Tekst źródłowy strony Łacinka ahtialańska

{{Główny artykuł|Język ahtialański}}
{{sp}}'''Łacinka [[Ahtialański|ahtialańska]]''' to zastępczy sposób zapisu języka ahtialańskiego w sytuacjach, w których użycie właściwego pisma jest niewykonalne. Tego pisma używa się w komunikacji w języku ahtialańskim, na przykład w Internecie, podczas gdy w sytuacjach ozdobnych częściej stosuje się [[Cyrylica ahtialańska|cyrylicę]]<ref>Patrz też: [[Akara]]</ref>. Łacinka ahtialańska, podobnie jak inne sposoby zapisu ahtialańskiego, jest w dużej mierze dokładnym systemem fonetycznym, regulowanym deskryptywnie<ref>Przez "deskryptywnie" rozumie się to, że wszelkie zmiany w wymowie są błyskawicznie oddawane na piśmie, ignorując walory historyczne i tradycji.</ref>.

Ironicznie, przez [[Canis|autora]] najczęściej<ref>Do około [[2000]] roku.</ref> język ahtialański był zapisywany pismem łacińskim, a język polski - ahtialańskim. Wynika to z faktu potrzeby szyfrowania informacji, więc język obcy - sam w sobie będący szyfrem - nie wymagał już dziwnego zapisu. Pismo ahtialańskie wróciło do łask, gdy doceniona została w [[2003]] roku tradycja języka, a łacinka powróciła w nowszych czasach, gdy zapis ahtialańskiego na komputerach okazał się niewykonalny. W latach [[2007]] - [[2010]] na komputerach stosowano jednak cyrylicę. Obecnie używa się wszystkich trzech alfabetów, każdy do innego celu.

Ponieważ na systemach typu Windows domyślny polski układ klawiatury i tak zawiera wyłącznie polskie symbole, znaki ahtialańskiej łacinki zostały tak dobrane, by każdy był dostępny z polskiego układu klawiatury na systemach z Linuksem.

=Kompletny zestaw=
: ''Do uzupełnienia!''

=Samogłoski=
Na ciemnoniebieskim polu znajduje się dokładny zapis wymowy, w międzynarodowym alfabecie fonetycznym (IPA), na jasnoniebieskim polu są litery znaczące te dźwięki. Tylda «~» oznacza, że dokładna wymowa może się wahać pomiędzy danymi dźwiękami. Średnik «;» oznacza, że dana litera ma więcej niż jeden odczyt, i że reguły odczytu zostaną podane osobno.
<center>
{|
|{{subnetbox|{{IPA|[ä]}}|A a}}
|{{subnetbox|{{IPA|[o]}}|O o}}
|{{subnetbox|{{IPA|[e]}}|E e}}
|{{subnetbox|{{IPA|[i]~[ɪ]}}|İ i}}
|{{subnetbox|{{IPA|[u]}}|U u}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ɨ]; [ɯ]}}|I ı}}
|{{subnetbox|{{IPA|[i˞]}}|Y y}}
|-
|{{subnetbox|{{IPA|[ã̤ː˦˥]}}|Ã ã}}
|{{subnetbox|{{IPA|[õː˨˦]}}|Õ õ}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ẽ̤ː]}}|Ẽ ẽ}}
|{{subnetbox|{{IPA|[iː]}}|Í í}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ṳ̃uː]}}|Ũ ũ}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ɨ̝ː]}}|Ĩ ĩ}}
|
|
|-
|{{subnetbox|{{IPA|[ɑ]}}|Á á}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ə]~[ɤ]~[ɘ]}}|Ö ö}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ə]~[ɤ]}}|Ä ä}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ɘ]}}|Ë ë}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ʉ]}}|Û û}}
|
|
|
|}
</center>

Używanych jest sześć liter podstawowego kształtu:
: A a - O o - E e - U u - I ı - Y y
Oraz pięć znaków diakrytycznych służących do zwiększenia dostępnych liter:
* '''kropka ponad (ang. dot above)''' - kropkę umieszcza się nad literę «I ı», aby utworzyć «İ i»
* '''tylda (tilde)''' - z jej pomocą zapisuje się samogłoski serii silnej, czyli «Ã ã», «Ẽ ẽ», «Õ õ», «Ũ ũ» oraz «Ĩ ĩ». Seria silna jest kompleksową wymową samogłosek: w jednym momencie używa się wymowy nosowej, dyszącej, wydłuża samogłoskę o 50% i czasem jeszcze podnosi ton (w zależności od otwartości samogłoski)
* '''akcent ostry (acute)''' - znaczy samogłoski wymawiane w nieregularny sposób. Używane do «Í í» oznacza to samo, co «İ i», ale w wydłużonej postaci, pod akcentem głównym lub pobocznym; oraz do «Á á», gdzie zaznacza irregularną, starą, ale żywą głoskę [ɑ]
* '''Umlaut (diaeresis)''' - oznacza samogłoski, które w historii języka zostały przesunięte (a dokładnie, scentralizowane) w stronę "e". Dotyczy «A a» oraz «O o», które zapisuje się «Ä ä» oraz «Ö ö». Jeśli głoska od początku posiadała wymowę-przegłos (nie pochodzi od /a/, /o/, ani tym bardziej od /e/), to używa się litery «Ë ë». Wszystkie trzy znaki - ä, ö, ë - mają bardzo zbliżoną wymowę. Nie we wszystkich dialektach zmiana ta zaszła, stąd rozróżnienie jest konieczne
* '''Odwrócony daszek (circumflex)''' - oznacza osłabienie głoski {{IPA|[u]}} do {{IPA|[ʉ]}} i tylko do tego znaku jest stosowany.

=Spółgłoski=
<center>
{|
|{{subnetbox|{{IPA|[b͈]}}|B b}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ʢ]}}|G g}}
|{{subnetbox|{{IPA|[d͈]}}|D d}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ð]}}|Ð đ<small><ref>Z wariantem w postaci "Ð ð".</ref></small>}}
|{{subnetbox|{{IPA|[z]}}|Z z}}
|{{subnetbox|{{IPA|[z̪͆]}}|Ẑ ẑ}}
|{{subnetbox|{{IPA|[t͡s]}}|C c}}
|{{subnetbox|{{IPA|[t͡ɕ]}}|Ç ç}}
|{{subnetbox|{{IPA|[θ]}}|Þ þ}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ʝː]}}|J j}}
|{{subnetbox|{{IPA|[kʰ]~[q]}}|K k}}
|-
|{{subnetbox|{{IPA|[ɮʲ]}}|L l}}
|{{subnetbox|{{IPA|[lˠ]~[l]}}|Ll ll}}
|{{subnetbox|{{IPA|[w]}}|W w}}
|{{subnetbox|{{IPA|[m]; [m͈ˠ]}}|M m}}
|{{subnetbox|{{IPA|[n͉]; [ɲ]}}|N n}}
|{{subnetbox|{{IPA|[n͈ˠ]}}|Ñ ñ}}
|{{subnetbox|{{IPA|[x͡s̪͆]}}|X x}}
|{{subnetbox|{{IPA|[p]}}|P p}}
|{{subnetbox|{{IPA|[r̺]}}|R r}}
|{{subnetbox|{{IPA|[s̺̠]}}|S s}}
|{{subnetbox|{{IPA|[s̪͆]}}|Ŝ ŝ}}
|-
|{{subnetbox|{{IPA|[ʃ]}}|Ş ş}}
|{{subnetbox|{{IPA|[t]~[tʰ]}}|T t}}
|{{subnetbox|{{IPA|[β]~[v]}}|V v}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ʍˑ]}}|F f}}
|{{subnetbox|{{IPA|[q͡ʜ]}}|Q q}}
|{{subnetbox|{{IPA|[x],[h],[ɦ]}}|H h}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ʜ]}}|Ħ ħ}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ʔ]}}| -}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ŋǀ]}}|nǀ}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ŋǃ˞]}}|tǀ}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ŋǃ˞ʷ]}}|tǀw}}
|-
|{{subnetbox|{{IPA|[q’]}}|k'}}
|
|{{subnetbox|{{IPA|[p̄]}}|p”}}
|{{subnetbox|{{IPA|[p’]}}|pp}}
|{{subnetbox|{{IPA|[t̄]}}|t”}}
|{{subnetbox|{{IPA|[ʈ’]}}|tt}}
|{{subnetbox|{{IPA|[k̄]}}|k”}}
|{{subnetbox|{{IPA|[c’]}}|kk}}
|{{subnetbox|{{IPA|[mː]}}|mm}}
|{{subnetbox|{{IPA|[nː]}}|nn}}
|{{subnetbox|{{IPA|[θː]}}|þþ}}
|-
|{{subnetbox|{{IPA|[s]}}|s”}}
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|{{subnetbox|<small>symbol</small>|·}}
|}
</center>

=Reguły zapisu=
: ''Do uzupełnienia!''

=Przypisy=
<references/>