Przejdź do zawartości

Język pomerański: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
nowa wersja, jeśli jeszcze kiedyś uda mi się zalogować na forum, chętnie zaprezentuję o.O
Nie podano opisu zmian
 
Linia 1: Linia 1:
{{język
{{język
| kolor = #7851A9 | nazwa = pomerański | nazwa własna = pommeraneis
| kolor = #7851A9 | nazwa = pomerański | nazwa własna = pommeranês
| twórca = [[User:Widsið|Widsið]] | rok = 2003
| twórca = [[User:Widsið|Widsið]] | rok = 2003
| wersja = 8
| wersja = 8
Linia 6: Linia 6:
| conlanger3 = nat.pom.wid
| conlanger3 = nat.pom.wid
}}
}}
'''Język pomerański''' (''lengua pommeranesa'' [ˈlengʷəpomeraˈnesə], ''pommeranes'' [pomeraˈnes]) to naturalistyczny język sztuczny typu [[języki sztuczne a posteriori|''a posteriori'']], opracowywany przez Widsiða od roku 2003. Jest to najstarszy i największy projekt języka sztucznego tego autora. Genetycznie jest to język zachodnioromański, spokrewniony przede wszystkim z oksytańskim, katalońskim i francuskim, oparty na celtyckim substracie i posiadający kilka cech niespotykanych na obszarze romańskojęzycznym: obecność akcentu tonicznego jako pozostałości po nieakcentowanych sylabach, które uległy synkopie, zachowanie labializowanych spółgłosek /kʷ/ i /gʷ/ czy tendencja do unikania peryfraz czasownikowych. Nazwa języka, pierwotnie nawiązująca do regionu pochodzenia autora, przyczyniła się do dobudowania tła historycznego, w którym pomerański mógłby się rozwinąć.
'''Język pomerański''' (''lengua pommeranesa'' [ˈlengʷəpomeraˈnɛsə], ''pommeranês'' [pomeraˈnɛs]) to naturalistyczny język sztuczny typu [[języki sztuczne a posteriori|''a posteriori'']], opracowywany przez Widsiða od roku 2003. Jest to najstarszy i największy projekt języka sztucznego tego autora. Genetycznie jest to język zachodnioromański, spokrewniony przede wszystkim z oksytańskim, katalońskim i francuskim, oparty na celtyckim substracie i posiadający kilka cech niespotykanych na obszarze romańskojęzycznym: obecność akcentu tonicznego jako pozostałości po nieakcentowanych sylabach, które uległy synkopie, zachowanie labializowanych spółgłosek /kʷ/ i /gʷ/ czy tendencja do unikania peryfraz czasownikowych. Nazwa języka, pierwotnie nawiązująca do regionu pochodzenia autora, przyczyniła się do dobudowania tła historycznego, w którym pomerański mógłby się rozwinąć.


Słownik pomerański liczy ponad 5 000 słów, pozwalających na przeprowadzenie różnego rodzaju konwersacji, język posiada też rozbudowaną składnię. Obecnie autor pracuje nad siatką dialektalną pomerańszczyzny.
Słownik pomerański liczy ponad 5 000 słów, pozwalających na przeprowadzenie różnego rodzaju konwersacji, język posiada też rozbudowaną składnię. Obecnie autor pracuje nad siatką dialektalną pomerańszczyzny.

Aktualna wersja na dzień 16:08, 11 maj 2014

pomerański
pommeranês
Utworzenie: Widsið w 2003
Najnowsza wersja: 8
Sposoby zapisu: alfabet łaciński
Typologia: a posteriori
SVO
analityczno-fleksyjny
Klasyfikacja: języki italskie
  romańskie
    zachodnie
      galloiberyjskie
        galloromańskie
          oksytano-romańskie
              pomerański
Kody
Conlanger–3 nat.pom.wid
Lista conlangów

Język pomerański (lengua pommeranesa [ˈlengʷəpomeraˈnɛsə], pommeranês [pomeraˈnɛs]) to naturalistyczny język sztuczny typu a posteriori, opracowywany przez Widsiða od roku 2003. Jest to najstarszy i największy projekt języka sztucznego tego autora. Genetycznie jest to język zachodnioromański, spokrewniony przede wszystkim z oksytańskim, katalońskim i francuskim, oparty na celtyckim substracie i posiadający kilka cech niespotykanych na obszarze romańskojęzycznym: obecność akcentu tonicznego jako pozostałości po nieakcentowanych sylabach, które uległy synkopie, zachowanie labializowanych spółgłosek /kʷ/ i /gʷ/ czy tendencja do unikania peryfraz czasownikowych. Nazwa języka, pierwotnie nawiązująca do regionu pochodzenia autora, przyczyniła się do dobudowania tła historycznego, w którym pomerański mógłby się rozwinąć.

Słownik pomerański liczy ponad 5 000 słów, pozwalających na przeprowadzenie różnego rodzaju konwersacji, język posiada też rozbudowaną składnię. Obecnie autor pracuje nad siatką dialektalną pomerańszczyzny.