Użytkownik:Hapana Mtu/Etymo: Różnice pomiędzy wersjami
Hapana Mtu (dyskusja | edycje) |
Hapana Mtu (dyskusja | edycje) |
||
| Linia 17: | Linia 17: | ||
==Miasta, osady== | ==Miasta, osady== | ||
'''Akoteu''', stolica Wajtulii, położona na dawnych ziemiach toj. - wajt. '''Ӑготеҩ''', tar. '''Ыктеў''', hiun. '''Актсө''' - od wajt. ''ӑгеӑ'' 'wycierać' + ''тсеҩҩ'' (obecnie ''сеҩҩ'') 'droga', całość w znaczeniu 'miejsce, do którego przetarliśmy drogę'. | |||
: w źródłach kra. zachowana przedwajtulska nazwa osady z tamtej okolicy '''Eltum-enë''', łączona z toj. ''олатан'' 'sierp' lub ''һеет'' 'strąk' (kognat shiun. ''єулад-іун'' 'groch'), od niej liczne uwspółcześnienia tworzone przez Hiundajów w celach historyczno-propagandowych, m.in. '''Ьлтюмїнї''', '''Ьлат''', '''Єуладүн'''. | |||
'''Ćintra''', stolica Tarykanii - tar. '''Ћінтр''', star. '''Ћінтро''' - od tamt. ''*tinitəra'' 'zielone wzgórze' (por. ów. ''сінј-ак'' 'zielony', ''чар'' 'wzgórze'). Wg etymologii ludowej złożenie dialektalnego ''Ћін'' 'pies' (literacki tar. ''Ћун'') + dawnej formy zaimka wskazującego ''тро'' 'ten' (współczesny tar. ''треў''). | '''Ćintra''', stolica Tarykanii - tar. '''Ћінтр''', star. '''Ћінтро''' - od tamt. ''*tinitəra'' 'zielone wzgórze' (por. ów. ''сінј-ак'' 'zielony', ''чар'' 'wzgórze'). Wg etymologii ludowej złożenie dialektalnego ''Ћін'' 'pies' (literacki tar. ''Ћун'') + dawnej formy zaimka wskazującego ''тро'' 'ten' (współczesny tar. ''треў''). | ||
'''Milen''', stolica Hiundajii - hiun. '''Мілен''', shiun. '''Меіленаін (♂)''' - od shiun. ''меік лен-аг'' 'bez mgły', od ''меік'' 'bez', ''ленаг'' 'mgła' (współczesny hiun. ''лен'') + ''аін'' 'jeden z formantów przymiotnika w r. m.', całość ''меіленаін'' oznaczała 'przejrzysty, wyraźny'. | '''Milen''', stolica Hiundajii - hiun. '''Мілен''', shiun. '''Меіленаін (♂)''' - od shiun. ''меік лен-аг'' 'bez mgły', od ''меік'' 'bez', ''ленаг'' 'mgła' (współczesny hiun. ''лен'') + ''аін'' 'jeden z formantów przymiotnika w r. m.', całość ''меіленаін'' oznaczała 'przejrzysty, wyraźny'. | ||
: dawna wajt. nazwa '''Еӑңоӑї''', '''Еӑңоӑїһўдіувоӑпи''' - na cześć Eszona Angojhutjuwapiego, w którego imieniu zdobyto miasto w roku 1012, od wajt. ''еӑңоӑї һўдіувоӑп-и'' 'owoc wiary', gdzie ''еӑңоӑї'' 'owoc', ''һўдіувоӑп'' 'wiara' od ''һўдіув'' 'wierzyć', ''-и'' 'dopełniacz'. | : dawna wajt. nazwa '''Еӑңоӑї''', '''Еӑңоӑїһўдіувоӑпи''' - na cześć Eszona Angojhutjuwapiego, w którego imieniu zdobyto miasto w roku 1012, od wajt. ''еӑңоӑї һўдіувоӑп-и'' 'owoc wiary', gdzie ''еӑңоӑї'' 'owoc', ''һўдіувоӑп'' 'wiara' od ''һўдіув'' 'wierzyć', ''-и'' 'dopełniacz'. | ||
Wersja z 04:19, 21 kwi 2013
Skróty
- tar. - tarykański
- star. - starotarykański
- jasyr. - jasyrski
- hiun. - hiundajski
- śhiun - średniohiundajski
- shiun - starohiundajski
- wajt. - wajtulski
- ów. - ówski
- tamt. - tamteński
Obiekty i krainy geograficzne, kontynenty
Gangrena, największa rzeka w Pokoście; wypływa z Gór Czerwonych i wpada do Morza Wodorostów - tar. Гангрен, jasyr. Гангҏејн - od tamt. nazwy rzeki *Gaŋa o niejasnej etymologii + tar. Рен 'rzeka'. Nazwa tar. zgodnie z zasadami ortografii powinna była być zapisywana ГангРен, jednak przyjął się zapis bez wewnętrznej kapitalizacji.
Krainy historyczne, państwa, ludy
Miasta, osady
Akoteu, stolica Wajtulii, położona na dawnych ziemiach toj. - wajt. Ӑготеҩ, tar. Ыктеў, hiun. Актсө - od wajt. ӑгеӑ 'wycierać' + тсеҩҩ (obecnie сеҩҩ) 'droga', całość w znaczeniu 'miejsce, do którego przetarliśmy drogę'.
- w źródłach kra. zachowana przedwajtulska nazwa osady z tamtej okolicy Eltum-enë, łączona z toj. олатан 'sierp' lub һеет 'strąk' (kognat shiun. єулад-іун 'groch'), od niej liczne uwspółcześnienia tworzone przez Hiundajów w celach historyczno-propagandowych, m.in. Ьлтюмїнї, Ьлат, Єуладүн.
Ćintra, stolica Tarykanii - tar. Ћінтр, star. Ћінтро - od tamt. *tinitəra 'zielone wzgórze' (por. ów. сінј-ак 'zielony', чар 'wzgórze'). Wg etymologii ludowej złożenie dialektalnego Ћін 'pies' (literacki tar. Ћун) + dawnej formy zaimka wskazującego тро 'ten' (współczesny tar. треў).
Milen, stolica Hiundajii - hiun. Мілен, shiun. Меіленаін (♂) - od shiun. меік лен-аг 'bez mgły', od меік 'bez', ленаг 'mgła' (współczesny hiun. лен) + аін 'jeden z formantów przymiotnika w r. m.', całość меіленаін oznaczała 'przejrzysty, wyraźny'.
- dawna wajt. nazwa Еӑңоӑї, Еӑңоӑїһўдіувоӑпи - na cześć Eszona Angojhutjuwapiego, w którego imieniu zdobyto miasto w roku 1012, od wajt. еӑңоӑї һўдіувоӑп-и 'owoc wiary', gdzie еӑңоӑї 'owoc', һўдіувоӑп 'wiara' od һўдіув 'wierzyć', -и 'dopełniacz'.