Trzópek.

Bardzo fajne nazwisko. Zwłaszcza to ó (też wersja Trzupek) pokazuje, że pochylenie może być i przed bezdźwięczną (por. stopa : stópka / stopka).
U Karłowicza w Słowniku gwar polskich (437/464): trzopek / trzópek / trzupek / czupek  'skorupka , garnuszek popękany'.
Zdrobnienie od trzop (dziś czerep - zob. Arct, Brückner)
W innych słowiańskich: dłuż. cropk 'skorupka', głuż. črjopk, czes. střípek (pol. strzępek?), słowac. dial. čriepok, ros. черепок 'odłamek, skorupa z glinianego naczynia', pot. 'niewielki garnek, miska', ukr. черепок 'skorupa', '(stary) garnek, (stara) miska', dial. 'czaszka człowieka', białorus. чарапок 'skorupa z rozbitego glinianego naczynia'.
Musiały im się tam nieźle te gliniane garnki tłuc.

Szlanta

Ze szw. slant (niem. Schlante) '(pot.) grosz, dawna szwedzka moneta miedziana'.
To nazwisko pojawia się wśród mieszkańców wsi Łosie (obok innych, obco brzmiących takich jak: Gal, Feistak, Telech / Tełech, Fekuła, Furtak, Gabal, Kareł, Kryl) którzy odcinali się od reszty Łemków, uważając się za potomków szwedzkich oficerów ("My nie Łemki, my ze Szwedów"), którzy zamieszkali tam ponoć* po jednej z wojen. To poczucie odrębności oraz wyraźna zamożność na tle otoczenia (wieś znana z produkcji mazi do kół wozów) sprawiło, że nie wiązali się ani z innymi Łemkami, ani z Polakami.
 ---
*Maria Brylak-Załuska w swojej książce "Maziarska wieś Łosie" (1983, pdf), wypowiada się na str. 16-17 o tym szwedzkim wątku sceptycznie, przypisując pochodzenie nazwisk średniowiecznej kolonizacji niemieckiej.

Pflumio - ze śr.-wys.-niem. pflūme 'śliwka' (niem. Pflaume, ang. plum)

Małowist - "mało znany"? (por. ps. *nevěsta - nieznana)

Biejat - wschodniosłowiańskie?

Od łac. im. Beatus (dosł. "szczęśliwy")

Szefernaker ?

Szefer to pewnie od Schäfer - "owczarz",  ten drugi cżłon bardziej zagadkowy.

Jachcy (synkopa?) < Jachacy (proteza j-) < Achacy (imię świętego)
Błazeusz - (od łac. Bla(s/z)(e/i)us) oboczne, latynizowane imię do Błażeja, jak Mateusz do Macieja

Cytat: SchwarzVogel w Czerwiec 03, 2025, 15:00:04Szefer to pewnie od Schäfer - "owczarz",  ten drugi cżłon bardziej zagadkowy.

Może końcówka to niem. Acker (ang. acre) 'pole', tylko to -n- - jakiś dopełniacz?
EDIT: podobny motyw z austriackim nazwiskiem Schwarzenegger, gdzie drugi człon to tak naprawdę -egger. Nie, nie "jajcarz", tylko ponoć ten, który mieszka w (czarnym) "kącie" (niem. Ecke, ang. edge)
Apropos, suchego, nie wydaje mi się, żeby nazwisko Suchecki od Suchocina, jak niektóre źródła podają (szybciej Suchocki), może to od stpol. Suchojedźski (kontrakcja -oje- > -e-), tzn. od Suchojada 'takiego, co sucho jada, bez omasty, bo pości'      

Bartyzel (też Baltyzer) - od Baltazara, być może wpływ na odmiankę miały inne imiona w rodzaju: Bartłomiej, Bazyli.
Ciekawostka: pewien Baltazar (Bartyzel / Baltyzer) był wójtem sądowym w Piwnicznej w latach 1565-1567, a jego syna, który został sołtysem w pobliskiej Łomnicy zwano już to Bartyzelowiczem już to Balcerowiczem.

Kałmuk

Moja babcia miała takie nazwisko przed ślubem. Skąd to się w ogóle wzięło? Było to przezwisko, bo byli to głupi ludzie? Czy może dlatego, że faktycznie część Polaków jest spokrewniona z Kałmukami żyjącymi w ówczesnej Rosji?

Skąd pochodzi babcia?
Znalazłem taki pdf: Kałmuk w gwarach polskich