Krakirski

język krakirski qraqenë g’qëåqe
Utworzenie:	Hapana Mtu w 2005
Sposoby zapisu:	runy krakiryczne, alfabet łaciński
Lista conlangów

Język krakirski, krakir, klasyczny język krakirski (nazwa własna: qraqenë g’qëåqe)

Alfabet

Klasyczny język krakirski zapisywany był runami krakirycznymi (kra. qnazir pëuqs'gëiram).

Litera w runach krakirycznych	Litera w łacince	Nazwa litery	"Silny" fonem	"Słaby" fonem	Przykładowe słowa	IPA	Znaczenia	Uwagi
	D d	dama	d	ɖ	dizu, dëaqla	dizu, ɖakla	murować, sierp
	R r	rea	r		rageltu	rageltu	zakończyć
	T t	tea	t	ʈ	tåma, tërqenë	tɒma, ʈerkeɲe	matematyka, młody
	Z z	zala	z	ʐ	zetrea, zbëa	zetrea, ʐβa	garnek, podróż
	L l	lea	l		lipru	lipru	mieszkać
	S s	issa	s	ʂ	searu, sëalqenë	searu, ʂalkeɲe	brodzić, słaby
	B b	ba	b	β	bårde, bëarzgu	bɒrde, βarzgu	karzeł, posmarować
	M m	ma	m		maqenë	makeɲe	chudy, smukły
	P p	pa	p	ɸ	pequ, pëape	peku, ɸape	kłuć, pięć
	G g	ga	g	j	glura, gëåq	glura, jɒk	złoto, też
	N n	inna	n	ɲ	niqazëu, nëa	nikaʐu, ɲa	ukrywać, my
	Q q	qea	k	x	qaqë, qëne	kaxe, xene	cztery, wyspa
	St st	åsta, åstea	st	ʂʈ	stuqëu, stëble	stuxu, ʂʈeble	chcieć, białoskórnik
	U u	una	u		uqe	uke	osiem
	I i	ida	i		ilingë	iliɲje	przyjaciel
	A a	abëa	a		asqura	askura	cisza
	Å å	åda	ɒ		åbust	ɒbust	rodzić się
	O o	oda	ɤ		oerle	ɤerle	koromysło
	E e	ebëa	e		e	e	i
	Ë ë	sëalqi ebëa	e		agë, edëpëu	aje, eɖeɸu	oni, bronić	znak osłabienia, oddziałuje na poprzedzającą go spółgłoskę lub grupę spółgłosek; przed samogłoską niemy
	'	asqura			ab'bëm, blë'a, abbë'	abβem, βlea, aβ:	ponad, jesień, a kysz	znak rozdzielenia, wstrzymuje oddziaływanie ë na spółgłoski i samogłosek na ë; wycisza ë przed spółgłoską i w wygłosie (w nielicznych wyrazach obcych i onomatopejach)

Fonetyka

Samogłoski

		Przednie	Tylne
Przymknięte		i	u
Półprzymknięte		e	ɤ
Otwarte		a	ɒ

Spółgłoski

		Dwuwargowe	Dziąsłowe	Cerebralne	Podniebienne	Welarne
Nosowe		m	n		ɲ
Zwarte		p b	t d	ʈ ɖ		k g
Szczelinowe		ɸ β	s z	ʂ ʐ		x
Drżące			r
Półsamogłoski					j
Boczne			l

Ponadto pomiędzy dwiema samogłoskami występuje niefonemiczne zwarcie krtaniowe, np. zetrea 'garnek' wymawiane jest de facto [zetreʔa].