No Berlin nie musiałby być stolicą, brałem pod uwagę Pragę. Frankfurt też spoko.

A może zamiast kolonizacji Prus, kolonizacja Siedmiogrodu na pełnej kurwie? Dlaczego? Ano Krzyżacy byli pierw tam, ale zostali przegonieni. Tym samym, analogicznie do miast od Gdańska po Rygę można by zrobić Krzyżaków od Siedmiogrodu po Krym - a tam było kogo nawracać...

Nuu, można by, tylko że to niekonieczne, a właśnie idea jest taka, żeby nie namieszać za bardzo, maksymalnie trzymać się oryginalnej wersji historii. Powtarzam, to jest althist minimalistyczny, stworzony jedynie na potrzeby Pomorza.

Do rozbiorów I RP nigdy nie dochodzi. Nadal mają miejsce reformy wzorowane na napoleońskich i w duchu absolutyzmu oświeconego. Korona, Litwa i Kurlandia są integrowane w jednolity kraj o nazwie Rzeczpospolita Polska, co stanowi finalizację Zaręczenia Wzajemnego Obojga Narodów z 1791, król Polski jest z dynastii Wettynów w unii personalnej z Saksonią.

W 1800 roku na fali reform zostaje wprowadzony zupełnie nowy podział administracyjny, wzorowany na rewolucyjnym podziale francuskim. Kraj jest podzielony na 123 województwa, mniej więcej równe pod względem powierzchni i ludności, w odróżnieniu od dotychczasowego podziału, w którym powiaty na wschodzie odpowiadały lub były większe od niektórych województw na zachodzie kraju. Województwa mają powierzchnię średnio 4–10 tys. km², zaś ludność wynosi średnio 130–150 tys. mieszkańców (według stanu z 1790–1819) lub 400 tys. (według stanu z 1900), powiaty liczą średnio od 30 tys. (1810) do 100 tys. (1900) mieszkańców. Jednocześnie zostały zachowane w sporym stopniu granice historyczne województw i powiatów, wobec czego podział jest mniej rewolucyjny niż arbitralne podziały zaborców z przypadkowymi, często zmienianymi granicami i stolicami nowych okręgów (np. w Nowej Galicji w ciągu 12 lat były aż 3 zmiany w podziale na cyrkuły). Nie jest usuwane żadne województwo, usuwane są jedynie niektóre słabe powiaty w północnej i zachodniej Polsce. Stolicą powiatu lub województwa może też zostać każde miasto, zarówno królewskie, jak i prywatne, a wskutek sekularyzacji także kościelne (jak Włocławek, Pułtusk, Łowicz). Wobec tego nadal wojewódzkie są np. Skarszewy, Inowrocław, Drohiczyn, Bełz, a w województwach odpowiadających dawnym powiatom np. Biecz, Łuków, w innych miejscach jednak trzeba było wymienić miasta na faktycznie istotniejsze, ludniejsze, jak np. Wieliczka (w miejsce Szczyrzyca), Tarnów (w miejsce Pilzna), Stanisławów (w miejsce Halicza), Tarnopol (w miejsce Trembowli), co miało miejsce już za czasów RON, np. Częstochowa (w miejsce Lelowa), Kielce (w miejsce Chęcin), awansowane są też inne istotne miasta, np. Piotrków, Zamość, Hrubieszów, Jarosław, Białystok, Brody, Brzeżany (przy czym dla Zamościa region obejmujący cały teren Ordynacji Zamojskiej), moim zdaniem całkiem adekwatne dla regionów także w prawdziwej Polsce. No i w RON były tendencje do reformy, jako że miała miejsce w 1793 (którą też się inspirowałem, jak woj. mereckie czy podział ziemi sandomierskiej i krakowskiej), wcześniej powstały woj. gnieźnieńskie (1768), nowe powiaty w woj. pomorskim i chełmińskim (1764), powiaty na kresach, m.in. zawilejski, zwinogródzki, horyński, nadsłucki, rowski, nadbohski, naddnieprski (1791), niewykluczone, że mógł to być jedynie wstęp do konkretniejszych działań. Pierwszą próbą tworzenia nowych województw prawdopodobnie były komisje porządkowe cywilno-wojskowe, które na zachodzie odpowiadały województwom lub ziemiom, a na wschodzie powiatom, czyli mniej więcej równym pod względem powierzchni i ludności jednostkom. Na poziomie województw została zachowana granica Korony i WXL z wyjątkiem likwidacji eksklaw Choroszczy i Rossoszy.

Każde nowe województwo jest podzielone na powiaty w liczbie od 3 do 5, łącznie ich liczba wynosi 515. Kompetencjami powiatów stają się nadzór policyjny, sądownictwo, geodezja, szkolnictwo powiatowe i średnie z językiem polskim jako urzędowym, każdy powiat posiada też swój szpital powiatowy, jednostkę straży pożarnej, urząd skarbowy, więzienie, bank, urząd pocztowy. Powiaty są podzielone na gminy, z czego jedna gmina odpowiada jednej wsi lub miastu, łącznie na terenie Polski jest ok. 59 000 gmin miejskich i wiejskich. Jeśli granica jednostki przechodzi wzdłuż rzeki, to miejscowości przy niej leżące, jak np. Drohiczyn, Husiatyn, Olita nie są nią przedzielane, lecz cała miejscowość należy do jednej jednostki, dochodzi też do zjednoczenia obu Ciechanowców w jedno miasto. Wszystkie jednostki są zwarte terytorialnie z wyjątkami historycznymi, jak Spisz, woj. piltyńskie (d. Księstwo Piltynia). Miastami wojewódzkimi rządzi prezydent, każde województwo posiada wojewodę i kasztelana.

Zmiana podziału także w Polsce mogłaby doprowadzić do centralizacji jej obszaru wzorem Francji, lepszego zarządzania peryferyjnych obszarów kresowych, a w dalszej mierze ich polonizacji, co też dla Polski mogłoby być korzystne. Wprowadzony w 1808 obowiązek szkolny skutkuje likwidacją analfabetyzmu. Języki białoruski i ukraiński wprowadzają łacinkę zapisywaną polskim alfabetem, wprowadzony zostaje projekt Josypa Łozynskiego, w przypadku języka litewskiego również jest kontynuowany zapis polskim alfabetem, bez zmian z końca XIX wieku. Pod koniec XIX wieku możliwa byłaby także polonizacja Niemców gdańskich i kurlandzkich, asymilacji ulega też w tym czasie ludność żydowska, której odsetek wynosi stałe 5% na terenie kraju.

Czynnikiem, który mógłby ułatwić polonizację, mogła być kontynuacja polonizacji Kościoła unickiego, rozpoczętej w 1720 roku przez synod zamojski przez obrządek i kazania w języku polskim, dalszym krokiem mógłby być kolejny synod, którego postanowieniem byłaby pełna fuzja Kościołów rzymskokatolickiego, greckokatolickiego i ormiańskokatolickiego na terenie kraju poprzez przyjęcie zachodniego obrządku (w tym kalendarza gregoriańskiego) przez kościół greckokatolicki i ormiańskokatolicki, w efekcie którego jednolita religia rzymskokatolicka dominowałaby w niemal całej Polsce (z wyjątkiem luterańskich Powiśla i Kurlandii i niewielkiego prawosławnego obszaru pod Mozyrzem, Rzeczycą i Mścisławem). Kościół posiadałby wspólne diecezje i dekanaty podległe papieżowi, dochodzi też do reorganizacji sieci parafialnej na mieszanych terenach rzymsko- i greckokatolickich. Reforma Kościoła ułatwiłaby także sekularyzację kraju, prowadzoną od końca XVIII wieku. 3 maja 1806 zostaje otwarta Świątynia Opatrzności Bożej według projektu z 1791.

Początkowo uwłaszczenie chłopów jest wprowadzane od 1805 z inicjatywy Stanisława Staszica na terenie województwa hrubieszowskiego, a od roku 1830 dochodzi do uwłaszczenia na terenie całej RP. Nie jest rozbudowywane miasto Łódź, głównym ośrodkiem przemysłu włókienniczego zostaje Poznań.

Po 1800 roku likwidacja monopolu Krakowa i Wilna na uniwersytety pozwala na rozwój szkolnictwa wyższego, a także otwarcie nowych uniwersytetów w Warszawie (1804), Poznaniu (1806) i Kamieńcu Podolskim (1809), w 1810 powstaje także pierwsza uczelnia techniczna, Politechnika Warszawska wzorowana na podobnej uczelni w Paryżu. W 1825 otwarta zostaje Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, w 1843 Politechnika Lwowska, a w 1860 Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie.

Każde województwo posiada w sejmie 2 senatorów (wojewodę i kasztelana), w skład senatu wchodzi też 34 arcybiskupów i biskupów, wobec czego łączna liczba senatorów wynosi 280. Po zwiększeniu liczby diecezji do 117 w 1882 liczba senatorów wzrasta do 363.

Posłowie są wybierani w wyborach odbywających się co 4 lata (prawo wyborcze początkowo posiada własność ziemska, inteligencja, tj. ok. 10% Polaków, od 1880 roku wszyscy mężczyźni powyżej 21 roku życia), nowością jest różna liczba posłów w zależności od ludności województwa, jest zmieniana regularnie po spisach ludności. Łączna liczba posłów wynosi 500, razem z senatorami łączna liczba parlamentarzystów wynosi 780 członków.

Jednemu województwu odpowiada jedna komisja porządkowa cywilno-wojskowa, każda komisja posiada 21 członków, w tym 4 komisarzy, 1 sekretarza, 1 protokolistę, 1 kancelistę, 1 koncepistę, 3 praktykantów, 1 kasjera, 1 kontrolera, 1 adiunkta, 1 inżyniera, 1 architekta, 1 hydraulika, 1 fizyka, 1 chirurga, 1 akuszera, 1 aptekarza. Na terenie Kurlandii komisje są kontynuacją działań komisji rycerskich.

Organami władzy wykonawczej jest Rada Stanu i Rada Ministrów, w skład której wchodzą ministrowie sprawiedliwości, spraw wewnętrznych, wojny, skarbu i policji, na jej czele stoi premier.

We władzy sądowniczej każdy powiat wybiera 3 sędziów ziemskich, 3 komorników ziemskich, 1 pisarza ziemskiego i 1 regenta aktowego. Kolejnymi instancjami są: 123 trybunały cywilne w stolicach województw, 37 sądów apelacyjnych i Sąd Najwyższy (kasacyjny) w Pałacu Krasińskich w Warszawie.

Budynek Sejmu, ulokowany na Bulwarach Wiślanych w Warszawie, zbudowany w latach 1802–1811.


Sala obrad Sejmu.


Budynek Sądu Kasacyjnego w Warszawie.


Lista nowych województw:
1. bełskie
2. berdyczowskie
3. białocerkiewskie
4. bieckie
5. bielskie (stolica Białystok)
6. bobrujskie
7. bohusławskie
8. borysowskie
9. bracławskie
10. brasławskie
11. brodzkie
12. brzeskokujawskie (stolica Włocławek)
13. brzeskolitewskie
14. brzeżańskie
15. chełmińskie
16. chełmskie
17. ciechanowskie
18. czarnobylskie
19. czausowskie
20. czerkaskie
21. czerskie (stolica Warka)
22. czerwonogrodzkie (stolica Zaleszczyki)
23. częstochowskie
24. dyneburskie
25. gdańskie
26. gnieźnieńskie
27. goldyńskie
28. grodzieńskie
29. hajsyńskie
30. halickie (stolica Stanisławów)
31. horyńskie (stolica Równe)
32. hrubieszowskie
33. humańskie
34. ihumeńskie
35. inowrocławskie
36. jarosławskie
37. józefgrodzkie
38. kaliskie
39. kamienieckie
40. kieleckie
41. kobryńskie
42. kołomyjskie
43. kowieńskie
44. krakowskie
45. krzemienieckie
46. latyczowskie
47. lepelskie
48. lidzkie
49. lubelskie
50. lucyńskie
51. lwowskie
52. łęczyckie
53. łomżyńskie
54. łuckie
55. łukowskie
56. malborskie
57. mereckie
58. międzyrzeckie
59. mińskie
60. mitawskie
61. mohylewskie
62. mozyrskie
63. mścisławskie
64. nadsłuckie (stolica Zwiahel)
65. newelskie
66. noteckie (stolica Wałcz)
67. nowogródzkie
68. orszańskie
69. oszmiańskie
70. owruckie
71. piltyńskie (stolica Hazenpot)
72. pilzneńskie (stolica Tarnów)
73. pińskie
74. pińskie zarzeczne (stolica Stolin)
75. piotrkowskie
76. płockie
77. płoskirowskie
78. podlaskie (stolica Drohiczyn)
79. połockie
80. pomorskie (stolica Skarszewy)
81. poznańskie
82. proszowickie
83. przemyskie
84. pyzdrskie
85. radomskie
86. rawskie (stolica Łowicz)
87. rohaczewskie
88. rosieńskie
89. rowskie (stolica Bar)
90. rzeczyckie
91. samborskie
92. sandomierskie
93. sanockie
94. sądeckie (stolica Nowy Sącz)
95. sieradzkie
96. słonimskie
97. słuczorzeckie (stolica Słuck)
98. sokólskie
99. stryjskie
100. szawelskie
101. szczyrzyckie (stolica Wieliczka)
102. śląskie (stolica Zator)
103. telszewskie
104. trembowelskie (stolica Tarnopol)
105. trockie
106. tukumskie
107. upickie (stolica Poniewież)
108. warmińskie (stolica Lidzbark)
109. warszawskie
110. wieliskie
111. wileńskie
112. wiłkomierskie
113. winnickie
114. witebskie
115. włodzimierskie
116. wołkowyskie
117. wschowskie
118. zamojskie
119. zasławskie
120. zawilejskie (stolica Postawy)
121. zelburskie (stolica Iłłukszta)
122. zwinogródzkie
123. żytomierskie

Na terenie centralnej Polski podział na powiaty niewiele się różni od podziału OTL z Xięstwa Warszawskiego (których granice jednak powstały na bazie podziału przedrozbiorowego, liczba powiatów jest większa, m.in. na północnym Mazowszu, gdzie jednak było silne rozdrobnienie pomimo niskiej gęstości zaludnienia, zachowane w reformie z 1793, za to za Napoleona były tam wręcz duże powiaty, podobnie na Zamojszczyźnie, w celu zachowania pewnej równomierności w miejscu dużych powiatów powstają mniejsze, np. z 60 tys. powiatu Radomsko powiat Koniecpol, z powiatu Tarnogród powiat Biłgoraj, z powiatu Kalisz powiat Koło, a z powiatu Ostrzeszów powiat Kępno, pomiędzy stosunkowo liczebnymi, po 50 tys. mieszkańców powiatami Zamość, Hrubieszów i Tomaszów powstaje powiat Grabowiec, a także powiat Łowicz mniej więcej w kształcie księstwa łowickiego, zachowuje się też kilka przedrozbiorowych stolic, jak Czersk, Lelów, Liw, czy powiat Dubienka w miejscu horodelskiego). W miejscu Tomaszowa stolicą powiatu zostały Tyszowce w celu uniknięcia kuriozalnej sytuacji, w której powiat tomaszowski (miasto Tomaszów z okolicami i reszta powiatu) był rozdzielony między dwa obwody w celu maksymalizacji terenów Ordynacji Zamojskiej w obwodzie zamojskim.

gdańskie – Gdańsk, Puck, Mirachowo
malborskie – Malbork, Elbląg, Sztum
pomorskie – Skarszewy, Tczew, Człuchów, Tuchola, Świecie
noteckie – Wałcz, Piła, Kamień, Nakło
inowrocławskie – Bydgoszcz, Inowrocław, Rypin, Lipno, Dobrzyń
chełmińskie – Toruń, Chełmno, Brodnica, Grudziądz, Nowe Miasto
warmińskie – Braniewo, Lidzbark, Reszel, Olsztyn
poznańskie – Czarnków, Rogoźno, Poznań, Szamotuły
międzyrzeckie – Międzychód, Międzyrzecz, Grodzisk, Babimost
wschowskie – Wschowa, Kościan, Rawicz, Śrem
pyzdrskie – Krotoszyn, Pleszew, Środa, Pyzdry
kaliskie – Ostrów, Kalisz, Konin, Koło
gnieźnieńskie – Gniezno, Mogilno, Wągrowiec, Kcynia
brzeskokujawskie – Radziejów, Brześć Kujawski, Włocławek
sieradzkie – Ostrzeszów, Kępno, Wieluń, Sieradz, Warta
piotrkowskie – Szadek, Lutomiersk, Piotrków, Radomsko, Koniecpol
łęczyckie – Łęczyca, Zgierz, Brzeziny, Kutno
rawskie – Gąbin, Sochaczew, Łowicz, Rawa, Mszczonów
warszawskie – Miasto Stołeczne Warszawa, Błonie, Kamieńczyk
czerskie – Czersk, Warka, Garwolin, Liw
płockie – Płock, Sierpc, Mława, Wyszogród
ciechanowskie – Ciechanów, Maków, Przasnysz, Zakroczym, Pułtusk
łomżyńskie – Ostrołęka, Łomża, Ostrów, Wizna, Kolno
bielskie – Goniądz, Tykocin, Białystok, Bielsk, Brańsk
podlaskie – Drohiczyn, Węgrów, Sokołów, Mielnik
częstochowskie – Częstochowa, Lelów, Pilica, Żarnowiec, Jędrzejów
radomskie – Radom, Kozienice, Solec, Szydłowiec
kieleckie – Opoczno, Końskie, Kielce, Przedbórz
sandomierskie – Opatów, Staszów, Zawichost, Sandomierz, Nisko
proszowickie – Proszowice, Szydłów, Skalbmierz, Stopnica, Dąbrowa
lubelskie – Lublin, Lubartów, Kazimierz, Urzędów, Krasnystaw
łukowskie – Ryki, Łuków, Siedlce, Parczew
chełmskie – Chełm, Łęczna, Luboml, Ratno
zamojskie – Zamość, Biłgoraj, Tarnogród, Turobin, Kraśnik
hrubieszowskie – Hrubieszów, Dubienka, Grabowiec, Tyszowce
krakowskie – Sławków, Siewierz, Olkusz, Kraków

Tereny Polski południowej (OTL Galicji też bez większych zmian, lecz z większym uwzględnieniem granic jednostek przedrozbiorowych, wcześniejszych, również całkiem zmiennych podziałów zaborczych i liczby ludności).

śląskie – Kęty, Zator, Żywiec, Wadowice
szczyrzyckie – Wieliczka, Bochnia, Myślenice, Jordanów, Tymbark
pilzneńskie – Tarnów, Pilzno, Mielec, Ropczyce, Kolbuszowa
jarosławskie – Rzeszów, Leżajsk, Przeworsk, Jarosław
przemyskie – Przemyśl, Jaworów, Sądowa Wisznia, Dobromil
sądeckie – Wojnicz, Nowy Targ, Nowy Sącz, Muszyna, Lubowla
bieckie – Biecz, Jasło, Dukla, Strzyżów
sanockie – Krosno, Brzozów, Sanok, Lisko, Ustrzyki Dolne
bełskie – Lubaczów, Rawa Ruska, Bełz, Sokal
lwowskie – Gródek Jagielloński, Żółkiew, Lwów, Komarno, Bóbrka
samborskie – Turka, Stary Sambor, Sambor, Drohobycz
stryjskie – Stryj, Żydaczów, Dolina, Skole
brodzkie – Busk, Brody, Złoczów, Załoźce, Gliniany
brzeżańskie – Rohatyn, Brzeżany, Podhajce, Buczacz
trembowelskie – Tarnopol, Skałat, Trembowla, Budzanów
halickie – Kałusz, Halicz, Stanisławów, Tyśmienica, Nadwórna
kołomyjskie – Kołomyja, Horodenka, Śniatyń, Kuty
czerwonogrodzkie – Czortków, Kopyczyńce, Zaleszczyki, Borszczów

Kresy wschodnie, tu już był większy problem, podział można ustalić następująco:

włodzimierskie – Włodzimierz, Kowel, Kamień Koszyrski, Horochów
łuckie – Łuck, Kołki, Rafałówka, Beresteczko, Dubno
krzemienieckie – Krzemieniec, Szumsk, Wiśniowiec, Zbaraż, Lachowce
horyńskie – Równe, Bereźne, Ostróg, Stepań
zasławskie – Zasław, Sławuta, Starokonstantynów, Krasiłów, Bazalia
nadsłuckie – Zwiahel, Korzec, Połonne, Lubar
żytomierskie – Żytomierz, Czerniachów, Korosteszów, Radomyśl, Brusiłów
owruckie – Owrucz, Olewsk, Iskorość, Malin
kamienieckie – Kamieniec Podolski, Husiatyn, Dunajowce, Uszyca
płoskirowskie – Płoskirów, Jarmolińce, Satanów, Gródek
latyczowskie – Zinków, Latyczów, Stara Sieniawa, Chmielnik
rowskie – Mohylów, Wierzbowiec, Bar, Szarogród
winnickie – Lityń, Pików, Winnica, Lipowiec, Niemirów
bracławskie – Bracław, Tulczyn, Krasne, Tomaszpol, Jampol
józefgrodzkie – Pieszczana, Czeczelnik, Berszad, Józefgród, Krute
hajsyńskie – Hajsyn, Granów, Ilińce, Monasterzyska, Ternówka
berdyczowskie – Berdyczów, Cudnów, Machnówka, Pawołocz, Pohrebyszcze
czarnobylskie – Czarnobyl, Iwanków, Dymir, Brahin
humańskie – Humań, Talne, Hołowaniewsk, Sawrań
zwinogródzkie – Zwinogródka, Lisianka, Szpoła, Złotopol
białocerkiewskie – Biała Cerkiew, Chwastów, Skwira, Tetyjów, Piatyhory
bohusławskie – Taraszcza, Bohusław, Korsuń, Kaniów, Kahorlik
czerkaskie – Czerkasy, Smiła, Horodyszcze, Czehryń
grodzieńskie – Suwałki, Sejny, Grodno, Skidel
mereckie – Merecz, Kalwaria, Preny, Wyłkowyszki, Ejszyszki
sokólskie – Dąbrowa, Sokółka, Krynki
brzeskolitewskie – Włodawa, Biała Radziwiłłowska, Brześć Litewski, Wysokie Litewskie, Kamieniec Litewski
kobryńskie – Kobryń, Drohiczyn, Szereszów, Prużany, Bereza Kartuska
wołkowyskie – Wołkowysk, Świsłocz, Zelwa
słonimskie – Zdzięcioł, Słonim, Kosów
trockie – Troki, Żyżmory, Olita
lidzkie – Wasiliszki, Lida, Iwie
oszmiańskie – Oszmiana, Smorgonie, Wołożyn, Radoszkowice
zawilejskie – Postawy, Głębokie, Święciany, Wilejka, Miadzioł
wileńskie – Wilno, Szyrwinty, Malaty, Michaliszki
brasławskie – Brasław, Druja, Widze, Jeziorosy
telszewskie – Kretynga, Telsze, Płungiany, Szkudy
szawelskie – Szawle, Janiszki, Szadów, Okmiany
rosieńskie – Retów, Taurogi, Jurborg, Rosienie, Kiejdany
kowieńskie – Władysławów, Kowno, Janów
wiłkomierskie – Wiłkomierz, Onikszty, Kupiszki, Rakiszki, Uciana
upickie – Birże, Poniewież, Poswol, Pokroje
borysowskie – Borysów, Dokszyce, Łohojsk, Chołopienicze
mińskie – Mińsk, Raków, Stołpce, Kojdanów
ihumeńskie – Uzda, Śmiłowicze, Ihumeń, Berezyna
nowogródzkie – Nowogródek, Mir, Stołowicze, Nieśwież
słuczorzeckie – Słuck, Kleck, Kopyl, Starobin
bobrujskie – Bobrujsk, Świsłocz, Hłusk, Parycze
pińskie – Motol, Pińsk, Kożangródek
pińskie zarzeczne – Lubieszów, Dąbrowica, Stolin, Dawidgródek
mozyrskie – Petryków, Mozyrz, Narowla
rzeczyckie – Rzeczyca, Łojów, Homel, Wietka, Nosowicze
dyneburskie – Dyneburg, Warklany, Liwenhof, Krasław
lucyńskie – Rzeżyca, Lucyn, Marienhaus
witebskie – Witebsk, Horodek, Suraż, Sienno
połockie – Drysa, Połock, Oświej, Ułła
lepelskie – Dzisna, Lepel, Czaszniki, Uszacz
newelskie – Siebież, Newel, Juchowicze
wieliskie – Wieliż, Uświat, Ilino
orszańskie – Orsza, Czereja, Babinowicze, Łoźna, Kopyś
mohylewskie – Mohylew, Białynicze, Bychów, Propojsk, Szkłów
czausowskie – Górki, Dąbrowna, Czausy, Czeryków
rohaczewskie – Rohaczew, Żłobin, Czeczersk, Krasnopole
mścisławskie – Mścisław, Chosławicze, Krzyczew, Klimowicze, Kościukowicze
goldyńskie – Grobin, Windawa, Goldynga, Frauenburg
tukumskie – Tukum, Talsen, Kandawa
mitawskie – Mitawa, Bowsk, Doblen
zelburskie – Frydrychsztat, Iłłukszta, Jakobsztat
piltyńskie – Hazenpot, Piltyń, Dondangen

Mapa podziału administracyjnego:


Dane statystyczne o województwach: nazwa / powierzchnia (km²) / ludność w 1810 / ludność w 1910.

gdańskie / 3762 / 141536 / 480324
malborskie / 2074 / 101407 / 256643
pomorskie / 9129 / 135185 / 604290
noteckie / 5941 / 111712 / 388040
inowrocławskie / 5346 / 141249 / 504098
chełmińskie / 5211 / 146131 / 594500
warmińskie / 4251 / 112695 / 355451
poznańskie / 5082 / 154359 / 903537
międzyrzeckie / 4436 / 118591 / 356562
wschowskie / 4189 / 168294 / 470300
pyzdrskie / 4466 / 143117 / 476133
kaliskie / 4629 / 146640 / 569480
gnieźnieńskie / 4579 / 112787 / 367304
brzeskokujawskie / 2930 / 80044 / 273435
sieradzkie / 5989 / 176686 / 567240
piotrkowskie / 5885 / 142894 / 579220
łęczyckie / 4694 / 134889 / 521090
rawskie / 5697 / 149409 / 509940
warszawskie / 3901 / 197959 / 1322000
czerskie / 5003 / 130329 / 402120
płockie / 4614 / 119452 / 406000
ciechanowskie / 6020 / 135120 / 443100
łomżyńskie / 7756 / 149847 / 512695
bielskie / 6247 / 148584 / 436223
podlaskie / 4389 / 124076 / 284950
częstochowskie / 5589 / 143921 / 650840
radomskie / 5355 / 135441 / 472000
kieleckie / 6149 / 121980 / 537970
sandomierskie / 5182 / 186667 / 493974
proszowickie / 4088 / 191139 / 442169
lubelskie / 6094 / 149815 / 629230
łukowskie / 5877 / 121407 / 434530
chełmskie / 6805 / 118956 / 390920
zamojskie / 5535 / 161199 / 445773
hrubieszowskie / 4518 / 131734 / 375314
krakowskie / 2613 / 143238 / 590603
śląskie / 2622 / 176979 / 351162
szczyrzyckie / 3454 / 219788 / 417463
pilzneńskie / 4264 / 214657 / 439933
jarosławskie / 3532 / 194570 / 428937
przemyskie / 3505 / 182592 / 387295
sądeckie / 4490 / 186687 / 358568
bieckie / 2772 / 153713 / 279764
sanockie / 4696 / 231802 / 403214
bełskie / 4573 / 175575 / 361697
lwowskie / 4149 / 221384 / 620732
samborskie / 4296 / 186206 / 391388
stryjskie / 6097 / 159278 / 427640
brodzkie / 5892 / 215809 / 467772
brzeżańskie / 4562 / 179118 / 461619
trembowelskie / 3212 / 158214 / 367105
halickie / 5335 / 173612 / 522955
kołomyjskie / 5050 / 159271 / 446912
czerwonogrodzkie / 3015 / 133498 / 326992
włodzimierskie / 8695 / 128948 / 381896
łuckie / 10315 / 143195 / 511870
krzemienieckie / 5899 / 181536 / 466153
horyńskie / 8450 / 133339 / 434840
zasławskie / 5863 / 195193 / 491720
nadsłuckie / 8235 / 137416 / 508900
żytomierskie / 10520 / 159469 / 677555
owruckie / 11576 / 86510 / 324570
kamienieckie / 4007 / 169256 / 482860
płoskirowskie / 4096 / 160432 / 422190
latyczowskie / 4318 / 123043 / 357280
rowskie / 4277 / 159476 / 446740
winnickie / 5500 / 180746 / 537770
bracławskie / 5930 / 187708 / 560530
józefgrodzkie / 7490 / 160597 / 510610
hajsyńskie / 5407 / 150872 / 501470
berdyczowskie / 6582 / 153054 / 621985
czarnobylskie / 9643 / 89992 / 396555
humańskie / 8178 / 131098 / 664450
zwinogródzkie / 4930 / 132671 / 490050
białocerkiewskie / 6873 / 169350 / 600770
bohusławskie / 6179 / 156861 / 570880
czerkaskie / 5236 / 135284 / 537450
grodzieńskie / 6323 / 125849 / 358810
mereckie / 7623 / 165116 / 401958
sokólskie / 4903 / 106463 / 277400
brzeskolitewskie / 8688 / 163173 / 493610
kobryńskie / 9646 / 166583 / 407270
wołkowyskie / 3821 / 69826 / 191800
słonimskie / 6513 / 94854 / 260280
trockie / 5424 / 90750 / 232952
lidzkie / 5301 / 92602 / 237100
oszmiańskie / 7417 / 115899 / 306930
zawilejskie / 9976 / 159993 / 407209
wileńskie / 6185 / 160185 / 447900
brasławskie / 6357 / 109091 / 269000
telszewskie / 6233 / 114743 / 222980
szawelskie / 6918 / 124221 / 281000
rosieńskie / 8631 / 158409 / 439760
kowieńskie / 4472 / 110708 / 256690
wiłkomierskie / 8791 / 164907 / 379800
upickie / 6204 / 123986 / 252800
borysowskie / 10134 / 103190 / 319200
mińskie / 5212 / 106679 / 349500
ihumeńskie / 10064 / 90614 / 320700
nowogródzkie / 5555 / 130220 / 334850
słuczorzeckie / 8019 / 112717 / 333925
bobrujskie / 11591 / 75169 / 333925
pińskie / 9314 / 68454 / 212305
pińskie zarzeczne / 11637 / 82288 / 270550
mozyrskie / 11055 / 59349 / 207045
rzeczyckie / 11049 / 141226 / 448675
dyneburskie / 6431 / 122962 / 369200
lucyńskie / 7273 / 94538 / 238100
witebskie / 7806 / 122377 / 416590
połockie / 7688 / 119293 / 290900
lepelskie / 5894 / 115648 / 282650
newelskie / 7490 / 114391 / 257300
wieliskie / 6206 / 83403 / 202450
orszańskie / 8734 / 156639 / 401535
mohylewskie / 7979 / 143199 / 370240
czausowskie / 6126 / 123868 / 315390
rohaczewskie / 8844 / 128876 / 356130
mścisławskie / 8609 / 151133 / 410940
goldyńskie / 8153 / 114830 / 222540
tukumskie / 5098 / 88055 / 113970
mitawskie / 4944 / 135054 / 165400
zelburskie / 5754 / 93337 / 143300
piltyńskie / 4829 / 77040 / 93810

Łącznie ludność Polski:
1810 – 17,120 mln
1838 – 20,415 mln
1851 – 22,123 mln
1863 – 24,387 mln
1870 – 27,541 mln
1885 – 33,684 mln
1897 – 41,056 mln
1906 – 47,999 mln
1910 – 50,915 mln

Różnice w stosunku do OTL:
• Dla okresu 1870–1910 przyjąłem szybsze tempo przyrostu Poznańskiego i Prus Królewskich (odpowiadające OTL temu typowemu dla Królestwa Polskiego i kresów), dla 1910 przyjąłem 50% więcej ludności (z wyjątkiem miast na prawach powiatu).
• Dla Poznania przyjąłem OTL ludność Łodzi, tj. ok. 473 tys. mieszkańców, jednocześnie ludności Łodzi nie wliczałem.

Mapa gęstości zaludnienia w 1810.


Mapa gęstości zaludnienia w 1910.


Liczba posłów wybieranych z województw w roku 1810:
sanockie: 7
warszawskie, proszowickie, szczyrzyckie, pilzneńskie, jarosławskie, lwowskie, brodzkie, zasławskie: 6
wschowskie, sieradzkie, sandomierskie, zamojskie, śląskie, przemyskie, bieckie, sądeckie, bełskie, samborskie, stryjskie, brzeżańskie, trembowelskie, halickie, kołomyjskie, krzemienieckie, żytomierskie, kamienieckie, płoskirowskie, rowskie, winnickie, bracławskie, józefgrodzkie, białocerkiewskie, bohusławskie, mereckie, brzeskolitewskie, kobryńskie, zawilejskie, wileńskie, rosieńskie, wiłkomierskie: 5
gdańskie, pomorskie, inowrocławskie, chełmińskie, poznańskie, międzyrzeckie, pyzdrskie, kaliskie, piotrkowskie, łęczyckie, rawskie, czerskie, ciechanowskie, łomżyńskie, bielskie, podlaskie, częstochowskie, radomskie, kieleckie, lubelskie, łukowskie, hrubieszowskie, krakowskie, czerwonogrodzkie, włodzimierskie, łuckie, horyńskie, nadsłuckie, latyczowskie, hajsyńskie, berdyczowskie, humańskie, zwinogródzkie, czerkaskie, grodzieńskie, szawelskie, upickie, nowogródzkie, rzeczyckie, dyneburskie, witebskie, orszańskie, mohylewskie, czausowskie, rohaczewskie, mścisławskie, mitawskie: 4
malborskie, noteckie, warmińskie, gnieźnieńskie, płockie, chełmskie, owruckie, czarnobylskie, sokólskie, słonimskie, trockie, lidzkie, oszmiańskie, brasławskie, telszewskie, kowieńskie, borysowskie, mińskie, ihumeńskie, słuczorzeckie, lucyńskie, połockie, lepelskie, newelskie, goldyńskie, tukumskie, zelburskie: 3
brzeskokujawskie, wołkowyskie, bobrujskie, pińskie, pińskie zarzeczne, mozyrskie, wieliskie, piltyńskie: 2

Liczba posłów wybieranych z województw w roku 1910:
warszawskie: 13
poznańskie: 8
pomorskie, chełmińskie, kaliskie, sieradzkie, piotrkowskie, częstochowskie, lubelskie, krakowskie, lwowskie, żytomierskie, bracławskie, berdyczowskie, humańskie, białocerkiewskie, bohusławskie: 6
gdańskie, inowrocławskie, wschowskie, pyzdrskie, łęczyckie, rawskie, łomżyńskie, radomskie, kieleckie, sandomierskie, brodzkie, halickie, łuckie, krzemienieckie, zasławskie, nadsłuckie, kamienieckie, winnickie, józefgrodzkie, hajsyńskie, zwinogródzkie, czerkaskie, brzeskolitewskie: 5
noteckie, gnieźnieńskie, czerskie, płockie, ciechanowskie, bielskie, proszowickie, łukowskie, chełmskie, zamojskie, hrubieszowskie, szczyrzyckie, pilzneńskie, jarosławskie, przemyskie, sądeckie, sanockie, bełskie, samborskie, stryjskie, brzeżańskie, trembowelskie, kołomyjskie, włodzimierskie, horyńskie, płoskirowskie, latyczowskie, rowskie, czarnobylskie, grodzieńskie, mereckie, kobryńskie, zawilejskie, wileńskie, rosieńskie, wiłkomierskie, rzeczyckie, dyneburskie, witebskie, orszańskie, mohylewskie, mścisławskie: 4
malborskie, warmińskie, międzyrzeckie, brzeskokujawskie, podlaskie, śląskie, bieckie, czerwonogrodzkie, owruckie, sokólskie, słonimskie, oszmiańskie, brasławskie, szawelskie, kowieńskie, borysowskie, mińskie, ihumeńskie, nowogródzkie, słuczorzeckie, bobrujskie, pińskie zarzeczne, połockie, lepelskie, newelskie, czausowskie, rohaczewskie: 3
wołkowyskie, trockie, lidzkie, telszewskie, upickie, pińskie, mozyrskie, lucyńskie, wieliskie, goldyńskie, mitawskie: 2
tukumskie, zelburskie, piltyńskie: 1

Zakresy działania sądów apelacyjnych:

Gdańsk: gdańskie, malborskie, pomorskie, warmińskie, chełmińskie
Poznań: noteckie, poznańskie, międzyrzeckie, wschowskie
Kalisz: gnieźnieńskie, pyzdrskie, kaliskie
Płock: inowrocławskie, brzeskokujawskie, płockie
Piotrków: łęczyckie, sieradzkie, piotrkowskie
Warszawa: ciechanowskie, rawskie, warszawskie, wareckie, łomżyńskie
Białystok: bielskie, podlaskie
Kraków: częstochowskie, krakowskie, śląskie, szczyrzyckie
Kielce: kieleckie, proszowickie, radomskie, sandomierskie
Tarnów: pilzneńskie, jarosławskie, sądeckie, bieckie
Lublin: lubelskie, łukowskie, chełmskie
Zamość: zamojskie, hrubieszowskie, bełskie
Przemyśl: sanockie, przemyskie, brodzkie
Lwów: lwowskie, samborskie, stryjskie
Stanisławów: brzeżańskie, trembowelskie, halickie, kołomyjskie
Łuck: włodzimierskie, łuckie, horyńskie
Krzemieniec: krzemienieckie, zasławskie, nadsłuckie
Żytomierz: żytomierskie, owruckie, berdyczowskie, czarnobylskie
Bohusław: białocerkiewskie, bohusławskie, czerkaskie
Kamieniec Podolski: czerwonogrodzkie, kamienieckie, płoskirowskie, latyczowskie, rowskie
Winnica: winnickie, bracławskie, józefgrodzkie
Zwinogródka: hajsyńskie, humańskie, zwinogródzkie
Brześć Litewski: brzeskolitewskie, kobryńskie
Grodno: grodzieńskie, sokólskie, wołkowyskie
Rosienie: telszewskie, szawelskie, rosieńskie
Kowno: kowieńskie, upickie, mereckie
Wilno: trockie, lidzkie, oszmiańskie, wileńskie
Brasław: zawilejskie, brasławskie, wiłkomierskie
Nowogródek: słonimskie, nowogródzkie, słuczorzeckie
Pińsk: pińskie, pińskie zarzeczne
Mińsk: borysowskie, ihumeńskie, mińskie
Rzeczyca: bobrujskie, mozyrskie, rzeczyckie
Połock: newelskie, połockie, lepelskie
Witebsk: witebskie, wieliskie, orszańskie
Mohylew: mohylewskie, czausowskie, mścisławskie, rohaczewskie
Dyneburg: dyneburskie, lucyńskie, piltyńskie
Mitawa: goldyńskie, tukumskie, mitawskie, zelburskie

Mapa zakresu działania sądów:



Kraj jest podzielony na 21 okręgów wojskowych, oznaczonych kolejnymi cyframi rzymskimi i o następującym zakresie:

I. warszawskie, płockie, ciechanowskie, łomżyńskie, wareckie, bielskie, podlaskie
II. gdańskie, malborskie, pomorskie, warmińskie, chełmińskie, inowrocławskie
III. poznańskie, noteckie, międzyrzeckie, wschowskie, pyzdrskie, gnieźnieńskie
IV. kaliskie, łęczyckie, rawskie, brzeskokujawskie, sieradzkie, piotrkowskie
V. częstochowskie, kieleckie, proszowickie, krakowskie, śląskie, szczyrzyckie, sądeckie
VI. radomskie, sandomierskie, lubelskie, łukowskie, zamojskie, chełmskie, hrubieszowskie
VII. pilzneńskie, bieckie, sanockie, jarosławskie, przemyskie, samborskie
VIII. lwowskie, bełskie, brodzkie, stryjskie, brzeżańskie, halickie, kołomyjskie
IX. włodzimierskie, łuckie, krzemienieckie, horyńskie, zasławskie
X. trembowelskie, czerwonogrodzkie, kamienieckie, płoskirowskie, latyczowskie, rowskie
XI.  nadsłuckie, żytomierskie, owruckie, berdyczowskie, czarnobylskie
XII. winnickie, bracławskie, józefgrodzkie, hajsyńskie, humańskie
XIII. białocerkiewskie, bohusławskie, zwinogródzkie, czerkaskie
XIV. trockie, lidzkie, oszmiańskie, zawilejskie, wileńskie, brasławskie, wiłkomierskie
XV. telszewskie, szawelskie, rosieńskie, kowieńskie, upickie, mereckie
XVI. grodzieńskie, sokólskie, wołkowyskie, słonimskie, brzeskolitewskie, kobryńskie
XVII. pińskie, pińskie zarzeczne, mozyrskie
XVIII. borysowskie, ihumeńskie, mińskie, bobrujskie, nowogródzkie, słuczorzeckie
XIX. mohylewskie, czausowskie, rohaczewskie, rzeczyckie
XX. witebskie, połockie, lepelskie, newelskie, wieliskie, orszańskie
XXI. dyneburskie, lucyńskie, goldyńskie, tukumskie, mitawskie, zelburskie, piltyńskie

Siedziby okręgów:

I. Warszawa
II. Gdańsk
III. Poznań
IV. Piotrków
V. Kraków
VI. Lublin
VII. Przemyśl
VIII. Lwów
IX. Łuck
X. Kamieniec Podolski
XI. Żytomierz
XII. Winnica
XIII. Zwinogródka
XIV. Wilno
XV. Kowno
XVI. Grodno
XVII. Pińsk
XVIII. Mińsk
XIX. Mohylew
XX. Witebsk
XXI. Mitawa

Mapa okręgów wojskowych:



W przypadku Kościoła katolickiego również dochodzi do reformy w okolicach 1820. Po fuzji Kościołów rzymsko-, grecko- i ormiańskokatolickiego podział zostaje dostosowany ściśle do podziału administracyjnego, diecezje nadal dzielą się na archidiakonaty, które odpowiadają wielkością nowym województwom. Tworzone są też nowe diecezje i nowa archidiecezja krakowska zgodnie z projektem franciszkanina Alberta Polaka z 1631, awansowane są też sufraganie terenowe i tworzone są dodatkowe diecezje wynikające z rozwoju demograficznego, jak Tarnów, Stanisławów, Granów, Mohylew.

Wyjątki:
Archidiakonat mitawski jest złożony z 5 województw: goldyńskie, tukumskie, mitawskie, zelburskie, piltyńskie i obejmuje 2 dekanaty: kurlandzki (goldyńskie, tukumskie, mitawskie, stolica Goldynga) i semigalski (zelburskie, piltyńskie, stolica Mitawa).
Archidiakonaty czausowski i rohaczewski są złożone z 2 województw (Czausy: czausowskie, mścisławskie, Rohaczew: rohaczewskie, rzeczyckie).

Archidiakonaty dzielą się na dekanaty w granicach powiatów, jeden powiat obejmuje jeden dekanat. Dodatkowe dekanaty jako tereny miejskie tworzą Warszawa i Kraków (siedziby dekanatów powiatowych: Piaseczno i Nowa Góra). Znikają też odchylenia od granic państwowych typu fragmenty diecezji wrocławskiej, bakowskiej i smoleńskiej w Polsce czy diecezji krakowskiej na Śląsku.

Stolice archidiakonatów inne niż stolice województw:

noteckie – Kamień
wschowskie – Śrem
ciechanowskie – Pułtusk
horyńskie – Ostróg
rowskie – Szarogród
hajsyńskie – Granów

Podział diecezji na archidiakonaty:

Metropolia gnieźnieńska:

Gniezno; Kamień, Pyzdry, Kalisz
Piotrków; Sieradz, Łęczyca
Włocławek; Inowrocław
Gdańsk; Skarszewy
Chełmno; Malbork (katedra w Chełmży)
Poznań; Międzyrzecz, Śrem
Warszawa; Łowicz, Warka
Płock; Pułtusk, Łomża

Metropolia krakowska:

Kraków; Częstochowa, Zator, Wieliczka
Sandomierz; Radom, Kielce
Tarnów; Nowy Sącz, Biecz, Proszowice
Lublin; Łuków, Zamość

Metropolia lwowska:

Lwów; Brody, Brzeżany, Tarnopol
Stanisławów; Kołomyja, Stryj
Chełm; Hrubieszów, Bełz
Przemyśl; Jarosław, Sanok, Sambor
Łuck; Włodzimierz, Krzemieniec
Ostróg; Zasław, Zwiahel
Kamieniec Podolski; Zaleszczyki, Płoskirów
Szarogród; Latyczów, Winnica, Bracław
Granów; Józefgród, Humań, Zwinogródka
Brześć Litewski; Drohiczyn, Kobryń
Pińsk; Stolin

Metropolia wileńska:

Wilno; Wiłkomierz, Lida, Oszmiana, Postawy, Brasław
Grodno; Białystok, Sokółka, Merecz
Nowogródek; Wołkowysk, Słonim, Słuck
Mińsk; Borysów, Ihumeń, Bobrujsk, Mozyrz, Rohaczew
Telsze; Szawle, Rosienie (katedra w Worniach)
Troki; Kowno, Poniewież
Dyneburg; Mitawa, Lucyn
Żytomierz; Owrucz, Czarnobyl
Berdyczów; Biała Cerkiew, Bohusław, Czerkasy

Metropolia połocka:

Połock; Newel, Lepel, Wieliż, Witebsk
Mohylew; Orsza, Czausy, Rohaczew

Diecezja podległa bezpośrednio Stolicy Apostolskiej: warmińska (Lidzbark, powiększona o Prusy Książęce, katedra we Fromborku).

Dochodzi jednocześnie do unii personalnej archidiecezji gnieźnieńskiej i diecezji warszawskiej, wobec czego arcybiskup gnieźnieński i biskup warszawski otrzymuje tytuł prymasa Polski.

Dla ludności prawosławnej tworzona jest jedna diecezja w Mohylewie, do której włączane są resztki diecezji kijowskiej.

Odsetek ludności Polski w roku 1820:

Katolicy – 89%
Luteranie – 4%
Prawosławni – 2%
Żydzi – 5%



W 1882 wskutek rozwoju demograficznego kolejna reforma: awans archidiakonatów do diecezji i zwiększenie liczby metropolii (w nawiasie diecezje je tworzące):

Poznań (Poznań, Międzyrzecz, Śrem),
Gniezno (Gniezno, Kamień, Pyzdry, Kalisz, Sieradz, Piotrków, Łęczyca),
Gdańsk (Gdańsk, Skarszewy /katedra w Pelplinie/, Włocławek, Inowrocław, Chełmno /katedra w Chełmży/, Malbork),
Warszawa (Warszawa, Łowicz, Warka, Płock, Pułtusk, Łomża, warmińska),
Kraków (Kraków, Częstochowa, Zator, Wieliczka, Tarnów, Nowy Sącz, Biecz, Proszowice),
Lublin (Lublin, Łuków, Zamość, Sandomierz, Radom, Kielce),
Przemyśl (Przemyśl, Jarosław, Brzozów, Sambor, Chełm, Hrubieszów, Bełz),
Lwów (Lwów, Brody, Brzeżany, Tarnopol, Stanisławów, Kołomyja, Stryj),
Łuck (Łuck, Włodzimierz, Krzemieniec, Ostróg, Zasław, Zwiahel),
Kamieniec (Kamieniec, Zaleszczyki, Płoskirów, Szarogród, Latyczów, Winnica, Bracław, Granów, Józefgród, Humań, Zwinogródka),
Pińsk (Brześć Litewski, Drohiczyn, Kobryń, Pińsk, Stolin),
Telsze (Telsze /katedra w Worniach/, Szawle, Rosienie, Troki, Kowno, Poniewież, Dyneburg, Mitawa, Lucyn),
Wilno (Wilno, Wiłkomierz, Lida, Oszmiana, Postawy, Brasław, Mińsk, Borysów, Ihumeń, Bobrujsk, Mozyrz, Rohaczew),
Grodno (Grodno, Białystok, Sokółka, Merecz, Nowogródek, Wołkowysk, Słonim, Słuck),
Żytomierz (Żytomierz, Owrucz, Czarnobyl, Berdyczów, Biała Cerkiew, Bohusław, Czerkasy),
Połock (Połock, Newel, Lepel, Wieliż, Witebsk, Mohylew, Orsza, Czausy).

W skład powiatów wchodzą od tej pory dwa dekanaty oznaczone I i II. Rozwiązywana jest też unia personalna gnieźnieńsko-warszawska, od tego czasu arcybiskup warszawski staje się prymasem Polski.



Od drugiej połowy XIX wieku województwa są nieoficjalnie grupowane w 11 regionów na potrzeby publikacji statystycznych:

1. Prusy Królewskie (gdańskie, malborskie, pomorskie, warmińskie, chełmińskie)
2. Wielkopolska (noteckie, inowrocławskie, poznańskie, międzyrzeckie, wschowskie, pyzdrskie, łęczyckie, kaliskie, gnieźnieńskie, brzeskokujawskie, sieradzkie, piotrkowskie)
3. Mazowsze-Podlasie (rawskie, warszawskie, płockie, ciechanowskie, łomżyńskie, wareckie, bielskie, podlaskie)
4. Małopolska (częstochowskie, radomskie, kieleckie, sandomierskie, proszowickie, lubelskie, łukowskie, zamojskie, krakowskie, śląskie, szczyrzyckie, pilzneńskie, sądeckie, bieckie)
5. Ruś Czerwona (chełmskie, hrubieszowskie, sanockie, bełskie, jarosławskie, przemyskie, lwowskie, samborskie, stryjskie, brodzkie, brzeżańskie, trembowelskie, halickie, kołomyjskie)
6. Wołyń-Ukraina (włodzimierskie, łuckie, krzemienieckie, horyńskie, zasławskie, nadsłuckie, żytomierskie, owruckie, berdyczowskie, czarnobylskie, białocerkiewskie, bohusławskie, czerkaskie)
7. Podole (czerwonogrodzkie, kamienieckie, płoskirowskie, latyczowskie, rowskie, winnickie, bracławskie, józefgrodzkie, hajsyńskie, humańskie, zwinogródzkie)
8. Litwa (grodzieńskie, mereckie, sokólskie, trockie, lidzkie, oszmiańskie, zawilejskie, wileńskie, brasławskie, telszewskie, szawelskie, rosieńskie, kowieńskie, wiłkomierskie, upickie)
9. Ruś Czarna-Polesie (brzeskolitewskie, kobryńskie, pińskie, pińskie zarzeczne, mozyrskie, wołkowyskie, słonimskie, nowogródzkie, słuczorzeckie, bobrujskie, rohaczewskie, rzeczyckie)
10. Ruś Biała (borysowskie, ihumeńskie, mińskie, witebskie, połockie, lepelskie, newelskie, wieliskie, orszańskie, mohylewskie, czausowskie, mścisławskie)
11. Kurlandia-Inflanty (dyneburskie, lucyńskie, goldyńskie, tukumskie, mitawskie, zelburskie, piltyńskie)



Formalnie jako nowe jednostki regiony powstają w efekcie decentralizacji kraju w 1975, na ich czele stoi władza samorządowa.
Stolice:
1. Gdańsk
2. Poznań
3. Warszawa
4. Kraków
5. Lwów
6. Żytomierz
7. Kamieniec Podolski
8. Wilno
9. Pińsk
10. Mińsk
11. Dyneburg

Walutą Polski nadal jest złoty polski, stanowiący ⅙ talara i odpowiadający 2,784 g srebra, dzielący się na 30 groszy i 90 szelągów. W 1873 złoty polski przyjmuje standard złota, zgodnie z ratio 15,5:1 stanowi 0,1796 g złota, od tej pory w efekcie decymalizacji dzieli się na 100 szelągów. W tym samym roku Polska oficjalnie przyjmuje system metryczny.

Ceny towarów w 1873:

Pszenica 0,65 złp/kg
Żyto 0,41 złp/kg
Jęczmień 0,36 złp/kg
Owies 0,44 złp/kg
Chleb żytni 0,59 złp/kg
Mąka pszenna 0,97 złp/kg
Groch 0,40 złp/kg
Ziemniaki 0,16 złp/kg
Fasola 0,56 złp/kg
Piwo 0,26 złp/l
Wódka 1,50 złp/l
Herbata 37,44 złp/kg
Baranina 1,58 złp/kg
Cielęcina 1,99 złp/kg
Wołowina 1,95 złp/kg
Wieprzowina 1,73 złp/kg
Łój 2,16 złp/kg
Masło 4,82 złp/kg
Mleko 0,34 złp/l
Jaja 9,22 złp/100
Ryż 3,27 złp/kg
Cukier 2,38 złp/kg
Sól 0,33 złp/kg
Ocet 0,41 złp/l
Płótno lniane 1,72 złp/m
Płótno konopne 1,53 złp/m
Drewno 0,38 złp/kg
Świece 2,45 złp/kg
Wosk 8,87 złp/kg
Cegły 81,35 złp/1000
Żelazo 0,74 złp/kg
Gwoździe 10,20 złp/1000
Węgiel 0,05 złp/kg
Wół 384 złp
Wieprz 207 złp

Średnie wynagrodzenia:

Murarz: 6 złp/dzień
Cieśla: 6 złp/dzień
Tracz: 5 złp/dzień
Robotnik niewykwalifikowany: 3 złp/dzień

Monety:

Miedź: 1 sz, 2 sz, 5 sz
Bilon: 10 sz, 25 sz, 50 sz
Srebro: 1 złp, 2 złp, 5 złp, 10 złp
Złoto: 25 złp, 50 złp

Banknoty:

5 złp, 10 złp, 25 złp, 50 złp, 100 złp, 500 złp, 1000 złp

Skrót złp w użyciu do 1899, od 1900 skrót zł po przyjęciu przez Austro-Węgry korony w miejscu złotego reńskiego.

Kontynuując, tu autorska symulacja, jak mogłaby wyglądać sieć kolejowa w RON w okolicach 1910 w przypadku, w którym nie dochodzi do tego roku do zaborów. Powstała na podstawie tej (i podobnych) map najpopularniejszych szlaków komunikacyjnych, lecz doszłoby do lekkich zmian (trasa Warszawa–Kraków moim zdaniem również powstałaby przez Radom i Kielce z uwagi na wzrost znaczeń tych miast w reformie w 1791). Oprócz budowy torów wzdłuż głównych szlaków handlowych powstają też dodatkowe linie do kopalni węgla w Zagłębiu Dąbrowskim i ropy naftowej w Rusi Czerwonej, a także do ośrodków turystycznych, jak Ciechocinek, Zakopane, Krynica, Truskawiec.
Tym razem zamiast zaborów widać Koronę i Litwę, a w zasadzie różnice w gęstości zaludnienia, wobec czego zróżnicowanie byłoby podobne jak w USA między wschodem a zachodem.
Aktualna długość:
Kongresówka zachodnia: 4775 km (8,2 km/100 km², 6,9 km/10 tys. mieszk.)
Kongresówka wschodnia: 3690 km (5,4 km/100 km², 7,2 km/10 tys. mieszk.)
Poznańskie: 1660 km (5,7 km/100 km², 5,1 km/10 tys. mieszk.)
Prusy Królewskie: 1240 km (4,4 km/100 km², 5,0 km/10 tys. mieszk.)
Galicja + zastaw spiski: 4420 km (5,6 km/100 km², 5,4 km/10 tys. mieszk.)
Ukraina: 5290 km (3,3 km/100 km², 4,5 km/10 tys. mieszk.)
WXL: 8130 km (2,7 km/100 km², 6,4 km/10 tys. mieszk.)
Kurlandia: 670 km (2,3 km/100 km², 8,9 km/10 tys. mieszk.)

Razem: 29 875 km (3,9 km/100 km², 5,9 km/10 tys. mieszk.).

Długość ta wyszła też adekwatnie do spodziewanej siły gospodarki RON, która odpowiadałaby po ok. 50% gospodarek Niemiec, Francji i Rosji, a także ok. ⅔ gospodarki Austro-Węgier, których do tego czasu sieci kolejowe miały po ok. 40–60 tys. km.

Myślę, że można też założyć tempo rozwoju sieci.

Początkowo, do 1856 powstają linie:

1844–1848: Warszawa–Warka–Radom–Kielce–Żarnowiec–Kraków–Zator–(Wiedeń)
1848–1852: Warszawa–Drohiczyn–Białystok–Grodno–Merecz–Wilno
1852–1856: Warszawa–Płock–Toruń–Gdańsk
1856: Kraków–Czeladź

Razem 1450 km.

Do 1869 powstają linie:

Warszawa–Łęczyca–Pyzdry–Poznań–Międzyrzecz–(Berlin)
Warszawa–Rawa–Piotrków–Kępno–(Wrocław)
Warszawa–Lublin–Krasnystaw–Zamość–Lwów–Tarnopol–Kamieniec Podolski
Krasnystaw–Hrubieszów–Łuck–Żytomierz–(Kijów)
Merecz–Kowno–Szawle–Mitawa–(Ryga)
odnoga do Ciechocinka z linii Płock–Toruń

Razem 3825 km.

Do 1879 powstają linie:

Tczew–Elbląg–Braniewo
Gdańsk–(Szczecin)
Świecie–Bydgoszcz–Gniezno–Pyzdry
Poznań–Gniezno–Inowrocław–Toruń
Konin–Kalisz–Ostrzeszów–(Wrocław)
Widawa–Sieradz–Kalisz–Pyzdry
Poznań–Wschowa
Kalisz–Wschowa
Piotrków–Częstochowa
Lidzbark–Olsztyn
Mława–Pułtusk–Warszawa
Toruń–Rypin–Zakroczym
Rawa–Kielce–Sandomierz
Kraków–Sandomierz–Lublin–Brześć
Drohiczyn–Brześć
Bielsk Podlaski–Brześć
Sandomierz–Pilzno–Biecz–(Koszyce)
Kraków–Rzeszów–Przemyśl–Lwów
Kraków–Nowy Targ
Przemyśl–Sanok–(Koszyce)
Lwów–Rohatyn–Stanisławów–Śniatyn
Lwów–Brody–Krzemieniec
Lwów–Sambor
Gródek–Drohobycz–Turka–(Węgry)
Busk–Beresteczko–Łuck
Łuck–Krzemieniec–Jarmolińce–Kamieniec Podolski–(Chocim)
Płoskirów–Winnica–Humań–(Odessa)
Równe–Zasław–Latyczów
Winnica–Berdyczów–Żytomierz–Owrucz
Zasław–Berdyczów–Biała Cerkiew–Czerkasy–(Chersoń)
(Królewiec)–Władysławów–Preny
Grodno–Stołpce–Mińsk
Wilno–Brasław–Połock
Wilno–Mińsk–Mohylew
Mińsk–Borysów–Orsza–(Smoleńsk)
Orsza–Mohylew

Razem 10 855 km.

Spodziewany rozwój sieci w kolejnych latach:
1880 – ok. 11 000 km
1890 – ok. 16 000 km
1900 – ok. 22 000 km
1910 – ok. 28 000 km

Co do możliwości gospodarczych budowy i szacunków PKB RON, to w roku 1880 można je ustalić na ok. 43 mld $ (według wartości z 2011), tj. ok. 10 mld Kongresówka, ok. 8 mld Galicja, ok. 10 mld zabór pruski i ok. 15 mld Kresy.

Link do wykazu, który do niedawna wisiał na Wikipedii (wg szacunków Maddisona):
https://web.archive.org/web/20230111060013/https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_(PPP)_in_the_nineteenth_century

Dla porównania, Austro-Węgry miały ok. 60 mld $, a Francja i Rosja po ok. 90 mld $, w kolejnych latach proporcje prawdopodobnie by nie ulegały zmianie.

W 1878 Francja i Rosja miały po ok. 20 tys. km, a Austro-Węgry ok. 18 tys. km, wobec czego można przyjąć dla alternatywnej Polski właśnie ok. 11 tys. km dla tego okresu.

W 1898 długość linii kolejowych wynosiła w Austro-Węgrzech ok. 33 tys. km, we Francji i w Rosji po ok. 45 tys. km, co dla Polski daje nieco ponad 20 tys. km.

Z kolei w momencie wybuchu PWŚ Austro-Węgry miały ok. 43 tys. km, Francja i Rosja po ok. 60 tys. km, co dla Polski daje ok. 28–30 tys. km.

Mapa sieci kolejowej w 1910:


Kolej jest zarządzana przez 16 dyrekcji kolejowych z siedzibami w Warszawie, Gdańsku, Poznaniu, Kaliszu, Radomiu, Lublinie, Krakowie, Lwowie, Łucku, Żytomierzu, Kamieńcu Podolskim, Brześciu, Wilnie, Mińsku, Dyneburgu, Mohylewie.

Mapa zasięgu dyrekcji:



Drogi bite:

Tu porównanie z krajami europejskimi już trudniejsze z uwagi na większe zróżnicowanie, jako że m.in. Francja miała już 20 razy większą sieć od Rosji, a w obrębie Austro-Węgier (mimo że sieci kolejowe Austrii i Węgier były równe po ok. 20 tys. km), to Austria miała już 2,5 razy więcej dróg bitych niż Węgry, nietypowo też wypadły Prusy (mimo że ⅔ Niemiec i sieć kolejowa to też ⅔ sieci Niemiec, to sieć dróg to już tylko ⅓ sieci Niemiec). Tak więc stosunek drogi:kolej przechodził od ponad 10:1 (Francja, UK) do poniżej 1:1 (Rosja), obstawiam gdzieś w okolicach 3:1 (Austro-Węgry miały 3,25:1, a Prusy miały 2,5:1 w tym czasie).

Przybliżone wartości przy przyjęciu mnożnika ×3 w stosunku do sieci kolejowej:

Kongresówka zachodnia: 14 325 km (25 km/100 km², 21 km/10 tys. mieszk.)
Kongresówka wschodnia: 11 070 km (16 km/100 km², 22 km/10 tys. mieszk.)
Poznańskie: 4980 km (17 km/100 km², 16 km/10 tys. mieszk.)
Prusy Królewskie: 3720 km (13 km/100 km², 15 km/10 tys. mieszk.)
Galicja + zastaw spiski: 13 260 km (17 km/100 km², 16 km/10 tys. mieszk.)
Ukraina: 15 870 km (10 km/100 km², 13 km/10 tys. mieszk.)
WXL: 24 390 km (8 km/100 km², 19 km/10 tys. mieszk.)
Kurlandia: 2010 km (7 km/100 km², 27 km/10 tys. mieszk.)

Razem: 89 625 km (12 km/100 km², 18 km/10 tys. mieszk.).

Czyli w Galicji powstałoby mniej więcej tyle, co OTL, zaś w KP byłyby wyniki OTL z końca lat 30./40. (±DWŚ). Z kolei tereny Lubelszczyzny (OTL guberni lubelskiej), szczególnie zaniedbane przez zaborców miałyby (przy ok. 1100 km linii kolejowych) ok. 3300 km dróg bitych, tj. ok. 20 km/100 km² i 21 km/10 tys. mieszk., taki wynik OTL osiągnęły dopiero w połowie lat 60.! (kiedy to ośrodki gminne, ATL miasta bez degradacji w 1870 były już połączone między sobą drogami).


Kolejny miernik rozwoju tych czasów i też OTL widoczny słaby rozwój na terenie zaboru rosyjskiego, które miasta mogłyby otrzymać tramwaje? Obstawiam ok. 40 do 50 miast z tramwajami elektrycznymi w RON (również na podstawie porównań z innymi krajami i ich gospodarkami). Wiele wskazuje na to, że powstałyby również w miastach, w których OTL powstały trolejbusy, jak Lublin, Wilno.
Możliwa lista miast:
Prusy: Gdańsk, Poznań, Elbląg, Bydgoszcz, Toruń, Grudziądz, Inowrocław, Gniezno.
Kongresówka: Warszawa, Kalisz, Lublin, Płock, Zamość, Częstochowa, Piotrków, Sandomierz, Łowicz, Włocławek.
Kresy: Wilno, Mińsk, Kowno, Dyneburg, Białystok, Żytomierz, Witebsk, Lipawa, Berdyczów, Grodno, Brześć, Kamieniec, Winnica, Humań, Czerkasy.
Galicja: Lwów, Kraków, Przemyśl, Kołomyja, Tarnów, Tarnopol, Stanisławów, Stryj.

W okolicach 1908 rusza budowa warszawskiego metra, pierwsza linia zostaje otwarta w 1916 w ramach obchodów 950-lecia państwa polskiego.

Tablice rejestracyjne (dwuliterowe wzory od nazw województw, wprowadzone w 1912):

bełskie – BŁ
berdyczowskie – BD
białocerkiewskie – BC
bieckie – BZ
bielskie – BI
bobrujskie – BB
bohusławskie – BH
borysowskie – BO
bracławskie – BW
brasławskie – BS
brodzkie – BR
brzeskokujawskie – BK
brzeskolitewskie – BL
brzeżańskie – BN
chełmińskie – CO
chełmskie – CM
ciechanowskie – CI
czarnobylskie – CB
czausowskie – CS
czerkaskie – CK
czerskie – CR
czerwonogrodzkie – CG
częstochowskie – CW
dyneburskie – DY
gdańskie – GD
gnieźnieńskie – GN
goldyndzkie – GO
grodzieńskie – GR
hajsyńskie – HS
halickie – HA
horyńskie – HO
hrubieszowskie – HR
humańskie – HU
ihumeńskie – IH
inowrocławskie – IN
jarosławskie – JA
józefgrodzkie – JÓ
kaliskie – KA
kamienieckie – KP
kieleckie – KI
kobryńskie – KB
kołomyjskie – KŁ
kowieńskie – KW
krakowskie – KR
krzemienieckie – KM
latyczowskie – LA
lepelskie – LP
lidzkie – LD
lubelskie – LU
lucyńskie – LY
lwowskie – LW
łęczyckie – ŁĘ
łomżyńskie – ŁO
łuckie – ŁC
łukowskie – ŁK
malborskie – MA
mereckie – ME
międzyrzeckie – MD
mińskie – MK
mitawskie – MT
mohylewskie – MH
mozyrskie – MZ
mścisławskie – MS
nadsłuckie – NS
newelskie – NE
noteckie – NT
nowogródzkie – NO
orszańskie – OR
oszmiańskie – OS
owruckie – OW
piltyńskie – PN
pilzneńskie – PL
pińskie – PI
pińskie zarzeczne – PZ
piotrkowskie – PT
płockie – PK
płoskirowskie – PW
podlaskie – PD
połockie – PC
pomorskie – PM
poznańskie – PO
proszowickie – PS
przemyskie – PR
pyzdrskie – PY
radomskie – RA
rawskie – RW
rohaczewskie – RH
rosieńskie – RS
rowskie – RO
rzeczyckie – RZ
samborskie – SB
sandomierskie – SD
sanockie – SN
sądeckie – SC
sieradzkie – SI
słonimskie – SŁ
słuczorzeckie – SR
sokólskie – SO
stryjskie – ST
szawelskie – SW
szczyrzyckie – SZ
śląskie – ŚL
telszewskie – TE
trembowelskie – TL
trockie – TR
tukumskie – TU
upickie – UP
warmińskie – WM
warszawskie – WA
wieliskie – WE
wileńskie – WI
wiłkomierskie – WŁ
winnickie – WN
witebskie – WT
włodzimierskie – WW
wołkowyskie – WO
wschowskie – WS
zamojskie – ZM
zasławskie – ZS
zawilejskie – ZW
zelburskie – ZB
zwinogródzkie – ZG
żytomierskie – ŻY

Norris, w jaki sposób policzyłeś dokładnie powierzchnię każdego z województw?

Głównie na podstawie sumowania powierzchni XIX-wiecznych powiatów.

Super nowe mapki Norris!

Norris,

Mógłbyś jeszcze spróbować zrobić mapę grup etnicznych (dla lat 1810 i 1910).
Albo przykładowo procent Polaków według województw w latach 1810 i 1910.

Nie ma sprawy.
Do początku XX wieku ok. ⅓ mniejszości na terenie Polski uległoby asymilacji, wzorem np. Francji (odsetek ludności oksytańskiej zmniejszył się z ok. 39% do ok. 26%), wskutek czego odsetek ludności polskiej wzrósłby z ok. 40% do ok. 60%. Ludność z 1810 jest w stosunku OTL pomniejszona o część ludności żydowskiej z uwagi na brak wytworzenia ,,pasa osiedlenia" przez rosyjskie władze, do 1910 ulega ona niemal całkowitej asymilacji. Osiągnięcie odsetka ok. 90% na terenie całego kraju byłoby możliwe do ok. 2000, w erze rozwoju mediów masowego przekazu.

Województwo / Procent Polaków w 1810 / Procent Polaków w 1910:

gdańskie / 41 / 80
malborskie / 29 / 72
pomorskie / 65 / 90
noteckie / 42 / 80
inowrocławskie / 77 / 92
chełmińskie / 69 / 90
warmińskie / 35 / 77
poznańskie / 74 / 90
międzyrzeckie / 58 / 87
wschowskie / 78 / 94
pyzdrskie / 92 / 98
kaliskie / 91 / 98
gnieźnieńskie / 88 / 97
brzeskokujawskie / 89 / 97
sieradzkie / 93 / 98
piotrkowskie / 87 / 96
łęczyckie / 85 / 95
rawskie / 93 / 98
warszawskie / 84 / 95
czerskie / 90 / 97
płockie / 91 / 98
ciechanowskie / 93 / 98
łomżyńskie / 88 / 97
bielskie / 72 / 93
podlaskie / 63 / 91
częstochowskie / 93 / 98
radomskie / 91 / 98
kieleckie / 93 / 98
sandomierskie / 90 / 97
proszowickie / 95 / 99
lubelskie / 88 / 95
łukowskie / 77 / 92
chełmskie / 21 / 57
zamojskie / 79 / 94
hrubieszowskie / 36 / 74
krakowskie / 88 / 97
śląskie / 96 / 99
szczyrzyckie / 94 / 99
pilzneńskie / 97 / 97
jarosławskie / 69 / 96
przemyskie / 22 / 68
sądeckie / 78 / 92
bieckie / 79 / 94
sanockie / 53 / 82
bełskie / 20 / 57
lwowskie / 32 / 74
samborskie / 14 / 41
stryjskie / 11 / 32
brodzkie / 22 / 46
brzeżańskie / 24 / 46
trembowelskie / 32 / 54
halickie / 11 / 35
kołomyjskie / 9 / 26
czerwonogrodzkie / 20 / 46
włodzimierskie / 8 / 33
łuckie / 11 / 31
krzemienieckie / 16 / 36
horyńskie / 14 / 35
zasławskie / 15 / 31
nadsłuckie / 18 / 35
żytomierskie / 16 / 31
owruckie / 14 / 28
kamienieckie / 19 / 36
płoskirowskie / 31 / 48
latyczowskie / 18 / 35
rowskie / 15 / 31
winnickie / 11 / 25
bracławskie / 11 / 25
józefgrodzkie / 7 / 18
hajsyńskie / 7 / 19
berdyczowskie / 16 / 32
czarnobylskie / 6 / 16
humańskie / 4 / 11
zwinogródzkie / 1 / 7
białocerkiewskie / 6 / 17
bohusławskie / 3 / 10
czerkaskie / 1 / 6
grodzieńskie / 57 / 83
mereckie / 14 / 46
sokólskie / 61 / 86
brzeskolitewskie / 17 / 57
kobryńskie / 12 / 46
wołkowyskie / 50 / 80
słonimskie / 21 / 59
trockie / 5 / 45
lidzkie / 25 / 72
oszmiańskie / 18 / 67
zawilejskie / 14 / 60
wileńskie / 37 / 77
brasławskie / 23 / 49
telszewskie / 2 / 18
szawelskie / 4 / 23
rosieńskie / 3 / 22
kowieńskie / 4 / 25
wiłkomierskie / 6 / 26
upickie / 0 / 5
borysowskie / 26 / 55
mińskie / 30 / 61
ihumeńskie / 23 / 53
nowogródzkie / 24 / 61
słuczorzeckie / 21 / 50
bobrujskie / 4 / 25
pińskie / 5 / 28
pińskie zarzeczne / 6 / 28
mozyrskie / 4 / 10
rzeczyckie / 3 / 6
dyneburskie / 5 / 16
lucyńskie / 5 / 14
witebskie / 6 / 16
połockie / 19 / 36
lepelskie / 14 / 32
newelskie / 3 / 10
wieliskie / 2 / 7
orszańskie / 8 / 16
mohylewskie / 6 / 19
czausowskie / 5 / 15
rohaczewskie / 6 / 13
mścisławskie / 2 / 7
goldyńskie / 1 / 10
tukumskie / 0 / 1
mitawskie / 0 / 2
zelburskie / 16 / 26
piltyńskie / 0 / 1


Mapa ludności polskiej w 1810.


Mapa ludności polskiej w 1910.


Wskaźnik piśmiennictwa:
1880: na zachodzie 60%, na wschodzie 30%.
1910: na zachodzie 80%, na wschodzie 50%.