Zaraza: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Ludy)
m (Uczestnicy)
Linia 65: Linia 65:
 
[[Użytkownik:Pluur|Pluur]]
 
[[Użytkownik:Pluur|Pluur]]
 
*Pół Polski
 
*Pół Polski
*Włochy
 
 
*USA
 
*USA
 
*Kanada
 
*Kanada

Wersja z 22:39, 24 wrz 2017

Zaraza - wspólna historia alternatywna Świata, w której większość ludzkości poniosła śmierć w wyniku tajemniczej Zarazy. W ostatniej chwili doszło jednak do wynalezienia lekarstwa, które uratowało resztę ludzkości, a ocaleńcy zamieszkują nieliczne refugia rozsiane po świecie. W rezultacie, doszło do powszechnego upadku cywilizacji na świecie, niektóre regiony cofnęły się do poziomu podobnego do wczesnego średniowiecza (z pewnymi jednak elementami współczesnymi, które nie uległy zatraceniu), w innych regionach zapaść poszła jeszcze dalej.

W wyniki Zarazy śmierć poniosła większość mieszkańców Afryki, Azji, obu Ameryk i Australii, a na całym globie liczba ocalałych wynosi około 31 790 500 osób. Ogromne obszary Ziemi zostały doszczętnie wyludnione, praktycznie wszystkie większe miasta świata stoją puste.

Na czerwono kraje, w których zmarli wszyscy mieszkańcy.

Zaraza.png

Zarazę przetrwali mieszkańcy następujących Państw:


  • Grenlandia - 55 000 (niezarażona)
  • Islandia - 300 000 (niezarażona)
  • Hiszpania i Portugalia - 2 100 000
  • Maroko i Sahara Zachodnia - 150 000
  • Indie i Sri Lanka - 7 500 000
  • Kanada i Alaska - 70 000
  • USA - 950 000
  • Ameryka Środkowa (bez Karaibów) - 2 500 000
  • Brazylia - 150 000
  • Argentyna, Czile i Urugwaj - 750 000
  • Włochy - 450 000
  • Półwysep Arabski (bez Lewantu i Iraku) - 75 000
  • Persja - 205 000
  • Filipiny - 4 500 000
  • Nowa Gwinea - 5 500 500 (niezarażona)
  • Nowa Zelandia - 200 000
  • Polska - 700 000
  • Finlandia - 250 000
  • RPA - 75 000
  • Madagaskar - 10 000
  • Bałkany - 950 000
  • Rosja i Kaukaz - 4 350 000

Etapy

Historia Świata Zarazy dzielona jest na etapy:

  • Etap 0 - świat tuż po zarazie
  • Etap I - pierwsze 50 lat po Zarazie
  • Etap II - pierwszy tysiąc lat
  • Etap III - ?

Uczestnicy

Henryk Pruthenia

  • Rosja
  • Kaukaz
  • RPA

マシオ

  • Finlandia
  • Pół Polski i Litwa historyczna (Białoruś + Lietuwa)
  • Japonia, Sachalin i pół Kamczatki

Kazimierz

  • Bałkany

Borlach

  • Iran
  • Północne Indie i Bhutan

Todsmer

  • Nowa Zelandia
  • Grecja

Pluur

  • Pół Polski
  • USA
  • Kanada

Widsið

  • Hiszpania i Portugalia
  • Maroko i Sahara Zachodnia
  • Włochy

Etap 0

W etapie 0 opisywany jest świat zaraz po Zarazie.

Refugia

Ludzkość przetrwała na pewnych szczególnych obszarach zwanych refugiami. Są to obszary, gdzie przetrwała większa liczba osób.

Islandia i Grenlandia

Islandia i Grenlandia są miejscami szczególnymi: Zaraza całkowicie ominęła te obszary. Niestety, w wyniku problemów z infrastrukturą (przede wszystkim brakiem paliwa dla kutrów rybackich) i ten obszar spotkał się z wielkimi wyzwaniami cywilizacyjnymi, znanymi z innych regionów świata.

Karelia

W Finlandii większość ludzi przetrwała w Karelii. Byli to głównie prawosławni Karelowie oraz Finowie i Rosjanie, którzy przez owych Karelów zostaną zasymilowani.

W trakcie zarazy Karelowie modlili się w cerkwiach o przeżycie. Widząc jak fińscy luteranie umierają podczas gdy karelscy prawosławni przetrwali, wiara prawosławna umocniła się. Przyszłe społeczeństwo będzie się na owej wierze opierać, zabobonnie wręcz wierząc, że jeśli przestaną wierzyć zaraza powróci. Wytworzy to w przyszłości silnie uzależnione od religii państwo.

Papua-Nowa Gwinea

Papua-Nowa Gwinea jako jedna z niewielu miejsc została przez Zarazę oszczędzona.

Podlasie

Na Podlasiu ostało się ok 300 tysięcy osób. W większości byli to Białorusini zarówno z Podlasia jak i uciekinierzy z Grodzieńszczyzny i Wileńszczyzny. W nieco mniejszej acz będącej trochę mniej niż połową całości liczbie ostali się też okoliczni Polacy jak i kresowi uciekinierzy. Wymieszają się oni w jeden naród zwany Lićwinami.

Z czasem w wyniku różnorodności etnicznej powstanie nowy język zwany lićwińskim będący mieszaniną gwar białoruskich z Podlasia, Grodzieńszczyzny i Wileńszczyzny oraz gwar polskich z Podlasia, Mazowsza i Wileńszczyzny z przewagą białoruską. Będzie więc to język wschodniosłowiański z dużymi wpływami polskimi.

Wszyscy ludzie z Podlasia, którzy przeżyli znajdowali się w Puszczy Białowieskiej. Poszli tam za radą tamtejszych rodzimowierców. Widząc jak wszyscy inni którzy im nie uwierzyli i nic sobie z tego nie robili lub zamknęli się w kościołach czy cerkwiach umarli, wszyscy ocalali przeszli na wiarę rodzimą. Puszcza Białowieska stanie się świętym lasem, za niszczenie którego każdego spotka kara śmierci.

Jakiś czas po tym powstanie państwo zwane Nową Litwą ze stolicą w Hajnówce. Będzie ono nawiązywać do Wielkiego Księstwa Litewskiego jak i wiary słowiańskiej z silnym poszanowaniem przyrody. Ludzie będą starali się współżyć z naturą wierząc, że to ona ocaliła ich przed śmiercią. Jakiekolwiek cerkwie czy kościoły zastąpią święte gaje. Powstanie wiecowe społeczeństwo odradzające się dzięki współpracy z przyrodą.

Półwysep Iberyjski

Zaraza dotknęła Hiszpanię i Portugalię, kiedy oba te kraje były pogrążone w poważnym kryzysie politycznym. Paradoksalnie, to właśnie chaotyczna, nieskoordynowana odpowiedź władz centralnych pozwoliła na uratowanie ok. 2,1 mln. z blisko 57 milionów mieszkańców regionu – relatywnie do łącznej populacji najwięcej na świecie. Największe skupiska ludności koncentrują się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, od Galicji na północy do Cieśniny Gibraltarskiej na południu. Udało się także odratować część populacji nadbrzeżnej Katalonii, doliny Ebro, Vall d'Aran, Andory i północnej Aragonii. Wszystkie te obszary utrzymują ze sobą łączność radiową – przynajmniej na tyle długo, na ile pozwoli stan infrastruktury, której na obszarach opuszczonych nie ma komu utrzymywać ani naprawiać. Kataklizm na obszarze Iberii nie doprowadził do masowego solidaryzowania się ludności w obliczu zagrożenia dla jej istnienia; przeciwnie, gdy rozprzestrzenianie się plagi udało się zahamować, do głosu doszły ruchy irredentystyczne, gotowe utworzyć nowe struktury na gruzach kolosa na glinianych nogach, jakim okazała się obecnie w zasadzie wyludniona i pustynniejąca Hiszpania.

Rosja

Wiadomości o tajemniczej chorobie w Chinach początkowo nie spowodowały żadnych niepokojów w Moskwie. Z Chin miała przecież pochodzić ptasia grypa - pic na wodę fotomontaż - i inne dziwne choroby, które co rusz wybuchają i co rusz zanikają zabierając ze sobą garstkę osób. Włodarze Kremla szybko zaczęli rozumieć, że tym razem jest trochę inaczej. Choć pierwsze stadia choroby mijały bezobjawowo, to choroba zaczęła bezlitośnie zabijać. Atakowała nagle, i człowiek plując krwią umierał. Rząd Chińskiej Republiki Ludowej zdecydował się początkowo na wprowadzenie kwarantanny prowincji Hebej, okazało się jednak, że względu na długi okres bezobjawowego rozwoju choroby, wiele osób chorych jest nie tylko już w większości chińskich miast, ale także we Francji i nawet Meksyku. Ludzie zaczęli uciekać na wieś. Rząd ChRL zdecydował się zawiesić ruch wszystkich pociągów i samolotów, aby móc zatrzymać chorobę. Okazało się jednak, że było już za późno.

W tym czasie w Rosji pojawiły się pierwsze doniesienia o zakażonych. Rząd zdecydował się na kwarantannę zakażonych. Jednocześnie zaczęły się pilne wspólne prace nad lekarstwem w współpracy z Ameryką i UE. Niestety, przez granicę z ChRL zaczęli przenikać zarażeni Chińczycy, w związku z tym doszło do mobilizacji sił i przerzucenie je na granicę i siłowe odsyłanie (a nawet strzelanie i spalanie na miejscu zwłok). Rząd Chin wyraził sprzeciw, ale zajęty był chowaniem zmarłych, walką z Zarazą, a także z falą grabieży, przestępstw i buntów przerażonych ludzi.

Zaraza zaczęła w dalszym ciągu obejmować coraz większe obszary. Zdecydowano, że tam, gdzie można, kobiety i najmłodsi mają być podzieleni na mniejsze podgrupy, poddani kwarantannie, a potem wysyłani do schronu. Choć naraziło to na zakażenie wielu ludzi, pozwoliło też całkiem sporej grupie osób przetrwać to, co miało się wydarzyć. Wprowadzono też zakaz ruchu pomiędzy obszarami, które były oparte o okręgi federalne. Zaraza jednak dalej zbierała swoje żniwo. Dochodziły wiadomości o śmierci milionów ludzi na całym świecie. Pokazywane były zdjęcia wykonywane przez śmiałków z pustych płonących chińskich miast.

Duże odległości w Rosji dawały szansę na przetrwanie, ale zdecydowana większość ludzi żyła w miastach. Ludzie też zaczęli uciekać na wieś. Zdecydowano się zawiesić ruch kolejowy, i wszystko przeznaczyć na wojsko. W współpracy z Ameryką (z UE już nie, bo w większych miastach doszło do zamieszek, niektóre kraje jednostronnie ogłosiły opuszczenie wspólnoty ze względu na nieudolne odgórne próby opanowania sytuacji w kraj członkowskich) zaczęto budować potężnie zautomatyzowane hale, które miałyby posłużyć za wytwórnie lekarstwa, którego wciąż nie było...

Moskwa, Sankt-Petersburg, Wołgograd, Ufa, Perm, Irkuck, Władywostok, Ochock - wszystkie te miasta opustoszały. Część mieszkańców skryła się pod ziemią, ale nie wszędzie to przyniosło dobre efekty... Sytuację pogarszał napływ uchodźców, głównie z Ukrainy i Białorusi. Od strony Chin już dawno nikt nie nadchodził.

Gdy sytuacja stała się beznadziejna, i zmarł także ukochany przez lud Wołodia, nastała radosna wiadomość! Stało się! Rosyjsko-Amerykańsko-Fracnuska grupa uczonych wynalazła działający lek, dodatkowo bardzo łatwy w produkcji. Ruszyła produkcja na masową skalę, niestety, z lekarstwem nie udało się dotrzeć wszędzie na czas... W państwie, rządzonym teraz przez Dymitra Miedwiediewa, Zaraza zaczęła się cofać. Niestety, nie można było o tym powiedzieć o reszcie świata - ludzie umiera dalej. I zmarł też, niestety Miedwiediew. Władzę po nim przejął Wiaczesław Wołodin - nie został on mianowany jako samodzielny polityk, ale zaczął szybko się uniezależniać. Najbardziej Rosjanom zapadło zdanie z przemówienia transmitowanego przez radio w czasie inauguracji na stanowiska Naczelnika Państwa: "Przejdziemy przez te piekło w zwartym szeregu!"

Wzrosły też wpływy Cerkwi, która w ostatnich latach i tak się umacniała. W niektórych ośrodkach, do których zbiegła okoliczna ludność, doszło do pogromów.

Zarazę w Rosji przetrwało 3 950 000 ludzi. Są to przede wszystkim mieszkańcy rosyjskiej глубинки, także wiele osób, które przetrwało zarazę w miejskich bunkrach i kwarantannach. Przetrwała też część osób mieszkająca daleko od cywilizacji. Podsumowując, Zarazę w jakoś przetrwali

  • mieszkańcy Europejskie części Rosji, w tym części rosyjskich miast
  • Czeczeni i Osteńczycy
  • Jakuci
  • trochę Udmurtów, Tatarów, okolicznych Rosjan
  • Buriaci i okoliczni Rosjanie
  • mieszkańcy Syberii
  • mieszkańcy rosyjskiego Dalekiego Wschodu
  • parę Ajnuskich wsi
  • część mieszkańców Kamczatki i Aleutów
  • Nieńcy
  • mniejsze grupki, które nie mają większego znaczenia

Sachalin

Na Sachalinie jak w prawie całej dalekiej Azji umarli prawie wszyscy. Ostały się ino 3 wioseczki Ajnuskie. U lokalnych Ajnów nadchodząca zaraza była już znana 100 lat wcześniej. Lokalna szamanka wywróżyła zbliżającą się zgubę od Kamui wieszcząc, że o to nadszedł nareszcie czas odwetu za Japonię. Paradoksalnie mimo wielkiej tragedii, ocalałych Ajnów zamiast rozpaczy ogarnęła radość rozmarzając się o powrocie na rodzinną Mosziri. Dzięki temu, że przepowiednia się sprawdziła umierający do niedawna język ajnuski zdołał się odrodzić będąc symbolem przyszłej złotej ery Ajnów.

Ludy

Większość ludów wyginęła w wyniku Zarazy. Nieliczne, które przetrwały, w przyszłości skolonizują całą planetę. Obszary, na których przetrwała ludzkość zaznaczone są na mapie: Ludy Zarazy.PNG

Lista języków, używanych w tym strasznie świecie w czasach tuż po Zarazie:

J. albański

  • J. albański

J. indoirańskie

  • J. indyjskie
    • J. hindi
    • J. gudźarati
    • J. radżastani
    • Sanskryt
  • J. irańskie
    • J. farsi
    • J. mazanderański
    • J. alański
    • J. awestyjski † (używany jako język liturgiczny zoroastryzmu)
  • J. dardyjskie
    • J. kaszmirski

J. germańskie

  • J. islandzki

J. mongolskie

  • J. buriacki

J. romańskie

  • tu wpisze Widsid, on się zna najlepiej :P

J. samojedzie

  • J. nieniecki

J. słowiańskie

  • J. południowosłowiańskie
    • J. bułgarski
    • J. macedoński
    • J. serbsko-chorwacki
  • J. wschodniosłowiańskie
    • J. rosyjski
    • J. białoruski
  • Języki zachodniosłowiańskie
    • J. polski

J. tybeto-birmańskie

  • J. tybetański
  • J. dzongkha
  • J. tshangla

J. tureckie

  • J. jakucki
  • J. tatarski

J. ugrofińskie

  • J. fiński
  • J. karelski
  • J. maryjski
  • J. udmurcki

Izolaty

  • J. ajnuski

Etap I

W etapie I opisywany jest świat 50 lat po Zarazie