Język średniozałabski: Różnice pomiędzy wersjami

Aktualna wersja na dzień 19:28, 22 lip 2022

język starozałabski käntopska žaic

Typologia:	SVO, język fleksyjny
Utworzenie:	Terrus (w 2022)
Sposoby zapisu:	łacinka
Klasyfikacja:	Słowiańskie praindoeuropejski (†) prasłowiański (†) grupa zachodniosłowiańska starozałabski (†) średniozałabski (†)
Kody
Conlanger–1	`mkn.`
Przykład
Ojcze Nasz Naso Vücai, kaje es v Nebesach,  Svaito nék je Tvoje Mene,  Nék pšaidze Tvoje Kárłestvo,  Nék je Tvoja Vola, kako v staich Nebesach, tako aj na stüj Zemi.  Naseho jemzaicha chlaibca dadz pro naj neska,  Aj pósc pro naj nasi jedni sundé, ibo mé tahze pustivai pro nasi dełzniké.  Ale jarlos naj vüta sto licha.  Amen.
Lista conlangów

Język średniozałabski (skn. käntopska žaic) – stadium języka załabskiego należącego do grupy zachodniosłowiańskiej. Używano go od północno-wschodniej Fryzji do części Austrii Górnej, jednak największymi ośrodkami były Brema (skn. Čmelno) i Nordhausen (skn. Nardósé). Języka używano od XVI w. do XIX w., wtedy przeszedł do współczesnego stadium. W artykule stosowana jest ortografia Mikołaja Jarzębskiego (skn. Mikołás Jažaibsk), lingwisty, poety i urzędnika (1711-1773).

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 |kolor=#ffb220
 |nazwa=język starozałabski
-|nazwa własna=känotofska žaic
+|nazwa własna=käntopska žaic
 |klasyfikacja=Słowiańskie
 * praindoeuropejski (†)
@@ Linia 29: / Linia 29: @@
  Aj pósc pro naj nasi jedni sundé, ibo mé tahze pustivai pro nasi dełzniké.
-Ale jarlos naj ota sto licha.
+Ale jarlos naj vüta sto licha.
 Amen.
 }}
-'''Język średniozałabski''' (skn. ''känotofska žaic'') – stadium [[Język załabski|języka załabskiego]] należącego do grupy zachodniosłowiańskiej. Używano go od północno-wschodniej Fryzji do części Austrii Górnej, jednak największymi ośrodkami były Brema (skn. ''Čmelno'') i Nordhausen (skn. ''Nardázé''). Języka używano od XVI w. do XIX w., wtedy przeszedł do współczesnego [[Język załabski|stadium]].
+'''Język średniozałabski''' (skn. ''käntopska žaic'') – stadium [[Język załabski|języka załabskiego]] należącego do grupy zachodniosłowiańskiej. Używano go od północno-wschodniej Fryzji do części Austrii Górnej, jednak największymi ośrodkami były Brema (skn. ''Čmelno'') i Nordhausen (skn. ''Nardósé''). Języka używano od XVI w. do XIX w., wtedy przeszedł do współczesnego [[Język załabski|stadium]]. W artykule stosowana jest ortografia Mikołaja Jarzębskiego (skn. ''Mikołás Jažaibsk''), lingwisty, poety i urzędnika (1711-1773).
 [[Kategoria:Języki sztuczne]]