Języki dromsolskie

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ʁRodzina języków dromsolskich obejmuje języki latyskie, lagijskie oraz danijskie (wszystkie nazwy pochodzą od słowa "człowiek" w jednym z przedstawicieli). Pierwsze dwie grupy są też określane jako języki zalan lub zalaniczne, a trzecia jako sölan lub sölaniczne ("ciecz/woda" w hoczebozkim i ???) ze względu na to, że w tych pierwszych niektóre *s stały się głoską *z. Wywodzą się z rekonstruowanego języka pradromsolskiego.

Języki te są używane na północno-zachodnich połaciach obszaru Hadżalu. Ich nazwa pochodzi od przypuszczalnego regionu pochodzenia - Dromsolu.

Wszystkie języki z tej rodziny charakteryzują się cechami takimi jak obecność tzw. czwartej osoby, bogaty system spółgłoskowych oraz tendencje do trwałego umieszczania podmiotu na początku zdania (szyki SVO, SOV oraz S1). Lagijskie i danijskie są też językami trójdzielnymi, ale latyskie zredukowały użycie trójdzielności do zaimków (a niektóre z nich, w tym najpowszechniejszy język dromsolski - hoczebozki - zaszły o krok dalej i całkowicie stały się mianownikowo-biernikowe).

Cechy dalszych członków:

  • języki zalaniczne: rozwój *s na początku wyrazu do *z gdy po samogłosce w tej samej sylabie był sonorat, np. *saleanɯʀ → *zalän oraz *zalä̆nə, *singvusɯ → *zingvuz oraz *züngŏˀz, a także rozwój dyftongów harmonijnych w głoski typu ä ö ü.
    • języki latyskie: dyftongizacja *ė > *jō, palatalizacja spółgłosek przy jocie i zanik trójdzielności w większości przypadków;
    • języki lagijskie: powstaje akcentu tonicznego lub nawet fonemicznego tonu, całkowita monoftongizacja oraz powstanie nowych dyftongów przez metatezę j i w, rozbudowanie modalności koniugacji;
  • języki sölaniczne (danijskie): brak *s > *z, powstanie gradacji spółgłoskowej, rozwój dyftongów harmonijnych w zbitki typu ju.

Drzewo języków dromsolskich