Przejdź do zawartości

Odprysk

Z Conlanger
Wersja z dnia 02:12, 7 lut 2013 autorstwa Hapana Mtu (dyskusja | edycje) (Utworzył nową stronę „'''Odprysk''' - świat wymyślony przez Hapana Mtu w roku 2008. ==Geografia ogólna== [[Grafika:kontynentyodprysk.png|thumb|right|250px|T...”)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Odprysk - świat wymyślony przez Hapana Mtu w roku 2008.

Geografia ogólna

Trzy kontynenty ludzi.

Według legend znanych w Pokoście świat odprysku położony jest na skorupach trzech żółwi i jako taki jest płaski. Pierwotnie miał on składać się z trzech Lądów - położonego na zachodzie Lądu Ludzi, położonego w środku Lądu Chamów i położonego na wschodzie Lądu Stolemów. Legendy podają zgodnie, że Ląd Chamów miał ulec zatopieniu, nie ma natomiast zgody co do tego, jaki los spotkał Ląd Stolemów. Według różnych wersji miał on zatonąć wraz z lądem chamów, pozostać na swoim miejscu lub przesunąć się na wschód.
Współcześnie na świat Odprysku składają się trzy kontynenty zamieszkane przez ludzi - zachodni, środkowy i wschodni. Analogia do mitologicznych trzech Lądów jest tu przypadkowa - wszystkie ludzkie kontynenty są w myśl mitologii Pokosty jednym Lądem Ludzi.

Kontynent Zachodni

Nieopisany. Wiadomo, że żyją tam smoki.

Kontynent Środkowy

Nieopisany.

Kontynent Wschodni.

Kontynent Wschodni

Bywa też nazywany Woko. Dzieli się on na pięć regionów.

  1. Pokosta (z krakirskiego paqui astata „piękny kraj”)
    alternatywnie: Nistata (z krakirskiego ni astata „nasz kraj”)
  2. Glurista (z krakirskiego gluri astata „złoty kraj”)
  3. Kerista (z krakirskiego qøri astata „pustynny kraj”)
  4. Ussala (z krakirskiego ussali astata „leśny kraj”)
  5. Aristata (z krakirskiego arali astata „żółty kraj”)

Kontynent ten był zasiedlany przez przybyszy z kontynentu środkowego w trzech falach – fala pierwsza trwała mniej-więcej w przedziale 12000-10000 lat temu obejmując cały kontynent. Fala druga miała miejsce 4500-3500 lat temu i nie objęła jedynie Pokosty. Fala trzecie trwała od 900 do 500 lat temu i ograniczyła swój zasięg jedynie do Ussali i północnej Keristy.

Pokosta

Pokosta (znana też jako Nistata, Pokolia, Poko) to region położony na wschodzie wschodniego kontynentu świata Odprysku. To właśnie na Pokostę położony jest największy nacisk w opisie świata.

Mapa Pokosty z zaznaczonymi krainami geograficznymi.

Geografia Pokosty

W skład Pokosty wchodzą następujące krainy geograficzne (numery odsyłają do mapy po prawej):

  1. Półwysep Hiundajski
  2. Wyspa Korsaria
  3. Wyspa Karia
  4. Wyspa Iszlacha
  5. Wyspa Mroja
  6. Morze Trzcin
  7. Morze Wodorostów
  8. Cemierne Morze
  9. Zatoka Brezji
  10. Rzeka Zaduma
  11. Rzeka Kanwa
  12. Rzeka Gangrena
  13. Góry Białe
  14. Góry Fioletowe
  15. Góry Czerwone
  16. Góry Wahaty
  17. Wyrzyna Lu
  18. Puszcza Niwska/Puszcza Poziomkowa
  19. Delta Gangreny (bagna)
  20. Nizina Gangreńska / Nizina Tarykańska
  21. Dolina Honkisz
  22. Pobrzeże Zaimkowe
  23. Wyrzyna Biernik
  24. Wyspy Hossyckie (poza mapą)
  25. Wyspy Bessańskie (poza mapą)
  26. Wysepki Natu i Ksatu (poza mapą)
  27. Wyspy Nowej Tarykanii (poza mapą)

Ludy Pokosty

Autochtoniczne narody Pokosty przyjęło się dzielić na pięć grup:

  1. Kuńskie (neokrakirskie) – narody pochodzące od starożytnych Krakirów.
  2. Hiundajskie – narody pochodzące od starożytnych Hiundajów.
  3. Zaimkowe – wymarłe w większości ludy centrum Pokosty, których ostatnim żywym przedstawicielem jest j. ówski.
  4. Pratyckie (kajskie)– są to liczne plemiona, które tradycyjnie zamieszkiwały północno-wschodnią część kontynentu, choć w ostatnich wiekach część z nich przesunęła się na południe; nazwa „pratyckie” pochodzi od słowa prat oznaczającego w językach pratyckich 'świat'.
  5. Śniekrickie – narody zamieszkujące północno-zachodnie pogranicze Pokosty, wywodzące swoje istnienie od Boga Mórz Śniekry (po gażachsku Ҫнекра [çnεkra]).

Dodatkowo swoje miejsce w Pokoście zajmuje lud Wajtułów pochodzenia gluryckiego.
Ze względu zaś na jego bliskie sąsiedztwo z j. śniekrickimi wymienić należy jeszcze lud Retyszów[1] pochodzący z Aristaty.


Poniżej mapa współczesnego rozmieszczenia ludów Pokosty oraz spis języków używanych w rejonie lub związanych z nim (numery w nawiasach odpowiadają tym na mapie):

Ludy Pokosty.
  • Kuńskie
    • centralne
    • zachodnie
      • korsaryjski (2)
      • koźmiński (5)
      • klintoński (6)
      • herbercki, widacki, kaszlucki (7)
      • wschodni hossycki (poza mapą)
      • zachodni hossycki (poza mapą)
      • północy bessański (poza mapą)
      • południowy bessański (poza mapą)
    • wschodnie
      • mrojski(3)
      • lański (4)
      • natuski (poza mapą)
      • ksatuski (poza mapą)
    • xoaxĭo
      • xoaxĭo (choachio) (poza mapą - Glurista)
  • Hiundajskie
      • starohiundajski†
      • średniohiundajski†
      • hiundajski (8)
      • tojocki, audijski (9)
  • Zaimkowe
      • tamteński†
      • oński†
      • ówski (10)
  • Prackie
    • południowe
      • tarykański (11)
      • dialekt nowej Tarykanii (poza mapą)
      • jasyrski (jażmieński) (12)
    • północno-wschodnie:
      • niwski (13)
      • koszylijski (14)
      • hojski (15)
    • północno-zachodnie
      • lureński (16)
      • karański (17)
      • kargielski (18)
      • aerieński (19)
  • Śniekrickie
      • gażachski (20)
      • snobecki (21)
      • język doliny Honkisz (22)
  • Aristackie
    • wschodnie aristackie
      • retszycki (24)


  1. nazwa robocza, może ulec zmianie