Niekonsekwencje języka radopolskiego

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

W tym artykule opisane są niekonsekwencje utrwalone przez Radę Języka Polskiego. Często nie wynikają one z rozwoju języka, lecz sztucznie zostały przyjęte jako norma; nie ma dla nich dobrego uzasadnienia i są one postrzegane jako niepotrzebne utrudnienie. Każdy język sztuczny, w szczególności więc też radopolski, ma takie niekonsekwencje.

Tę/tą

1. Jak jest wg Radopolan? Zaimek wskazujący ten/ta/to w bierniku rodzaju żeńskiego przyjmuje formę . Oprócz formy mianownika rodzaju nijakiego to, jest to jedyna forma w jego odmianie, która nie zgadza się z odmiana przymiotnikową.

2. Dlaczego jest to złe? Zaimek wskazujący ten/ta/to w swojej odmianie przyjmuje formy przymiotnikowe; analogicznie jest m.in. z zaimkiem dzierżawczym mój/moja/moje, a także z zaimkiem wskazującym tamten/tamta/tamto; we wszystkich tych przypadkach tylko nieżeńskie mianowniki różnią się od form przymiotnikowych (ten, mój, tamten; potocznie w rodzaju nijakim szeroko jest używane "te" i "tamte" przez analogię do przymiotników). Mimo to, wbrew powszechnemu użyciu, uznano "tę" za jedyną poprawną formę żeńskiego biernika, przy jednoczesnym wycofaniu form (również używanych, obecnych np. u Mickiewicza) "moję" czy "tamtę". Od tej pory jest "tę", ale "tamtą", co nie ma potwierdzenia ani w historii języka, ani w uzusie (dawnym i obecnym).

3. Jak powinno być? Ponowne uznanie "tą" za poprawną formę biernika żeńskiej, albo, co byłoby bardziej zachowawcze i godne, konsekwentna końcówka -ę w bierniku liczby pojedynczej rodzaju żeńskiego innych zaimków jak tę, tamtę, onę, owę, moję, twoję, naszę, waszę, co byłoby zarazem konsekwentne jak i zgodne z historycznym rozwojem języka polskiego.

Kozioł, osioł, kocioł

1. Jak jest wg Radopolan? Trzy powyższe rzeczowniki mają końcówkę -oł, która zawiera wyjątkowe dla polszczyzny "o ruchome", tj. odmieniają się one kozioł, kozła, kozłowi, ..., podobnie pozostałe dwa.

2. Dlaczego jest to złe? Te trzy rzeczowniki rozwinęły się w sposób nieregularny w niektórych polskich gwarach, zaszedł tutaj analogiczny do przegłosu *e -> io przegłos dawnego jeru. Warto jednak zaznaczyć, że równie wiele gwar posiada regularne, staropolskie formy kozieł, osieł, kocieł. W języku radopolskim istnieje podobny do nich rzeczownik orzeł, co jest dodatkowo niekonsekwencją, zamiast spodziewanego **orzoł, orła. Forma orzoł istotnie istnieje w gwarach, w tych gdzie mamy kozioł, osioł, kocioł, tak samo jak forma orzeł istnieje w tych gwarach gdzie mamy również kozieł, osieł, kocieł.

3. Jak powinno być? Za literackie formy powinny być uznane wyłącznie poprawne historycznie (i używane w języku literackim do XX wieku) orzeł, kozieł, osieł, kocieł.

Tutaj pisze

1. Jak jest wg Radopolan? Bezosobowe użycie czasownika pisać w zdaniach typu tutaj pisze, że ... jest jednym z najczęściej wytykanych błędów składniowych, za poprawną uznaje się wyłącznie stronę bierną, tj. jest napisane, że ....

2. Dlaczego jest to złe? Tego typu forma jest niezwykle powszechna w mówionej polszczyźnie i nie jest to odosobniony przypadek znanych dobrze w teorii walencji tzw. czasowników bezosobowych (bez podmiotu gramatycznego) takich jak śnieży czy grzmi. Oprócz tego do dziś w języku książkowym na miejscu potocznego pisze spotyka się, w identycznej roli składniowej i semantycznej, bezosobowe stoi.

3. Jak powinno być? Powinno się uznać za poprawne bezosobowe pisze.