Niewdzioski

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Niewdzioski, apentułocudki (ap. ȝapeϯö) to fikcyjne stworki żyjące w świecie Gruszek Na Wierzbie I Śliwek Na Sośnie. Należą do ras ludzkich oraz łaków.

Wygląd

Zasadniczo Niewdzioski są istotami humanoidalnymi. Wzrost dorosłych osobników (gdy stoją na nogach w pozycji wyprostowanej) waha się w przedziale 120-150 cm., kobiety zwykle są nieznacznie wyższe. Skóra Niewdziosek jest grubsza od ludzkiej, u dzieci ma barwę jasnopomarańczową, w wieku dojrzewania ciemnieje (za wyjątkiem niektórych obszarów, np. dłoni) i staje się szara lub zielonkawoszara (bardzo rzadko zdarza się, że proces ciemnienia nie zachodzi, wszystkie znane przypadki "wieczniepstrokatości" były kobietami). Oczy Niewdziosek przeważnie mają barwę srebra, bronione są przez podwójne powieki. Niewdzioski nie posiadają nosów i oddychają przez skórę.
Najbardziej charakterystycznym elementem budowy ciała u Niewdziosek jest zdolność do chowania w tułów i wysuwania z niego zależnie od potrzeby kończyn i niektórych innych narządów. Zdolność ta obejmuje następujące elementy:
1. W obrębie głowy:

  • Rogi - dorastające do dwunastu cm u kobiety i do dziesięciu u mężczyzny.
  • "Ryjec" - narząd, który rozwinął się z nosa w drodze ewolucji, kształtem przypomina ptasi dziób. Może być wysuwany w różnym stopniu. W trakcie lotu oraz pływania zwiększa opływowość ciała, kiedy indziej wykorzystywany bywa do rozłupywania skorupek orzechów, a w skrajnych przypadkach można nim nawet rozbijać mniejsze skały.
  • Zęby - możliwości ich chowania i wysuwania zawdzięczamy obecność w j. apentulskim trzech niespotykanych nigdzie więcej fonemów.
  • Błona upadkowa - specjalny pęcherz umiejscowiony pod brodą, który w razie upadku z dużej wysokości pełni rolę spadochronu.

2. Górna część tułowia:

  • Krótkie łapy przednie - zakończone czterema ostrymi pazurami, używane przy kopaniu w ziemi.
  • Ręce - mają po cztery palce, w tym jeden oddzielony, pełnią role właściwe ludzkim rękom.
  • Skrzydła - podobne do nietoperzowych, służą oczywiście do latania.
  • Płetwy boczne - do pływania.

3. Dolna część tułowia:

  • Krótkie łapy tylne - zakończone sześcioma pazurami, używane przy kopaniu w ziemi i przy skradaniu się.
  • Nogi - mają sześć palców, preferowane przy poruszaniu się po równych drogach.
  • Skoki - kończyny podobne do kangurzych łap, służą do skakania na odległość.
  • Płetwa grzbietowa - umiejscowiona na plecach, przydaje się przy pływaniu.
  • Genitalia.

Zwyczaje

Niewdzioski nieustannie podróżują. Powszechnie uważa się, że żaden Niewdziosek nie umie zabawić w jednym miejscu dłużej niż trzy dni z rzędu, chyba że byłby w poważnej chorobie. Nie jest to jednak do końca prawdą - raz na 67 lat wszystkie Niewdzioski zbierają się na Wzgórzu Apentulskim, aby tam przez 67 dni wymieniać się doświadczeniami, układać plany dalszych podróży, zobaczyć się z rodziną oraz poszukiwać partnerów seksualncyh. Wydarzenie to nosi nazwę Apentuła Niewdziosek.
Społeczeństwo Niewdziosek jest matriarchalne.

Długość życia

Przeciętna naturalna długość życia niewdzioskich kobiet waha się od 200 do 300 lat, mężczyźni żyją lat 150-250. Ze względu na burzliwy tryb życia stosunkowo wiele Niewdziosków umiera przedwcześnie.
Obecnie najstarsza żyjąca Niewdzioska jest w wieku lat 315, najstarszy Niewdziosek żyje już niemal 270 lat.