r, ł i dwuznakach cz, , sz, w niektórych zapożyczeniach też po innych grafemach spółgłoskowych.