Język goszabadzki

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fonetyka

Samogłoski

  Przednie Centralne Tylne
Przymknięte i y u
Półprzymknięte i średnie e ø ə ɤ o
Prawie otwarte i otwarte æ ɒ

Wszystkie samogłoski występują w wersji krótkiej i długiej.

Zapis ortograficzny:

  • Cyrylica: и, ү, у; і, ө, е, ә, о; э, а;
  • Łacinka: i, y, u; ȇ, ơ, e, ư, o; ă, a.

Długość samogłoski sygnalizowana jest przez podwojenie.

Spółgłoski

  Dwuwargowe Zębowe Dziąsłowe Re­trofle­ksyjne Podniebienne Welarne Języczkowe Krtaniowe
Nosowe m n ŋ
Zwarte p d t ɖ k q
Szczelinowe θ s ʂ x ʁ h
Drżące r
Półsamogłoski w j
Boczne l

Zapis ortograficzny:

  • Cyrylica: м, н, ӊ; п, ҧ, д, т, ҭ, ж, к, қ; ф, с, ш, х, г, һ; р; в, ѕ; л;
  • Łacinka: m, n, ŋ; p, pʰ, d, t, tʰ, ɖ, k, q; þ, s, ş, x, ğ, h; r; w, j; l.

Tony

Istnieją cztery tony: równy (bez znaku), wznoszący (zapisywany w cyrylicy znakiem ь po samogłosce; w łacince akutem nad samogłoską), opadający (ъ; grewis) oraz opadająco-wznoszący (й; hak). Ton samogłoski długiej w łacince oznacza się tylko nad drugim członem, np. өөйш ơởş 'śnieg'.