Wielbłąd i Rekin/Olsenia

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
K Y O N
Czytasz artykuł z serii Wielbłąd i Rekin - o klimacie Kyonu.
I. WSTĘP: 1.1 Wprowadzenie · 1.2 Założenia, metodologia, oznaczenia · 1.3 Zalety i wady
II. WYBRANE TEMATY: 2.1 Wielka oscylacja oceaniczna · 2.2 Prądy morskie · 2.3 Krainy geograficzne · 2.4 Rozszerzenia Kyonu · 2.5 Życzenia i wyzwania
III. REGION PO REGIONIE: 3.1 Ajdynir · 3.2 Muria i Siedmiomieście · 3.3 Olsenia · 3.4 Nuaria · 3.5 Buania i Szur · 3.6 Tangia i Pinu · 3.7 Secht i Wielka Pustynia · 3.8 Państwo Neszów · 3.9 Dewia
Model klimatyczny Wielbłąd i Rekin świata Kyon.
OLSENIA
Connor-mollison-3rkosR Dgfg-unsplash.jpg
Dane ogólne
Świat: Kyon
Region: Kyon wschodni, Kyon południowy
Państwa: Olsenia, Surd
Klimat
Opisowo: zróżnicowany, od gorącego pustynnego, przez arktyczny morski, po polarny
Ekstrema: silne wiatry, skrajne ciepło, skrajny mróz, zlodowacenie akwenów, opady śniegu
Rating: średni

Region Olsenii zawiera w sobie stosunkowo rozległy teren na południowo-wschodnim krańcu kontynentu, archipelag wysp olseńskich (poza Dewią, największych na świecie), aż po Surd do samego Tsiqaxusu. Dzielony na Olsenię Kontynentalną, Wyspy Olseńskie i Olseńskie Południe. Jest to jeden z bardziej wietrznych regionów świata, położony bezpośrednio na południe globalnego prądu antarktycznego. Wyspy są stosunkowo płaskie i mają klimat umiarkowany, nieco chłodny, morski. Kontynentalna Olsenia może być bardzo gorąca.

Opis regionu

Olsenia znajduje się na południowym wschodzie Kyonu. Obejmuje część kontynentu, gdzie Wielka Pustynia Południowa Kyonu kończy się na morzu, na którym znajduje się archipelag wysp olseńskich.

Klimat Kyonu Olsenia.png

Olsenia 8973.png


Charakterystyka klimatu

Klimat należy podzielić na trzy regiony, Olsenię Kontynentalną, Wyspy Olseńskie i Olseńskie Południe.

Olsenia Kontynentalna

Olsenia Kontynentalna znajduje się na wylocie powietrza z Wielkiej Pustyni w stronę morza. Jest to w tej części świata jedyna przestrzeń nieodgrodzona od oceanu żadnymi istotnymi górami. Obszar ten charakteryzuje się klimatem skrajnie kontynentalnym, z bardzo gorącym latem i bardzo zimnymi zimami, przechodzącym stopniowo w morski klimat wybrzeża. Wiatry najczęściej wieją od strony pustyni nad morze, czasami po skosie. Przez to klimat większości tego obszaru jest raczej suchy i niezdatny do zamieszkania, z wyjątkiem terenów bezpośrednio nadmorskich.

Wyspy Olseńskie

Wyspy olseńskie, dzieląc je na część północną i południową, mają dość odmienne klimaty. Północ jest ciepła, deszczowa, i bardzo urodzajna. Południowa wyspa posiada taką charakterystykę tylko w swojej północnej części, południowa doświadcza różnych klimatów - zimą wieją wiatry antarktyczne, wpuszczające dość obficie mróz i śniegi, z zamarzaniem akwenów włącznie, zaś lato potrafi być miejscami bardzo gorące. Wyspy olseńskie są dostatecznie duże, aby nawet bez większych gór doświadczać klimatu kontynentalnego.

Olseńskie Południe

Olseńskie południe rozpoczyna się tajgą, która przechodzi stopniowo w tundrę. To jest region chłodny, antarktyczny, aczkolwiek w odróżnieniu od regionu Nuarii, odbijający ciepłe powietrze morskie latem o właściwe sobie góry, przyjmując niemal całe ciepło. Powoduje to, że region latem potrafi być stosunkowo żyzny, zwłaszcza, że zatoka Surdu przynosi wilgoć na półwysp surdski.

Faza wielbłąda

Faza rekina

Spekulacje temperaturowe

Zjawiska ekstremalne

Wnioski i sugestie gospodarczo-społeczne związane z klimatem

Czytaj dalej