Wajtulski

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język wajtulski (Лолле Воӑітулла)

Fonetyka

Samogłoski

  Przednie Tylne
Przymknięte i u
Półprzymknięte e o
Półotwarte ɛ ɔ
Prawie otwarte i otwarte a

Ponadto występują zredukowane alofony /ʊ/ od /u/, /ɪ/ od /i/ i /ə/ od /a/.

Zapis ortograficzny:

  • Cyrylica: и, у; е, о; еа, оа; а;
  • Łacinka: i, u; e, o; ė, ȯ; a.

Spółgłoski

  Dwuwargowe Wargowo-zębowe Przedniojęzykowe Podniebienne Welarne Języczkowe Gardłowe Krtaniowe
Nosowe m n N
Zwarte p t k
Szczelinowe f s ʕ h
Półsamogłoski ɥ ɥˁ ʋ j
Boczne l

Zapis ortograficzny:

  • Cyrylica: м, н, ң; б, п, д, т, ц, г, к; ө, с, ѕ, х, һ; ҩ, ҩҩ, в, і, ї; л, лл;
  • Łacinka: m, n, ṇ; p, ph, t, th, ṭ, k, kh; f, s, ṣ, x, h; w, ẉ, v, j, y; l, ḷ.

Tony

Istnieją dwa tony: niski i wysoki. Na piśmie tonów zwykle się nie zaznacza. W dokładniejszym zapisie używa się "ptaszka" dla oznaczenia tonu wysokiego w cyrylicy (np. ӑ), a "daszka" w łacince (np. ệ, â).