Język enencki

Język enencki Ìnįfàttix iko'ór
Utworzenie:	Spiritus w 2016
Regiony (Kyon):	obszar cywilizacji Enenków
Liczba użytkowników (Kyon)	do ustalenia
Sposoby zapisu:	w conworldzie: pismo enenckie; autor używa alfabetu łacińskiego
Typologia:	VSO
Klasyfikacja:	izolowany
Przykład
Mattałaós silįskí z'asał liszìr. Mattałaós sifií liszìr z'asał. Lat'armi ą̀sma z'asix iliszìr. Sisą'impí làkkaós. 'Mężczyzna dał mężowi pieniądze. Mąż wziął pieniądze od mężczyzny. Mąż mężczyzny poszedł na targ. Kupił mleko.'
Lista conlangów

Język enencki (en. Ìnįfàttix iko'ór [ˌɪ˥˩næ̃ˈɸa˥˩ʔtiχ ˌikuˈʔɔ˩˥ɻ] lub Ìnįkor [ˈɪ˥˩næ̃ˌkɔə]) to język izolowany używany na obszarze cywilizacji Enenków. Język jest częścią projektu wspólnego conworldu Kyon.

Fonologia

Spółgłoski

Język enencki posiada 21 fonemów spółgłoskowych, co klasyfikuje go jako język o bardzo typowej owych liczbie. Warte uwagi są: brak rozróżnienia par dźwięczna-bezdźwięczna oraz obecność głosek ejektywnych.

Nosowe: m n ŋ <m n g>

Zwarte: p pʼ t tʼ k kʼ ʔ <p p' t t' k k' '>

Szczelinowe: ɸ s χ h <f s x h>

Zwarto-szczelinowe: t͡s t͡sʼ <z z'>

Boczne: l ɬ <l ł>

Półsamogłoski: ɾ~ɻ j w <r y w>

Alofonia

• fonemy /s/, /t͡s/ oraz /t͡sʼ/ przechodzą odpowiednio w [ɕ], [t͡ɕ] i [t͡ɕʼ] przed samogłoską /i/.
• fonemy /s/ oraz /t͡s/ przechodzą odpowiednio w [ʂ] i [t͡ʂ] przed /k/, /χ/, /ŋ/ i /ɾ/, gdzie to ostatnie jest w tych zbitkach wymawiane [ɻ].
• jeśli po sylabie akcentowej z akcentem wznoszącym lub opadającym pojawia się geminata (C1C1), zostaje ona uproszczona do [ʔC1].
• alofonia /ɾ/ -- do napisania

Samogłoski

Enencczyzna rozróżnia 3 podstawowe barwy samogłosek ustnych, z których każda ma swój odpowiednik nosowy, których barwa różni się jednak znacząco od swoich ustnych odpowiedników.

Samogłoski ustne: a i ɔ <a i o>

Samogłoski nosowe: ɑ̃ æ̃ ũ <ą į ų>

Akcentuacja

Akcent w enenckim jest toniczny (patrz poniżej) oraz stały pod względem morfologicznym — pada zawsze na konkretną sylabę morfemu (zwykle na pierwszą) i jedynie określona grupa afiksów może go z owej sylaby zdjąć. Ponadto, w wyrazach trzysylabowych i dłuższych, licząc od sylaby akcentowanej, co druga sylaba ma neutralny tonicznie akcent poboczny.

Samogłoski akcentowane przyjmują jeden z następujących tonów: neutralny, opadający (oznaczany grawisem) lub wznoszący (oznaczany akutem). Samogłoski z akcentem pobocznym zwykle mają ton neutralny, jednakże czasami mogą przyjąć inny. Zjawisko to występuje w słowach złożonych i w wyniku dodania niektórych afiksów.

Morfologia

Rzeczownik

Przypadki zależne

Enecczyzna dysponuje zestawem 11 przypadków zależnych. Niektóre sufiksy przypadków mogą zmieniać swą formę w zależności od rodzaju i wygłosowej głoski rzeczownika.

Deklinacja
Typ	nż, -C-	nż, -V-	ż, -C-	nż, -V-
Absolutyw	kasmi	lat'ar	z'asał	kosór
Temat	kas-	lat'a-	z'as-	kosó-
Znaczenie	skrzynia	targ	mężczyzna	pies
Essivus	kassų	lat'asų	z'assų	kosósų
Intrumentalis	kała	lat'ała	z'ała	kosóła
Ablativus	kasz'o	lat'az'o	z'asz'o	kosóz'o
Elativus	kaszą	lat'azą	—	—
Locativus	kasmi	lat'ami	z'asmi	kosómi
Inessivus	kasmąk	lat'amąk	—	—
Temporalis	kasta	lat'ata	z'asta	kosóta
Comitativus	kasapa	lat'ahapa	z'asapos	kosóhapos
Privativus	kasìga	lat'ahìga	z'asìgos	kosohìgos
Vialis	kasàssa	lat'a'àssa	z'asàssa	koso'àssa
Vocativus	—	—	z'asa	kosóa

Przypisy

<references>